1618 resultaten.
Weerzien
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
563 ik me af waar jij was
Intussen hebben wij Abraham gezien
En sjouwen moeizaam ons verleden
argeloos tussen twee popsongs door
het zonnige terras van Badlust op
Tussen bier en wijn keken blauwe ogen
ogenblikkelijk verstilde de tijd
De planken onder mijn voeten kraakten zenuwachtig
zonder dat het andere publiek dat hoorde
De vraag van kussen…
Corona - juni 2020
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 Handenschudden, kussen en knuffelen is door corona uit den boze;
voor al die maatregelen hebben we echter zelf niet gekozen.
Afstand houden, mondmaskers en gel zijn het nieuwe normaal;
wat is hiervan uiteindelijk het Chinese moraal van dit verhaal?…
Corona juni 2020
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
450 Handjesschudden, kussen en knuffelen is door corona uit den boze;
voor al die maatregelen hebben we echter zelf niet gekozen.
Afstand houden, mondmaskers en gel zijn het nieuwe normaal;
wat is hiervan uiteindelijk het Chinese moraal van dit verhaal?…
Blote bast
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
491 Wat krom door het
meebuigen op de wind,
wat haar weerbarstig
maakte, kleven in kieren
fluwelen kussen,
waar de regen altijd slaat.
Vele jaren ringde
zij rond, oh de
stormen die zij doorstond.…
Sarlotteken.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
851 Ach, kussen we elkander, gij lacht en ik schreem,
lief zotteken.
En weet-je voor ons niet een hutje van leem,
Sarlotteken?
Jochei, jochei,
een hutteken in de hei!…
Beteugeld
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
516 Een beteugelde liefde
Krijgt vleugels in jouw bijzijn
Gaat ademen en leven
Krijgt ruimte, gaat bewegen
Groter groeien, hoger stijgen
Tot de hemel kan het reiken
Maar zonder jou
Bindt het in
Kom ik weer licht bij zinnen
Kan mijn rede weer wat vinden
Mijn hart kan even rusten
Van je handen en je kussen
Tot ik je weer zal zien
En kan laven…
Na de shellshock
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
541 Zij brengt mij zorgzaam naar de ziekenboeg,
waar overal dood en verderf aan kleeft,
ik ril als op Antarctica of Nova Zembla,
zij schenkt mij haar borsten als kussen
en ik waan me weer in een lome feestkroeg.
Ik ben een leegte, die nergens naar streeft,
ik hap naar adem, dat alleen, kus Olympia,
alle lieve vrouwen en de nadood intussen.…
fladderen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
381 voor een nieuwe start
als wij onze deuren openen
om de warmte te proeven
van het elkaar ontmoeten
dat ontsnapt aan het virus
de zo gehoopte toegift is
met opgeheven vuisten
zwaaiend naar het monster
omarmen wij elkaar denkbeeldig
gewaarschuwd als wij zijn
voor het onzichtbaar venijn
dat daar flikkerend opvlamt
waar lippen zich kussen…
Nachtgodin
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
597 Is het te,
dan heb je niets aan mij, maar ondertussen
dein ik rustig verder, als wier op de zee,
je grapt terug, ik pak je vast, zie twee
literaire inktvissen elkaar bleu kussen.…
Samenwerking
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
623 het zand
ik zeg ik lag daar naast haar
en je ziet haar mooie bikini al
- ik maak er snel een monokini van
gewoon omdat het kan -
vervolgens gaan we naar onze kamer
en jij waant je ook reeds in het hotel
we kleden ons uit, spoelen al het zand weg
in de douche; jij staat er als een gluurder
schaamteloos sla je ons gade, zie je hoe we kussen…
rode baret
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
576 haar rondingen deden me duizelen
was dronken van haar rode muts
ovaal zwart werd het voor mijn ogen
mijn bril besloeg op haar rechte neus
mijn vingers bekeken voorzichtig
haar geschilderde lichaamsdelen
haar wangen, wenkbrauwen en hals
en dan die mond,hartstochtelijk
gevormd om grenzeloos te kussen
ellipsen en half geschreven cirkels…
Verlangen,
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
476 Gevangen in een doolhof
Zie ik je steeds voor mij
Nog eens wil ik je wangen kussen
aan wie ik liefheb in mij.…
Vroeg of laat
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
717 Wat als ze wilden kussen?
Het eerste teken dat mijn lichaam gaf
van eindbestemming kist en graf
heeft reeds wat metgezellen.
Ik weet niet wat me straks te wachten staat,
maar merk het vast wel vroeg of laat.
Dan zal ik even bellen.…
de hemel zuchtte uit haar zon
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
908 ik dacht de weg te vinden
in de bloemenzee
bomen golfden rust
de wind blies geuren mee
harten openden onstuimig
verdraaiden zich naar licht
zag het richten naar de wolken
gretig ogend naar meer zicht
ik zocht de rozen in je haar
je lippen dauwden kussen
een slanke hals en borsten
die mijn handen susten
we droomden tussen…
je brak glas
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
805 ieder met jouw liefde diende
ze leek transparant
je ontsloot alle ramen
in fris en groen zag je
steeds andere namen
maar je brak glas
verwondde je handen
het vloeien van bloed
maakte je meer dan opstandig
je rondde geen lijn
tussen woorden en daden
groef tot de bodem
maar er bleek niets te zijn
kretologie van knuffels
en kussen…
ons huis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
440 gepraat, ach laat toch
de stemmen zwijgen
waar liefde lichter is als steen, zwaarder
dan welke nacht dan ook drink ik
mijn bittere uren aan het gelag dat
ik vooruit betaal
slechts voor jou, voor jou een tafel
rijk, elegant in een frivool gebeuren
staakt het vileine met kleine hand gebaren
terwijl ik me zetel op het
fauteuil die haar kussen…
je koos de roodste kleuren
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
700 kroos
kronen vangen zon
onttrekken met hun groen
het zicht op vogels in het licht
daarboven is het open
speelt de wind met
wolken die zij vindt
ik zie gezichten op de boom
vermoed beweging
onder donkere struiken
ik weet dat er
geen geesten huizen
in het trage ruisen
er is alleen het sprookje
dat gevangen zit in mij
door kussen…
zingen nu luidkeels de mussen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.033 is het ziek en zwak geveld
door het verwoestende natuurgeweld
de rooiende winden zijn langzaam bedaard
weer staan vele bomen scheef in het gelid
struiken die snel uit de kluiten groeien
een soort dat kort na het eerste bloeien
wordt gekapt omdat de stam op dikte zit
ik zag je vallen in een sterke vlaag
gestrekt moest je de natte aarde kussen…
Ons oude bankje
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
759 op het stille bospad
neergezeten op een verweerd bankje zonder leuning
denk ik aan het bankje in onze achtertuin
van steigerhout en ongeverfd
zelf getimmerd door mijn lief
met een bont kussen door mij getooid
melodieën die hij er speelde op zijn gitaar
en bijzondere verhalen vertelde
velen ben ik inmiddels vergeten
sommigen vergeet ik…
De hemel, de hemel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
461 vult de kamer
Het basso continuo van jouw stem
plooit zich en mengt zich
met de zang van de snaar
die jij in mij aanslaat, die
tot in de hemel weerklinkt
- de hemel, de hemel
Ik buig mijn takken mee
met jou, ik kabbel gedachten
aan jou overal over jou heen
ik drink het restje uit jouw beker
mijn lippen drukken waar de jouwe
mij nog kussen…
De zielsinfo van je huid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
445 van je huid
een bijzonder
fenomeen dat
als het er niet
was meteen als
irritante pijn
gemist werd
alsof er tal van
dimensies
ontbraken waar
wij in zien en
spreken altijd
van alles omgaven
en zo het beeld
van jou bouwen
en vertrouwen
in steeds opnieuw
herstellen en
restaureren
de authenticiteit
die wij krijgen van
echt kussen…
De overkant
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
230 Als kind had ik naar de overkant
kunnen lopen, het ijs was dik genoeg
maar ik hoorde hier
op deze oever, nog steeds
kijk ik naar de ganzen en
's zomers naar de plank-
peddelaars en de bommetjes
van schreeuwende kinderen
Ik ken de jongen met groene ogen
de anderen die bij de boom bier
drinken, in het kanaal plassen
pizza halen en kussen…
Waar de winter danst
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
500 Soms lukte het haar om weer te plukken
en hem te plaatsen in die ene dag
toen ze zijn kussen vulde met veren.
Haar verweerde hand trilde bij het bukken,
streelde nog zijn gebeitelde glimlach,
een jas hing naast haar sombere kleren.…
Blauwe Morgen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
297 Haar donkere haar valt over het kussen,
als de nacht die aarzelend vertrekt,
en in de rust van die kleine kamer
lijkt ze een levend kunstwerk.
Geen woorden verstoren de fragiele stilte,
alleen het licht op haar gezicht –
een moment gevangen tussen twee ademhalingen,
een stille, moeiteloze gratie.…
Tussen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
356 zij werd lichter
niet als lucht
maar als iets dat
loslaat zonder te weten
waarvan
in de kamer bleef alles
staan
de stoel,het glas
de tijd die doorging
gewoon
alleen zij
gleed
en ergens in het ritme
dat niemand hoorde
riep iets haar naam
steeds opnieuw
alsof het terug kon
komen, door herhaling
haar handen vonden
het kussen…
Contact verbod
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
9 Ik wil het kussen zijn
Waarop je slaapt
Het likje verf op de muur
Dat jou ziet als je ontwaakt
Ik bespied je vanuit
De ramen die je glimlach
Weerkaatsen
Ik wil naar jou kijken
Door alle ogen
Die je gaande slaan
Wat, zelden,
Tot achterdocht
Zal leiden
Wil ik nog deel uitmaken?
Van jouw servies?…
die laatste avond
hartenkreet
3.4 met 18 stemmen
2.220 die laatste avond ging langzaam voorbij
uren vol herinneringen en pijn
die laaste avond je hebt uitgehuild in mijn armen
ik heb je proberen te troosten
proberen je hart te warmen
die laatste avond jouw hoofd tegen mijn hoofd
nooit zal ik vergeten wat je me toen heb beloofd
die laatste avond
jouw tedere kussen die ik voelde het was toch…
Nachtmerrie
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
889 lag
Ik voel de woede komen
Door mijn hele lichaam ruist het rond
Zo boos om wat ik net heb vernomen
Om wat mij te wachten stond
Ik voel de wereld wegvallen
Onder mijn voeten vandaan
Een beeld dat mijn wereld zo kan vergallen
Dat ik niet meer met beide voeten op de grond kan staan
Ik voel alle emotie nog van zojuist
Terwijl ik mijn kussen…
Doods-gebed
poëzie
4.6 met 9 stemmen
2.066 Heer, als ik sterf
op een december-dag;
in het ziek laken dat ruikt,
en mijn gezicht: geel als een raap,
mijn baard verwoest door het zweet,
terwijl mijn hand vol angst in het kussen plukt,
Heer, houd dan voor mij, arm schaap,
houd uw barmhartigheid gereed.…
Ik ben een God in 't diepst van mijn gedachten
poëzie
4.1 met 40 stemmen
22.864 En toch, zo eindloos smacht ik soms om rond
Uw overdierbre leên de arm te slaan
En luid uitsnikkende, met al mijn gloed
En trots en kalme glorie, te vergaan
Op uwe lippen in een wilde vloed
Van kussen, waar 'k niet langer woorden vond.
---------------------------
uit: Verzen (1894)…