1857 resultaten.
een vreselijke ontdekking
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.414 dat mannen korter leven is een feit
zij moeten immers heel hun leven beulen
met zware lasten op de schouders zeulen
geen wonder dat zo’n stakker eerder slijt
ook vallen zij nog jeugdig in de strijd
je ziet de knoken op het slagveld smeulen
terwijl hun vrouwen met de vijand heulen
want zaad is zaad, geen tijd voor somberheid
het mannenleven…
Afscheid nemen bestaat niet
hartenkreet
2.4 met 31 stemmen
2.891 Al zal ik nooit meer met je kunnen delen
Hoe je schouder aanvoelt zit vast in mijn huid.
Al zal ik nooit meer met je kunnen bekvechten
Je reactie zit opgeslagen in mijn hoofd.
Al zeg je nooit meer dat je van me houdt
Die woorden leven voort in mijn hart.
Jij, al ben je er niet meer
Je leeft voort in mij
Jij bent een deel van mij.…
Bloem en Perk
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
901 dwangbuis van de kerk
twee jeugdigen als vissen op het droge
verketterd door verblinde demagogen
en angstig voor de zwaarte van het zwerk
de leraar met die lange monologen
verbood ze om te lezen in een werk
met op het kaft twee blije vinkenogen
ze moesten naar de burcht van Bloem en Perk
ze droegen stil hun last, ze waren sterk
maar rug en schouders…
Venus met spiegel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.333 Freud haalde Venus in huis
Romeins en in brons gegoten
Ze rust op zijn tafelblad
Met de rechterhand een haarlok schikkend
In de linker houdt ze een spiegel
Waarin ze glundert
Vol van haar zelfvoldane, enige ik
Onder de heupen vastgeknoopt
Valt een doek geplooid over haar benen
Het licht haakt zich aan haar schouders vast
Haar gerekt lijf…
Ik kijk naar je (Papa)
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
942 Ik kijk naar je, zoals je voor me zit,
je schouders en rug zijn iets gebogen.
Maar er is niemand die je iets kan maken,
jij bent de spil van je eigen bestaan.
Je haar dunt uit, het restant is wit,
maar je kijkt zo helder uit je ogen.
God, wat zal het mijn jonge hart raken,
als de dag komt dat jij zal moeten gaan.…
Lachten sardonisch
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
579 kortetermijngeheugen gebombardeerd, ge-
devalueerd
trainen, trainen en nog eens trainen; per-
fect wordt 't niet
maar verloren daarentegen eveneens geenszins
duivels lachten sardonisch en
trokken zich terug
terwijl de andere kant zegevierend lachte/huilde
en God hun fout erkende en
rücksichtslos ingreep
Reeds 34 jaar de duivel op mijn schouder…
wees mijn bruid
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.468 wees mijn bruid
als de avond valt
en de zon van mijn ogen
neerdaalt in mijn hart
wees mijn gade
als ik afdaal in
de vergankelijkheid
van geschapen smart
rust je hand
op mijn schouder
en stuur mij zacht
naar beminde wouden
waar de ruis van
vele zielen
mij zullen dragen
in voorbijgaande koude
wees mijn bruid
al is het voor even…
Een engel in de nacht
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
1.776 Als een engeltje
Zorgeloos op mijn schouder
Geen witte vleugeltjes
En misschien ook wel wat ouder
Maar wat geeft het
Zolang ze mij maar kust
In alle stille klanken van mijn rust
Als een engeltje
Of ze speciaal zo is gemaakt
Niet meer maagdelijk
Niet puur en niet volmaakt
Maar wat geeft het
Zolang ze naar mij kijkt
Terwijl…
Mooie Marie
hartenkreet
4.2 met 29 stemmen
1.190 Mooie Marie uit veel besproken wijk
met botox opgevulde lippen
nonchalant haar tas over haar schouder
weet dat niemand aan haar kan tippen.
Maar ach die arme, maar mooie Marie
wordt moe van al die begerige blikken
heren in confectie of in maatpak
geven haar het gevoel te zullen stikken.…
IK BEN GEEN VADER EN IK HÈB GEEN ZOON
poëzie
4.3 met 15 stemmen
3.050 Ik ken alleen de klare periode
Van bloei die boven mijne schouder rees.
Nog spiegelt zijn hel lachen in mijn ziel.
God weet, wij hebben soms een droom van node,
Maar doodsbedroefd is die de droom ontrees.
-----------------------------------------------
eerste gedicht uit de cyclus: De gedroomde zoon…
Bergtop en dalende paden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
654 duizend visioenen
De nachten zijn duister
enkel roodgloeiende kolen
lichtten nog jouw gezicht
-het kampvuur vertelt nog
de mooiste verhalen, echter ik,
ik droom van jouw glanzend zicht
Hemelsblauwe ogen der liefde
Rijs met mij m'n lief
als een zon over deze bergen
van talloze zorgen en koester
de liefde waarbij je mijn hoofd
op je schouder…
De Clown
gedicht
2.0 met 2 stemmen
8.209 Tartaarse ruiters dragen beige, suède mutsen met bont omkranst,
ze laten paardjes dansen in de piste
ze klimmen op elkaars schouders, vormen een toren.…
altijd durend nieuw leven
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
899 De vroege morgen heeft haar stem
verloren als ook nu in duisternis
gebleven de zon maar niet wil komen
en ik schrijnend de nacht nog van mijn
schouders schud en mijn slaap
nog zoek tussen de onbeslapen lakens
zoals toen ik nog kind was en zwaluwen
ging tellen in zomerdagen waar
vreugde uit de hemel kwam en het
maanlicht bij stille nachten…
kamikaze
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
752 het chroom verbrandt
trappen is gas geven
een gat in de dag heb ik nodig
om het prut uit de ooghoek te wrijven
om de koorts van mij af te spoelen
maar dan kraak ik mijn wervels
en recht mijn rug
ik hoor de krassende stem
stokken in de krop van de kraai
hij rust op de hanebalk
een verre onheilsbode
ik kijk omhoog over mijn schouder…
Dag-moeder-dag-pijn
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
4.281 Machteloos pak ik pijn
in beide handen waar
tranen de laatste
klanken verstikken
ik vlecht leven als
een onzichtbare draad
langs de taal waarin
wij elkaar ooit in
dag en nacht ontmoeten
nu de glimlach jouw
ogen niet meer bereikt
je open blik mijn schouder
aanraakt maar mijn hart
links laat liggen
voel ik zelfs jouw willen
maar…
ik zag schimmen
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
921 het is nog steeds
zo vreemd
mijzelf in de spiegel
te aanschouwen
wil wel kijken
maar ook weer niet
doet het mij goed
of wellicht berouwen
je weet wel wat ik bedoel
zal ik op die kop lijken
die ik ergens zwevend
boven mijn schouders voel
laatst keken schimmen
heimelijk mee
wilden mijn ogen sluiten
naar believen
kom wees toch…
Vader
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
2.162 Al jaren wordt mijn vader stukken ouder
Al twintig jaar ruimt hij de zolder op
Maar altijd hield hij die alerte kop
En iedereen kon bouwen op zijn schouder
We hingen uit het raam bij elke stop
Hij nam me mee op reis in alle treinen
En wees op reeën, bergen, bruggen, seinen
We zagen steden, stranden, steeg en slop
We ruilden onze rollen lang…
Uiterwaarden
gedicht
3.9 met 30 stemmen
8.979 Ik wil altijd terug naar zee,
water fluisterde ik tegen je schouders en je
mond gaf aan dat ik ook zwijgen mocht.
Het raam en het weidse uitzicht waren
groot genoeg voor verdronken woorden.
------------------------------------
uit: 'Schoon schip', 2003…
naïef
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.055 het was het kind in mij dat preekte
woorden van goedheid en vrede
niet van kwaad wilde horen
dat de mens schijnt aangeboren
het kind is dood
het preekt niet meer
ik wurgde het zelf in mijn schoot
om zo zijn naïviteit te smoren
het zijn gróte kleren die ik draag
en op mijn schouders zwaar het weten
van het kwaad dat alom woedt
met wortels…
Fritz
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
967 visioenen
net als je bedenkt dat het nog steeds
een kwade droom is sta je in de kruidige
keuken van de veldwachter die op grote
grijze sokken aan komt lopen
en vraagt wat er is
“ik beken, ik heb Fritz vermoord
hem de hersens ingeslagen en daarna
verstopt onder de keukenvloer”
net als je bedenkt lacht Fritz je toe
met zijn handen op je schouder…
Coming out
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
1.692 de heftigheid van zoete dromen,
balt zich samen in het diepste van mijn schoot;
telkens opnieuw zie ik hoe het soepele zijden kleed
traag, bijna plagend, van je schouders glijdt.…
vrouw
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
3.297 bruindonkere guirlandes over groengrijs azuur
met tussenin een lief klein neusje
en fijne schelpenoren; niet ver
naar verlangende mond en naakte schouders
met zachte overgang als eeuwige belofte
van slapeloze Aphrodite: nooit zonder
jouw warme ronde borsten
zwaar in de schalen van mijn hand
als zacht rijpe vruchten met bruine ogen
de…
Rebel
poëzie
3.7 met 17 stemmen
6.877 Want in de aanvang werd het u voor-zegd,
dat het aan enkelen steeds is gelukt
het juk te breken, dat hun schouders drukt,
laat dus niet af maar vecht en vecht en vecht.…
Jij, nog steeds mijn liefste.
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
1.655 Sla mijn arm om je schouder
kus heel zachtjes in je hals,
wij zijn samen al wat ouder
niet zo jong meer, niet zo mals.
Liefste, zie de lach in mijn ogen
ik zie de traan op je wang,
het leven heeft ons niet bedrogen
wees vrolijk, ben nooit bang.…
Eén tijd, één plaats
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
965 Gebeiteld in verleden tijd
draag ik mijn hele leven
op buigende schouders
mijn zerk tegemoet.
Ik vrees wat jij bevrijding noemt:
een naam die waait in de wind.…
Annie
poëzie
4.0 met 7 stemmen
2.516 Haar lichaam golfde in het bed
- de herten traden uit het woud
van berkenzon en beukengoud -
en in het deinen van haar schoot,
gevangen in het gouden net,
verging mijn lichaam in het wed
tussen haar schouders en haar schoot.…
Doolhof
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.343 Mijn beul kwam mij halen
een straf als in een nachtmerrie
we troffen elkaar in een onstuimige omhelzing
schokkend, je hand op mijn schouder
ik draaide mij om, je was al niet meer
een krankzinnige droefheid borrelde naar de oppervlakte
je beloofde mij ooit de mooiste toekomst
ik voelde die belofte ontsnappen
totdat ik deze niet meer kon…
L'adieu,
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
579 Een gewaagde
reis, waarbij de huid, mond en
de schouder lijken niet van
deze tijd en lichtjaren ouder,
het frame gelaagd tot rond skelet,
de ziel in tijd gewet,zal buiten
het willen tot voortbestaan,
in hardheid ingeboet, als ik
door die zandstorm raas, wast
mildheid, het been tot op het merg,
als ik de vertraagde aftocht afblaas,…
Nederland O Nederland
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
713 Vastgebonden aan leugens
keur ik scheve ogen af
Van wijzende vingers
ben ik net zo min gediend
Aan veelbesproken
doch ongekende schaamte
Heb je voor een groot
toch zelf voorzien
Moet ik het dan weer rechten
Komt het weer op mijn schouders neer
Moet ik voor je vechten
Doet het jezelf te veel zeer
Ik sta achter je
Dat heb…
spreuken en rituelen
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
567 hoewel niet gelovige mensen
schouder ophalend lachen
kan men het niet meer keren
de vloek is uitgesproken.
hun ogen hebben elkaar ooit
ontmoet.
zij verscheen in al haar schoonheid
en weet : wie het laatst lacht
is slechts een kwestie van tijd…