14351 resultaten.
Nullen en enen
gedicht
3.6 met 20 stemmen
7.735 Ik kan poëzie waarderen.
Wanneer ik een gedicht gelezen heb
zet ik beneden aan de pagina
ernstig
een nul of een één.
Bij twijfel cijfer ik per strofe.
Hun gemiddelde wordt afgerond en
eveneens onderaan genoteerd.
Als ik de bundel
uit heb, tel ik alle enen
op en deel de uitkomst
door het aantal gedichten.
---------------…
Op de hoeve
poëzie
3.0 met 8 stemmen
3.019 Het Angelus klept in de verte
in tonen zilverhel,
Grootmoeder knielt op de drempel,
de kinderen staken hun spel.
Grootmoeder bidt: 'Onze Vader...'
De kinderen zeggen 't haar na: -
een zonnestraal glijdt door het lover
een lichtstraal van Godes genâ.
--------------------------------
uit: Gedichten (1907)…
DE AARDRIJKSKUNDE
poëzie
3.0 met 7 stemmen
4.237 Haast dekt geen sluier meer de aardbol met zijn duister;
De nacht vlugt voor de dag; ras schiet ge uw licht, uw luister,
ô Wetenschappen! uit, tot aan des aardrijks end,
Zo verr’ de Zonnegod zijn gouden rossen ment.
ô Ja! ’t is mij vergund de toekomst in te dringen,
Aan d’ongeboren tijd zijn diep geheim te ontwringen.
Europa was te lang der…
Het ideale gedicht
gedicht
3.1 met 37 stemmen
10.741 in een niet nader aangeduid seizoen
schreef ik in de ik-vorm een tijdloos
en meerduidig gedicht over het raadsel
van het bestaan dat met weemoed en humor
tot nadenken stemde en ontroerde
het had geen strakke vorm er kwamen zeekoeien in voor
en berekeningen van salonbèta's die wel klopten
maar niet van toepassing waren en woorden zoals houtekiet…
Ik heb een vrouw; ik heb een kind
poëzie
3.9 met 34 stemmen
4.842 Ik heb een vrouw; ik heb een kind;
en 'k heb in 't harte harde zorgen...
o Kommer-knagen voor wie mint,
te weiflen aan de dag van morgen.
- Ik sla de zware netten uit
en berg in 't roerig moer de fuiken;
maar, voor de hoop op weel'ge buit,
zie 'k drabben uit de drasse duiken.
Soms komt, voor diepre schoonheid borg,
me een water-roos…
Regeneratie
gedicht
3.1 met 55 stemmen
14.888 Ieder gedicht
dat ik schrijf
is het laatste,
is mijn dood.
Dan smelt mijn gezicht
bijzonder groot
uit mijn lijf,
in mijn schoot.
Als ik wegloop
mors ik een hoop
dode manen
en kruip-organen,
en ikzelf dool,
zo dun dan
zo fijn van vrees
als een Chinees
symbool
voor 'man',
(één lijn
voor gebaar,
en één voor voet,
waaruit…
Zonsondergang
poëzie
3.9 met 18 stemmen
3.890 'T is of van de aard recht naar 't Eluzion
Een schipbrug door Giganten is gebouwd.
Neen: 't is een springplank van geelflikk'rend hout;
Ginds ergens hangt, die hier de aanloop begon;
Ik zie duid'lijk, dat 't spits toepuntend goud
Uitsteekt buiten de kromme horizon;
Onzichtbaar naast zijn helle roof, de zon,
Is de Gigant, die vallend vast…
April
gedicht
3.4 met 32 stemmen
11.575 In de avond wacht de nacht,
schminkt zich, een kaartje
van bewonderaar, bloemen vooraf,
zenuwachtig in zichzelf pratend,
angst voor de pretentie
van dwingende aanwezigheid.
In de avond wacht de nacht
tot de voorstelling begint.
----------------------------------------------
uit: 'Het meer van de ondank', 1987…
Aanvechtinge
poëzie
3.3 met 16 stemmen
3.150 Ik heb om u genaad' o grote God, gebeden,
Maar och! gij hebt ze mij in mijne druk ontzeid.
Ik heb geroepen om uw milde goedigheid,
Maar heb ze niet gevoeld in mijn ellendigheden.
Ik heb om uw liefd' geworsteld en gestreden
Maar hebbe tevergeefs daar lange naar gebeid.
Ik hebbe dik gezocht uw mede-dogendheid,
Maar en verneem ze niet tot op…
Mei boek III [fragment]
poëzie
4.8 met 12 stemmen
3.709 Het was de nacht
Toen alle wolken te begraven gingen.
Ik zat waar een rivier ging en er hingen
Treurwilgen over mij, waardoor de wind
Zoet en zoel weende tranen als een kind.
Het was zó een rivier tussen twee dijken
Als uit de bergen springt en door de rijken
Van Duitsland en van Holland naar zee gaat.
Het water gonsde, als een overlaat
'…
Mária Lécina
poëzie
3.7 met 114 stemmen
39.523 Mária Lécina loopt te zwieren
in groene zijde en zwart satijn
met vogels en rozen en anjelieren
en een doek zo wit als de maneschijn
¿Porqué, Mária?
Mária Lécina loopt te pralen
met zeven snoeren bloedkoraal
die kan Mária Lécina betalen,
haar mond is rood als een bloedkoraal
¿Porqué, Mária?
Mária Lécina heeft een waaier
daar staan al…
Slordige notities (25)
gedicht
2.9 met 35 stemmen
8.529 Wat is poëzie
zonder de wind en de regen
en de zon waarin alles weer droogt?
hier is alleen
het betonnen licht
van een lege kelder…
Individualis
gedicht
3.2 met 19 stemmen
12.216 De mensen sterven en zijn niet
gelukkig wapper naas die deur
van die skoenmaker op die hoek:
muurskildering van ’s amateur
in gangbare heelalverdriet.
Die hobbelrige kinderskrif
pryk maandelank: geen verfkwas waag
om vonnis van ’s nihilis
vol dampige ontnugteringsdrif
of neo-transendentale angs
met ruse hale weg te vaag.
Hoewel nog nooit…
Als ik doodga
gedicht
3.8 met 253 stemmen
86.634 Als ik doodga
hoop ik dat je er bij bent
dat ik je aankijk
dat je mij aankijkt
dat ik je hand nog voelen kan
Dan zal ik rustig doodgaan
Dan hoeft niemand verdrietig te zijn
Dan ben ik gelukkig.…
Goenavond
poëzie
3.9 met 22 stemmen
4.493 Ik fluister u zacht 'goedenavond'
Mijn schamel, m'n simpel bezit
Al ligt er zo menig illusie
Begraven in 't kamerke wit.
'Goedenavond', al doodt ge zo trage
De hoop van mijn lachend gelaat
O! Ik moet u bijwijlen beminnen
Als had ik u nimmer gehaat.
'Goedenavond' gepeinsde gedachten
Die zweven nog boven mijn hoofd
'Goedenavond…
Gedicht om voor te lezen bij het aanvatten van vredesonderhandelingen
gedicht
3.1 met 50 stemmen
32.627 Wat je aan illusies
verloor, won je
aan gewoonten.
Kijken naar de weerspiegeling
van de schemerlamp in het raam.
En dan plots
heel duidelijk weten:
bij valavond
voelen je handen zachter aan.
Dit is het ogenblik
waarop je weer durft denken
aan iets heel gewoons.
Aan rozen of zo.
----------------------------------------------
uit…
SPROKKEL-ZOMER
poëzie
4.0 met 16 stemmen
2.998 Als een wolk van zalige ogen,
Uit het land waar 't eeuwig zomert
Opgevangen in de teerheid
Van matzilvren spiegels, hangt het
Wonder van de goude middag
Over winterzee en -stranden,
Aureool van weinige uren
Om de lichtheid onzer ogen...
Die de dalen uwer stilten
Bedt temidden van de stormen,
Die de schrijnen uwer heemlen
Boven…
Aankomst en vertrek
gedicht
3.3 met 23 stemmen
16.417 De wekker is gesteld, als eilandjes liggen de kledingstukken
verspreid over de vloer. Het recht van de sterkste: op de rand
van een hotelbed, ver na middernacht. Een regenachtige nacht,
voorbij het punt waar stoppen en terug nog tot de mogelijkheden
hoorde. Gestommel op de gang, een enkele kreet. Uit vreugde
of afkeer, als blijk van opluchting…
Park in de Winter
gedicht
4.1 met 33 stemmen
16.139 Het park ligt wijd en zijd onder de sneeuw
en rond de zwarte groeve van de takken
zweeft als een lassoworp de vlucht der meeuw.
De kleine vijver is inktzwart en stil,
als hoedde hij een kleinodie, het slijk.
De zomerboot, een dodenbark gelijk,
ligt bij het tuinhuis, even zwart en stil
-------------------------------------------------------…
Zomer
poëzie
3.7 met 19 stemmen
3.309 Daar ben 'k gekuierd
Door 't zomerland,
Daar rook ik, luierd,
Van alderhand: -
Dat oude gehuchie -
Zo'n boerennest,
Dat lauwe luchie
Van melk en mest;
Dat blomzoet hegje
Vol zacht getier,
Dat wierook-wegje
Van witte vlier;
En 't Hollands weitje,
Dat reukaltaar,
Dat bloeipartijtje
Van allegaar;
En nog zo'n bedje
Van hei…
Toen Knaap mij de laatste maal knipte
poëzie
4.6 met 16 stemmen
7.502 Toen KNAAP mij de laatste maal knipte,
Was hij aangedaan onder zijn werk.
'Wat wordt u al grijs!' sprak hij somber,
'Ik vrees, u studeert te sterk.'
En JONGMANS, toen hij mij gistren
De maat voor een pantalon nam,
Keek van mijn magerheid zó op,
Dat ik dacht, dat hem iets overkwam.
Vater MULLER ontzei me zijn tafel.
Ze verliep anders…
Ik ben een God in 't diepst van mijn gedachten
poëzie
4.1 met 40 stemmen
22.866 Ik ben een God in 't diepst van mijn gedachten,
En zit in 't binnenst van mijn ziel ten troon
Over mij-zelf en 't al, naar rijks-geboôn
Van eigen strijd en zege, uit eigen krachten. -
En als een heir van donker-wilde machten
Joelt aan mij op, en valt terug, gevloôn
Voor 't heffen van mijn hand en heldre kroon:
Ik ben een God in 't diepst…
Je drie namen
gedicht
3.3 met 28 stemmen
10.996 vannacht droomde ik
je rug
het bewegen
van je armen
voor de Steinbach
je drie namen
moeder, mevrouw, Rebecca
riep ik
waarom niet eenmaal
je omgedraaid
-----------------------------------------------
uit: 'Het Albanese wonderkind', 1991.…
Klachten des Poëets
poëzie
4.1 met 16 stemmen
5.194 Wat ramp, wat ongeluk plaagt nog mijn grijze haren!
Wat schande moet mij nog, eilacy! wedervaren!
Wat droefheid, wat verdriet, wat leed komt mij nog aan,
In dees mijn wintertijd, die haast zou zijn gedaan!
Wanneer ik overdenk èn ’tgeen ik was vóór dezen,
En wat ik, tot mijn smaad, moet tegenwoordig wezen;
Wanneer ik mij bezie in dees mijn hoogste…
Mei boek II [fragment]
poëzie
4.2 met 13 stemmen
3.614 Zoals de wolken na een winterdag
Treurende gaan, hoewel geen luchtgeklag
Gehoord wordt waar het ov'ral stil is -- dan,
Terwijl er sneeuw valt hier en ginder, kan
Ik soms een enk'le wolk blosrood zien worden.
Lachende reist die in tussen de horden
Huilende wolken -- zo waren de riffen
Van zonverlichte bergen die in effen
Glooiingen hoog liepen…
Een sneeuw ligt in de morgen vroeg
poëzie
3.1 met 24 stemmen
5.354 Een sneeuw ligt in de morgen vroeg
onder de muur aan, moe en goed
beschut en een arm kind komt toe
en staat en ziet en met zijn voet
gaat het dan schrijven over dit
prachtige vlak en schuifelt licht
bezonnen en loopt door, zijn mond
trilt in het donker klein gezicht.
-------------------------------------
uit: Verzen 1897…
Winter-stad
poëzie
3.7 met 23 stemmen
3.452 In het koele gouden bad
Van het fijne winterlicht
Rijst de grote mensenstad
Tot een droomvervlucht gezicht:
- Al de gangen, al de zalen
- Waar de ziel in droom mag dwalen.
Boven glansgewassen pleinen
Waar de stille mensen lopen,
Juichen klokken uit haar open
Torens zuiver door de reine
- Luchten naar verrukte dromer
- Al de hartstocht van…
‘T is winternacht. – ‘K zit in mijn oude stoel.
poëzie
3.6 met 16 stemmen
2.908 I
‘T is winternacht. – ‘K zit in mijn oude stoel. –
Een thürings landschap zie ‘k, waar ‘t avondlicht
Scheef op hellende korenvelden ligt;
Hier, onder mijn veranda, wordt ‘t al koel.
Net Mendelssohn: een zoet en warm gevoel
Van smeltend, week verlangen: ‘t is als richt
Zich jongensmijm’ren naar het vergezicht
Van liefde, stil-heerlijk geweten…
de ban
gedicht
3.2 met 41 stemmen
13.237 schrik is een valse spiegel
trap er niet in
als de schrik je om het hart slaat
blijf er niet in steken
het is jouw plicht
de ban te breken
-----------------------------------------------
uit: 'Wakker het vuur niet aan', 1994.…
Duisternis
poëzie
3.5 met 26 stemmen
4.876 Mijn duisternis is vol van Zijne verborgenheid en
mijn stilte van Zijn zwijgen.
Met het verlangen naar Zijn bijzijn heb ik mijne
eenzaamheid gevuld.
Mijn honger en mijn dorst stil ik aan de dis
van Zijn begeren.
Zijn gemis maakt mijn armoede rijk.
Zo ik tot Hem riep in mijn droefheid, Hij ant-
woordde niet,
Zijn gelaat hield Hij voor…