1394 resultaten.
Tijdsdrempel?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
432 gedeelde blijdschap
dat pallet kleurt het hele wezen,
in alle geuren, die samenvloeien een
wisselend raamwerk van de dromen, dan
ben ik je zeer nabij, vandaag en morgen,
geboeid in vrij gevoel, in woord en gebaar,
bijzonder bestemming waar we zijn gekomen,
pantoffels sluipen naar de laatste dag,
voor elk klokslag bloeit een nieuwe roos…
Vakantie
hartenkreet
4.9 met 21 stemmen
525 Steeds opnieuw gaat de roos weer bloeien
Dat betekent dat de liefde ook blijft groeien.
Dus ik maak mij niet langer druk
Want de komende weken kunnen niet meer stuk.
Wij kijken elkaar aan en jij fluistert zacht
“Ik heb altijd op jou gewacht”.
De komende weken staan in het teken van ons samen
Waarin wij ons meer in de liefde bekwamen.…
Junicarnaval
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
653 Een tambour maître showt de hula hoop
En twist een rumba als de ali shuffle
Hij geeft een majorette zo een knuffel
En gooit haar dan de lucht in
met een scoop
Ze is een draaitol in haar korte rokje
Ploft wijdbeens op een rose skippybal
Gewaagde sprong in 't junicarnaval
Dan tikt de maître haar daar
met zijn stokje
Is dit het einde…
Stille tuin
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
359 Een rode roos
ontluikt, rijk
aan vergeten beloften –
haar scherpe doornen
delen de diepe
prijs van passie.
Bijen brommen
traag hun blijvend,
oud refrein terwijl
dauwdruppels dansen
delicaat op teer,
groen blad. Hier
heerst geen haast,
geen harde stem
die stoort – slechts
zacht gefluister
van de slapende
aarde.…
Verloren liefde
hartenkreet
2.5 met 19 stemmen
415 Een roos ligt op straat
haar schaduw houdt haar nog vast
wat blijft is een spoor
Op de grens van licht blijft stilte liggen,
op de plek waar iets zachts ooit heeft gestaan,
waar de lucht nog weet hoe nabijheid klinkt,
en waar elke schaduw een herinnering draagt.…
De roos kent geen waarom (Angelus Silesius)
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.037 Hoe geurt de zomer nu
in rozen zonder tal;
de vlierstruik draagt
al groene bessen.
Verdwaald zoek ik een weg
maar zonder vrezen;
ik hoef toch niet
van elke pijn
te zijn genezen.
Heel hoopvol leer
ik lessen
van overgave
en van laten gaan.…
Wilde Flora viert feest
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.117 fanaat
een fijnbesnaarde Akkerviool
de ranke Florentijnse Lis
blaast trompet op een gele Narcis
de vrije Meiklokjes klinken frivool
Jonkvrouwviolier volgt het Ridderspoor
stil sluipt Kruipend Stalkruid naderbij
Pestwortel plaagt het Bitterzoet zuur
Kardinaalsmuts verdedigt haar vol vuur
Ruige Weegbree scheldt tegen Karwij
Wilde Roos…
Op een gestorven hovenier
poëzie
4.0 met 5 stemmen
3.234 Hij wiedde 't onkruid, bond de loot,
Bond zacht een roos in voller licht,
Van onder blaadren ruig en dicht,
Hief hij de bleke perzik bloot.
Jaloerse minnaar, wou hij 't park
Doen schittren als een schone vrouw,
Schikkend heur tooisel, vouw na vouw,
Kunstvol met snoeimes, zeis en hark.…
Sonnet
gedicht
2.2 met 118 stemmen
27.919 ik had je bloemen willen zenden
een soort bloemen dat je zou doen begrijpen
hoe ik wandel
onder welke luchten ik wandel
over welke bodem ik wandel
ik had je bloemen willen zenden
een soort van winterbloemen
met de bruine kleuren van de laatste roos
en de geur van nachten lopen
in gevaarlijk terrein
door verwaarloosde heggen omgrensd
waarachter…
Nectar en ambrozijn
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.559 Een vrouw liggend in het warme zand,
beweging over blanke heuvels en zachte huid
in de virtuoze zetting van haar hand, voor roos
en rozengeur, de nectar en ambrozijn waarvan
hij blind blijft proeven voordat hij de ogen sluit.…
In de manteling bij Domburg
poëzie
3.1 met 7 stemmen
2.626 Al de toppen wuiveblinken
In der zonne gouden lust,
Wijl de dorre bladers zinken
Om mij heen tot rosse rust.
IJle vogelvluchten rissen
Achter weemlend twijgenweb:
’t Zijn de meeuwen die gaan vissen
Met de wederkeer der eb...…
Tuinfeest
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
625 't Was een schot in de roos! Een viool wist
te zeggen van hem: 'Mijn idool is 't!
Die bloem kent z'n vak.
Ik ben blij met z'n bak,
want een bloembak is ook een vioolkist.'
De show was een bron van genot.
Op de klanken was ieder verzot
tot en met de finale,
maar toen was het balen.
De sleutelbloem zorgde voor 't slot.…
Souvenir
poëzie
3.4 met 5 stemmen
3.769 avond valt en tussen de beide grijze gevelrijen
het donker zwaar hangt als een klos en overdadig
ontsteekt geen hand het licht aan de lantaarnen
Zo wentelt plots aan d'ogen u het wonder van een vreemde stad
de grijze huizen van u dees' anders zo bekende stede
De zonnestralen sloegen hard aan d'aarde over dag
en uit het vuur van 't rosse…
Progressieve Agressies
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
789 De scheenschijn tegendraadse zon opteert
de maannacht verdween zacht met een plof
rose omrande wolkenfluf gevuld met
V-vormen van zwermen spreeuwenvluchten
randhorizon silhouetten van kerkjes en kruin
bluessmakend gevoel van weemoed naar oud,
tijden van toen zonder technocratische stress
zou niet anders willen dan na volgend maal
opstaan en…
een woordje van dank
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.520 Die kade heeft de naam Roos gekregen
want ik kreeg de zegen om verder te doen.…
De tempel der reinheid.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
917 En 'k zag 'n zaal vol schone vrouwen,
het blank en blauw, in lange vouwen
omhangend los de slanke le'en,
in nauwe lijne-sluiting kozend
om malse vormen rose-blozend,
- en blanke voet op marmersteen.…
Rank gesteeld
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
419 reikend zover zij komt
het rank is lang en
slank geworden
ogen verwonderd
in blikken die kruisen
ook die van mij
wij samen omkijkend
verbaasd lachend
om gelijke reactie
dezelfde golflengte
en smaak het ontmoeten
een pakkend begroeten
was meteen raak
nog blijft het een
klein mysterie
dit alles zonder schoten
maar wel raak in de roos…
Leven
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
154 moet
wonen, och zoete leliebloem van het
leven op al mijn wegen kom ik U tegen
ik buig mij voor U neder al het
vergeefse worstelen is in Gods hand
met een biddende kerk houden wij stand
de zachtmoedige MensenZoon gaat vooraan
die voor ons mensen gekoppeld aan Zijn
Naam de hemelse borgtocht heeft voldaan
geen adem is er zoeter
Roos…
Wie zal de nacht in strikken binden?
gedicht
3.4 met 64 stemmen
16.253 Je naam heb ik nog niet vergeten,
maar op het zachte weefgetouw geweven,
zoals een roos bloeit in de wind.
Ik heb je naam goed opgeschreven
en aan een wit papier gehangen
waar kinderen mee spelen kunnen,
zodat je naam in hun verlangen
bewaard zal blijven voor de wind.…
Goenavond
poëzie
3.9 met 22 stemmen
4.493 'Goedenavond' grof kruis aan mijn sponde
Bewarend mijn bittere gebeên
'Goedenavond' die roos op mijn tafel
'Goedenavond' mijn wereldje kleen!
------------------------------------
uit: Vondelingskens (1926)…
Park
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
3.045 Ik blijf zitten in de zaal zolang ik
schilders van pop-art iconen mag blijven vervolgen,
en ik druppels gemorste rose
met een vuist vol eigeel mag verpulveren.
Je smaakt als chocolademoes met helium
en suikerisotopen.
Je bent het licht op de gevel
van een vlierbessenstruik,
in het park,
op een kerkloze septembermorgen.…
Het is maar dat je het weet
hartenkreet
2.9 met 10 stemmen
3.122 Lieve Julio
Het lijkt eeuwen terug
Dat we samen hebben kunnen praten
Ik wil je even laten weten dat het goed met ons gaat
Het is zo lang geleden dat we hier met zijn vieren zaten
We komen net terug van een weekje vakantie
Ramon en Raquel hebben genoten
Zon, zee, terrasjes en de vriendelijkheid
Turkije was een pijl in de roos geschoten…
TANKA'S VERZINKEN EN HERRIJZEN
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
442 In de wintertuin
zie je slechts dorre plantjes,
die slap neerhangen;
één lange steel staat rechtop,
daar bloeit hoog een gele roos.
Een hoge kerstboom
verspreidt 's avonds zijn schijnsel
over boerenland,
geeft naar oud-germaanse wens
licht aan bezaaide akkers.…
HERFSTHEIDE
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.183 'k Vlij me in een kuil en dek mijn leden moe
Met geurend blad en ros ruig heikruid toe
En luister, oor en hart aan heideschoot.
Nu waar 't wel zoet, terwijl ik d' aardgeur dronk,
Zo stil dit hart werd en hier zacht verzonk
In 't lang verlangd mysterie van den dood.…
Met de Noorderzon ?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.025 Ik zal die Satan pakken,
met wie jij vluchten moest,
ik schep genoegen in die daad
en laat hem zonder tranen met
de noorderzon vertrekken, ween
niet als de maan zijn vaste baan
verlaat,de vrucht van het verleden
is gerijpt om jouw roos te wekken
om de ongeboren droom nog te
ontdekken zoals werd beloofd, een
onbestaand eiland waar jij…
WILLIAM SHAKESPEARE'S GEBOORTEDAG
poëzie
4.0 met 1 stemmen
801 Zie, 't armpje rust, dat straks zich kozend strekte,
Zie, 't mondje zwijgt, aanvallig als een roos!…
Horror waanbeelden en bezuiniging taferelen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
545 door horror waanbeelden en bezuiniging taferelen
cyaankali pillen uitdelen aan argeloze ouderen
die niets meer te bieden hebben behalve hun organen
ik wilde stil zijn na zoveel jaren van bespotting
het blauwe kind dat zingt in de wind
zegt: ik kan het niet, ik kan niet stil zijn ik vecht voor
het leven: het leven is een mooie bloem een roos…
gezeten in een treincoupé
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
601 slapende reizigers
een bellende dame zonder
blad voor de mond
een heer wrijft met een
mobiel over zijn grijze baard
open en dicht gaat zijn mond
open dicht open dicht
kaak of kiespijn allebei wellicht
buiten een kudde schapen
in draf over de dam
het mobiel glijdt in de jas
schrift en pen uit de tas
pen dwars in zijn mond
een roos…
Barbara bekent haar zonden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
642 Als een wilde roos worstel ik in gekwelde
bewegingen. Bewogen door hebberige handen die mijn
Habsburgse borst kneden, word ik het leven
moe. Ik hoest, ik hoest. De bezoekingen van kleine mensen
storen mijn uitkleden niet. Ik spuug op hen.
Diep kerven de koraalkettingen in mijn
lijfeigenennek.…
Beloofd is beloofd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 Zelfs vanmorgen bij het gloren leek alles
al rosé met het blauw en wit gekleurd.
Met bijna gesloten ogen leken ze te dalen
de bekende engelen uit de hoge bogen zich
over de kalmte in mij, die er is sindsdien is.…