6775 resultaten.
Even wicht
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
2.211 uit een verre noordelijke haven
me het spiegelvlak te verbreken
me te voegen in het speelveld
van de éénbenige duiker
die wondere wereld waar
donker lichter maakt
er licht in donker is
die rauwe klanken
rechtstreeks van de paplepel gegoten
wijl hier zelfs de honden
in aria's bassen
klampen me
in wankel evenwicht
de voeten op het droge…
de dichter weent altijd
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
786 wenen
de regen valt onophoudelijk in vlagen
al komt er soms licht het blijft alle dagen
zwaar bewolkt met sop tot onder in de tenen
de Friesche poëet François Haverschmidt
hield het niet bij buitjes uit zijn vergiet
terwijl hij met wrange tranen bedauwen wou
kwam Piet Paaltjens kleddernat uit tuitjes
Slauerhoff hield het ook ternauwernood droog…
Bis
gedicht
3.6 met 11 stemmen
7.120 Ik droog het nat waar hij niet bij kan.
Druppels tussen zijn schouders, de holte
van zijn knie, het zachte onder aan zijn rug.
Een open doek. Ik maak hem weer klein.
------------------------------
uit: 'Vitrine', 2004.…
TE bij schrijvers, leraars, redenaars
poëzie
4.7 met 77 stemmen
4.953 TE droog
Geen muizenmaaltijd lacht ons aan,
Hoe deugdlijk toegereed.
Wat in de keel stoof, laat men staan,
En waagt geen tweede beet.…
Fragmenten
gedicht
2.7 met 62 stemmen
18.283 De zomers waren droog, het koren
dat niet eens mijn enkels haalde,
de vruchten zonder vlees, waar
die nu niet van aarde meer te
scheiden hun netten vulden trok
ik lange sporen door het zand.…
Zwarte humor
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.759 Treur niet mijn liefste
Wentelt u niet in ongemeend verdriet
Stort geen valse nodeloze droge tranen
Ik ben tot uw genoegen gekist zoals u ziet
Het aanschouwen van uw opgepoetst leed
Doet mij pijn in het verschroeide kille hart
Hoor de gescheurde doodsklokken luiden
En het gif verstijft in mijn gesprongen aderen
En voor u de hof verlaat…
Pieterszpad
netgedicht
3.3 met 80 stemmen
1.161 Geen droge krant of witte katten.
Dan: pas dan, kun je rustig wandelen voortaan.
Kom, we nemen onze benen. Te voet gaan.…
Voor nu en altijd
hartenkreet
4.1 met 32 stemmen
2.288 jullie gezichten tot leven komen
en ook zijn er de nachten
waarin jullie verschijnen in m'n dromen
En dan weet ik weer heel zeker
ik ben jullie helemaal niet kwijt
'k heb voor ieder een plekje in mijn hart
voor nu en straks, ja voor altijd
Ook al moet ik nog weleens huilen
om al het te verwerken verdriet
mijn tranen zullen ooit eens drogen…
Met donkere schrik
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
462 altijd zo
eigenaardige hoge vlucht
zij vulde ze met
regen en stuff
uit de verre sahara
toch moesten ze nog
speels zeilen in de lucht
waar rood in
neerslag donkerde
wist vocht de onderste
randen te kleuren
met donkere schrik
zij zette de cumulus
keurig op een rij
zo werden fronten geboren
tussen weeën van
zonneschijn en droog…
Daden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
649 Voorwaar als achteraan
de rust door drog
de tijd scheen opgeklommen,
roept zelfs de neger
die er nog aan nipt
zijn kwalen uit
tot aan de Hemel.…
Visioen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
608 dan dat hij haar dorst te vragen
om exegese van de symboliek
en sprongen in een donker diep wou wagen
zo vielen zij tezamen voor mystiek
maar wisten niet dat Argus had gelogen
toen kaars gedruppeld werd tot mozaiek
zij hielden slechts die kaarten nog voor ogen
door Twaalf en Twee keer Zeven opgelicht
en hoopten dat de was nooit op zou drogen…
zinvol leven
netgedicht
3.0 met 54 stemmen
11.409 ik huil met droge ogen
mijn tanden grijze as
ik ben de jeugd ontvloden
maar lekker in mijn sas
de wilde woeste jaren
wijsheid wild vergaren
vol met mededogen
Gods ervaren geboden
goed ethisch leven
in praktijk gebracht
mijn leven gegeven
andermans pracht
het is volbracht
maar hebt u nou nog even
om mij serene rust te geven…
Elixers van Expressie
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
462 Voortschrijdend
is de strijd,
Tegen het vertragende gevecht,
In het moment voor het geschrevene,
Weerbarstig
klimt de schamele moed
omhoog langs groeiende veerkracht,
En spant de bogen der opwellingen,
Onder druk
druipt het brein droog
het stof tot nadenken,
Bruisend borrelt de beroering,
Dwalend
drapeert mistige muze de pilaren…
Vrij
netgedicht
4.0 met 20 stemmen
2.062 Als de avond valt
Is zij de donkere schaduw
Als hij een blok op het vuur gooit
Is zij het droge hout
Als hij de gordijnen sluit
Is zij de stille nacht
Als zij naar bed gaat
Is hij de sleutel in de deur
Alles kunnen ze zijn
Terwijl de sterren stralen
In een donkere nacht
Zij denkt aan morgen
En hij is de trap naar boven
Zij zet een…
Meeuwen.
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.554 boven de zee in de zilte lucht
meeuwen in hun zijlende vlucht
duikend met veel geschreeuw
brullend als een zeeleeuw
de zandplaat is droog gevallen
met vele aangespoelde kwallen
zeehonden aan het zonnebaden
op de nieuwe wadden kade
strand in grillig wadden water
tijdelijk eiland met veel gesnater
de natte vloedlijn vol voedsel
voor…
Stappenteller 3
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
800 Ze gaat op zomervoeten
haar handen spelen door
op de préludes van Chopin
en in haar hoofd
sluipt heimwee binnen
naar het verre land
van blije kinderzomers
hoe zuiver is
de geur van dorstig-
droge dennebomen
en blauwe bessenstruiken
dauwbedekt
hoort bij het langzame ontwaken
de koer van houtduif
heen en ook weer terug
door oma's stille…
Oude liefde
netgedicht
4.0 met 27 stemmen
1.411 gedachten van toen
zij zwerven alsmaar van voelen naar doen
wil ze in gezouten vocht openbaren
waartoe ik zo nu en dan
of eigenlijk
toch wel dikwijls naar neig
om een verlichte schaduw
alsnog met speeksel te verklaren
ik zou van de berk met gewillige ranken
de geaarde wortels teder kussen
alsof hartstocht het smeulend vuur
met droge…
Storm
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.245 Alles komt tegelijkertijd omhoog,
O jee ook nog buien en niet droog.
Ik laat de storm maar razen door mij heen,
Het is van binnen en buiten dat ik ween.
Na een poosje windkracht tien
Kan ik de schade wel weer overzien.
Het is wel even heftig zo'n emotie-storm,
Maar ach de opluchting is daarna enorm.…
Vul mijn Hart
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.612 droog mijn tranen...
Kom heel vlug...
en B L I J F.…
Heimwee
poëzie
2.9 met 10 stemmen
3.648 Het graan is in de schuren,
Het geurig hooi in 't droog,
En de appels op de zolder,
Op hopen - o zo hoog!
Wat hebt gij van de zomer
Vergaard en opgedaan?
- Gedachten zonder einde,
vervlogen en vergaan.
Wat staat ons nog te wachten
Dan mist en hagel hier,
En koude, korte dagen,
En nachten eindloos schier.…
schrijven
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.144 Een glimlach, een knuffel een zoentje of knipoog
Dit maakt het zo jachtige bestaan minder... droog.
Een potlood en gum, ze zijn gedemodeerd
Die koude pc, steeds weer, maakt die je geleerd?
Intikken, surfen, mijn kleinkind vraagt 'omi: schrijven?'
Dan geef ik hem een zoen, denk, schrijven is blijven...…
Wolkbreuk in de ochtendspits
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
594 Ik bofte dat ik in een droge jas
net voor de wolkbreuk op het werk was.…
Ze staart naar buiten
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
817 Ze staart naar buiten
naar de drukke wereld
de regen tikt tegen de ruiten
de mensheid kent geen geduld
De duikplank is hoog
niemand die haar ziet
ze houdt het niet droog
maar springen durft ze niet
Ze staat op een groot plein
haar dierbaren om haar heen
om dichtbij haar te zijn
maar toch voelt het alleen
“Waarom begrijpt niemand mij…
Slechts een silhouet ?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
640 Ik strijk mijn streken met
een droge kwast, lees de
verlichte tred in de ravenzwarte
ogen en word onder een steelse
blik van meewarigheid begraven,
ze steelt papavers uit de sterren
van haar figuur, tomeloze last van
weelde in een aansprekelijke natuur,
die ze eerst met me deelde en ik
vrijliet door haar persoonlijkheid .…
Verstandig ouderschap
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.701 Een man slentert rond in de hof
verslijt onder zijn zolen kronkelpaden
tussen de verscholen witte gebouwen
Het vliegend zaad van een vlier
tikt droog en hard het voorhoofd aan
maakt zo verdeelde gedachten één
Het zou een meteoor kunnen zijn
maar neen, er is niets ongewoons
geen gat dat van voor naar achteren loopt
Het hart klopt onvervaard…
Vooruitzicht
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
706 avondrood
verzacht het ademend lood
vertraagt een onbekende dood
het daglicht schijnt zich
toch wijder te verspreiden
zelfs over een grijze berg heen
die al metselend gedacht
een toekomst dicht
ergens gloort het weten
groter dan de zwaartekracht
waarvoor een droom
menselijkerwijze zwicht
het eeuwige bewegen
gaat verder dan mijn droge…
Fragmenten
gedicht
2.2 met 18 stemmen
7.087 De zomers waren droog, het koren
dat niet eens mijn enkels haalde,
de vruchten zonder vlees, waar
die nu niet van aarde meer te
scheiden hun netten vulden trok
ik lange sporen door het zand.…
Ondergroei
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
476 begon
maar in schaduw vlucht
voor de adem van uw zon
vanwege ontederheid berucht
zie de wolken buiten bereik
ik adem in, ik adem uit
vraag me af waar ik naar kijk
naar windstilte zonder geluid
de randen aan herinneringspijn
rafelen van getergd verleden
zouden de wolken er nog zijn
als ik tijdloos ben weggegleden
of vallen kusten droog…
Vogels van het oude lied
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
542 Hoe hoog vliegt de naam
van de moordenaar met faam
in droeve vrede van het lied
door alweer een bloedvergiet
is het keerpunt weer bereikt
hij die zich zonder wapens ijkt
aan de aard van het bestaan
zonder drang in stille waan
zie de vogels vliegen hoog
het kind houdt het niet droog
plast verdrietig in zijn bed
door zijn dromen uitgezet…
2 januari 2004-2014: verdrietige mijlpaal
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.369 ik ervaar
als ik naar het strooiveld staar
geeft ietwat troost aan mijn verdriet,
nog immer voelend sinds jij mij verliet
De geurende rozen in mijn armen,
terwijl winterse zon mij weet te verwarmen,
leg ik één voor één op de aarde voor jou,
mijn schat van een pa om wie ik in stilte nog rouw
Als ik Westgaarde weer verlaat
met ogen nog droog…