24248 resultaten.
Op de vleugels van de vrijheid
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
632 “ Alles krijgt vleugels, wat wordt gedragen
het vliegt bij vlagen zonder bit, zonder teugels “
Ongedwongen speelt de zuchtende wind
met zijn adem over land en water
heen en weer terug
Hij streelt zijn fluister
over bos en heuvelrug en later
langs de wangen van menig dartel harten kind
Een zachte bries ontsteekt het vreugdevuur…
schuimbekkend
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
408 schuimbekkend de zee
de wind maakt haar helemaal
gek…
Herfstwind
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
626 Als een op hol geslagen geest
raas ik over het vlakke land
zweep op het zand tot hoge duinen
gesel fel de bomenkruinen
met mijn machtig krachtenspel
blaas heel hoog van de toren
na die slappe zomertijd
voel me eindelijk herboren
na dat zuchten en wat briesen
het is de herfst die mij verblijdt
Laat de regens maar gauw komen
wolken schud…
Storm
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
658 Ik word geschut en bewogen
Wind raast door dit lijf
Mijn wortels laten los
Er is storm in mij
Demonen bevrijd
Ik wil al mijn wortels doorsnijden
En meegesleurd worden
Zwakte en kracht
Liefde en haat
Boos en blij
Wie had ooit gedacht
dat de lijn zo dun was?…
Lach niet
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
969 Zware handen
voor de ogen geslagen,
beheerst in moeders schoot geworpen:
Ik ben niet overleden.
De weergoden
aan de noodrem getrokken
en de wens en hoop-cultuur
naast paard en mat
in de gang gezet.
"Lach niet"
hoor ik haar knarsetanden.
Muts en kap
opgeslagen
met mijn kraag.
Een windvlaag
als streek van god
toch
op het ijs gezet…
Zet het blauw
gedicht
2.4 met 28 stemmen
7.885 zet het blauw
van de zee
tegen het
blauw van de
hemel veeg
er het wit
van een zeil
in en de
wind steekt op
-----------------------
uit: 'In druk', 1965.…
December
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
545 [Haiku]
meeuwen dobberen
op het ijskoude water
zelfs de wind huivert…
ELFENCONCERT
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
595 De dood spreekt een overheersend, leeg woord
in het winterbos van sneeuwloze grauwheid.
Reuze spinnenpoten hangen stram gespreid
om droeve beuken; kilte heeft hen versmoord.
Een moede zucht dwaalt door dit verlaten oord,
strijkt langs dorre varens, mint eeuwige strijd,
zakt puffend neer, tot heengaan bereid.…
Windbries (haiku 2)
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
559 Een westenwindbries
roept weelde uit de stilte
maar niemand luistert.…
In kleine vlagen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
465 je waait
duwt zachtjes
tegen mijn huid
fluistert
af en toe luid
in kleine vlagen
je wilt me dragen
maar de schaduw
maakt mij zwaar
ik bied geen tegenstand
met jouw duwtje in de rug
gaan we nu twee keer zo vlug…
Maskers van confetti
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
593 Uit, " Wind vol confetti"
Pama…
Boekt historie als woestijn
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
659 wind speelt met geluiden
zucht en fluistert giert en brult
vervaagt en wakkert aan
zijn stem verschilt
in streekgebondenheid
tornado mistral of orkaan
hij legt verhalen neer
in zand en wegloopduinen
boekt historie als woestijn
wij lezen in de sedimenten
wat hij ons heeft gebracht
koelt ook mij als bries vannacht…
Molen te Sellingen
gedicht
2.5 met 15 stemmen
5.610 de standaardmolen in Sellingen
daar staat hij
al jaren te
wachten op
wind
tussen de boeren
hun huizen en koeien
in de wei
staat hij recht
zijn wieken stijf
en zwart
als hijzelf
de molen
wachtend op wind
op een heuveltje
(wij noemen hem standaardmolen
op zijn driepoot heel alleen
wachtend op wind)
-----------…
Knetter
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
800 Knetter de knetter
zit ik in de achtertuin
lekker in de wind…
De Zeiler
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
850 De denker bezeilt de witte koppen,
is door de hevige wind niet te stoppen.
Waar de grijzige hemel zich verbreidt,
versterkt zich het harteleed.
Voor hen die zeilen en verdrinken,
zal de eeuwige levensbron weerklinken.…
Thalamus
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
545 Meegevoerd
door de wind
die zich
laag en traag
beweegt
langs muren
deuren
ramen
en via bewegende gordijnen
tot stilstand komt
bij de rand
van ons bed.
Daar liggen wij.
Samen.
In verdwijnend licht.…
Straffeloos
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
552 Langs wolkenzomen en hemelse gewelven
flaneren mensen vermomd in sluiers
als decorstukken
onverwacht de ontmoeting
met vleugelslagen van vurige tijden
Geen vangnet of blinde strik
geen kleefdraden van kale woorden
slechts een subtiel dwaalspoor door
het geheugen van de nevels
Wat doet de wind
als hij niet waait?…
Winter
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
567 De winter is koud, nat en guur
Warm is het bij het knappend vuur
De wind giert om het huis
Het is knus in huis bij de buis.
Straks wordt het weer voorjaar
Daar is het verlangen naar
De natuur gaat dan ontwaken
De eendjes gaan weer kwaken.…
de smaak van aarde
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
479 als de stilte van de wind
je heeft gegrepen
een ongekende vogel
uit het beeld verdwijnt
als je oren je ogen niet meer volgen
wat verborgen zit
haar rijkdom openspreidt
keer je dan je laarzen
draai je dan je rug
maak je van je stappen
een opgeblazen brug
of laat je je verdrinken
in de diepte van de lucht
in de vluchtigheid van…
[ Een zachte adem ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
392 Een zachte adem
waait in de schoot van mijn huis --
een warme streling.…
Het fenomeen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
539 verschraalt al het leven
tot elementair
hoost de zee
en golft tsunami’s
smelt het ijs
van duizenden jaren
spiegelt hoog tegen de dijk
jij houdt ons
in beweging met
steunen en kreunen
orkaant met het oog
gericht op de mens
zelfs in de stilte
die komt voor de storm
ben jij gespannen
zonder op het land
een blad te beroeren
jij bent de wind…
Maart
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.703 Nu gaat de felle koude
Al meer en meer voorbij
En komen wij al zachtjes
In ander jaargetij.
De zwarte spreeuwen komen
Terug naar 't oude nest,
En wandlen op de daken
En pruttlen al haar best.
Ook vangt weer 't moedig haantje
Met zijn schel kraaien aan,
Terwijl de lieve hennen
Druk aan het leggen gaan.
En legde er een haar eitje,…
De woorden waaien met de wind
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
575 De woorden waaien met de wind
tot ik misschien een antwoord vind;
de vragen drijven dromend voort.
Er is het pasgeboren kind,
de moeder die het aan zich bindt
en alles wat weer herbegint,
maar nergens klinkt het slotakkoord
tenzij voor wie aandachtig hoort
de woorden waaiend in de wind.…
Dreigende wolken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
514 heb de wind
niet gevraagd golven
zo hoog op te stuwen
dat de zee tot de duinen staat
een front van
dreigende wolken
in buienlijn langs te sturen
dat zich met onweer ontlaadt
vroeg zomerse dwarrels
vol stuifmeel en licht
geuren van bloemen
zon op mijn gezicht
dansende vlagen
van warmte en lucht
trillende einders met
vogels loom…
In losgeslagenheid
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
518 buig en veer weer terug
strek nooit je rug
in tegenwind
laat hem
langs je glijden
in zijn volle vlucht
wat stram pareert
trotseert immense krachten
in losgeslagenheid
speel het spel
zonder neerbuigendheid
souplesse wint altijd…
Waar de wind liggen gaat
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
729 In de tuin ligt een zachte roep
van een vogel. Kom hier en zing met mij.
Tezamen met de pluizen en de gele troubadourtjes.
Deze eenvoud is volmaakt.
ik wil verwisselen van gedaante.
De liefde verzinnen, de liefste.
Een merel herhaalt zijn lied.
Een vlinder drinkt dauw uit het rozenblad.
Het zijn oude vrienden.
Het zijn schaduwloze metaforen…
Niemandsland wordt iemands land
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 De vrijheid van de wind,
die waait waarheen hij wil.
Ongetemde krachten
op weg naar het land van beloften.
Onzichtbaar gedragen
door Gods Geest.
Met haar zweeft ze voort.
Alles met elkaar verwevend
opdat er in alles leven is.
Niemandsland wordt
iemands land!
Geboortegrond,
stad van leven.…
Onwezenlijk
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
625 Hoe onwezenlijk:
door de bomen giert de wind
maar zie de Sint niet.…
De bolle winden blazen blauwe kuilen
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.408 De bolle winden blazen blauwe kuilen
In 't asgrauw fulp der zware wolkenlagen.
Een brede bundel zilverlicht komt vagen
De rug van 't grijze paard, dat sleept de zuilen
Van 't woud, gevelde stammen, op een wagen,
Door 't blanke heizand. Matte zon bleef schuilen.…
zieletanka
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 een boom van een vent
wandelt weg met zijn ziel
onder de arm
de wind achterhaalt hem
en de ziel gaat zingen…