1757 resultaten.
KE-BOENG-KE-BOENG
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
523 Eerst zie ik uit zijn tuin wat rook opstijgen,
daarna ruik ik een overdaad aan kruid;
dat gaat nog, maar wat je daarna gaat krijgen,
bezorgt me altijd weer een kippenhuid:
Er klinkt plots een afgrijselijk geluid,
alsof er tanks zijn tuin in komen rollen.…
ZINGTRANT
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
577 Sonnetten zijn een soort berijmde psalmen
Dacht ik toen ik de lade opentrok
Een boekomslag zette mij voor het blok
Ik hoorde weer het ouderwetse galmen
Ik rook weer mint, Eau de Cologne walmen
Het orgel dreunde en ik, zondebok,
Wist in mij weer een kleine jokkebrok
Ik deed alsof en dominee bleef talmen
Zoals apostelen naar voedsel visten…
De mooie gedekte tafel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
869 Ik zie een prachtig gedekte tafel
en krijg de neiging om alles omver te werpen
Stilletjes trek ik mijn schoenen uit
en klim op tafel, mijn rok omhoog
Zachtjes tik ik met mijn tenen tegen het eerste glas
het rinkelt zacht, en dan ga ik los
Met elegantie wip ik ze eraf
en dan krijg ik het te pakken ik schop ze eraf als een voetbal maar met gevoel…
Gezondheisfreak
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
604 En ik rook nog maar
één pakje per dag…
Danseressen van de zee
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
552 Rechts ademend is mijn zicht
drie slagen neerwaarts gericht
Ik zie in bundels zonnestralen
ontelbare deeltjes dwalen
Af en toe danst een kwal voorbij
Ik kan haar aanraken en zij mij
Wil ze mij verlokken
met haar waaierende rokken?…
mensen schaduwden de stilte
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
574 schrijnde kou
mensen schaduwden de stilte
herinneringen op de tocht
je had de dag in woorden
moeten vangen, alleen
mijn lach zocht je maar op
je zag mijn handen
praten met m'n vrienden
hun ogen dronken het verhaal
gezichtloos koos de voorste rij
niet iedereen kon triomferen
aandoenlijk was een eerst proberen
je hoestte door de rook…
Het water de stank
gedicht
3.0 met 6 stemmen
4.332 Het baarde een olievlek, met veel rumoer,
en wat ik rook wist ik dat walmen waren.
O, dacht ik, o, hier helpt geen mallemoer.
Ons lot ligt in de hand van klapsigaren.
----------------------------------------
uit: 'onherstelbaar verbeterd', 1994.…
Dagdroom
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
628 te zien
Ik schaamde me voor alles
Maar toch ook niet
Er werd boos naar me gekeken
Het deed me pijn dat je verdween
Ik treurde heel even maar moest verder
Gelukkig volgde je mij en zei ik ben bij je
Iets waar ik niet aan twijfelde
En je wou heel erg graag helpen
Het werd me ineens duidelijk dat je het soms ook even zat bent
Blies rook…
De weg kwijt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
660 kregen een stralende lach terug
naar tegenliggers die dat niet deden
knipoogde ik heimelijk achter hun rug
blindelings kende ik de wegen
die leidden naar verbondenheid
als de nacht eens iets te donker werd
of na een ongelijkwaardige strijd
het leven was zo heerlijk simpel
ik zag overal slechts open deuren
met mensen die naar voorjaar roken…
LOS EN AANEEN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
458 Door de levendige Oceaan
kronkelt een onmetelijke slinger
van gebeden naar God gewend
al deze kleine eilanden
zijn ondanks hun hechte broederscha[p
dikwijls zonder begrip voor elkaar
stoken feestelijke vuren
die oplaaien en weer doven
rook verdwijnt tussen bomenwirwar
maar stijgt naar de Hemel
wordt daar voorgoed bewaard
zowel vloeibaar…
de orde blijkt nog blonder dan...
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
988 rappen urenlang de tijd
onrust is nu aan het woord
een nieuwe heeft de groep verstoord
alle plaatsen zijn weer ter beschikking
de orde lijkt nog blonder dan
het was met ogen blauw, een navel
in de kou en haren tot de grond
het wikken is begonnen
vroeger is te licht bevonden
afgerekend is een mooi gezicht
stoelendans in korte rokken…
misverstand
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
445 nooit meer worden
van blijdschap en zijn verdiende vrijheid in keuze
zijn ziel had hij altijd met zwaar gemoed gedragen
maar hij liet zich er evengoed niet naar vragen
door een hele stoet aan rechtschapen passanten
één der fazanten doet hem steeds denken aan een vriend
een vriend die voorheen aldoor dacht dat hij sterven zou
en dus getrouw roken…
In pasteltinten
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
322 Het lijf dat u draagt past in een zachte rok,
die soepel door mijn dunne vingers glijdt.
zij sluimert waar mijn vingers haar ooit vonden.…
Nanacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
295 De soldaten komen
plotseling, ze schieten
de straten leeg, wij
vechten niet, we schuilen
en kruipen door de kamers
We verbergen ons en
doorstaan de aanval, bang
te sterven dromen we
van dood en ellende
Smeulend wordt het stil
Slierten rook, honden
ruiken aan buiken
likken aan lippen
aan koud braaksel
in de goot, een gouden ring…
asla na asla
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
258 op zwarte vingers tilt hij de dag
over de grens van verwachting
de trage tijd gebrand in zijn lijf
dat altijd maar weer lucht vereist
terwijl zij naakt ligt te wachten
hopend op zijn warme woorden
valt van de maan niks te vrezen
vanonder deze deken van regen
rook kringelt slechts moeizaam
door de verstilling van de nacht
in het licht…
Kerstkaart
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
392 De envelop rook naar niets:
geen huis, geen keuken,
geen verleden.
Alleen papier
dat doet alsof het iets betekent.
Buiten gingen lichten aan
in ramen waar men elkaar kent.
Binnen bleef het stil,
een stilte die niet wacht
op een gedicht.
Ik zette de kaart recht
tussen rekeningen en reclame.…
Boys from brazil
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
405 Reactie op 'de simpele cirkel
van het eenvoudige leven'
door Judith van Zoomeren
*
Maar wie zijn wij
humanoid op de rok
van 't zich almaar
uitdijend heelal
Mens is geen abstractum
elk mens is uniek
wat zou het saai zijn
the girls all alike,
like the boys from brazil
Klonen en avatars
zijn geen iconen
life is for learning…
Daar
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
252 Daar, op een dag in juni,
De koudste dag van de maand,
Zie ik je dansen in de branding,
Met een rok die modder traant.
Daar, met je haren los en vrij,
Verstrengd met twijgen,
Vullen mijn wangen zich met een diepe kleur,
En voel ik mijn ogen naar achter neigen.…
IN HET SPOOR VAN DIOGENES
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
256 Andermaal wordt een schrale bank mijn
hotel voor de nacht,
terwijl tijdloze rook tussen mijn vingers
ontsnapt.
Ik pauzeer, zwevend tussen wat was
en wat komt, de lage zon
mijn enige kompas.
Wat zoek ik hier, in deze richtingloze leegte?…
Des goden recht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
347 Apollo en Cassandra doen ’t weer,
Daphne staat er geworteld bij,
Agamemnon strijdt om Troje,
Verliet zijn Poleponnesiche Mycene,
Nabij Korinthe onder de rook
Van door Apollo gestichte Delphi.
Die ook erg vaak verkeerde
Bij de noordse Hyperboreeërs.…
geschakeerd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
106 nu het kouder wordt, de herfst meer
kleurt, de wind gaat wervelen, de regen
sombert tegen de ruiten is alles vreemder
dan al die jaren hiervoor
het donker kent geen vergelijk, het dient
zich aan - hoe vreemd toch - telkens als de
zon zich zuid-westelijker gaat gedragen gaan
schaduwen verdwijnen en trekt de rook
van de houtkachels slome sporen…
ontmoeting
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.671 oog nog volgen. la-
ten we ons warmen ook
aan 't leven van toen...
2
(buiten)
vrouwen met roodgebloemde
rokken en zwarte hoeden
lopen voorbij, poseren even
voor de winkelruiten, be-
kijken zich van top tot
teen en lopen weer verder,
dieper de stad in.…
Koket? Ik? Denk terug aan de eerste keer
poëzie
4.1 met 21 stemmen
2.314 Denk terug aan de eerste keer:
'T was winter, en je ging naar de avondschool,
Een Maandag; 't rook in huis naar was en kool,
Net even naar als, straks, die vormenleer.
Toen wees je vriendje: 'Kijk! de Grote Beer!…
Vaarwel, oude vriend...
hartenkreet
3.8 met 30 stemmen
2.929 Toch heb je me nooit verveeld,
ondanks dat ik regelmatig,
dat nare luchtje rook...
Het is tijd om afscheid te nemen,
je hebt het gehad...
Ik zal nog even de ramen zemen,
voor je geplet wordt
in dat donkere gat...
De beul drukt op de rode knop,
alles kraakt, ik doe mijn ogen dicht...
Mijn bonzend hart schreeuwt "STOP!…
Vader
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
2.734 De wekker tikkend, levend in je zachte handen
Razend, gierend de tijd ramt aan de poorten
Alfa tot Omega, illusie tot de muur
Verleden, veredel, verdeel
De vloek ontspruit in elke lenteknol
Nergens geweest, alles gezien
Wenk me en ik kom
Een leven op je smalle schouders
Opnieuw, opnieuw de weelde van de eigen waanzin
Verdwaald in de rook…
"Leven Verpakt In Een Kaars"
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.399 Als je het leven mag vergelijken met een kaars
Dan was mijn oma een Goudakaars
Het was een mooie, grote,rechte
zulke kaarsen zijn wel schaars
maar dat zijn wel de echte
De minder goede branden ook
en hebben eenzelfde vlam
maar die gaan heel snel op in rook
terwijl de Goudakaars
nog recht staat als een stam
De mindere is dan al uitgedoofd…
Margrietjes
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
2.030 Ik zag Margrietje in het gras
gezeten staren naar iets kleins
ze had de knieën opgetrokken
onder rond uitstaande rokken
op d’r gezichtje glom een grijns
Haar blik zei me hoe blij ze was
en met de onschuld van een kind
neuriede ze hetzelfde liedje
als het kleine wit Margrietje
dat deinde op de lispelwind
Ik voelde hoe het mij charmeerde…
Nederland - Engeland 2-0
gedicht
3.1 met 304 stemmen
38.850 Rook boven de tribunes beeldde angst uit;
op het veld door film omringd, lachte hoop
in een oranje wolk als een putto in
een schildering boven Dennis Bergkamp die
Seaman de tijdmachine instuurt. Oh
dat klappertanden in 't stadion!
----------------------------------------------------------
Uit: 'Laaglandse hymnen III', 2003.…
m'n lief amaliaatje
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.095 teer nicotine maatje
vlind’rend windekind
elke keer weer strelen
mooie lieve woordjes delen
complimenteus is het heus
eerlijk waar of doe jij maar
om deze man als ballon
doen stijgen naar de zon
in loze vlucht zien dalen
in ijlheid mist verdwalen
dank je hoor nicotine maatje
schrik verslik je niet
in brood dronken scharrel
rook…
Vuur en het hart
gedicht
3.2 met 44 stemmen
15.029 We waren slaperig geworden, ondanks de kou
en zichtbaar
maar wat je ziet is niets vergeleken
met de verstikkende rook van het vuur
dat uit de schuren naar buiten slaat
met de uitlopers van het hart, slingerend door het dal
wegen versperrend, zich vertakkend in alle woorden
die wij met elkaar wisselen.…