10326 resultaten.
MENGELING
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
115 Grillige wolken
met bulten en gaten
vol onbekende vragen
zeilen of staan stil
boven het wijde Ierland
spreken tot malse dalen
waar schapen rond dwalen
over sagen en volksverhalen
die hier verborgen wachten
om soms even op te duiken
van dat groene eiland
naar het drukke Nederland
welft zich een jonge regenboog
zachtzinnig maar daadkrachtig…
De vagebond
poëzie
4.0 met 3 stemmen
985 Mijn hart slaat jachtiger, hoe meer mijn krachten sterven,
En 'k jaag, als waar 'k een dier, mij aan met tierend woord.
Ik liep vandaag genoeg, ik kan geen pad meer treden.
De korte klinkerstraat ter deur is haast te veel.
Mijn handen zijn te slap om 't smekende gebeden
Brood uit de bedelzak te brengen naar de keel.…
Odysseus’ verhaal; voor de val
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
155 Ik kon
zeker niet goed jagen: vraag het de broers van mijn
moeder, Antikleia, allen kinderen van Autolykos, zij
zullen beamen dat de oorzaak van mijn ene litteken
slechts een onschuldig ongelukje was.…
Veelbewogen
snelsonnet
1.7 met 12 stemmen
1.346 Een vrouw die heupwiegt en ook stevig doorstapt
(Bericht een nieuwtje, dat ik zojuist las, me)
Krijgt vaak een extra intensief orgasme
Iets wat een wetenschapper door en door snapt
Men stelt, herleidt en speculeert er maar mee
Maar wij zijn er verdomme nog niet klaar mee…
Wubbo
snelsonnet
5.0 met 3 stemmen
805 Hij was wel onze eerste astronaut
Maar hield zich steeds meer bezig met de aarde
Zijn duurzaamheidsprojecten hadden waarde
Al zijn ze voor een deel niet afgebouwd
Hij ging voor het idee, niet het detail
De limit was en bleef voor hem the sky…
Snowtime
snelsonnet
2.7 met 37 stemmen
2.888 Al is het op de weerkaart dan al lente
Pas nu is heel 't land in wintertooi
We zijn nog ver van Pasen, zon en dooi
En scholen hebben sneeuwvrij vanaf Drenthe
Het voorjaar zal dit alles weer vermoorden
Maar voor even geen probleem met witte boorden…
Het leven
poëzie
4.0 met 36 stemmen
9.506 Ach! hoe snelt ons leven,
Als een stroom gedreven,
Die van rotsen schiet!
Blijde en droeve jaren
Vluchten met de baren,
En zij keren niet!
Kindsheid ijlt als 't krieken,
Jonglingschap heeft wieken,
Kommer zweept de man,
Grijsheid maant tot scheiden -
Zweeft er tussen beiden
Wel een enkele span*?
Onder min en kozen
Welken aardse rozen…
LIEFDEWRAAK
poëzie
3.7 met 19 stemmen
8.630 'Ha! weet ge 't niet, wat kanker woedt
In 't lang miskende hart,
Als liefde 't vuur der wraak ontsteekt,
En misdaad groeit uit smart?'
Zo zong weleer de droeve luit
Van wijlen Van der Vliet.
- Wie, die wat doet aan belletrie,
Kent zijn gedichten niet? -
En, o, zijn luit had wel gelijk,
Er is geen twijfel aan:
Als 's jonglings liefde…
NIET ZONDER VRAGEN.
poëzie
3.3 met 35 stemmen
8.913 Gij wenst een echte Wijf, gij wenst te mogen trouwen,
Gij wenst (gelijk het schijnt) uw huis te mogen bouwen,
Gij wenst en anders niet. Maar lieve, zeg een reis,
Wie trouwt’er in de droom of in een dom gepeis?
Het vrijen eist verzoek. Geen Echo zal der kwelen
Dan als haar iemand vergt, en dat met luider kelen;
Wel, tijd dan aan het werk; want…
DE GROTSTROOM
poëzie
3.1 met 13 stemmen
2.872 Het breed gewelf, door rosse gloed beschenen
Is ruig van stugge pegels, grauw en goor,
Die wenen, wenen, duizend eeuwen door
En tot het eind van duizend eeuwen wenen.
En 't kromt zich over warrelrotsen henen
Waar elke traan, die viel, een traan verkoor
Om tot albast te worden en te schoor
Aan nieuwe smart, die kegels wordt en stenen.
En…
IMMORTELLE III
poëzie
3.9 met 16 stemmen
5.948 Waarom ik de lome nachten
Met wrange tranen bedauw? -
Ik weet niet wat ik liever deed,
Dan dat ik het zeggen zou.
En wou ik het ook al zeggen,
Weet ik, of ik het wel kon?
Voor alles is er een oorzaak, -
Maar hebben mijn tranen een bron?…
Beschouwingen over de natuur en de mens
poëzie
3.0 met 19 stemmen
4.219 Curieus is 't toch dat de natuur
Al wat de mensen hier bederven
Met hare vriendelijke verven
Wel weer terecht brengt - op den duur!
Een paviljoentje, of andre taart
- Een klerenmagazijn bijvoorbeeld -
Is nog maar niet voorgoed veroordeeld,
Maar wordt juist mettertijd wat waard.
Ja zelfs een standbeeld in ons land
- Iets op zichzelf betreurenswaardigs…
Meisje
poëzie
3.5 met 34 stemmen
6.050 Wanneer zal dan die heimelike pijn,
die niemand weet of weten zal, ten einde zijn?
Wanneer zal ik me moeten verbergen, zeer timied,
en schuchter doen, omdat een man mijn naaktheid ziet?
En wanneer zullen beter sterkre handen
m'n schouders omvatten en mijn lijf strelen,
als ik, 's avonds, van verlangen moe,
alvorens slapen gaan, wel doe.
(Dan…
BOERKE NAAS
poëzie
4.3 met 105 stemmen
12.090 Wie heeft er ooit het lied gehoord,
het lied van Boerke Naas?
't En ha', 't is waar, geen leeuwenhert,
maar toch, 't en was niet dwaas.
Boer Naas die was twee runders gaan
verkopen naar de stee
en bracht, als hij naar huis toe kwam,
zeshonderd franken mee.
Boer Naas, die maar een boer en was,
nochtans was scherp…
Verlangen
poëzie
3.4 met 39 stemmen
7.906 Meenge mooie meid heeft door de domme, lange nacht,
naar het naakte bijzijn van de minnaar smartelik getracht,
zij heeft in de grote leegte van haar wit bed, de peluw gekust,
als wilde ze zijn matte hoofd in rust gesust.
Haar hoofd was ongerust te midden van de wilde harengeur,
haar armen grepen, bang begeren, om 't onzekere genot
dat zich…
VERS
poëzie
4.3 met 11 stemmen
3.316 aan P.B. Bayens
Heel licht is het geluk: niet saam te dringen. Een woord
is nooit zo licht als 't wel behoort;
vleugels die wijd opengespreid zijn, trillen in de lucht,
maar afstandsloos van de huizen,
waaieren open, in breder vlucht
en verdwijnen zonder spoor. Maar het geluk blijft daar
aanwezig, al is geen spoor ook merkbaar.
Geluk…
ZOUT HOUDT
poëzie
3.6 met 19 stemmen
6.150 Als de slakke komt gekropen,
Hier en ginder, door het huis,
’t Is al met haar slijm bedropen,
Niet een kamer blijft er kuis;
Maar de middel is te vinden
Om het vuil, het lelijk ding,
Op te schorsen, in te binden,
Dat het niet te ver en ging:
Men behoeft maar zout te krijgen
Dat men op zijn leden strooit,
Straks zo zal het neder zijgen,
Als…
DE FRIESCHE POËET VI
poëzie
3.1 met 15 stemmen
3.071 VI
"Vergeef mij," huivert de dichter,
"'t Is onbescheiden misschien,
Maar mag ik ook vragen, wat dame
de eer heb vóór mij te zien?" -
En de schoone glimlacht: "Wel zeker!
- maar eet ondertusschen voort, -
Ik ben dat weeuwtje van Staavren,
Daar ge mooglijk wel van hebt gehoord;
Die een lading Dantziger tarwe
Aan stuurboord in…
Nieuwe liefde
poëzie
3.5 met 54 stemmen
7.356 Daar gaat mijn nieuwe liefde waar noordwaarts der stad
de straten saamlopen op dokken, stroom, kanalen en stapelhuizen
en zich weer in eindeloze dokken splitsen en verbreden, 't land in.
Alles is nieuw nu, door deze zomer; de onbekende straten
dragen namen van rivieren en van landen, ook van steden;
alles is zó tastbaar wezenlik, spijts het…
De knaap en het hondje.
poëzie
3.6 met 5 stemmen
2.261 De Knaap.
Hondje, zit op!
Stil met de kop,
Recht met het lijf,
Houd u nu stijf.
't Buikje vooruit,
Braaf, kleine guit!
Kijk mij nu aan:
Zo, wél gedaan!
Hondje.
Ach, moet ik al leren, en 'k ben nog zo klein;
Ach, laat mij met rust, tot ik groter zal zijn.
Knaap.
Neen, hondje! 't is best, dat gij nu al wat doet;…
Avondromance
poëzie
3.2 met 12 stemmen
2.303 Het laatste geflonker
Der zonne ging ter rust;
De beek is door ’t donker
In sluimring gekust;
Maar ’t zwijgende duister
Toont lieflijke pracht:
Want de aard groet uw luister,
Vorstinne der nacht!
Geen nevelen betrekken
Uw Goddelijk schoon;
Geen schaduwen dekken
’t Azuur van uw troon.
Vol glans zijn de blikken,
Waarmee ge op ons staart…
Sorgh-vliet
poëzie
3.6 met 15 stemmen
6.614 Ik wil hier mijnen geest in vrijheid laten zweven,
En laat, al die het lust, bij vorst of prinsen leven;
Want die een hoge staat, of wichtig ambt bekleedt,
Is nimmer buiten zorg, en zelden buiten leed.
Ik neme deze plaats tot afkeer van de zorgen,
Om daar bevrijd te zijn, om daar te zijn verborgen
Voor streken van het hof, voor steken van de haat…
Sonnet
poëzie
3.6 met 11 stemmen
3.946 De wereld is dezelfde; overal
De blauwe hemel en de grauwe steden,
Drijvende wolken en, daar vér beneden
De velden en de mensen; morgen zal
Deze aarde mij niet anders zijn dan heden
En dan zij gisteren was; en zonder tal,
Trekken bij zonneschijn, bij regenval
De dagen verder, als zij altijd deden.
Alleen, lief, waar wij vluchtige uren…
DECEMBER
poëzie
3.9 met 20 stemmen
4.370 Nu mist het woud zijn purpren najaarspracht.
Een ritslend kleed van rosse blaadren dekt
De weke wegen, waar ’t geplet fluweel
Van plekken mos, smaragdgroen, zichtbaar bleef.
De hoge bomen, zwart en bladerloos,
Wien grijsgroen mos de ruige stammen dekt,
Herdenken, droef, de zoete zomertijd,
En schudden zacht de wijze, kale kruin.
In de oude toppen…
HEI DA LIEVE DREUPEL WATER
poëzie
4.3 met 14 stemmen
3.279 Hei da, lieve dreupel water,
zijt gij helder toch en schoon,
in uw hemels lichtgeschater
en uw diamanten kroon!
Rood en blauw en groen en geluw,
peers en purperwendigheid
siert, in onderling gespeel, uw
pinkelende uitwendigheid!
Hei da, heldere lichtkrystalle,
diamanten waterding,
moet ge op de aarde nedervallen…
Bij de zingende ketel
poëzie
3.3 met 10 stemmen
2.691 Wanneer de ketel
In 't schemeruur
Zacht staat te zingen
Op 't glimmend vuur,
Dan zweeft de mijm'ring
Mij door de geest
En 't stil herdenken
Wat is geweest.
Verdwenen beelden
Zie 'k voor mij staan,
En 'k hoor nog stappen,
Die niet meer gaan.
'k Verneem nog stemmen,
Al jaren stom,
Ik zie mijn doden
Nog eens weerom.
'k…
De daad
poëzie
3.7 met 26 stemmen
4.063 Wie is het die de zwarte voren
In golvend goud verandren doet,
Wie mesten en wie maaien 't koren,
Wie is het die de wereld voedt -?
Dat zijn de paarden en de ploegers,
Dat zijn de zweters en de zwoegers,
Dat zijn de zaaiers van het zaad -
Dat is de daad!
Wie graaft de glinsterende kolen,
Wie schept het schitterende zout,
Wie haalt uit diepe…
KOFFIEHUIS
poëzie
4.5 met 13 stemmen
5.603 Razend. Gedwarrel van stemmen, tot éen geraas vergroeid.
Hoge klarinetklanken. Saxofoon-geluiden en wat rest
daar tussen: geweldig koperen orkest.
De buffetjuffrouw dromend. Heimwee of verlangen?
Alles is hier een open raadsel. De oplossing echter vindt geen.
Zacht autoritair de waard. Symbool van toekomst en verleen.
En…
Warme Regens
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
2.001 Ik schrijf jouw naam in Jade,
zie vage contouren van leven,
een verlaten huis, jouw laatste woorden
en de liefde die we deelden.
De moesson lijkt datgene uit te wissen
dat wat ons zo verbond.
De zachte en lome overgave
aan elkaar en de tijd.
Een laatste sonate
klinkt uit de achterkamer
als herinnering aan wat eens was.
Je laatste…
OKTOBER
poëzie
4.5 met 6 stemmen
3.531 Getij van Westerstorm en stille wolkendagen,
Van zondoorvloeide nevel, mistvergulde dauw, -
Alleen de blijdschap van een god kan lachend dragen
De zijden weelde van uw weemoeds kleurge rouw.
Geen mens doorproeft zo zoet als de eerste rode kersen
Der lenten in wier eeuwigheid hij had geloofd,
De rijpe wijn die gist in uwe volle persen,
De koele…