1541 resultaten.
rotatie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
133 nachten die gelang de tijd
voortschrijdt niet verzachten
maar onevenredig toeneemt
deze rotatie schommelt op
het hellend vlak dat in graden
van recht naar staand in ongelijke
hoeken wordt verdeeld, niet dat ik
de waterpas heb laten vallen, maar
het luchtbelletje weet zich van
geen “ middenstand “ meer
het zoekende in de wijsheid van wanhoop…
Spoken verjagen
hartenkreet
1.6 met 11 stemmen
975 Verbijstering
Verbazing
En ongeloof
Volgen elkaar in rap tempo op
Verdriet
Pijn
En wanhoop
Emoties veel te lang opgekropt
Van de ene gemoedstoestand in de andere
Balanceer ik op een hele dunne lijn
Transformeer ik in een wervelwind
Grote grijze wolken blokkeren zonnenschijn
Soms heel langzaam opbouwend
Door het minste geringste drukverschil…
Bedding
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
977 doorweekt mijn rode trui
Mijn lijf begint te trillen
het epicentrum blijkt mijn hart
De scheuren in mijn ziel
vergroten hun terrein
Jouw nagels prikken in mijn rug
Ze doen me pijn, maar toch ook niet
De pijn aan de binnenkant overheerst,
doet al het andere leed verdwijnen
Ik sluit mijn ogen en versterk mijn greep
jij klampt je wanhopig…
Zijn chambrette
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
453 vaag zit nog
de magie van het
rijke roomse leven
in mijn dagen
verweven op een
soms bizarre manier
ik was de oppas thuis
en het werd snel
donker en later in huis
om mijn wanhoop
nog de baas te blijven
ben ik alle heilige
beelden gaan bekijken
heb hun harde en
zachte lijnen bekeken
hun ogen wilden
mij spreken omdat ik
de stemmen ben…
Weg
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.545 Jij kijkt me steeds weer aan
met woede en wanhoop in je blik
alleen voor mij bedoeld
alleen voor mij omdat ik
niet verder leven kan
met een liefde die verdwenen is
de bel gaat, jij moet gaan
en je laat me staan, alleen in de gang.…
Zo leek je dan jouw aardse zwaarte lichter
poëzie
3.7 met 12 stemmen
2.417 Getraind in 't lege door je schommeltochten,
Kon veilig je in de afgrondelijke krochten
Van wanhoop zien en 't middenrijk van de aarde:
Er was geen boven, was er geen beneden,
En zalig wordt slechts hij, die heeft geleden;
De hoogten kent slechts, wie in de afgrond staarde.
-----------------------------------------------------------
Sonnet…
Jij
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.567 Ik schreeuw je naam, mijn liefde
De woorden komen dichterbij
Tot ik de letters tellen kan
Het maakt me bang, bang
Terwijl de tranen over mijn wangen lopen
Steek ik mijn handen uit
Probeer ik de oprukkende taal terug te dringen
Ik huil wateren van verdriet
Stille meren, wanhopige spiegels
Ik fluister je naam, mijn warmte
Beelden die mij…
Dalida
hartenkreet
3.8 met 45 stemmen
4.141 de wanhoop in haar stem
tijdens dat lied: J'attendrai
J'attendrai
Le jour et la nuit
J'attendrai toujours
Ton retour
J'attendrai
dat zou ik willen bereiken
alles, maar niet
de onverschilligheid
dat wil ik misschien
nog wel het meest
niet meer schrijven
nooit meer, nu niet
later niet, nooit niet
ook vroeger niet meer
de vrede…
Voorjaarscorso
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.061 in aantocht
daar glinstert al een boterbloem
het fluitenkruid komt zo in optocht
met de fanfare van bijgezoem
Eerst nog wat madelievenkransjes
wat paardebloem en gladiool
de klein- en grote hoefbladdansjes
op maat van de oude bosviool
De hondsdraf alom paars behangen
omhelst de klaver en margriet
de netel brandt ook vol verlangen
wanhopig…
Uitwaaien
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
1.997 weinig waarde had
Dat je ooit mijn liefde en vriendschap zou weren
Het vertrouwen dat ik had is zo geschonden
Ik wil mezelf nooit meer zo laten bezeren………
En toch in mijn dromen zie ik je weer komen
Dicht bij elkaar en ik streel zacht en teder je wang
Er verschijnt een lieve glimlach op je getinte gezicht
Je bent er, de man waar ik zo wanhopig…
Tijd
gedicht
3.5 met 60 stemmen
42.827 - De wanhoop en welsprekendheid
in de gebaren van de dingen,
die anders star zijn, en hun dringen,
hun ademloze, wrede strijd ....
Hoe kón ik dat niet eerder weten,
niet beter zien in vroeger tijd?
Hoe moet ik het weer ooit vergeten?
-------------------------------------
uit: 'Parken en woestijnen', 1940.…
KERSTverschijningsvormen
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
3.634 verlichting op de gevel van het huis
Trijntje Total Touch op de kleurenbuis
puzzels oplossen en ijsmutsen breien
excuses stamelen in supermarktrijen
winterstop in het uitdelen van trappen
reclame met nieuwe Loeki-grappen
kerstballen zoeken op rommelmarkten
engelen die euro’s bij elkaar harken
KERST is……
aardverschuiving- en hongerrampen
wanhoop…
Stille verjaardag
netgedicht
4.2 met 66 stemmen
36.121 Mijn liefste kleine schat - al hoorde je dat niet graag -
Een grote jongen immers, papa al bijna geëvenaard;
Negen jaar was je, tien zou je zijn geworden, vandaag,
Geen speeltje weggegooid, alles in wanhoop bewaard.…
Zo breekbaar en zo broos
netgedicht
3.3 met 52 stemmen
7.145 Zo kort de tijd die is gelaten,
een ademtocht en 't is voorbij,
maar wanhoop kan ons hart niet baten,
alleen vertrouwend leven wij.
Alleen de liefde kan ons dragen,
en al de rest is dwaas vertoon.
Je kan naar vele dingen vragen;
alleen je hart weet waar ik woon.…
Tweespalt, driespalt, twee vrouwen en een kind
netgedicht
4.7 met 13 stemmen
729 In wanhoop slaakt een wijdgeopend muil
Zijn grauwe zucht de tinnen wolken in.…
zeer depressief
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
692 je deed het al veel te lang
maar gedreven door de leuze
“arbeit macht frei”
zeiden zijn ouders
gesteund door
de plaatselijke arts
meer werken dat moet je doen
ze dreven hem verder
daar waar mensen
die vermoeid en verslagen
door politiek steeds voorgelogen
met stille angst
op hun einde zaten te wachten
in een wanhopige…
Gewichten
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
769 gerangschikt
breekbare draagkracht van chromosomen
dat mengt ons met zweet, beetje vrije wil,
beetje dwalen, beetje spijt en beetje gloed
van dit lampje dat tot morgenstond
tegen angsten bleef branden
en ik heb je beloofd
datgene wat je het meest verlangt,
vrijwel onmogelijk voor een vrouw
die altijd op reis is
tussen zon, maan en wanhoop…
Op de tast
hartenkreet
4.0 met 27 stemmen
2.179 Mijn lief, had hij gefluisterd
Zijn gezicht tegen het hare
Wanhoop in troost
Pijn in medicijn
Argwaan in onschuld
Werkelijkheid in droom
Of juist andersom?
Vezel voor vezel heeft zij
Door haar vingers laten gaan
Pijnlijk bewust heeft zij
Dat schamele, lieve lijf
Met haar handen afgetast
Want dadelijk zouden
Ze leeg zijn.…
toekomst
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
1.130 Het klopt toch echt
Wij hebben een toekomst
Die ons door het diepe
Laat ronddraaien in een kolk
Soms wordt er gedraaid
En komt er iets uit
Jouw toekomst wordt bepaald
Door het lot der toekomst
Waar je wordt gekozen
Uit duizenden mensen
Die wanhopig kijken
Met hun kraaloogjes van sneeuw
Je wordt gekozen in een lange baan,
De baan…
Zwerversvallei
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
671 De nacht schreeuwt zijn wanhoop
over de okergele natuurstranden
in de zompige zwerversvallei
whisky drijft driftig naar de keel
in alle omstandigheden te veel
voor veelbelovende dwazen
wijn en schuldgevoelens ankeren
onder het schip van het geweten
het onderbewustzijn ijverig
zoekt naar de kurk
maar vindt geen fles
de laatste stappen…
Beste tijd.
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
675 Maar al waar ik keek,
mijn ogen bleven leeg
Mijn handen reikten
tot wanhoop gedreven,
hemelhoog,
in een poging de regenboog te omhelzen
Mijn voeten, zwaar in de klei,
bewogen al lang niet meer, die waren
vastgezogen in Moeder aarde ’s zwartste grond,
besefte ik.
Waar was ik in de tijd verzeild geraakt?…
Minima
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
567 Als ik me wanhopig voel, dan begin ik
mijn boeken te tellen, mijn dichtbundels,
of ik ga joggen in mijn woonkamer, terwijl
de printer een gedicht van Hugo uitprint.
Soms verscheur ik een dure boxershort uit
pure woede of ik steek met een aardappelmesje
in één van mijn verzamelde schilderijen, al
te weinig waard.…
in deze doolhof van letters
gedicht
3.3 met 17 stemmen
9.077 oh ik geniet als ik u wanhopig
naar het oude evenwicht zie grijpen
apodictisch conferencier is de dichter
een mol die 's nachts uw land openwroet
en 's morgens staat u veranderd en bevreemd
naar zijn nagelaten werk te staren
het is geen kunst
als stilstaand water diepe gronden te hebben
de dode speelgoedpop met de gebarsten kop te strelen…
Liefst nog vandaag
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
841 Onheilspellend laag
hangt de humane zon
boven de graven aan een
getergde en verre horizon,
regeltjes tooien hun scherpe
doornen over mensen die de hoop
al hebben verloren, het lijkt een
kleine daad, misschien wel een
druppel op de aardse gloeiende
plaat, geboren uit de wanhoop
van verwachting in het licht van
een uitgestoken hand mag…
Hoera, ik ben een vrije vrouw.
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
917 Mijn lief heeft mij verlaten
mijn lief is er vandoor,
waar moet ik mijn wanhoop laten
waar vind ik een luisterend oor.
Ik kan nooit zonder mijn liefje
ik kan echt nooit zonder hem,
wat zeg je, wat blief je?
Zet die engerd toch snel klem?…
Portret over eindigheid
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
783 De herfst spint donkere aarde
als een zijden draad
in een boeket van eeuwigheid
De zwaartekracht drukt hevig
op het verzwakte hart
en teer weefsel bleekt rond holle ogen
waarin de moed steeds dieper zinkt
en zij al bijna lichtloos
wanhopig naar leven zoeken:
“O, ouderdom,
waarom was zij niet voorbereidt?…
schaduw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
772 Die verschrikkelijke hel
Die zwarte wolk die bloed vergiet
Die niemand anders lijkt te treffen
Die niemand anders ziet
Een schreeuw van wanhoop wil ik schreeuwen
Maar mijn lippen blijven dicht
Het is die klamme zwarte wolk
Die condenseert op mijn gezicht
Het alleen maar blijven staren
Met je lijf zo zwaar als lood
Eeuwig denkend, ruminerent…
Dubbel Glas
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
678 hun geest vertroebeld
toegebracht door
giftige woorden anderzijds
oordelend vanuit de verte
en leggen vermoeid
hun voorhoofd tegen
het dubbele glas
ze zien de waarheid wel
maar hun handen
reiken niet
om mijn tranen te drogen
al wenend laten zij mij achter
in hun verleden tijd
alleen en onnatuurlijk
in het huis van wanhoop…
Negen tijdloze dagen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.158 In de derde nacht van de limbus trad er
verandering op, een nieuw gevoel werd
geboren, niet een nacht van afschuw en
wanhoop, maar een nacht die straalde in
het verborgene.…
's Nachts
gedicht
3.5 met 2 stemmen
4.378 Kinderen
door wanhopige ouders achtergelaten
bidden om wedergeboorte uit een wolf.
Maar kijk, tussen de stammen een licht!
Dan is het tijd. Ochtend Opluchting.
Hun lot is toch niet ons lot.
Varen terug. Tongval weer vertrouwd.
Enige twijfel blijft.
--------------------------------------
uit: 'Het magische noorden', 2001.…