3140 resultaten.
Het ziekenhuis.
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
2.067 Hier tussen de witte lakens
liggen de zieken gevangen
in hun bed, hun graf
naar vrijheid te verlangen
Wetend dat vrij zijn
nooit meer kan
want in het huis vol pijn
en verdriet, kan men dat niet
en tot het einde
zien zij alleen nog maar
het wit van de dekens
en elkaar
de zusters met pillen
en hun woorden die
hun verlangen
willen…
Zelfs de tijd heeft haast.
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
868 gepraat wordt er niet meer
gaat nu alleen via mobiel of pc
vrienden zijn vreemden geworden
wie niet mee kan komen met
de stroom word afgereserveerd
ik mis de tijd waar vrienden,
vrienden waren soms dreig
ik het gevecht tegen de tijd
te verliezen maar dan
kijk ik naar jou
en denk aan de verloren
tijd die ik heb laten liggen…
Bezoek
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
586 De onderhandelingen in het Catshuis bevinden zich in een kritieke fase maar liggen tot donderdag stil.…
Stammen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 Prinsheerlijk liggen ze te rotten
gevallen stammen na een storm.
Geleidelijk vervalt hun ronde vorm
tot pulpachtige overschotten.
Het deert ze niet zo te vergaan.
Van top tot teen begroeid met mos
schenken ze voedsel aan het bos
en vele beestjes een rijk bestaan.…
Gemeenschapszin
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
945 ------------------------------------------
(Het CVZ heeft een advies uitgebracht om bepaalde dure medicijnen niet meer te vergoeden, hiermee een onzalig debat openend over de vraag waar dan de grens van de vergoeding komt te liggen)…
wakker
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
684 het is laat
maar ik ben nog wakker
alles is wakker
de aansteker op tafel
en het blikje bier
naast de vliespinda's
en de plant
is ook nog wakker
en eet vlees, volgens mij
de dj's zijn wakker
zoals ze maar kletsen
de maan is wakker
onder een wolkendeken
de sleutels van mijn deur
ik denk dat ze wakker liggen
naast een paar…
benen en vinnen
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
599 ik mijn verhaal
het breekpunt zichtbaar
wanneer lijnen aan kracht winnen, golven worden
die ik schep tot schuimend lichaam
er waait een gedicht uit
grillig gevormd
ook door het zilte aangetast
mijn handen halen zich open aan de horizon
versieren illusies
met
schelpgeruis
opnieuw
in deze volgorde van emotie
schaduwen liggen…
ijzerbijter
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
410 ik stap naar binnen
in de donkernis
waar nacht
zijn laatste uren
niet meer had
verwacht
en nu hij woorden proeft
als zilt en zuur
het zoete liggen laat
vergaat de lust
een brief te schrijven
waar we blijven
duidt geen zin
het gaat
aan het begin van alles
tot deze nieuwe dag
wat in mij lag
ligt in jou
en kou steekt zwaar…
OPSPEUR
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
425 waar zijn de parolen
waar ik niet bij kan komen
door een stremming
liggen zij verscholen
achter een ontastbare muur
die zorgt voor struikeling
of moet ik zoeken
binnen een duistere stagnatie
van een luchtkasteel?…
Ankerplaats
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
448 kracht uiteen
veroordeeld, tot wijken naar verleden
naar fossielen uit het Laat-Mioceen
aldus, een schaduw waar ik aanlig
waarin ik evenbeeldig verschuil
tevens dorst naar ademwater
in smetvrees aan de klif boven vuil
hangende het verloop in diepte
noch tanende gewaden van heden
vergeet alles, hier blijk ik te zijn
en vatbaar te liggen…
Levenslicht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
566 Kind dat moeizaam ter wereld komt,
Moeder verscheurd in lichaam en geest,
Harde winterzon die gevoelloos
Het binnentafereel beschijnt -
Schoongewassen lakens liggen
Stijfgestreken gestapeld in de kast;
Vader die allang weer aan het werk is,
Zich van de prins geen kwaad bewust;
Moeder met gesloten ogen,
Dromend van het kind dat naast…
Niet wachten
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
495 Ik wil niet onder de
bomen wachten totdat
de bui is overgewaaid
Niet schuilen in het portiek
totdat de storm is gaan liggen
Of haasten om voor het
aanstormend gedonder
thuis te zijn
Raas over mij heen
Verdrijf dreigend onheil
met krachtige hand
Gesel mijn huid met
striemend geweld
Ruk met gretige handen
aan kleren en haar
Laat het…
bruiloft in Valkoog
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
668 botervet en vers gesneden
zo liggen de graslanden in mijn herinnering
ik zie hoe hij zijn hoed afneemt
haar kust
naar mij omkijkt
en glimlacht
kinderen dansen muziek aan de touwen
van de klokkentoren
hij loopt weg uit mijn schaduw
licht vloeit
tranen spatten tegen de hemel
ik aarzel nog
twijfel wortelt diep onder de zerken…
verloren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
483 op het pad liggen
kronkelige takken die de boom
niet langer dragen kon
op de grond achtergelaten
bladmuziek de verregende ROUTE 66
en onbespeelbare Groove Blues
in de vijver drijft
in tevergeefse dodelijkheid
een uitgewoond pakje Camel sigaretten
uit de struiken steekt
een rode vervormde paraplu
voorgoed uit de wind gehouden
en…
Zomerdijk
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
543 ligt verloren
tussen windturbines
van Oosterhorn
Appingedam
legde in 1466
de Zomerdijk an
in een bocht
om de dijkdoorbraak
bij Overtocht
te dichten
Fivelingo
beschermde zich zo
kon zich
tegen de Dollard
verweren
wist oprukkende
stormvloed
te keren
brokstukken Zomerdijk
liggen te kijk
weggegooid
tegen de rand van
het industriegebied…
Langszij
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
470 in het bos wonen geen geesten
tijd verstrijkt langs de huid
en de wind plukt bladeren met
ingetogen hand, zag je ze niet
liggen, gevonden voorwerpen
verlaten van hun bestaan
in de zachte moederschoot
helmgras, vochtige aarde
in het bos wonen geen mensen
maar waaien zij uit, in stilte
groeten elkaar nog als lotgenoten
vluchtelingen…
We lopen met een masker
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
724 Soms, of vaak of: helemaal niet,
is het datgene wat je juist NIET ziet,
maar waarvan je ook niet wilt laten zien,
dat.....verdriet, emotie en blijdschap
kort bijeen liggen…
Tripje
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
694 Ik zag een poes in een hondehok
liggen en de oude hond ernaast.
Alle feeksen en duivelinnen eet
ik op met haar en huid.
Morgen vlieg ik naar Zuid-Afrika
en pimpel ik wijn in de warme zon.
Ik heb Jezus en alle heiligen
uitgenodigd voor een feestje op
mijn luxe jacht met een boegbeeld
van gouden borsten.…
Wie geeft er nog 'n zier?
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
673 zomaar
een zondagmiddag
waarop kinderen
zich Johan Cruyff wanen
of Johnny Rep
oeverloos achter
een bal aanrennend
koppen, aannemen, overspelen,
aanvallen, verdedigen
tot de scheids affluit
zomaar
een zondagmiddag
waarop kinderen
verdrukt liggen
onder vers
geschoten puinhopen
hopend op
reddende engelen
die hun bevrijden zullen…
Tederheid van wolven
gedicht
4.0 met 2 stemmen
7.282 Wij liggen in het gras
Op het Wolvenveld boven Vršac
Men zegt
Dat hier alle wolven
Zijn doodgeslagen
Tot op de laatste
Levend bleef
Alleen hun naam
Een soort dierlijke tederheid dringt
Vanonder opgeschrikt gras
En beroert onze ledematen
Lippen en bloed
Wij beminnen elkaar zonder woorden
Mijn jonge wolvin en ik
Naar Vasko Popa…
Spelinzicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
521 Het met de goede ogen zien
waar de voordelen liggen
bovendien. Met een juiste
hand van kaarten zal het goede
resultaat niets aan het toeval
overlaten.
Spelinzicht bepaalt of de speler
in het spel een spelbepaler kan zijn.
Waar de strategie ziet met de goede
ogen.…
Lethargie
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
475 Lijdzaam toekijkend
hoe de middag de ochtend
naar de avond sleept
waarom toch opstaan
als blijven liggen
minder moeite kost
hart klopt
bloed stroomt
net genoeg
om te bestaan
soms is er even een vaag verlangen
naar meer naar echt leven
maar dan verglijdt de avond alweer
in een droomloze nacht
want dromen nodigen niet meer uit…
WELLICHT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 Groen ruikt het herboren gras,
uitnodigend fluisteren sprieten:
ga maar zitten, of liggen wellicht.
Voor lopen is er tijd voldoende.
Het park omarmt twee mensen,
zo onontwarbaar als zij schijnen.
Fluweelzacht klinken er woorden.
Meelevend neigen zij, de narcissen.…
als tijdlijnen in handen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
930 stenen liggen
aan je voet
ik zie de breuken
in je wanden
als tijdlijnen
in handen
geëtst door je
gedachtengoed
je ontlook
de aarde als
een kale rots
massa kartelde
met puntig trots
in ongenaakbaarheid
passeerde je
de eeuwenloze tijd
je bent nu broos
en zacht meegaand
in koude nachten
is je hardheid
langzaamaan gebarsten…
tijdslot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 het duurde zolang zoiets duurt
langer dan een ogenblik, korter dan een eeuwigheid
gevangen tussen binnentijd en buitentijd met
een vaste periode tussen aankomst en vertrek
zo bevroren als ijs, zo hard als graniet
geen speld tussen te krijgen
‘ergens moet je een grens trekken’
daar stonden we dan
de telefoon thuis laten liggen
de sleutel…
getekend door het koude vuur
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
973 ogen spiegelden
mijn ziel, gedoogden
dat ik viel en op mocht
staan, of blijven
liggen tot het teken
kwam om dan te gaan
ze maakten mij
tot loper in hun spel
want ik was snel
voldeed aan wensen
hoorde bij die mensen
was volger tot de hel
ik ben getekend
door het koude vuur
dat speelde met de
macht van woorden
ik kan ze nu bekoren…
okerzwart
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
441 tijdens de valduur
als goudstormen al zijn gaan liggen
ergens ter hoogte van twijfel
en weinig trefzeker
verschijnt een gelijkende beeltenis
die geen licht doet branden
daarmee is het al zo laat
dat vergeten geen zin meer heeft
lijkt vlees verdampt,
bestaat aarde uit huiver
zo diep verscholen dat er
zelfs geen tijd meer is voor…
Zee van herinneringen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
263 Eindeloos is de zee
Van mijn herinnerende gedachten,
Die ik draag met mij mee,
Keurig in gelid liggen wachten,
Tot ik ze ophaal
Uit die eindeloze brij herinneringen.
Hoe ouder de herinneringen zijn,
Des te vager de detaillering,
Maar de essentie komt steeds aan.…
Dees ganse weerld moest liggen op haar knieën
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.153 Dees ganse weerld moest liggen op haar knieën
Voor mij niet, maar voor 't Hoogre, dat in mij
Niet gans zit, gans wit, maar Dat zich door mij
Wil uiten, wijl 't zich wil, en dat elk biedend
Wat elk klein mensje slechts verlangt, doch vrij
Blijft voor zich-zelf van andren, schoon verrieden 't
De meesten, daar zij zich niet voelen blij,…
tintelingen door het gras
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
803 op onze rug in het lange gras
wachten op de sterren
en dan jouw vingertoppen met kleine stapjes
dichterbij
ik zie je
in de sterren én de maan
die net zoals jij
in porseleinen dromen slaapt
en wanneer dan de zon daar door de bomen
op het nog wat natte gras zomer schildert
liggen onze vingertoppen uitgestrekt
tegen elkaar (straks word…