171639 resultaten.
AFSTAND
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
56 Het reekalfje rust
op een kleine, open plaats
binnen struikgewas;
met een wijde boog lopen
boswerkers, eerbiedig en zacht.…
Hoe een hand
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
136 Hoe een kus voelt, een hand
die me ongewenst betast
daar praat ik niet over
Nieuwsgierig kijk ik ernaar
in het donker van een bioscoopzaal
of thuis, waar ik op pauze kan drukken
me veilig over kan geven
aan de sensatie en opga
in beeld, in tekst -
de onbedekte termen
tussen willen en niet willen
die zich aan me vergrijpen
met bijna…
Superlatieven.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
286 dankbaar genietend van je diep menselijke warmte en tederste gebaren, lichaamstaal
schoon wijs man gesierd door je eenvoud en onvoorwaardelijke trouw
grijze massa afgekruid en ook doorspekt met gevatte humor; delicatesse
geborgenheid verschaffend tot ver reikend na de dood
emotionele, schone ziel die bloedt
dat deze perfecte aanvulling nog groeien…
Verloren liefde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
100 De ochtend breekt aan met een aarzelend licht,
alsof er vannacht geen wereld verging.
Het werpt een koud schijnsel op een leeg gezicht,
terwijl de tederheid nu langzaam vervliegt.
Zilte vleugels slaan de woorden nu weg,
ze raken de rand van je kussen weer aan.
Waar ik net nog de stilte met zinnen bevocht,
is nu ook de laatste herinnering gegaan…
gezind als een kind
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
324 De vrede hier:
ten dele,
de vriendschap:
onvolmaakt,
in kunst,
in kracht,
in wijsheid:
de roos
wordt niet geraakt
De liefde hier:
ten dele,
de vreugde:
zo voorbij.
het zware,
donkere,
dode,
het breekt
aan jou en mij
Ten dele
ons geloven
en dubbel
smart de pijn.
O God,
straks licht en levend,
GEHEEL
bij U te zijn!…
Gevoelig en teder als bloemenpoëzie
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
80 Je bedoelt het goed
maar het is ziekmakend
inplaats van gelukzalig makend
je bent goed
diep van binnen
in je hart want
ik ken je - ik ken je langer
dan vandaag
je was als een onschuldig kind
eerlijk in je gevoel
liefde geven en ontvangen was je doel
zonder schroom of gevoel met angst
voor een alles vernietigende wervelstorm
voor ogen…
Harmonieus
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
181 Hand in hand, in gelijke tred,
Op de weg naar het geluk,
Begeleid door hemels gezang
Van ’n biddende leeuwerik,
In ’n landschap zonder einder,
Vol met bloemen en vlinders,
Zwijgend harmonieus hartgetik.…
Schepping
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
260 Van oorsprong
Uit één, nooit meer alleen en
Van sterrenstof dat zocht werden we
Stelsels gevulde hemel, aarde en zon
Stollend lava vormden we tot land, ook werden we water
De rivieren, meren en zeeën die stromen in zonneschijn
In nevelen reiken naar wolken hoog, zichzelf weer geven
Voor nieuw leven
Van cel naar eicel, naar vissen, koraal…
Vlaamse politicus vast op de wc
snelsonnet
4.4 met 9 stemmen
176 Het werd een lange sanitaire stop
Je denkt een grap, zo'n Belgisch parlementslid
Die 's nachts in de wc lang op z'n krent zit
Maar nee, het was dit keer geen Belgenmop
Hij miste daar helaas een heel klein hamertje
Als nachtvoorzitter van het kleinste kamertje…
Een zeer zeer zeer fijn huis
gedicht
3.5 met 8 stemmen
5.039 Ruik maar heel licht
In de zolderkamer.
Tussenwanden weggebroken
- Aardige aannemer wel -
Hij ving wat muizen
En vond een verdroogde kikker.
- Die giet ik in goud
De vorm bleef behouden -
Alle ruimte voor
Pingpongtafels en een
Modelspoorlijn - geen kasten meer.
Je kent het niet
Meer terug - de trap draait linksom
En de deuren zijn van…
Najaarsochtend
poëzie
4.1 met 15 stemmen
7.779 Najaarsochtend. Wijd en wijder
Wijkt de hemel zilverblauw;
Om de morgen blijde glijdt er
Door 't nog scheem'rig bos-gebouw,
Waar de zon met lichte stijlen
Straks de stammen schoren zal,
Vogelkwinklen over 't ijle
Lover schijnend als kristal.
Op de heide drijft een herder
Langs het vochtig morgenspoor
Vroeg-vergaarde kudde verder
In…
In balans.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
204 Klotsen van water.
Geritsel van bladeren.
Natuur in balans.…
Stringent
snelsonnet
3.1 met 8 stemmen
192 De vlucht was onderweg naar Curaçao
Toen plots spontaan zijn powerbank ging branden
Maar op de oceaan kan je niet landen
En dus moest men retour Schiphol, en gauw
Beleid rond dit soort accu’s is stringent
Ja, zelfs wanneer je Camiel Eurlings bent…
DE PLUK SPREEKT
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
195 Hemelse Vader, Heer van al het leven,
maakt Zijn Zoon Jezus, steeds gezocht en befaamd,
tot de geliefde struik, wijnstok genaamd,
boven de hoogste bomen verheven.
Druiven, aan de tak gehecht, zijn omgeven
door al wat Hemelse genade betaamt.
De Heilige Geest in het ooft beraamt
in stilte waarnaar de vrucht mag streven.
Het wachtende, rijpende…
Brakke grond
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
117 Geen ontkomen is er aan,
de groene amsterdammer trilt
en beukt nog na op brakke grond
Ik laat de bundel waaien, lichtend
in het late luchtdichte ijle
zuchten boven atmosferisch
hoge amazonebomen
niets gaat vanzelf de gaarde in voorbij de aangebrande zomer, vergeet de chocoladekrans.
niemand hoeft van mij te weten
als het niet voor…
Dorpsgenoot
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
128 Uit de stenen stad nam hij gulzig
groene regen mee, om blauwe velden
te doordrenken met zijn loodzware,
zilveren gieter.
Sombere wolken braken
in bonte, blonde schaduwen
uit het hooggebergte—
een dans met de nieuwe liefde,
zoete heimwee naar beminnen.
In zijn betoverde hart
speelde het plezier.
Natte regendroppels
voor zijn zomerse tuin…
Tranenbiotoop
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
144 Het vergeten weigert te stoppen.
Opnieuw moet ik verliezen wat ik wist,
klaarlicht en bij vol bewustzijn.
Wat rest is de verspilde liefde.
Jij, mijn gids door de schaduw—
het grenst aan een wonder dat ik nog hoor
hoe jouw nagelaten licht nog zingt
in het domein waarin je verdween.
De muren van de oude wereld
harden uit, worden weer van…
Alleen leegte
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
345 Denkend aan haar,
Voel ik weer haar warmte,
Die zij zo lang met mij deelde,
En onvoorwaardelijk gaf.
Dromend van haar,
Waan ik mij weer in ons Eden,
Ons paradijselijk samen zijn,
Van onmetelijke liefde.
Herinneringen ongelooflijk zoet,
Zo intens voelbaar,
Niets anders er nog toe doet.
In het heden ik nu in verkeer,
Alleen leegte,…
De kleur die blijft
netgedicht
2.5 met 23 stemmen
122 Rode roos op graf
een laatste stille groet
liefde blijft over
Op koude steen ligt
ze in alle eenvoud neer, alsof de
stilte zelf haar plaats heeft uitgekozen. Geen
stem verbreekt de ruimte, toch spreekt ze zonder woorden.
Ze draagt meer dan kleur
tegen het grijs van deze dag, meer dan
schoonheid die een vluchtige blik raakt. In elke plooi…
Mijn leven als spook
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
65 Mijn geheugen praat
net lang genoeg met de mensen
om hen netjes kwijt te raken
Antwoorden verlangen ze niet
het is genoeg dat ik niet wegloop
Waarom verlang ik dan
naar contact, waarom voel ik
niets? Vanwege het besef
dat het niet mogelijk is
of ligt het aan de pillen?
Krijg ik mijn lichaam terug
zal ik ooit weer ruiken waar ik ben
en…
Herfst
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
136 De bomen in mysterie gehuld
Bladeren met gouden glans omhuld
Een weelderig groot najaarstapijt
In het schone teken van de tijd…
AFSTAND
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
68 Het reekalfje rust
op een klein, open plaats
binnen struikgewas;
met een wijde boog lopen
boswerkers, eerbiedig en zacht.…
Sachte wint
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
68 In de sachte wint heur ick di,
ghij zijt d'r nog altijt,
nie zichtbaar vur mine ooghen,
mer voelbaor in alle tijt.
Verbonden in vervlogen daegen,
segght nie wat blieven zal;
ick zie dien warmen glimlach heden,
geliek een lichtval overal.
Mer starck is 't missen
in dit aordsche leven,
verbonden an vergankelijcke stont;
doch…
Van filosoferen kun je leren
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
177 Wij leven in politiek roerige tijden
De mens schijnt het zicht erop kwijt te zijn
Of het moet zijn dat we onwilligheid moeten belijden
Rondom het wereld gebeuren en dat doet pijn
De gevolgen groot en dan is het weg met de gein
Terwijl we met elkaar mens hadden kunnen zijn
Maar niets hier op aarde heeft eeuwigheidswaarde
Hier beneden is het…
Een vader
gedicht
2.5 met 39 stemmen
18.733 Beland op zoiets als een eiland alleen
zoekt ze zich iemand. Neemt dan
bijvoorbeeld de man die van zee komt,
ontvangt en bedient hem en als hij dan
gaat, richt ze een hier voor hem in voor
als hij terugkeert, als ze weer wil. Wachten
maakt deel van haar lijf uit voortaan en
denken hoe was hij, wier aan zijn voeten
in zijn handen een net…
o Gij die kommrend sterven moest
poëzie
4.2 met 8 stemmen
2.956 [Wijding-sonnet ter Gedachtenisse en Ere mijns vaders]
o Gij, die kommrend sterven moest, en Váder waart,
en míj liet leven, en me teder léerde leven
met uw zacht spreken, en uw strelend handen-beven,
en, toen ge stierft, wat late zon op uwe baard;
- ik, die thans ben als een die in de avond vaart,
en moe de riemen rusten laat, alleen…
Kwetsbaar evenwicht
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
231 veredeld water
ontsnapt geruisloos
aan Pandora's
kwetsbaar evenwicht
vanonder het
voorgedrukte deksel
ademt het kattenkruid
en wentelt zich
onhoudbaar stervend
in ongelegen wanorde
buiten elke
ontvankelijkheid
van ruimte tijd
geluid en licht…
nochtans
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
142 weer lag de nacht afgemeerd
aan de zogende hof waar de
duisternis zich tracht te treden
aan mijn geplooide lippen
het colostrum voedde slechts
een kleine opening in het
centrum waar het aanleggen
zich in bijzonder in het
openbaar had genesteld
uren sloegen aan, de slaap
hulde zich in een
kleverig kostuum en
schurkte langs de regels…
alles wat was
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
204 op een voorbijvarend schip
zag ik het vertrek van alles
wat verdwijnen zou
in de modderige rivierbedding
helde een schuin verankerde herberg
die zinken zou
zilveren taal tinkelde
even helder als alles wat ik zag
mythe en landschap vloeiden samen
‘s nachts luisterde ik of het regende
later hoorde ik het geroffel van druppels
op het…
Einde zomer
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
331 Lege schommels
geen kind op de wip
de spin heeft vrij spel.
Bijna herfst-
haar zomerjurk maakt een laatste
dans aan de waslijn.
Einde zomer-
na een kort leven vouwt
de vlinder zijn vleugels.…