4084 resultaten.
Een aards gevang
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
940 eenzaamheid kent
vaak een verleden
hoe men ook
de steen
des aanstoots
zoekt in het heden
in liefde
in haat
de pijn kan niet
worden vermeden
de bezeerde ziel
is dan blind,
soms dagen
en nachten lang
men voelt zelfs niet
door wie men
wel
wordt bemind
het zijn uitzichtloze
momenten
in een aards gevang…
ruimte
hartenkreet
3.7 met 19 stemmen
1.266 Ik bewandel zonder benen
Alle bomen
En de ruimte eromheen
Ik bewandel zonder benen
Alle ruimte
En de bomen eromheen
Mijn hoofd is zonder lichaam
En de vogels
zijn van steen…
In het zonnetje
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
429 ik heb de tegel opgelicht
die zicht geeft
op een wereld zonder zon
het krioelde van leven
dat in allerlei vormen zo
snel als mogelijk de benen nam
vol ontzag heb ik de steen
weer terug gelegd
zij hebben hun eigen plek
die door onwetendheid
van mensen vrijwel nooit
in het zonnetje wordt gezet…
rood tapijt
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
965 soms moet je terug
naar de waanzin
om te begrijpen
dat het klaar ligt
ergens op een plank
vol met stof
draag mij opnieuw
door het duister
luister
het komt en pakt
het neemt en lacht
hard en koud
muren oud
stenen bloot
het licht blauw
tapijt rood…
WONING...
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
885 Een woning
hebben we gebouwd
met gedachten als stenen
met gevoelens als voegen
Het bouwen
is dag en nacht zwoegen
houdt niet op
er is geen halt,geen stop
We bouwen
voor elkaar
een woning
waarin lachen en wenen
onze tuin
groen omringen
begin en einde
ongewis.…
Mijn hof
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
595 mijn tuin kent
stenen vierkanten
bij de vleet
omgeven met kunstgras
van een meter breed
vanuit de serre
aanschouw ik
deze rijkdom
doch ter volmaking
zoek ik een zijden
rododendron
ik zet hem dan midden
in mijn hof van beton
hij staat dan in de schaduw,
en gelijk mijn tuinkabouter
uit de brandende zon…
Onbereikbaar
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
577 Maar zouden
bergen die
al eeuwen zwijgen
een antwoord
hebben op de vraag
of steen ook transparant
kan zijn?…
Aanklacht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
623 Je stort woorden
op mijn zere plek
jaagt mijn reet
aan flarden
vingert koud
mijn kind zijn weg
breekt mijn tranen stuk
vult mijn honingraat
met geilheid
schuld loopt over
in geluk
moedig als ik ben
vond ik
mijn onschuld terug
geplet tussen
het stenen bed…
Huid
gedicht
2.4 met 33 stemmen
11.674 Zelf vallen zij samen met hun huid
van steen, karton of een ander
materiaal. Zij kunnen nooit een
uitbreiding ervaren. Voorwerpen
zijn gedompeld in een afzondering
die nooit kan worden opgeheven.
Er is niets dan zij.
---------------------------------
uit: 'tellen en wegen', 2011…
Plan B
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
518 Voor het hoofd stoten,
aan dezelfde steen bezeren.
Ten hele dwalen
en ten halve keren.
De kronkels volgen
en de hoeken afsnijden.
Recht door zee,
gejaagd door het getijde.
Te kiezen en te falen,
met vallen en opstaan.
Om op eigen benen
van A naar B te gaan.…
Kringen in het water
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
541 Twijfel zo vaak
Aan mezelf,
Twijfel aan de
Mens die ik ben
In deze grote
Speeltuin voor
Volwassenen -
Ben ik er wel,
Vraag ik me soms
Af, is er wel
Iemand die me
Ziet zoals ik ben -
Pas als ik die
Steen in de vijver
Gooi op het dieptepunt
Van mijn ik-gevoel
Zie ik dat de kringen
Die in het water ontstaan
Direct…
Seth Gaaikema
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.172 Hij verlegde de steen
in de taal deed dat kei goed
en nog voor ie goed en wel afgekoeld is,
wordt hij al zo gemist!
Rust zacht en
vermaak ze daarboven!…
Watertaal
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
482 ik heb woorden
in water geschreven
en daarna er
een steen op gegooid
in cirkels
lijkt taal pas te leven
als het stroomt
lijkt pas alles voltooid
heb onder water
proberen te spreken
niet gehoord
ja, hooguit door vissen
en verdomme
ze konden slechts gissen
omdat mijn woorden
op luchtbellen leken…
Grote vragen des Levens
snelsonnet
4.2 met 11 stemmen
939 Waarom toch klaagt de mensheid steen en been?
Krijg ik straks koorts en krampen in mijn buik?
Wie wint vandaag Luik-Bastenaken-Luik?…
de uitreis
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
437 ze raapt ze
naast de rivier op
de stenen die traag
in de zakken van
haar jas verdwijnen
ze geeft zich over
aan de diepte
van het water
een bedding
voor de dood
ze reist uit
haar eigen haven
de stemmen
zwijgen niemand
meer tot last
ze zei:
na het dichtslaan
ben je pas op de helft
neem de tijd een
andere ervaring…
Rembrandts licht
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
740 adem maar de geur
van het verleden
verwelkom de personen
die uit de schaduw van
hun schilderijen treden
voel de stenen
loop het pad
hun schreden hebben
eeuwen eerder
al die tijd gehad
pas op het terras
zie je de werkelijkheid
in vergelijk is
rembrandt 's licht een
paar penseeltjes anders…
de heenweg is echt anders
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
649 ik wil
helemaal opnieuw
beginnen
een eigen wereld
van de grond af
opbouwen mijn
krachten vrijmaken
mijn zicht
veranderen
de ruimte anders
ervaren
weerstand ontmoeten
ik ben
Sisyphus
de man die
een steen tegen
de heuvel op
blijft duwen
ik ben
een werkwoord
alles wat ik
doe is absurd
maar ik vind
er geluk in…
nadorst in het uurloof
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
442 ons voorbijgaan
vordert gaandeweg
pratend, sapstromend
wandelend over jeugdig gras
verderop staan bomen
haaks op gedegen aardlijnen
elke week is het
een kwartier eerder donker
voorlopig is eeuwigheid
gevangen in onsterfbaar steen
in de late schemer van
deze kortstondige dag…
uit het zicht zwaaien
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
388 op een bed van ruwe stenen
hoor ik de dreunende zee
op de zandkust slaan
ik heb geen weet van de nacht
als wolken vol verlangen
tijdloos naar de verte scheren
het is om dit verlangen
om dit moment van geluk
dat ik mij geworteld voel
moge de zee zich stilhouden
als is het maar voor even
ik zwaai mijn handen uit het zicht…
Ongrijpbare illusies
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
443 er zweven miljoenen
illusies in de lucht
gretige handen grijpen
in het luchtledige
onbereikbare illusies
gegrepen door de
illusionist
die het onmogelijke waar
lijkt te maken
maar slechts ongrijpbare illusies
in het rond strooit
gedesillusioneerd
worden illusies
begraven
op de steen staat
hier rust
ontgoocheling…
Schreeuw de muziek
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
795 het genie
is niet gek
bouwt kastelen
van stenen die
ooit zijn gelegd
gebakken van lucht
in de heersende wind
gedroogd in het sterven
van testamenten die
censuur nooit zijn ontvlucht
kom maar mijn deeltjes
zo breekbaar en fotogeniek
ik golf weer de pijn
schreeuw de muziek van nog
steeds niet begrepen te zijn…
Zwerfkei in rust
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
451 De steen imponeert
ligt al tijden verloren en alleen
gedragen door de tijd volgt hij
de bestendige loop van voorbije jaren
ijzig koud zijn verleden
zo vredig hier nú gelegen
doet zelf van huis en haard
verdreven de naamloze gedenken
deelt samen met ons
de overledene.…
Krantenartikel
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.216 Stokstijf...onbewogen,
alleen haar lipjes bleken niet van steen.
Ik zag haar kleine mondje bibberen,
van verdriet...of van kou?!
Ik vroeg me af
of ze het aan mij vertellen zou.
Ik stapte op haar af
en vroeg naar haar roerloze lichaam.
Nu was zelfs dat kleine mondje van steen
De stilte zo onaangenaam.…
compilatie en schuld
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
577 de waarheid
stoot zich telkens
aan dezelfde steen
hoe schuldig kan je zijn
aan onschuld, vraag ik me af
of is het de som van dingen
die aan het eind van de leugen wacht
glazen waterlelieknoppen verdragen geen stenen
ook niet op blauwe, bevroren lippen van sprookjes
de wereld
krimpt koud in uitgedoofde handen
wanneer je vloekt om…
De veerman rust
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
1.565 één dezer dagen keer ik aardewaarts
dan zoek ik mij als laatste rustplaats
een linkeroever zonder stenen kade
waar ook geen houten vlonder hoeft
'k laat er wel het schoeisel achterwege
zodat het slib twee naakte voeten kust
in gebed laat ik dan mijn sporen achter
waar je straks bij laagtij de boot aanlegt
daar bouw ik op het droge een stenen…
Marloes
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.243 Ergens in de stad verlaat een vrouw haar huis,
op dit moment al onderweg met een potje thee,
een lepeltje erbij, kandij en snoepjes voor haar fee;
en morgen zal het ook zo gaan, door vele jaren heen,
de bedevaart van kinderkamer tot die steen.
Het heeft zich voor mijn ogen afgespeeld, dit leed.…
Faustiaanse Opera
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
1.282 Veel te bang om weg te rennen
veel te klein te blijven staan
in een huis dat niet van hem was
maar van onbegrepen liefde
Liever hield hij hier zijn mottengang
in nissen tussen steen
en bedekte hij zijn potten
om een schande te vergeten
leefde hij het eerstgenoemde
in vanzelfsprekend weten
ook al was dat nu verborgen
en van engelen ontdaan…
Deern
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
675 waarop schuingeschreven letters
levensvreugde lijken uit te stralen
even kijken we elkaar aan
en voelen ons sterk verbonden
met die koude steen waarop
het vlammetje lijkt te dansen
in de aanwakkerende wind…
Stilte
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
828 Iemand die steen voor steen en laag voor laag mijn stilte weghaalt.
Zal er ooit iemand zijn die dat kan?
Zal er ooit iemand zijn die mijn echte ik achter de stilte wil zien?…
De vergeten steeg...
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
937 Verscholen tussen gesteenten uit een middeleeuws verleden
ligt een nauwe doorgang, een kloof van schimmigheid
Het zonlicht probeert haar zonnestralen te doorklieven
op het stenen plavei van vergeten eenzaamheid
Langzaam verteren de stralen in het duister
De kloof verdwijnt in een mist van onzichtbaar verdriet
Een gedaante schuifelt zich een…