1925 resultaten.
Ik geloof
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
620 Ik geloof in God, die mijn leven leidt
Hij mij in Zijn liefde wil aanschouwen
Dat ik op Zijn woord kan vertrouwen
Hij, die mij van zonden heeft bevrijd.
Ik geloof in God, die voor mij wil zorgen
Elke dag mijn dagelijks brood zal geven
En alles wat ik nodig heb in mijn leven
Niet alleen vandaag, maar elke morgen.…
Met doodskop en kruis
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
487 gevaarlijkste kleuren
uit de lucht gegrist
ze verzameld
zo alle codes gewist
van mogelijke calamiteiten
heb nu veel vaten
met doodskop en kruis
maar begraven is geen optie
zij horen in ons
heerlijk en lieflijk milieu
doodeenvoudig niet thuis
heb ze ontleed
hun verschijnen weer
langs gewone lijnen geleid
wij zijn van ze bevrijd…
Medereiziger
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
521 De wilgen delen schouderklopjes uit
Zij willen helpen mijn verlies te dragen
Je beeltenis begint wat te vervagen
Ik laat die los, als ik mijn ogen sluit
Zie ik je voor me in een wit gewaad
Bevrijd van alle ongemak en zorgen
Je voelt je in Gods Heerlijkheid geborgen
Of iets wat daarop lijkt en echt bestaat
Je toont me waar de mens in overgaat…
roos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
382 hoe jij kleurde naar de zoen
die als een roos in de zomer
rijpt, de larf achterlatend en bevrijd
van het sculpturen schouwspel waar
hamer en beitel je de vorm gaven
om in de eeuwigheid te verdwijnen
doch reeds in elk stadium waar jou
latente verschijning zich verstrengelt
met de boezem die me voedde, is hartstocht
mijn legalisatie om je…
omslachtig
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
512 ik wil voor je vechten
ik wil voor je strijden
je van eenzaamheid bevrijden
ik wil je zien schitteren en stralen
met jou door de nachten dwalen
zonder falen je geheimen achterhalen
ik wil kijken hoe je knipoogt en lacht
in alle pracht
wie had dat ooit gedacht
ik hou van jou
dat ik van je hou
meer dan ik ooit wou
en het deert me om te weten…
de Tjamme
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 natuur is niet
in te dammen
is te bevrijden
door fietsers, wandelaars
met een wijde boog
er omheen te leiden
zij maken hun ronde
waar in oude tijden
de Tjamme als rivier
tot hier
door de Dollard
was teruggedrongen
hooglandrunderen grazen
rondom een plas
waar ooit
de zee-oever was
tussen Beerta
en Finsterwolde
voorheen rolde de rivier…
De tijd als vriend
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
618 Het maakt een eind aan elke strijd
En aan elk slecht beleid
Dat je altijd wordt bevrijd
Is vaak een kwestie van tijd
De tijd staat altijd paraat
Het zorgt voor regelmaat
Dat iets vanzelf overgaat
En dat er weer iets nieuws ontstaat
Elke dag en elke week
Het laat je nooit in de steek
Elke maand en elk jaar
Je vormt je leven lang een…
Levensmoedig schrijven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
480 Schrijven is bevrijd uiting geven.
Aan schitterende prachtigheid.
Aan levensliefde die ik voel.
Aan levensmoed.…
'Rap'alje
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
470 Bij arme onderwijzers en onderwijzeressen, meesters en bovenmeesters, juffen en directeuren, rectoren, rectrices en directrices, de meeste te laag ingeschaald en sowieso onderbetaald, ruist het bevrijdende woord na de (eind-)examenperikelen als een lokroep door hun aan burnouts bijna bezweken gestel...Vakantie!…
Als broedzorg ontbreekt
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
451 De vogel zit in een antieke kooi
Zijn kopje diep verstopt in zwarte veren
Zit hij te dutten of te contempleren
Hij is nu niet bepaald van laag allooi
Helaas is hij zijn felle kleuren kwijt
Verloren aan een onbestemd verlangen
Zijn zang zit in een dikke keel gevangen
Hij wil ontsnappen, vliegen, zijn bevrijd
Wil buiten zitten…
Asiel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 Asiel is zoeken asiel is geluk
asielzoeker wordt gelukszoeker
ooit was hij een welkome migrant
arresteren wordt weer veiligstellen
de individualist is dan de volksvijand
wie zal ons zijn verhaal vertellen
uiteindelijk is oorlog een bevrijding
met genocide als slotoplossing
in diplomatieke dialectiek
vormt zich vervolgens de dictatuur…
STEENROOS
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
477 een zacht ijl stemmetje zei:
weet je wat je daar tegen doet
pak een houweel en delf
naar je diepste zelf
heb toen de steen in duizend
stukjes kapot geslagen
maakte mijn hart
weer helemaal vrij
zie je nu wel weer zei
de heldere stem
waar je was en wie ik ben
direct herkende ik
mezelf in hem
raakte toen even verward
want in het bevrijde…
Ritmisch onbekend
netgedicht
5.0 met 83 stemmen
792 maar nog geen
noodsignaal of
benauwdheden
op de borst maar
wel anders dan
ik was gewend
trok wat rare
bekken en
een paar gekke
gezichten maar
het vreemde
wilde niet wijken
groeide zelfs
in spanning en
ruimte die het
wilde gebruiken
om zich pittig
te manifesteren
niet naast maar
in plaats van mij
de uitbot voelde
als bevrijding…
Zonder jou
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
540 dat ik
Jou bij mij optel
Beklink mijn woorden
Bezink in mijn stem
Als ik je zeg
Aanhoor mijn denken
Als ik zachtjes fluister
Wie ik ben
Zonder jou
Ontbreek mij
Lees mij uit en
Steek me aan met je blik
Bedenk me
Zo nu en dan een beetje
Met jou
En vertel me
Zonder jou
Adem mij
Nu het nog kan
Streel mij
Met je angsten
Bevrijd…
Geestesoog
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
469 een man is god in 't diepst van
zijn gedachten
een wonderkind vol ziel en zaligheid
met vrouwenmacht van total
loss bevrijd…
Cirkels in zand
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.169 tussen zilverrustige
rimpels en zachte
herinneringen
teken ik cirkels
in de tijd
ik schets
oude zomers
en handen vol zee,
blote schouders
en dagen gedeeld
ik schep
wolken en verhalen,
fluister sterren
en beloftes,
stapel woorden
op de horizon,
daar waar jij verdween
nog één keer
omcirkel ik
zacht jouw naam,
bevrijd…
In pure vorm gegoten
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.609 weerkaatst jouw gouden glimlach
verwarmt mijn hart met al haar kracht
Toont het geluk van een eerste lentedag
die ons voor altijd samenbracht
Zichtbaar stralend in het groene gras
blikken we elkaar liefdevol aan
In het moment vereeuwigt als in was
zie ik twee beelden samengesmolten staan
Gevangen in de tijd
Eenstemmige melodie
Onze zielen bevrijd…
Nacht
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
952 Halve sikkel, helder, avondvolle maan
schemering neemt ruimte, ademt donker lucht
zonnelicht verduistert nu haar laatste zucht
in de huizen gaan elektrisch lichtjes aan
zie de bomenrand, het einde van het bos
boeren stoppen met hun werk, ze zijn bevrijd
want de oogst is binnen, alles net op tijd
ook het laatste rood verdwijnt, de nacht breekt…
Kon ik eenmaal toch...
poëzie
3.8 met 14 stemmen
3.948 Kon ik eenmaal toch jouw dans weergeven
In een van het woord bevrijd gedicht,
Eenmaal even vrij en lenig zweven
Als jij in de lucht en in het licht
Met je lichaam doet, dat toch niet even
Los van de aarde is als wat ik dicht,
Zich met moeite van de grond opricht,
Zwaarder dan mijn geest, en toch kan zweven.…
gekooide vogel
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
914 gekooide wilde vogel lijk je
sprak mijn moeder
jou bevrijden
is mijn hartewens
maar ik weet niet hoe
angstig als ik ben
dat je nog niet kunt vliegen
nu je jezelf gekooid hebt
roep ik je toe
vlieg dan…….…
Balans
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
1.822 Het klinkt nog niet zo stom,
want je voelt je dan bevrijd.
De weegschaal blijft altijd bewegen
en komt nooit geheel tot rust.
Balans is leven in voor en tegen,
totdat ook dat is uitgeblust....…
dreven op de schaduw
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
791 gids op nooit
betreden paden, geen
namen bij de hand
we dreven zonder zicht
op de schaduw van
het licht dat in de oude
wereld was gebleven
zelfs woorden hadden
hun betekenis vergeten
er was geen angst
het vreemde bleek
vertrouwd in het ervaren
ontmoetten ander paren
regen ons tot snoer
omcirkelden de tijd
voelden ons bevrijd…
Laetare
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
774 O kijk en luister dan, gedragen,
van angst en pijn en schuld bevrijd,
ontvankelijk wil vrede vragen
tot aan het einde van de tijd...
Die kleine krokus durfde wagen
het licht te zien. Maak ons bereid.
Uit: Herworteld leven p.17…
Merrie.
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
606 Het stond op de spiegel geschreven,
vannacht nog maar
vanmorgen
was het er alweer af:
“Van gekruid gehakt en tomaten
maakt men geen appelmoes,
maar het maakt geen fluit,
het smaakt nergens naar”
Dat heeft die heks gedaan,
om mij met deze spreuk van jou te bevrijden,
toen jij me achterna zat,
met dat stanleymes
Al die kastdeurtjes…
Melding
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
810 ik meld u met tevredenheid
de omwaarding van mijn waarden
van Freud en/of van Nietzsche
dat ben ik even kwijt
maar de bevrijding is nu daar
niet meer aardig tegen buurvrouw
met haar overgangsgezeur
niks aaien van de hond van buurman
die bijt alleen maar in je klauwen
als je even geen attentie geeft
geen toedeloe of roekoekoe
voor…
Uit het kamp geen nieuws
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
792 bedekken haar intieme delen
Ze is zichzelf al lang niet meer
haar blik als uit steen gehouwen
is slechts de echo van haar leven
de dood is al langs geweest
en heeft haar ziel meegenomen
Ze stapt voort als naar verlossing
en waarschijnlijk is dat zo
er zijn ergere dingen dan de dood
Kort erop wordt het kamp bevrijd…
Illusie?
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
753 zich uitspreekt in
een streven, in vermomming
tussen zin of regel kruipt,
sluipt door het luie oog van
het bestaan om met tomeloos
geduld weer op te staan,
zichzelf ten allen tijde
overleeft als het dat wil,
streeft naar autonomie, dat
is meer dan een vrije uiting
van de rede en is de echte
combine tussen poëzie en
filosofie, bevrijd…
huwelijksrequiem
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.118 verraderlijk brakmoeras
van verkoelende wind en geselende stormen tot verstikkende windstilte
van verwarmend vuur en uitslaande branden tot smeulend koudvuur
van verstrengelde rotsen en rondvliegend puin tot verscheurde aarde
hun huwelijk had het allemaal
ze hebben het helemaal gehad
ze zijn niet langer man & vrouw
abrupte scherven mogen bevrijdende…
Blanke pit
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
545 De witte kokosmelk sijpelt
en voedt de gulzige lippen
die te lang wachtten
op de lauwe omarmende
flauw smekende vloeistof om bevrijding
weggestoken in de eigen opgetrokken kooi.…
Contouren,
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
722 eeuwen, zo de mythe wil
geloven om in elkaars
armen en gedachten te
verstenen als lot, dat
geluk niet zal benijden,
vandaag te beitelen in
contouren van de morgen
vloeit samen in een angst,
in duisternis verborgen,
te verliezen en te wenen,
terug te kijken naar alles
wat men heeft lief gehad
en misschien zelfs meer
om zich te bevrijden…