7586 resultaten.
stilte
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
462 omarm de stilte
wie stilte verdragen kan
is nooit meer eenzaam…
wolkje
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
414 dat kleine wolkje
in de verder blauwe lucht
zou het eenzaam zijn?…
isolator
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
698 haiku/senryu
de isolator
als een eenzaam symbool voor
geïsoleerden…
Haiku
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
517 Eenzaam is de tocht.…
zand tussen mijn vingers
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
2.000 ik ben verdwaald en kan de weg niet vinden
- zou er nog iemand zijn die werkelijk naar me zoekt -
nog steeds laat ik me door verdriet verblinden
verbeeld ik me dat jij mijn naam nog roept
het lukt me niet, ik kan je niet uit handen geven
ik wil de sneeuw bewaren; besef dat het niet kan
mijn hart schreeuwt nog om jou, terwijl mijn zinnen beven…
ouderwets
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
1.102 ik kom hier zo af en toe
omdat het hier zo ouderwets is
een vervallen kroeg
van zijn groezelige soort
aan de oude tapkast
met marmeren blad
drink ik de plaatselijke cognac
tussen vissers en armoedzaaiers
in de verbeelding
van mijn bezopen brein
is die vreemde oude vent
van een dichter hier ook binnen
rechtop achter zijn glas
schrijft…
onder nul
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
758 met de frequentie van eb en vloed
en een falende woordkeus worden
woorden op een hoop geworpen
ik grabbel op de tast naar iets
van waarde doch 't chronisch tekort
aan verbeelding speelt mij parten
bij het zoeken naar een onderwerp
voor een gedicht stuit ik
pijnlijk op mijn onwillige pen
en een inspiratie van ver onder nul
de som van…
landelijke dans
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
551 zoldervloer
rondvaart in het duister
fijnzinnig roeien
400 jaar onder webgolven
in een opbergdoosje
de verbeelding van muzikanten
onder de koekoek
een pittoresk meesterproef
op de schoorsteenmantel
visuele luciferstokjes
wel duizend gezichten
ontiegelijk broos
in een bliksemschicht
laait een verre wijnboer op
gekluisterd aan…
zee van tijd
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
583 Vol verbeelding is het schip,
maar zonder illusies: straks komt
de zee en wast dit allemaal weg.
Wat overblijft is het verhaal:
“Weet je nog, ons schip, toen.”
Dat verhaal blijft eeuwig spreken.
Daarom worden er steeds
weer schepen gebouwd,
op de grens van het tij.…
Zwijgende vleugels
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
553 met wijde zwijgende vleugels
beweeg ik mij in mijn slapende wieg
sierlijk zwevend tussen
de heldere zeilen van de zeeën
op weg naar een geheime verte
die alleen een dichter zich verbeelden kan
de vele meeuwen krijsen
boven de bevuilde sneeuw
het is pas halverwege de middag
en de schrale winterzon
gaat nu reeds verdwijnen
in een veel te…
- Versplintering -
netgedicht
4.1 met 26 stemmen
618 kanker ergens in het strottenhoofd
lijkt een ingewikkelde slijmerige prop
die het ademen extra lastig maakt
en totale verbeelding raakt ...…
sayuri
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
602 in een brokaatzijden landschap
breekt het tere licht van de dageraad door
zilveren vogels scheren langs groene grashalmen
op de bosgrond een dessin van scharlaken rode bladeren
glinsterende verbeelding van de zon
de cocon in geelgouden gaaszijde
een nachtvlinder strijkt op haar arm neer
roerloos blikt ze in het heldere licht van de zonsopgang…
Jij, die is
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.099 jij die is
en verder wordt
onzichtbaar mens
in prille lente
van een warmtebron
nog ver van onbewust
wiegend in een zon
en toch in alle overgave
de vruchtbare donkerte kust
jij die is
en steeds verder wordt
geeft aan verbeelding
een pure kracht
al heet het nog kort,
voor je schepping,
ongekend voor mij,
is al…
Schemering van de binnenziel
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
501 We zoeken het zand van vergeten dromen
in de duinen van de toekomst, daar tussen
jouw blonde haren, klinkt thans de stem
die ons meeneemt in verhalen, de verbeelding
voorbij, de horizon die lacht
en in de schemering van de binnenziel
breng jij mij schelpen, die meer waard zijn
dan het andere nutteloze, hetgeen ik achter
moest laten in mijn…
Aduard 825 sonnet
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
673 Hier komt men in beweging,
een heel jaar wordt dit dorp belicht,
het spreekt van de verbeelding.
Bezoekers volgen het bericht,
aansporing tot beleving
van kloosterdorp in evenwicht.…
Impuls?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
367 gegoten in levend dons
vertragend zichtbaar
slow motion in gewicht
die met gevoel verplaatsen
rillingen zonder koorts
een huivering die
loopt over treden
van de ruggengraat
dansend in het licht
lopen via meridianen naar
het diepste van de bron
odyssee door de
geest, verleiding
tokkelt op de snaren
van dwangmatige
verbeeldingen…
limiet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
470 hoe lang geleden kan een afstand heten
wanneer je dichtbij bent om
tegenwoordig te zijn van geest
noem het glas halfvol,
de rest is verbeelding
als je maar lang genoeg wacht,
wordt alles van steen
zelfs wilsbekwaamheid verandert in
gedurig vergeten
wist je dat glas eigenlijk vloeibaar is?…
samenhang
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
700 ik zoek de liefde, zij is
ze leeft in mijn adem, mijn zucht,
in een opgedroogde traan
je raakt me aan, zo nu en dan
in het wezen van mijn bestaan
zij kent geen woorden
noch gebaren met de hand
ik droom in de echo van de nabije oorden
doch immer aan de buitenrand
van een verbeelde werkelijkheid
in het wezen van mijn bestaan
het is zeker…
Rondedans
netgedicht
5.0 met 18 stemmen
814 langs woelige golven gekomen
zijn de dromen van het bestaan
dat zijn vruchten laat groeien
in het hart van de verbeelding
de geschiedenis wankelt
terwijl jij en ik willen geloven
in een beleving van beloften
bij onze liefde en beider hoop
gedragen aan zelfde ringen
doen ze wat wij niet weten
een rondedans om te bepalen
de bron op afstand…
Aardekind
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.259 Zijn lippen zijn vergrendeld
Zijn vingers zijn de wind,
Niemand had hem begrepen,
maar het was een eenzaam kind.
Zijn gezicht kent geen emotie
Misschien had hij er geen,
Eenzaam, gesloten, een kind van de aarde,
Zijn leven was van steen...
Zonder dat hij het vernemen kon,
Was hij voorgoed verdwenen.…
Voor jou en een ander
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
458 Eenzaam in de massa
zo breekbaar en klein.
Niet geboren om alleen te zijn.
Eenzaam is het sterven,
maar zo anders kan het leven zijn.
Iedere dag met die ander
is een plaats in de massa.
Minder breekbaar en klein
voor jou en een ander.
Niet geboren zonder reden,
maar als een mens voor de ander…
Heraclied Navajo
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
492 Hij 's speler van een club uit Almelo
Die van de Griekse halfgod Heracles
Van heldendaden - 't waren tweemaal zes -
Wie is die man uit Athens in
Ohio
"Dief van het land", zo noemt men een Navajo
Dan liever Hiawatha Overloon
"Hij die rivieren maakt"
als opperhoofd
En wie op voorhand niet in hem gelooft
Is "Vijand" en Apache is zijn…
Zonder jou
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
521 Wanneer nachten mij vereenzamen waarin
een hemel een kleurloze textuur onder het maanlicht
borduurt waar fracties onzeker beginnen te bloeien en voortleven als
een waas in dichtheid en uitgestrektheid die nog even blijft hangen boven het hoofd.
Niettegenstaande helderheid wordt gebaand
schaduwen regeren in mijn breekbare-en-kwetsbare die
eveneens…
Verdriet
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.345 Vlucht in wegen
van eenzaamheid
huil, huil, huil
en laat je tranen stromen
weg is de zaligheid
van geborgenheid
liefde en geluk.
Ik voel en leef met je mee
maar kan je niet troosten
je bent zo ver van hier
en alleen mijn stem
kan nog iets
verdriet uit eenzaamheid
en tranen om dat te laten zien.…
Tijdelijk
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.503 De tijd is de stilte
die slaapt
in de kleuren
en momenten die
niemand zoekt
waar eenzame gedachten
wachten op
een winter
die verandert.…
Bosgeest
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
620 In tijden van eenzaamheid
en eerlijk - die bedekken genoeg
hoewel ik vroeger minder
onzin te bepeinzen had
sluip ik nog steeds
als een bange wezel
door het bos
op zoek naar mijn paleis
ren ik gejaagd
over modderpaden
zolang de tijden eenzaam zijn
in mijn oude oorlogsbunker
klein konijnehol.…
Een brief
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
628 op het strand
ligt een fles
half verscholen
in het zand
een vrouw
staart naar de fles
er zit iets in
ze staat op
opent de fles
een brief
volgeschreven
met eenzaamheid
ze leest en herleest
weet niet van wie
niet van waar
voor even
voelt ze zich verbonden
ergens is een mens
net zo eenzaam als zij…
En zo het dan een waan is
poëzie
3.1 met 14 stemmen
4.393 Al is de mens van nu nog zo verdorven
Van verbeelding, zo verhard van gemoed,
Ook voor hem is Christus aan 't kruis gestorven,
Zijn ziel ontsprong aan Gods eeuwige klaarheid.
Daarom kunnen wij roemen in de waarheid:
De waarheid is niet beter; zij is zoet.…
Glinsterend
hartenkreet
4.0 met 57 stemmen
2.253 Diep in mijn hart is een beekje
Glinsterend als het zuiverste goud
Daar liggen verdronken dromen
In zilte tranen van liefde zo zout
Soms duik ik er even naar binnen
Gedreven door intens verlangen
Stilletjes drijf ik dan verloren rond
In mooie herinneringen gevangen
Gedachten een oase van verbeelding
Alles stroomt weer aan mij voorbij
De…
Het gekleurde vlies
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
855 slechts een korte wimpertrilling
verraadt de harde tegenwind
een lichte blos vertrekt snel, maar
wangenstrelend weer naar binnen
naar de warmte van het bewustzijn
en het bloedrode gemak waarmee de
verbeelding zich graag laat kleuren
geen vraag waagt het
koele lippen te betreden
overbodige antwoorden
bevriezen blauwbekkend
een luchtspiegeling…