2000 resultaten.
requiem van een huwelijk
netgedicht
2.2 met 12 stemmen
1.182 zon - zee - wind - vuur - rotsen
zij werden man & vrouw
van verlichtende zon
via verzengende vuurbal
tot fletse noorderzon
van verkwikkende zee
via verwoestende springvloed
tot verraderlijk brakmoeras
van verkoelende wind
via geselende stormen
tot verstikkende windstilte
van verwarmend vuur
via uitslaande branden
tot smeulend…
You gets no bread with one meat ball
gedicht
2.1 met 60 stemmen
15.456 uit een gestulpte kuip
uit een miesbos vol donkere wakken
sliep hij de ochtend in
een blote klaarwaterzwerver
een muitende buitelaar
het was zo mooi als een brand om hem heen
o zo lelijk als witte muizen
hij snurkte een gat in de nacht
en liet er een katje door komen
met eiwijze handschoenen aan
en ja daar begon de muziek
de westkust…
Drie jaar was ik ongeveer
gedicht
3.6 met 23 stemmen
12.283 Tegen het einde van
de tweede wereldoorlog toen mijn ouders
al waren vergast, staken de Duitsers
het huis in brand. Na de bevrijding
werd het weer opgebouwd.…
Schoothondje
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
930 het roofdier werd een trillende neuroot
een prooi voor rusteloze vrouwenhanden
soms gromt hij wat, ontbloot verward zijn tanden
maar meestal vindt hij vrede op haar schoot
ze maakt hem van geheimen deelgenoot
van smeulend vuur dat nimmer fel zou branden
de dromen die als wrakhout telkens strandden
al strelend wordt de trage tijd gedood…
Hans Hillen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
589 Ze zijn op ’t Libisch zand gestrand
brachten een onverwacht consult
met bullepees en katapult
en staken loom de kop in ‘t zand
Verprutst de naam van ‘t vaderland
Kamelen lachen zich een bult
Hillen lijkt wel suf geluld
stamelt zachtjes moord en brand
Marine, luchtmacht, landingstroepen
hoort ie ’s nachts bevelen roepen
Hij droomt het drietal…
Abondantie
gedicht
3.3 met 6 stemmen
2.068 ik was verward, de wijzers van de klok
vertraagden, waren niet vooruit te branden
ze stonden stil en ik stond voor het blok
toen niemand acht sloeg op mijn offerande
ik wilde vuur ontsteken met mijn stok
geen vonk sloeg over, elke poging strandde
tot onverwachts het rookgordijn optrok
en ik, uit as herrezen, me vermande
je overbrugde afstand…
SMULLEND ZIEN
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
601 zijn onlangs ervaren dromen
versnipperde spookkleden
bedekt met blank spinrag
hun griezelslot ontvlucht
toeven onderdanig
in dit nieuwe woud
van suikergoed en klevend meel
uit luilekkerland
twee heerschappijen
eens elkaar slechtgezind
zijn hier vredig vereend
als kunstig gesponnen draden
waarbinnen helle vlammetjes
onzichtbaar branden…
GELE LIS
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
539 De bloem toont haar helle kleur als stille brand,
heeft tevens sierlijk irisaangezicht.
Zij vouwt zich open, brengt, naar buiten gericht,
kleine onsterfelijke kunst tot stand.
Op het effen geel van de kroonbladen
prijkt een fijn etsje, zorgvuldig getekend
door luchtvingers, ijl toch vastberaden.…
Schot*
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
2.380 Slaan buiten sneeuwvlokken tegen het raam,
van binnen sta ik helemaal in brand.
Een liefdespijl van een God trof voldaan
mijn hart. Is een pijl ook bij haar beland?
Waarom heb ik jou niet eerder gezien?
Misschien omdat het eerder te vroeg was
en later beter dan ooit. Goed bezien
beschouw ik jou als mijn geluk.…
HERFSTGROND
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
487 Warme wil om te bestaan blijft branden!…
VOOR JOU GEEN KAARSJE
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.688 Voor jou zal geen kaarsje branden
jouw bestaan is slechts op aarde af
Gisteren vouwde ik jou de handen
morgen zakt je lichaam in het graf
Van jou kon de dood vlug komen
jouw lichaam schonk je maar pijn
Je bloed zal bij het mijne stromen
zodat je voor altijd bij mij zal zijn
Voor jou bestaat nog slechts rust
liederen bij je uitvaart hoor…
rode wolk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
435 een brand boven
het land
fier aangezogen
uit stille lucht
een gesloten vuist
zacht doorgloeid
diffuus geplant
als onnozel kind
zonder wat schuld
tam wachtend
op meer wind
de schroeirand van
vuur gaat verborgen
onder een dampige
bank ernstig zeker
in diep verlangen
gelegen
blijven hangen vol
lome gedachten
herinnering…
herfstgedichtje fopke
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
612 als de blaadjes beginnen te vallen
valt mijn hoofd stil
de herfstblues dus
ik ben duf
en rook en fiets naar de ezels met beitske
en heb geen verlet meer van niks meer
dan rust en mijn bed
paddenstoelen en kabouters mijn egel ligt te slapen onder de blaadjes
de wegen liggen er verlaten bij
en de straatlampen branden alweer
van herfst tot…
Gods aanwezigheid op vakantie!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
568 ik wilde zo graag bidden
stil zijn
tot mezelf komen en tot 'Hem' (m/v)
Een voorbijganger vroeg ik naar de openingstijden
Hij sprak: "Ja God, dat is een ZZZP'er:
een zalige zelfstandige zonder personeel
hij moet alle zelf doen"
Toen pakte hij mijn hand
het voelde als een zegen
Toen viel het kwartje
het kwartje voor het te branden…
Wanneer de man een griepje heeft
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
729 puffen en maar klagen
hoor aan hoe koortsig hij is en ziek
alsof zijn laatste uur is geslagen
de kamer gevuld met dramatiek
ik word zo moe van al dat zelfbeklag
wil hem slaan maar hou van pais en vree
dus met een liefdevolle glimlach
schenk ik zijn zevende kopje thee
wat is dat toch met die volwassen heren
gillen bij een pijntje moord en brand…
Mysterieus
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
779 ik krijg geen vat op jou
jij mysterieuze vrouw
je hebt speciale trekjes
zoals ook die binnenpretjes
wanneer je kijkt naar mij
dan voel ik wat gevlei
je ogen branden vuur
en je lach is puur natuur
je woorden laten dromen
maar zover kan ik nooit komen
op die plaatsen ver van hier
voel ik in gedachte het plezier
je bent net zoals het…
de wandelaar
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
531 door de wind geleid loopt de wandelaar
eenzaam niet alleen
langs groene paden met broedende berm
die vol verwachting
in eieren genesteld die nieuw leven dragen
door zon verwarmd loopt de wandelaar
door groene weiden
waar lentegras pril de liefde omarmt
die sterren fonkelen
in ogen die branden vol verlangende lust
in vallende duisternis…
Een fysiek netwerk
netgedicht
5.0 met 167 stemmen
424 te kleuren
die nieuwe
invalshoeken toe
lieten voor meer
dan de voor de
hand liggende
geijkte interpretaties
vele handen
en een kringvorm
brachten grotere
amplitudo’s in elkaar
versterkend op de
goede weg te zijn
naar een fysiek
netwerk dat aarde
en hopelijk meer van
het universum kan
omvatten voor hulp bij
de Apocalyptische brand…
Vurige geestdrift
netgedicht
3.7 met 68 stemmen
343 ijskoude angst
kleurt de vurige
geestdrift die
mijn hart door
poetische spirit
doet laaien in
vlammen die
van binnen
verterend branden
het komt uit
het culturele
doorgeefluik
dat het internet
aan het universum
geschonken heeft
want dat venster
is dag en nacht
hel verlicht
voor hen
die zich verloren
voelen zonder
klankbord…
Kamille in mijn hoofd
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
185 Waar het witte land groen en jong is
maar de liederen nog treuren
om generaties die verdwenen
in de nevels van het wachten
op de bergen aan de overkant
waar het leven hard en oud is
waar de haarden altijd branden
marmotten hun neus opsteken
bij bejaarden die daar zitten
te picknicken en te schilderen
de kruipbrem en de ronde tafel…
stille breuken:
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
237 Ik drink de koude koffie in één teug,
brand mijn tong, voel eindelijk iets.
Dat is genoeg voor vandaag.…
Vallende ster
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
135 ik zit ook vol met dromen
een wens
die ik probeer te vinden
in de zwarte lucht
wanneer alles slaapt
alles maar niet de stad
in de stad ben ik onzichtbaar
waar het licht de lucht vergiftigt
en ik vergeten
naar beneden stort
onzichtbaar brand ik
zo vel in het zicht
terwijl iedereen naar me lacht
en wenst
wenst u ook voor mij
een…
havezate
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
203 Misschien is het handig
om te weten waar
zijn namen vandaan komen,
voordat ik mijn handen brand
aan zijn vurige karakter,
van die jongen
uit een eeuwenoud
Nedersaksisch geslacht.
Hij waardeert het zeker,
als ik denk te weten
wie hij precies zou zijn,
dat met hem te delen,
zodat hij verder kan
met leren en gamen.…
negen; plus één
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
278 ook ik kan naar mijn handen loeren
en de conclusies vroegtijdig trekken
maar ik laat liever woorden broeien
alsof ik zo’n weerslag laat uitlekken
de kaarsen blijven toch wel branden
terwijl de uilen hun kuikens roepen
beelden die door dit denken landen
zich overwegend waardevol voelen
ik hoef zulks niet weer uit te leggen
in die hoedanigheid…
Twee jongens kloven stammen, stoken brand
gedicht
3.0 met 26 stemmen
16.205 Pan, tot de rand gepompt water, een anker,
zanger van butsen sist op geblakerde staven.
Steken droog hout in de stapel, brengen de koude
tot kook, vatten smoezelig weefsel, zij tillen
het bijna ontilbare op.
Rennen dan rond met wat ziedt, roepen
woest van gevaarlijk plezier. En de vrouwen,
de jonge, van blozende benen, van stro
in bruisende…
Wereldboom
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
898 geleden
op een bijzonder magische plek
Zag hij het eerste levenslicht
onder een beschermend bladerdek
Van een jong klein boompje
uitgegroeid tot een echte reus
Groot, sterk en machtig
naar een evenbeeld van zeus
Met zijn stevige wortels verankerd
na eeuwen nog steeds imposant
Heeft alles al overleefd
stormen, slagregens en brand…
De leerstellingen van een arrivist
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
915 Wie lichtte de kandelaar dat het vuur startte,
brandde beneden de versterkte stad, de troon?
Wie kon alle vluchtelingen behuizen in een enkele hut
of een bescheiden bungalow?
Wie leeft in een andere dimensie, vrij van
de zorgen die wij kennen?…
Het einde nabij
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
2.327 het heden en verleden
Niet meer samen dromen
over de dingen die nog moesten komen
De toekomst biedt geen perspectief
en vormt voor de achterblijvers ook geen alternatief
Troost rest hen die haar kenden
die haar tot het laatst toe verwenden
Met deze stilte te moeten leven
wil je toch aan niemand geven
Toch moet er een licht blijven branden…
De Traan...
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
1.163 Waarom brand jij achter mijn ogen,
wil je er soms ook vandoor?
Weet jij ook dat ik verdriet heb,
en weet jij ook waarvoor?
Over jou heb ik ook geen macht meer
Je komt toch, ook al wil ik het niet-
Kom maar, loop maar over mijn wangen
maar alleen als niemand het ziet...…
REFLUX
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
1.186 De heldere vlam werd een smeulende brand
waarvoor ik moet vluchten, in doelloos draven.
En steeds: mene tekel aan iedere wand.
Er ligt in mijn lichaam een kind begraven.…