5142 resultaten.
Vrijheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 De vrijheid
lief te hebben
te gaan en staan
waar je wenst of wil
De vrijheid
lief te hebben
woord te voeren, zin te zeggen
als avondval en ochtendgloren
De vrijheid
lief te hebben
lippen op elkaar
.....stilgezwegen
De vrijheid
in te kunnen ademen
ooit -in 5 jaren durende strijd-
.........verkregen.…
Claustrofobia
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
730 op de bühne een schimmendans
voorbij verloren deuren
als in harde klanken om adem
om lucht om leven
een zwarte oorlog woedt
ik wil niet maar ik moet
een beetje sterven
tussen allen in het donker
bidden om wat licht…
aanname
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
444 met nog een uur te gaan
vastgelegd in de genen van tijd
stokt een adem
na alles wat is gezegd
over voortgang en
bij tussentijdse evaluatie
blijft er nog een open veld
wachten op bewolking
op het volstrekt helder onvoltooide
waaronder ons eigen gelijk
verder geen nieuws
en telt niemand zijn dagen…
Ik voel in de natuur.
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
422 Ik geef mij over aan de adem
en het ritme van de kracht om
te komen tot het weten dat
de schepping is bedacht.…
stilte
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
459 toen de liefde van
korte duur was
en hij de wind
hoorde suizen
ving hij de
laatste stofjes
van de zon
toen aan de
overzijde niet
meer lag wat
en wie hij zocht
liep hij vast
in het laatste
woord
toen het zingen
van de krekels
niet langer
hoorbaar was
sloot de nacht
zich dicht
hield de stilte
haar adem in…
Ingehouden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
740 groene oase houdt haar adem in
zij wacht op de streling van de zon
die hen zal doen blozen, kleur bekennen
in deze groene wereld
specht moedigt torretjes aan
om tevoorschijn te komen
zodat zijn honger gestild zal worden
in hoeveel bomen hij zal moeten boren
weet niemand…
Dit is echt [2]
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
314 Hij snuift, grazend
komt hij dichterbij
Alleen de vogels kijken toe
Warme adem verkent
de huid van mijn verlangen
Ik ruik wat het met hem doet
Voorzichtig likt hij mij
ik laat de wereld los
Mijn lichaam trilt
in mijn bewustzijn, naamloos
in zijn ogen, dit is echt
Geen romantiek…
In de stilte
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
321 De wereld houdt zijn adem in,
en geeft een glimp van nieuw begin.…
Liefdevol
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
340 Toch adem ik nog steeds
met de woorden,
en ik dicht.
Het leven is mooi
omdat ik het woord heb.
Maar als ik terugkijk,
zie ik
hoe diep
ik het leven
was vergeten.
***…
Vallen en weer opstaan
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
734 Adem uit en adem in
Na de laatste adem
Ben ik waar ik zijn moet
Ben ik aan het einde
Vanwaar ik de reis begin
De golven zijn huizen hoog
De waters zijn dalen diep
Ze nemen me mee en delen de mysteries van het Al
(Krabben wijzen de weg
Kennen geen klok of tijd
Duik erin en kijk goed naar alles om je heen
Alle dagen van de…
Het letterschrift
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.535 De spreker ging voorbij; zijn adem is gebleven:
Hij stierf; zijn adem leeft, zijn ziel kleeft vast op 't blad;
Ja, teelt zich-zelve voort, om 't aardrijk door te zweven;
Vermaant, getuigt, beveelt, in d'enkle vederspat.
ô Hemelgift der Taal, gij band der stervelingen!…
De schommel zonder grond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
233 Tussen adem
en adem die terugkomt.…
Stille bomen
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
903 Heel bewust haal ik adem
en voel in het ruwhout
van mijn lichaam
oude tranen,
van schors ontdaan…
Een laatste zucht
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
987 Huiverend opkijkend
Dicht bij de dood
Snakkend naar een laatste woord
Zachtjes stervend
Verloren als mens
Delvend naar een laatste wens
Stokkend ademend
Gevangen in een gedicht
Raspend naar een laatste evenwicht
Angstig zwijgend
Vergeten in de tijd
Vergruisd naar een laatste waarheid…
Eenzaam gevecht
hartenkreet
4.8 met 19 stemmen
1.133 luister naar mijn adem,
wees één met mijn geest,
en ervaar in stilte,
waar ik tot nu toe ben geweest...…
beklemming
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.009 langs akkers
van schroom
slenter ik
tegenwindse stappen
aarzelend om ongericht
in een verwarrende droom
te zullen trappen
neerwaarts
gerichte ogen
begrenzen als
beklemmende bundels
van zwart licht
meer en meer
de ademende borst
totdat de knechtende geest
de nog resterende
levenszaden heeft gedorst…
lucht
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.182 Maar daaronder
koud en kil
warmte ken ik niet
want ik ben de lucht
die ik adem niet waard…
In Memoriam
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
637 wat ik nog wil zeggen
kent geen lettergreep
laat staan een gebouwd huis
uit schrijfstenen vergaard
onzichtbaar voor daglicht
of uitzicht op de maan
wat ik wil zeggen
is niet meer geaard
uit stof is zij enkel ziel geworden
tot een eeuwige gedachte verheven
het is niet uit te leggen
ieder heeft weet
dat ook in het ademen
sterven wordt…
Palm van ontwaken
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.429 Op een wakkere morgen
waar klaarte op de toppen ligt
herhalen wij de nacht
met mond over oor
wordt er gefluisterd
met een lichtende adem
over tedere ongrijpbaarheid
en een zachte stilte.
Zo rekken we nog even
ons en de morgen
tot een zichtbaar genoegen
en koesteren meermaals
de prille ochtendzon.…
Doden zijn niet stil
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
2.426 Ik hoor je in ieder woord
als een zucht van herinnering
adem ik het verleden,
zuurstof van de overlevering.
Jij bent zo onlosmakelijk
aan mijn ik verbonden
dat ook in het heden
jouw stem nog wordt gehoord.…
Vrije val.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
595 Dooft de adem als een kaars.
Het zwart hemeldak oneindig
met daarin verzonken sterren
en maan.
Ongrijpbaar en niet te vatten
het ontstaan van dit heelal.
Waar tussen hemel en aard ieder
zich vast houdt tijdens een
vrije val.…
Aan alle pesters van Nederland
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
819 Wat zou het wat zijn
Als ik in het geheel
Verder kon leven
Als uitsluitend virtueel
Verlost van vermoeiende zaken
In nullen en enen opgelost
En zelfs mijn ademen
Dat geen moeite meer kost
In respect opgedragen aan Fleur Bloemen en Tim Ribberink
die vanwege hun pesters de zelfdoding verkozen boven verder leven.…
Nachtroep (duogedicht)
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
987 wieg mij
in één zachte adem, verbind
waarheid met wonden
klevend aan het nachtlicht
van stilte
verschuif mijn verlangen naar
het schitterend oog, in pauwenveren
gestileerd
het zal mijn traan dragen, teder
door de wuivende wind
opgerekt
tot een zoet vlies van troost
duogedicht met: kerima ellouise…
spinrag
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
667 als het verre zicht
is begraven in
het verleden
als loze hoop
er slechts is
om te beleven
zie ik niet meer
dat wat komt
voel ik niet verder
dan de scherven
van oud zeer
ik adem alleen
om door te leven
het kan niet anders
mijn blik raakt verstrikt
in een machteloos web
door anderen eerder
maar door mij
nog verder geweven…
en de zee zweeg
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
869 nu mijn adem zo sterk
de jouwe wordt
moet ik
wat uit mij geboren is
verlaten
nog eenmaal
zal ik slapen in de duinen
en de nacht
laten kijken
naar de golvende dansers
op een wolkenrij
uit mijn ogen
zal ruimte fluisteren
naar de zeewind
waarin jij bent gekomen
nu mijn stem moet zwijgen
zal ik nog eenmaal slapen
in de onverwisselbare…
een beetje hoger
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
802 meer dan wat je vroeg
wil ik zijn. vandaag
in een beweging
naar morgen
adem je Mahler of
ik bij je was. gisteren
een beetje gek
wist ik het weten
minder. wil ik van
je weten
het antwoord in
een wolkje. dichter
naar je toe
zag je me wenen
in een druppel. meer
dan wat je vroeg
gisteren. wil ik zijn
vandaag
een beetje…
zwerfwind
netgedicht
4.7 met 24 stemmen
1.274 het afscheid duurde
een tijdje
van wit naar
ongeschreven regels
hoger
naar de horizon
en zo tot de avond
jij en ik werden
door het houden
van de vlinders
en sneeuw, stil vredig
op het bed
je adem blies
de vleugels aan elkaar
en alles wat je
te zeggen
had
ik luisterde naar de wind
zoals een vogel
blauwachtig…
Je dicht in mijn oor
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
912 deze kant op, zeg jij
en ik volg je lijf
in liefde voor later
en slierten
vol licht
voortdurend
openen handen
en ik vind je adem
voel je huid
weet het antwoord
meer dan zwijgend
zonder zwaarte
ook als de dag herbegint
volg me, zeg ik
en je streelt
mijn ziel
het dichtstbijzijnd…
Liefde
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.117 ademgevend
vastgegrepen
omhoog geheven
door een kracht
van stille ogen
begrepen
verweven
met een macht
van tederheid
als klokken
zingend
in het ritme
van openheid
bij een adem
zo zacht
als bij twijgen
opgesplitst
ontpopt
in hemels
in alles voelen
in alle wensen
als op iconen
niet gemaakt
door mensen
zo zou de liefde
kunnen…
O n d e r w e g
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.701 geeft zij handen ogen
voor houvast in de morgen
vogels vluchten niet
maar strijken vermoeid neer
waar nevel geen laatste adem
meer schouwt maar traant
wordt verlangend samen
eindelijk gekist
twintig rode rozen spreken
eeuwenoude taal
ik heb je lief
zij kijkt niet meer om…