2600 resultaten.
zijdezware rozen
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
633 woorden tot steen
langs kapotte ramen
en ik tel de dagen nog te gaan
je hoeft niet te zien
dat ik ween of dat je
de lucht met lood vermengt
mijn ogen
zwaar van grassen en algen
waren ooit de bron van vruchtbaarheid
en nu, door wanhoop weggedreven
neergehaald tot aan de zee, zo oud
zo stiller dan vergrijsde lagen
tot aan de horizon…
zwijgen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.140 afgeschermd door fluweelzwarte nacht
waar randen zwaar in horizon vallen
hermetisch samenzweerderig het zwijgen
muisstil de uren van een zomernacht
luid tikkend in het niets
aan de andere kant wordt snel
door eerste tastende straal van de zon
de klok geslagen zó dat de hemel dreunt
taal als glanzende lichtcascade
woordschuimend zich op…
Dorstige lippen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.131 De wolvin in haar
Gaf kracht en sloeg
Beschermend
Een warme mantel
Om haar koude lichaam
De adelaar gaf haar vleugels
In spanwijdte en liefde
Zij koos de vrijheid
Van de horizon
Wijl haar schaduw
Haviksogen opsloeg
Vloog zij sneller dan
Het fluisteren van de wind
Door de wolken
Over de zee
En belandde in de golven
Van de hartstocht…
Magisch realisme
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
578 ik zie de imposante rij
het lijkt magisch realisme
maar de bomen ruisen blij
waar in een verre horizon
licht en nevels schoonheid figureren
leren witte wieven hun theater in het bos
zoals elven feeën en kabouters
dansen op het maanverlichte mos en
kobolden smeden in hun grotten verder op
nooit is de mens alleen er leeft
in veel dimensies…
Ode aan Chesil Beach
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
541 Nog net zie ik jou lopen
Verdwijnend aan de horizon
De wind trekt zachtjes aan je kleren
Lopend door de winterzon
Jouw dure schoenen
Stappen op de harde kiezels
Die kleine barstjes trekken in het soepele leer
Je attitude zo rebels
Eens begrepen we elkaar compleet
Deelden we onze dromen
Waren veilig bij elkaar
Niet verwachtend dat het…
Vriendschap
hartenkreet
3.1 met 29 stemmen
5.656 Langzaam, zwijgend lopen ze in gedachten
Hand-in-hand naast elkaar
De zon is al achter de horizon verdwenen
De schemering valt in
Het is een bijzondere avond
Zo'n avond waarbij de zintuigen extra scherp lijken te reageren op de ijle geluiden, de onbekende geuren, de aanrakingen
Bij vlagen zien ze elkaar
De blikken in hun ogen vertellen meer…
Grauwe dag
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
880 zo’n grauwe ochtend lijkt ’t begin van een saaie dag
’t is zo’n voorgevoel van wat je zeker niet beleven mag
Zo’n saaie voorbode een grijs gedoe, ongezellig allemaal
Maar straks als de zon weer schijnt is ’t een heel ander verhaal
Zo komt er altijd weer een kentering, is er altijd een keerzijde
Is er altijd hoop die toch weer gloort aan de horizon…
Voeten in de klei
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
458 in ver kijken
gaat het lichaam wijken
schiet zien tekort
als ogen
in wolken dwalen
bepaalt kleur de horizon
de grens waar
lucht en aarde elkaar
raken is een blokkade
soepel zweeft geest
over de belemmering
vindt ruimte in buiten
het universum trekt
maar is varen op een
door aarde gegist bestek
met voeten in de klei
is loslaten…
pluk de dag, a.u.b.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
522 de generatie van nu
is morgen hulpbehoevend,
degenerend een leven
naar de horizon
van een gewisse dood
iedereen weet dat
en gaat toch vol door,
een einde negerend
de mens accepteert doodgewoon
niet dat men gewoon dood gaat,
en derhalve geniet hij
niet genoeg van het leven
vandaag vroeg een klant mij
of ik nog naar een ander adres…
De vroege ochtend in de stad
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
2.112 Zovelen bij elkaar gepropt,
een concentratie van talenten
zoveel dat je wordt opgeslokt
Het hoofd omhoog en boven water,
turend naar de horizon, een bron
voor heden en voor later.
Ik dartel moedig richting toekomst…
Culturen
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
698 Onze tuinmerel
fluit met een geluid groter
dan z’n verenlijf
de dag over de horizon
danst wormen uit de aarde
Oosterse priester
opent ‘t luik in de dageraad
zet de wereld aan
elke morgen weer wordt z’n
wereld opnieuw geboren
In ‘t land van de
gouden kalf wordt ‘t gezicht
van Ophra gekleid
naar foto’s van lang gelee
‘n dag van…
Waangelaat
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
431 Soms wuiven bomen nog in lentelach
ziet zij dromen achter de horizon
maar denkt zij weer, hoe ooit de dag
en de ellende van een jeugd begon
met stille trom gaat zij nu terug
intens treurig is haar waangelaat
en draagt zij krenten op haar rug
waar tijd nog steeds met weemoed gaat
drinkt zij als een volwassen poes
kleine slokjes…
Jouw vlekkerige dood
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
759 Al was jouw vlekkerige dood
mij het ongenoegen waard
bij het vernemen van de handicap
en stierf jij de wraak die onbezonnen
de strepen aan de horizon bedonderde
salvo’s uit klankgitaren priemden
door het as waaruit jij kwam om
tenslotte als een trotse bombardon
te ontwaken uit jouw tijdelijke kleed
onkundige tranen die als desperado’s…
tussen mij en de zee
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
665 de hele nacht was ik dicht bij je
en in het bewegen van de golven
verbeeldde ik me
twee vleugels in mijn adem
onze liefde werd een vogel
sierlijk en vol witte veren
meeuw, zei ik zacht
en jij verlengde het landschap
aan de toppen van je vingers, zoals een horizon
glinsterend
geheel en al zee
met de branding waarin ik naar…
Verwerking
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
667 De zon schuilt achter wolken
waar regen vrolijk uit valt
genietend van de planten
het zicht daar aan de horizon.
Besef is groot en eerlijk goed
en antwoorden zijn resten
van elke vorm van verwerking
evenals het pijnlijke verdriet.…
wat zou
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
770 wat had je me geantwoord
onderweg stil naast me zittend
bestemming zo bekend
waneer de geur van aftershave
herinnering doet leven
aan uitgeslapen liefdevol
zacht schurend langs je jas
of toch de pas gerijpte velden
met een daarboven aarzelende zon
de zo vertrouwde horizon
uit je jeugd de grijze toren
zou het dan de rilling zijn
de…
Om me heen voorbij
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.328 Herinner jij je die vent nog die zei
Wat is het toch een prachtig paar
Zie ze stralen, die verliefdheid…
Vele prachtige levens
leefden wij
gewoon in een dag tijd
Maar het lijkt nu alsof we
ze en masse begraven
Is het een doodlopende weg
die we zijn ingeslagen
richting die horizon
die we wilden verbreden
Wordt jij er nog wel gelukkig van…
Trawant
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
466 Inspiratie gloort aan de horizon
glooit licht schommelend
van dal naar piek
soms ongekend de hoogte in
daar soms zwevend termiek
soms peinzend zoekend
naar een anker
dan weer soepel glijdend
op het wit van de sneeuw
bewegend van de bocht naar idee
en vice versa
soms ook zoekend daar
naar die enorme ruimte
daar in dat hooggebergte…
De kinderlach
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
555 Het allermooist aan ’t Noordzeestrand,
was niet de branding of ‘t warme strand,
de vissersboot aan verre horizon,
of de goudgekleurde ondergaande zon.
Niet de mooie schelpen in ‘t warme zand,
de meeuwen etend uit mijn hand,
die daarna opgingen in hun spel,
van vliegen, zweven en dalen snel.…
Egoloos?
netgedicht
2.1 met 9 stemmen
715 Herkenning van gekiemd zaad
uit een vroeg begin, het proeven
van de lichte zeden van de huid
en van haar, daar nog alles tussenin,
de erfenis van de mij nog onbekende
Goden uit een terracotta oerinstinct,
laat zich voorspelbaarheid verraden
gekroond een eindeloze stoet der doden,
als kroontjespen gedoopt in zwarte inkt,
het avondrood de horizon…
Gebroken liefdesband
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
489 zij kijkt verder dan het venster
overschrijdt de troebele horizon
waar liefde plotseling verdween
zij verdrietig eenzaam achterblijft
haar grenzen liggen dichterbij nu
tegen de wanden van haar hart
deerlijk lijden wil ontsnappen
tot barsten overgaat in breken
hardheid delft het onderspit
de avond brengt geen uitweg
nergens kan zij soelaas…
We drinken met onze ogen
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.951 En alle gevoelens en gedachten
die we in ons hart meedragen
drinken we met onze ogen op
in de schoonheid van de oneindige horizon
terwijl de zon ons in de verte een
laatste goedkeurende knipoogje geeft.…
boven het duin
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
664 ik kijk al dagen naar de lucht
en de indruk om aanwezig te zijn
wijkt verder terug
wanneer de ene wolk
de andere wordt, op weg naar
het westen
het is duidelijk, zeg ik
met droefheid in mijn stem
op het moment
dat mijn lange wapperende sjaal
de wind verliest
dat als straks de horizon komt
ik zal verdwijnen in het vergeten…
strijd tot in den geest
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
1.854 in een diep gesloten gedachtengang
waarin het trauma is geslopen kan
het laatste hoopje tranen de emotie
laten vloeien naar onze harten,want
de warmhartigheid van liefde kleurt
het laatste beetje kracht tot aan
de horizon waarin de vogels in een
koor gezamelijk lopen te kraaien bij
jouw raampje in het ziekenhuis.onze
diepste stemmen recht…
Ik heb je naam
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
793 Maar ik weet dat is alleen
een onbereikbaar verlangen
jij bent voorgoed gegaan
achter de verre horizon
naar een andere bestemming
ver van het aardse bestaan.
Eens zal ik je weer ontmoeten
bij: de bron van ons bestaan.…
Standbeeld
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
753 Ik hoef geen standbeeld
nu ik niet meer leef
'k wil ook geen bloemen
op mijn vers gedolven graf
valse tranen hoeven er
niet te vloeien toen
ik ze nodig had
zag ik de vrienden niet
die mijn huis of nummer
niet meer wisten
jij had mij in de palm van
je hand maar liet mij wegvloeien
zoals de zee haar weg naar
de horizon terug…
Schone
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
662 mijn ogen
laat me meevoeren
naar daar waar
liefde door de
kanalen stroomt
wilgen niet meer
treuren maar de
verrukking omarmen
bloemen aanlokkelijk
hun kelk heffen
vlinders het hoofd op
hol brengen
zoemt blijdschap
tierig rond in deze
weelde
wiegen bladeren
op het ritme
van de wind
absorbeer
de schoonheid welke
mijn horizon…
Een witte ochtend
gedicht
5.0 met 950 stemmen
22.788 Een witte ochtend, eerste dooi
de lucht wit-grijs, egaal gespreid
en aan de lange horizon
welt nu een witte zon.
Geen wind, beweging of geluid.
Er botten waterdruppels uit;
aan iedre tak en iedre struik
zijn knoppen licht.…
" Zinnen overstegen " (1)
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
527 Krab trekt zijn vloedlijn
zolang zijn scharen schrijven
tot aan mijn horizon.
Hemel ademt licht
laat de stilte stromen,laat
haar zinnen wegen.…
Flirt
gedicht
3.3 met 24 stemmen
6.516 Je lach zei
ik weet van wanten
en: laten we samen op weg naar
de horizon of zoeken naar bessen of
zomaar iets tegenkomen
en dat samen gevonden hebben.
(The sky is the limit, trachtte mijn lach)
En je hand toen ik in het donkerder
begon over kou en jij nog warmer
en warmere dingen wist en ik
als antwoord rilde.…