171639 resultaten.
doorgaand verkeer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
116 zometeen breekt de nacht
kleiner dan deze ruimte
hier, als gelijkenis met
een plek die ter plaatse heet
even donker als de toevlucht
naar geborgen binnenvlees
naar een voorlopig einde
door onbegonnen werk
met een lichtval die
voor slapen geschikt lijkt
dan treedt een kalmte in
als zinnebeeld van lichaam
tot wisseling van wacht…
Teruggetrokken
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
103 Zij zei
dat zij
aan de openingszetten
van de meeste mannen
kon zien
of ze
die avond geluk hebben zou
Ik twijfelde
of ik nu eerst
mijn pion één vakje
danwel twee
vooruitschuiven moest
of toch maar
die paardensprong maken
Toen zij
zich eventjes excuseerde
keek ik naar mijn heer
en dame
en zonder enige schaamte
noch schuldgevoel…
Droomde dat hij een dichter was
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
216 Hij droomde dat hij slim poëtisch was geworden.
Een wijze onverlaat in z'n eentje op het platteland,
ongezien door de klootzakken van de roddelpers.
Paranoïde, zwelgend in zijn eigen intellectuele brein.
Maar het was bullshit, een fantasievlucht tegen de realiteit.
Nu zit hij stil in de buik van de grote mensen stad.
Die aasgieren van de media…
Terug slaan niet met de vuist maar het verstand
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
145 Dit ben jij - en dat ben ik
Van treiteren krijg jij een kik
Als ik zoals jij moet zijn
Dan ben je niet goed snik
Nogmaals in refrein
Dit ben jij - en dat ben ik
Van treiteren krijg jij een kik
Als ik zoals jij moet zijn
Dan ben je niet goed snik…
Plannen
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
214 Of ik plannen heb,
appt zus vaak
De laatste roosjes van mijn struik
Goede vriend mailde mij een goeie dag
Iemand riep naar mij op de parkeerplaats,
vroeg vriend’lijk hoe het ging,
zei: ‘zal wel goed
want je gaat weg’
Ik zei: ‘k ga naar ‘t graf van zoon’
Nu keek hij bedrukt naar mij
‘k Reed weg en plots een tikje
aan ‘t voiture,…
De zwaan
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
146 De avond valt zacht bij de wilg en de plas,
ik wou dat ik even een schildertje was.
Daar gaat de zwaan, zo prachtig en wit,
ik kijk hoe hij rustig te zwemmen zit.
Het water is koud en de winter nabij,
maar angst voor het donker, dat hoort er niet bij.
Hij vaart met zijn borst vooruit door het riet,
bang voor de winter? Nee, dat is hij niet.…
ode aan de waterjuffer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
84 In het riet langs stille meren,
waar de zachte bries kan keren,
Vliegt een sierlijk wezen klein,
de waterjuffer, zo fijn’.
Met vleugels als glas in zonneschijn,
Glanzend in kleuren, zo fijn,
Blauw en groen in harmonie,
dansend in een luchtige symfonie.
Langs het water, o zo snel,
zweeft ze als een dartel spel,
Met een vlucht, sierlijk…
Losbol
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
231 En gast die welkom is op elke party
Als flierefluiter onbezorgd en blij
Kent noch voor noch tegenspoed
In zijn zwarte pak en bolhoed
’s Nachts als alle vogels slapen
Zoekt hij naar woorden en vangt luizen als apen
Voorover gebogen met de pen blijft hij gapen
Woorden als trommelslagen teisteren zijn brein
Niets komt uit zijn pen daar moet…
leven en sterven
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
90 “ zij die sterven hebben mijn aandacht “
de dood streelt woorden die
traag langs mijn huig
naar buiten glijden, tijd
is water in vormloze kronkels
een vlaag van een koud schijnsel
aanbidt het laatste maal dat ik
zonder het te weten dat het in mineur
gelegen weldra mijn overgang
zal bespelen met de smaak van salmiak
een vleugje kind…
De liefde zegt....
gedicht
4.0 met 2 stemmen
721 De liefde zegt dat ik een jas moet zijn,
een harnas van gevlochten hout, een helm
op het schedelveld van zand, een dicht vizier,
een lans, een liggend beeld slapend gestrekt,
in maliën gegespt, een schild van zij.
De liefde zegt dat ik als gras moet zijn,
een mantel voor een zandstuivende wond
van het duin, een mond waar zij haar woord in legt…
Tirolerlied
poëzie
4.5 met 2 stemmen
3.560 Ik vlucht mijn leger, mijn vreedzame dakje;
'k heb hond noch geweer, door de nacht loop ik heen,
Mijn boezem doorwoelt een knagende smart,
En waar ik ook vlucht, zij volgt mijne schreên.
Voor mij geen rust,
Geen hoop in 't verschiet;
Want zij die ik bemin
Bemint mij toch niet.
Hier eenzaam gezeten op 't hoogste der bergen,
Op rotsen zo…
BREDA ´S LUIE HOEK
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
241 Aan weerszijden van stadssingel
horend naar de namen
Nassau en Wilhelmina
fluistert jong verleden
over het zonder-werk-zijn
van onvoorstelbare aard
de ene oever bewaart
geschiedenis in zich
van hen die lange tijd
moesten zitten in
het fraaie koepelgebouw
maar strenge gevangenis
bij de zijde daar tegenover
bezingt zacht gekabbel…
Sic transit Neapolis
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
85 Men neme pagina x
van de dikke wikipedia
en waarachtig...daar staat de N
van de stad waar niemand sterft
lichtgetint langs blauwe baai
onder de rook van herculaneum
en de nog niet dode vulkaan
in stegen dromen schooiers
van een eerlijke munt
in de moderne assemblage
de autofabrieken van Beieren
waar hard werken beter loont…
De richting die ik was
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
160 Papa is geen totem, een half gevuld glas,
de rook die uit een oude schoorsteen grapt;
het is iets moois en wat je vaak behapt,
het is de dag toen je niet eenzaam was.
Geen onherbergzaam pad, een foutief woord,
de opstellen waarin jij je totaal gaf;
de verandering ben ik, de geëiste straf,
het vonnis dat je onlangs hebt gehoord.
Ik was…
vertrek
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
132 toen het geluid van de weidevogels verstomde
stroomde ergens anders
de bijenboom bijna over van de nectar
toen de bloeiende weilanden verdwenen
reciteerde iemand een gedicht
in zingende ritmische woorden
toen de adem van het leven jou verliet
bleef alleen de stilte als zes silent letters over
in het witte broze licht…
Een pak
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
117 Ik kwam
voor een pak,
een goede snit.
En jij
stond er ineens,
tussen de rekken.
Wat we
zeiden
weet ik niet meer.
Iets onbenulligs,
denk ik.
Ik liep
naar buiten
met een tas
en had geen idee
hoe die dag verder ging.
Jaren later
kan ik nog steeds
het grijsgroen noemen
van je vestje,
van je jurk.…
je mag het zijn
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
302 maar in het donker uit het zicht
dat was de wet van toen
dat eist men nu weer in het licht
van Istanboel tot Amsterdam
de grens verschuift de angst regeert
men noemt de jeugd te luid
omdat men van hun vrijheid leert
ze noemen het te opdringerig
zijn ze dan nooit zelf jong geweest
het is dezelfde kille stem
die destijds Gerard Reve vreesde…
AI en d'apocalyps
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
412 Dit gedichtje is niet door AI gecreëerd,
Dat is objectief door AI geverifieerd.
Dat kan AI absoluut stellig zo stellen,
Zo zijn AI algoritmes geprogrammeerd.
Wel werd door AI hierover opgebiecht,
Dat AI zonder dat AI daarover liegt,
Zonder tussenkomst van de mens
Joris Olivier, AI dit zeker had gekund,
Ad infinitum kan AI niet alles overnemen…
Paradijskinderen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
61 Jonge mensen zijn slechte denkers
Je moet hen eerst te eten geven
van de vruchten van die ene
speciale boom van de kennis
wat nuttig en nadelig is
voor ze iets weten
en zodra ze dat snappen
begrijpen ze
dat het zo moet zijn
als je geen paradijskind wilt blijven
voor wie alles klaar moet staan
in een wereld zonder gevaren
Wat nadelig…
Rozenbloemen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
103 We zijn als rozenbloemen.
Blaadjes in zoveel kleuren en geuren,
Maar degene met een bloedende vinger
ziet alleen de doornen.…
Aromatico en kleur
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
80 De zon schijnt op de gekleurde bomen
Zou er vandaag weer regen komen ?
Kijken met de ogen van een kind
Vreugde die het van treurnis wint
Ik kijk naar buiten door de keukenruit
In de kleine ruimte die naar koffie ruikt
Een lange dag staat voor de deur
Begonnen met aromatico geur en kleur…
van zwanen en van wilgen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
253 het licht sterft langzaam in de wilg
waar het water de wortels met zilver beslaat
de zwaan is een koning van marmer en trots
die traag door de diepe rivierkuilen gaat
groen is het woud in zijn knoestige vuist
het sap dat omhoog door de twijgen stijgt
terwijl het lied van de wind in de bladeren ruist
en de stroom het geduld van de aarde vertaalt…
Intimidatie
snelsonnet
4.3 met 7 stemmen
144 Er zijn nogal wat lieden in ons land
die echte vluchtelingen willen weren,
die raadsbesluiten trachten te blokkeren
met dreiging en fysieke tegenstand.
Democratie vervangen zij door hinder,
van hen wil ik er minder minder minder.…
Poëtica
gedicht
3.9 met 7 stemmen
4.673 Er is geen poëzie in een te helder leven.
Op het behang is altijd een plek
die wacht op het vocht. Een vuile bek
zoekt in de laden naar onzegbaarheden.
Alles wat toonbaar is moet overschreven,
ieder gedicht gewassen in inkt
die blind van de moerassen zingt,
waarvan men ziende niets kan weten.
Er is geen poëzie in een te helder leven,…
non-artificiële onkunde
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
90 Soms moet u zelf iets oplossen
de handschoen oppakken
of als enige die zware last tillen
Dan kunt u het niet maken
zomaar weg te lopen
voor die verantwoordelijkheid
u verschuilen
achter bevreemdende maskers
noch hun afstandelijke meningen
als een wereldvreemd figuur
met versleten doch knikkende knieën
koninklijk buigen voor de angst…
Aangelegenheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
87 De keuze is ooit gemaakt
voor Napolitaans blauw
met een knalwit overhemd
om autoriteit en betrouwbaarheid
uit te stralen met de tegenstelling
tussen licht en donker
om aandacht te trekken
Afhankelijk van de aard
van de aangelegenheid
moet een stropdas rood
of blauw zijn
Om afleiding te voorkomen
heeft het geheel de juiste snit…
verloren schreden
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
163 draagt iemand jou op handen
aan de randen van de hemel
in de zaal der verloren schreden?
slaat iemand acht op je engelengehalte
in het Limbus infantum
de nooit in kaart gebrachte terra incognita?
een cartograaf die verwijst naar
het onbekende landschap waar engelen wonen
in opperste gelukzaligheid wellicht?
in de geheimen van de bloedstroom…
INNERLIJK KOMPAS
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
157 Lichtwezen, uitgeput, gewond
Laat ons een draagbaar voor je maken
Hoe spijtig dat je vleugels braken
Toen even jij als mens bestond
Als engel die geen ingang vond
Begon je uit balans te raken
Verstond de taal niet die ze spraken
Je vocht, wat energie verslond
Wat een ervaring mens te zijn
Je innerlijk kompas te zoeken
Je groei en leven…
A.B.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
155 Wij hebben een nieuw kind besteld
dat bij geboorte al voldoet
aan ons verfijnde schoonheidsideaal
dat kost een kapitaal
maar als je bedenkt
wat wij daar allemaal mee besparen
die corrigerende beugel
en overige ingrepen
op- en aanvullende vormen
of uit te zuigen overdaad
bijpassende oog- en haarkleur niet vergeten
heupen in de juiste…
vederlicht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
125 voor het inslapen
kijk ik naar baby Janne
die zo ontspannen
in haar woonbootbedje ligt
zij lijkt vederlicht
op weg naar het ochtendlicht…