3520 resultaten.
winter
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.439 het land berust
de winter riep de stilte
tot getuige
langs kale bomen
tast ik
de bermen af
onkruid sluimert
onaanaantastbaar
als het is
altijd hebben kraaien
het recht
op het laatste woord
ik luister
naar verdronken letters
in de sloot…
Zijn laatste zonnebad
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
481 ik zie het blad
loom vallen
in volle herfstkleur
takkenbrekende
stormen getrotseerd
door hagel bezeerd
zij klaren al de lucht
voor kraakheldere
blauwe vergezichten
waar sprieten nietig
op de hoge stammen
in de hemel prikken
door berijpen
zullen zij zonlicht in
duizend kleuren splijten
nog warmt het
blad de aarde met
zijn…
Stilte in Wogmeer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
709 In het geduld van een
regendruppel valt alles
stil.
Dwarrelend blad, in het
kielzog van de tijd,
grijpt voortdurend
mis.
Wat als stilte weer
ondraaglijk wordt, het
moment verkort tussen
nu en toen?
Ik zet mijn denken op
een kier, verblijf hier
waar jij nu bent, mij de
lieve dingen voorzegt
omtrent de ademloze
stilte:
Klinkers…
licht in het hoofd
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.031 de zon schijnt tussen de wolken door
alsof hij nooit is weggeweest
sta op, haal diep adem
je voeten ruiken een spoor
dat over de horizon leidt
door dat bos op die heuvel
nog even dan zweeft een luchtballon
warmte happend voorbij…
Nieuwjaarsmorgen
poëzie
3.4 met 8 stemmen
2.606 Kom dan, mijn gedachten,
Dromen zonder doel,
Die, van de oorsprong van de tijden,
Oprijst om weer te verglijden
Daar uw donkerten omzwachten
In gedaantenloos gewoel, -
Kom dan: mijn beminnen
Moge opnieuw de nacht ontginnen
Van uw veelgeplaagde poel.
------------------------------------------
uit: Het zichtbaar geheim (1915)…
WINTERNACHT
poëzie
3.9 met 14 stemmen
5.096 Hoe zwart staan al de bomen in
de witheid, onverwacht,
van 't overdadig sneeuwen, dat 't
gedaan heeft, van de nacht!
Ze staan daar, als gekoolzwart en
met tekenen geprent,
al zwarte en zwarte staven, op
een eindloos pergament.
Ze 'n roeren, noch ze 'n poeren en,
bij 't nachtelijk gestraal,
men zweren zou dat 't spoken zijn,
of…
Januari
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
852 Zware gedachten van eindejaarsnachten
liggen broeierig aan mijn voeten, in het dal
van koks en kopers.
De stad slaapt als een hond met kiespijn,
ligt te bibberen in haar eigen zweet,
mist hult haar in vochtige duisternis.
Wolken zinken als uitgetelde wolven,
klotsen krachteloos de bebouwde krater binnen.
De stofzuiger is voorbij, de kosmos…
November
poëzie
2.9 met 145 stemmen
39.772 Het regent en het is november
Weer keert het najaar en belaagt
Het hart, dat droef, maar steeds gewender,
Zijn heimelijke pijnen draagt.
En in de kamer, waar gelaten
Het daaglijks leven wordt verricht,
schijnt uit de troosteloze straten
Een ongekleurd namiddaglicht.
De jaren gaan zoals zij gingen,
Er is allengs geen onderscheid
Meer tussen…
een vraagje
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
773 de tijd tikt
wat moet ze meer
ik verlang slechts
naar de lente, een zomer
die me doet vergeten
wat ik niet wil weten
het afgebroken blad
een gestorven regel
ongeboren vreemde woorden
dat, wat niet meer is
noch weer kan komen dan
in een ongelezen verhaal
ik kijk wel naar zij
die voetganger willen zijn
op deze snelweg vol leven
zit…
september
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.014 Op de laatste zondag van september
loop ik langs de scheldekaai.
Zonlicht ligt heel dun op 't water,
twijfelend...
Ik zie kinderen op het strand
- blote voeten, kleren aan -
één keer nog in deze zomer
naar 't water van de Schelde gaan…
Winterstop
gedicht
3.0 met 22 stemmen
17.568 Als gras in december, doe niet
aan groeien, kruip weg onder
een kille deken. Het is zwart
in de doelmond.
Er wordt gedroomd van zaadschieten,
bloeien met wuivende pluimen. Noppen
ranselen je recht, het mes
maakt je hard.
------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 2005.…
Winterjasmijn (haiku/senryu)
hartenkreet
1.6 met 7 stemmen
1.160 stoer winterjasmijn
ik nog in mijn winterjas
zij bloeit al dagen…
sfeer
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
806 de wind zingt ijl
in de statige sparren
de toppen deinen mee
op het rustige ritme
van een eeuwig lied
schuchtere vroege vogels
zingen het zilver
van subtiele lentemuziek
in het gewijde ruisen
tussen hemelhoog groen…
Veilig schuilen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.220 Goedemorgen beste meneer
is het bij jou daar ook zo nat?
We zijn besloten door Hollands weer
in uitgaan komt zo de klad.
De wind die rukt mij aan de haren
de hond zelfs houdt zich stil
alsof we mijlen van elkander waren
stroomt water dat niet over-bruggen wil.
Ontmoeting per mail in het hier en nu?
is mijn betrouwbaarste paraplu.…
storm
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.096 De wind jakkert om mijn oren
regen klettert in mijn gezicht
haarslierten die wapperen
loop maar achterstevoren
en toch bevrijd van alle tijd
alles wordt hemels weggeblazen
rottende bomen losgerukt
overal kapotte glazen
helemaal voor niets geblazen
auto's vallen van het viaduct
het is maar een massaproduct
maar in iedere mens, daar schuilt…
De storm is gaan liggen
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.361 Dakpannen zijn gesneuveld
bomen sterk als reuzen,
zijn geveld
auto’s als miniatuurtjes
opgepakt en elders
neergekwakt alsof het
niets voorstelt.
Ons land in de ban van de
storm,
doden te betreuren die
op het verkeerde moment
op de verkeerde plaats waren
de zee, met monsterhoge golven
het aanzien meer dan waard
maar gevaarlijk.
Niet bepaald…
Weeralarm weer
gedicht
4.5 met 94 stemmen
14.634 Mijn vlakke, lage, hogeland hijgt,
schudt, schuift, scheurt
en kreunt. De westnoordwester
beukt in razernij en buldert,
vult de leegte met zijn donderende
vlagen die kinderen wel willen dragen
of staande laten hangen in de
touwen van de storm.
Wat los zit vlucht op reis
naar nergens. Wat vast zit knapt
en kraakt en breekt ten slotte…
Paarse Zee
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
489 Een week na sneeuw en ijs, tien graden vorst
Drong door het bodemrijk uit alle macht,
Ontworsteld aan de diepe winternacht
Een krokuskoor dat zong uit volle borst
Het Lied der aarde, rijm- en woordeloos
Heel even maar, toen kreeg ik het te kwaad
Door kou bevangen zong het uit de maat
Hun paars tapijt zonk terug, voor vorst te broos...…
WINTERSTILTE
poëzie
4.1 met 20 stemmen
5.639 Een witte spree
ligt overal
gespreid op ’s werelds akker;
geen mens en is,
men zeggen zou,
geen levend herte wakker.
Het vogelvolk,
verlegen en
verlaten, in de takken
des perebooms
te piepen hangt,
daar niets en is te pakken!
’t Is even stille
en stom, alhier
aldaar; en, ondertussen
en hore ik maar
het kreunen meer,
en ’t kriepen…
winternotitie
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.378 weer daalt de sneeuw als regen neer
op wat geen mens meer kent
het langgerekte pannendak
de boom in kleine tuin
een fiets beslaat de achterruit
het kan me wat
ik ga naar bed
de sneeuw is weer gaan liggen…
winterverlangen
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
937 aarzelend toont de winter
zijn ware gezicht
schept hij een dun laagje
waterijs tussen kleumende
eenden in de sloot
helder licht glijdt over
het ochtendrijp
verzilvert gras en grond
ik hoop dat het eindelijk
winter wordt
met een witte, stille wereld
mijn kinderblik verrast,
verblijdt…
Winterkind
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
863 De wind een winterkind
dat nachten strengt
gezwind de luchten
ijzig blauw verft.
Het land een diepe kou
die donker wolken kwast
sneeuw en hagel rijpt
dwars op de horizon.
De mens een zwoegen
dat zucht onder het juk
van zonloze dagen lood
de verpulvering tot as.
De lente een leven
dat niemand nog kent
begraven is in grond
als gewapend…
Winterspiegel
gedicht
2.7 met 19 stemmen
14.906 Zo'n eerste dag dat water
geen water meer is maar meer.
Het kind met beide voeten gestrand
vraagt naar ijs - glad - ijs.
Zo vraagt ze naar de chemie
van het simpele, gladde, volmaakte
waarin ze haar doorzichtige drie jaren ziet.
De schelle schaatsers flitsen voorbij
tekenen in de wind.
Het kind beweegt, schaduwloos
ze knielt, buigt voorover…
Wintertafereel
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
750 De reiger in de wegsmeltende sneeuw
langs de E34
leek nog maar even bezweken.
Zo gaaf was hij.
Iets te laat was de dooi
voor hem begonnen.
Wat verder in de wei
stond een zwaan
trots en eenzaam
in de nog bevroren plas
zijn spiegelbeeld te bekijken.…
wilgen in de mist (tanka)
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.090 geknotte wilgen
staan als verweerde trollen
op het winters land
mist versluiert kruin en stam
geen vogel begroet het licht…
Een vers dat als een nachtkaars uitgaat
poëzie
3.4 met 30 stemmen
12.115 In een diligence zaten
Negen mensen bij elkaar;
't Was een dag van grote hitte,
En de lucht was drukkend zwaar.
Alles, wat die mensen zeiden,
Kwam zowat op 't zelfde neer:
Niemand hunner sprak tenminste
Anders dan van 't warme weer.
Naast een jonge dwaze dandy
Zat een onderofficier;
Nevens hem een rijzig zeeman,
Over die een rentenier…
Buitenhuis
gedicht
2.9 met 55 stemmen
17.286 De appelboom staat al weer klaar
de bloesems komen dit voorjaar
laat maar zij komen niettemin
want in de takken huist geduld
een winter lang zijn zij vervuld
van niets dan breekt voor ons de knop
de bloei gebeurt in lichte tint
dan komen vlinders en de wind
de blaadjes worden losgerukt
en in de zomer als wij komen
hangen de appels aan…
ochtendwandeling
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
771 tjiftjaf en lijster
strooien hun klanken
luidkeels over het pad
en land
takken en twijgen
bloesemen een gretige
lente…
Dat Fijne Gevoel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 ik voel me
besprongen
genomen
toen ik op knieën
de laatste bollen
in de grond pootte
overweldigd onder
timide aarzelend
natuurlijk gezang
een eerste vlinder fladdert
voorbij en ik verbeeld
me bedwelmende geuren
ze heeft m’n gemoed al flink
ingepakt nog voor ze er echt is
… die heerlijke lente...…
Lentebries en koeienmest
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.387 Nog even en het is weer lente
de tijd van het jaar
dat bladeren de boomtakken
weer groen inkleuren...
Dat loopse katers je huis
markeren met bittere geuren
een vieze lauwe lentebries
door de veehouder verpest
die zijn akkertje volgiet
met gistende koeienmest
dat mijn vriendin gekleed gaat
in steeds minder kleren
en vreemde kerels op straat…