1811 resultaten.
Brakke dijken en natte voeten
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
575 de aarde doorweekt, de luchten grijs
zo luidt het verhaal van donkere dagen
het seizoen van regen en wilde vlagen
van brakke dijken en meeuwgekrijs
naaktheid alom, het landschap schraal
de geploegde akkers dromen al
en bomen kleumen in naakt verval
met natte voeten en kruinen kaal
toch hoor je buiten de straffe wind
nog vrij van depressie…
Overstuur
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
495 De lente is bedrog en alle
mooie kleuren zijn slechts tinten grijs.
Wanneer wordt mijn ziel weer blij, kan weer
een kind mijn hart doen trillen? Word ik wijs?…
Voltooid verleden tijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
545 Ik loop niet meer
door het park
of over straat
op blote voeten
kortzichtig lang haar
werd minder en grijs
er is niet zoveel
meer om te moeten
levende voort is er
wel wat uitgewist
en ook toegevoegd
vaak zo ongevraagd
werden stiltes soms
dieper dan gedacht
lijsten van vergeten
namen dwalen ergens
doelloos scherpe randen
verzachten langzaam…
Erfenis
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
505 Vandaag liep ik in ‘t hofje naast de kerk
Waar beukenbomen tot de hemel groeien
De wilde bloemen in de paden bloeien
En korstmos grijs de tijd schrijft op hun zerk
Hun namen Pieternel en Adriaan
Door zon en regen bijna weggesleten
Zal ik zo lang ik leef niet meer vergeten
Omdat ik zo veel moois van ze heb staan
Een cabinetje van mahoniehout…
Kringloop
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
462 als het grijs komt
of kaalte toeslaat
en jong groen verder ontluikt
schijnt een beeld te ontstaan
waarbij de toekomst morgen is
en het heden al is vergaan
ik zou met die gedachte
toch zelf niet verder gaan
ook al vertragen de jaren
de ziel is nog steeds van vandaag
ik zou het kind in mij
niet tot verplichte rust verklaren
het is nog…
druppels
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
594 de druppels
de druppels die jij ons liet
– van druilige buien
mistig grauw en grijs
– van klaterend gelach
gul en welgemeend
– van zeeën die jij bevoer
heinde en ver
– van overwonnen stormen
zwart en dreigend
– van gehuilde tranen
om verdriet of geluk
– van het kabbelend genieten
stil en intens
de druppels
de druppels die jij ons liet…
Manier om te overleven
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
489 vermomd in de
schaduwen tot aan de dageraad
in waar hij tot bedaren komt en
hij de jaarringen van z'n leven kent
die echo's gevormd in de medeklinkers
en geschreven in de stemmen van de wind
tot aan de ouderdom door de jeugd
verstomd de rinse tijd wat verloren
verregende geur van stoepkrijt
gewassen beelden als levende bewijs
het grijs…
ritueel
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
626 zoals ik elke ochtend bij het roeren van de pap
door ‘t raam naar buiten kijk waar een tijdloos
bewegend schilderij van wonderlijke luchten
mij dompelt in donzig wit en blauw en grijs
zoals ik de eerste geluiden om me heen beluister
waar de stilte nog alle ruimte heeft, het licht nog
teer en schuchter, de prille dag onaangeroerd
nog ongevuld…
ANTWERPEN
gedicht
5.0 met 1 stemmen
2.087 is mooi van kleur en alleen om de motieven is ’t de moeite
waard;
langs de kaaien is het echt,
de schepen als hoofdzaak
met water en lucht,
een fijn grijs,
en in ’t algemeen vind ik het wel waar wat men van Antwerpen zegt,
dat de vrouwen er mooi zijn:
lichtere tonen in het vlees,
lila tonen in de kleren –
alsof ik tien jaar…
Voorbij mij
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
565 ik voel ver weg
ook in het denken
niet te vatten,
toch wil je me ergens
roepen of wenken
zo ik dat ook ken, doch
het ligt in de tijd besloten
als het eenmaal daar is,
word ik in herinneringen
gegoten, soms in de
nis van een kloppend hart
je zult jezelf aanschouwen
(als ooit het grijs jou bedekt
dan wel eerder)
het is een moment…
De olifant
gedicht
2.0 met 2 stemmen
4.575 Hij stapt behoedzaam en ziet grijs van zorgen
dat hij geen muis of mier of mens vertrapt.
De rafelige oren vaal gelapt,
een slurf hangt uit, het slimme oog verborgen.
Als zak van Sinterklaas zou hij voldoen,
met in het rommelige vel cadeaus
zoals entreekaartjes voor circusshows,
veel pinda's, boekensteunen, een klaroen.…
Waaiers
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
543 De vier seizoenen
Vloeien
Elk jaar
Als grote waaiers
In elkaar over
ik tover
er zijn bloemen die bloeien
een zon die schijnt
De wind die huilt
In de storm
de bladeren
Die ongezien
Vallen
Op de aarde
De dieren
Die blijven op de weide
op het ijs
De verstilling
De dagen grijs
lang of kort
De mist
De regen
Het doet ons
Snel
Of…
valentijn
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
693 nog steeds als ik in je ogen kijk,
denk ik bij mijn eigen,
tjonge wat ben ik toch rijk,
sinds ik dit lief mens heb kunnen krijgen,
jij betekent zoveel mijn lief,
mijn pen kan het moeilijk omschrijven,
maar ik weet wel hartendief,
dat ik voor altijd bij je wil blijven,
laten wij valentijn nog jaren samen vieren,
dan zijn wij oud en grijs…
Wat valt er nog in te kleuren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Er zijn vandaag geen wespen of bijen,
het brood proeft anders dan anders
de dag is aan het misten vreemd gekleurd
zo grijs , er valt echt even niets te beminnen.
Er zijn geen wandelaars op de dijk
geen fietsers, er klopt even niemand aan
wellicht zijn ze opgelost in de vroege dageraad
pikt niemand voor nu de draad van deze dag op.…
vivre en cercles
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
431 de gordijnen sluit ik nog
neem het prille niet aan
als goede munt
in mij voel ik zeker wel
een koud bestaan
het winterkleed afleggen
is mij nog niet gegund
het getij neemt zijn tijd
in mij, het is in mijn bezit
zie dat niet als verwijt
de natuur schildert immers
niet altijd plots wit in mijn geest
ze wordt door mistig grijs geleid
ik…
TERRA INCOGNITA
gedicht
4.2 met 4 stemmen
2.231 Dacht dat je ver was, vader,
een ander land was,
mijn stem daar niet kon horen,
dat je grijs gestold als steen,
grimmig als een oude boom
nors omschorst was.
Ik kijk naar het omlijst gezicht,
de stroeve blik langs mij gericht.…
Rook, schuim en as
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
515 Rook en pluim
gebroken wit
waterschuim
gevallen grijs
Uit de voeten
in de benen
haastige stappen
kromme tenen
Blije mensen
vrije dingen
dwarrelvogels
verdwaalde kogels
Verdorste glazen
suizende bollen
lekkende vaten
draaiende kolken
Emmers vol tranen
handen van spijt
dansende schimmen
breekbare lijn
Donkere stegen
verlichte…
Bevroren zwanenmeer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
507 Toen een zwanenjong zichzelf in de spiegel aankeek
en een grijs donzig kuiken terugblikte
Begon zij nieuwsgierig
kleine barstjes in het glas te pikken
Al snel ontstond er een kunstwerk
van verfijnde breuklijntjes
Bloemen van ijs ontsproten
in het o zo tere glas
Zij bleef met haar snavel pikken
totdat haar spiegelbeeld
langzaam transformeerde…
Palet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
573 Ze heeft de kleuren van het wilgeneiland
op haar eigenzinnige palet, ze schildert
bomen, dieren, planten, wolken
langzaam kruipt de tijd naar haar boezem
ze schildert groen en grijs omdat ze jou
naakt wil zien, zonder de obstakels
die een pittige discussie zinloos maken
je houdt van de geur van sierlijke bloemen
terwijl jij jezelf ontdoet…
Frêle schouders
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
405 ik zag je
gezicht in tal
van vragen
de antwoorden
wetend wist ik
hoeveel jouw
frêle schouders
moesten dragen
toch liep je
verend met
ingehouden spirit
de borst vooruit
het neusje geheven
jouw verschijning
bruist van leven
en vitaliteit
toch had ook jij
je schaduwkant
waarbij jouw silhouet
in grijs gehuld
de kleurloosheid
van…
Angst eet mijn ziel op
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
596 tegen
Ik ben een steen
een rots van van eenzaamheid
Tegen betaling houdt iemand me vast
als ik in bed lig te krijsen
Ik heb pijn en ben alleen
angst eet mijn ziel op
De steen is het heelal
ik ben een steen in de woestijn
Toch groeit er mos
ik bekommer me om het mos
Soms brandt de zon
maandenlang op de steen
Het mos wordt grijs…
In het groene gras…
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
633 Toen er een prins langsreed
op een spierwit paard
was haar blonde haar
tot diep in 't grijs bedaard.
Zonder haar te zien of te horen
galoppeerde hij snel door
om zich door jonge meisjes
te laten bekoren.
Maar ‘t kon haar niet meer storen
omdat ze zo gelukkig was
vrijend met haar vriendin
in het groene gras……
luik zonder scharnieren
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
25 mist ontdaan van grijs als verf over behang
haar witte mantel is geel bij verse sneeuw
een schreeuw van een meeuw ik laat hem
plots helder ijs met ijzers glad gegleden
de snelheid op de vaart gelijk een schicht
als van het licht stabiel en krachtig duwend
de één over de ander de herhaling van benen
lichtbruin riet telkens bijna plat gewaaid…
Winterkleuren
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.287 Ik zie het gras, het groen verschuift naar rood
door winterzonnestralen die zich laag
verstrooien over aardse buigingen
de hoogte geeft aan alles nieuwe kleur
De bomen donkeren, de gele gloed
is goud van licht verkouden zachte mist
het water glanst een blauw verhullend grijs
en gindse huizen missen elk detail
In deze kleur geworden zichtbaarheid…
Bergwandeling over de Montgrí*
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
663 Ondanks de woeste wind die fluit
blijft zijn kleur grijs toch heel bijzonder.
En dan valt plotseling een stilte
tussen het groen van de olijven:
de blauwe zee wiegt witte schijven.…
Fado
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.164 De huig is een gloeiende klepel
De stem een windorgel in het deurgat
Pulp en zaagsel kleven aan de tong
Zij zingt met opzet vals
Maar dan stroopt ze het vel
Ademt ruim, de ruis dooft
Wuift de leeuwentemmer uit
In zijn eigen nat gaar gestoofd
Nu ligt ze naakt in een duinpan
Sluipschutters achter helmgras
Haar lied is sprankelend grijs…
Ver gaan
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
977 lichtvoetig in
opkomende nevel verdwijnt
ademloos probeert jouw schaduw
je te bereiken helaas is elke
pas een stap te laat in tijd
waas mist reeds gelopen uren
waar dauw het vochtige gras
laat glanzen met kleine parels
geregen aan een lang ontluikend
snoer keelt zij de nieuwe morgen
veerkracht vervaagt schaduwstappen
in het voorjaar grijs…
Kleine spreektaal
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.363 Grootverdieners in een grijs pak, kiesbandieten.
Wie betaalt hun dik belegde boterhammen?
Nieuwe waarden pogen ze er door te rammen
zonder geld! Van praatjes kun je niet genieten!
Nu ontvreemden ze mijn oude dag, pats-boem!…
's Avonds laat
gedicht
3.4 met 107 stemmen
42.318 Het wordt al grijs.…
Bezwangerd door ....
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.120 de regenboog ontrolt zich
net binnen je gezichtsveld
dominerend getekend tegen
een onbestendige horizon
gemarkeerd en ingesloten
door grijs-zwarte wolken
slechts gevormd door
hun overvloedige lading
bevochten door de zon
ruimte prijsgevend voor
een kortstondig samenspel
gebogen als een lans met
een overvloed aan kleuren
eeuwig verankerd…