Alle inzendingen

zij hebben de schat aangeboord van nooit gehoorde woorden daar waar klanken letters en zinnen zich tot taal worstelen zingt emotie tussen de regels zijn tweede stem traant gevoel zijn overvloed in talloze talen en dialecten om maar met elkaar te communiceren niet alti...

Klein zijn hun hoge verwachtingen, want wie valt -- valt nauwelijks op.

Vrijdag de dertiende is het vandaag De morgen ging met tegenspoed van start Het ei bij mijn ontbijt was veel te hard Ik krijg de hele dag de volle laag. Misschien wordt morgen alles toch weer beter Maar dat geloof ik nu nog voor geen meter

Het is vandaag vrijdag de dertiende 2024 ik ben 5 jaar van de alcohol af 5 jaar alcoholvrijheid ik ben 5 weken van de laatste 5 sigaretten na vijven in de middag af 5 weken nicotinevrijheid Geest en lichaam verenigd in wat was, maar niet meer is en niet meer zal wederkeren geen 5 maar...

als je niet meer bent zullen de wind en de bladeren van de bomen het elkaar al ritselend laten weten zullen vogels het elkaar al kwetterend vertellen dat ze jou nooit mogen vergeten zullen zeeën woelig baren zullen rivieren tranen stromen en kunnen het verdriet niet langer voor zichzel...

Ik heb je lief zoals je soms gelijk een gouden zomerdag bent nee nee nee ik heb je lief zoals je bent nee nee ik heb je lief zoals nee ik heb je lief -------------------------------------------------------- uit: 'Een leeuwerik boven het weiland', 1980.

Ik heb toch niks aan One Be Wendy sterker, 'k heb haar nooit gehad ze is weg, maar niet helemaal Ik hoef haar echter niet te spreken  schrijven horen of te zien ik kan haar appen als ik wil maar dan krijg ik een heel verhaal misschien...ik weet het niet Amean Ik schrijf veel liever jou...

de paarden op het land dragen in de avond het somber silhouet als een laat gebed. voor de stilte aangetreden zijn de beschrijving van een lange dag op de lage horizon met ernst beleden. loom en moedig uit zwart gesneden houden ze doezelige warmte van de aarde in een lome droom vast. ...

De vale gieren Boven de kalksteenrotsen Wirwar van vleugels Het schorre gekrijs Weerkaatst door de bergflanken De strijd om het aas Dan in harmonie het verscheuren van de prooi Alles heeft zijn prijs

Houd mij vast, altijd vast, houd onze liefde vast -- die ons al ontglipt.

Een wilde bloem bloeit alleen in een open veld nog altijd prachtig Wanneer ze onverwachts vanuit aarde ontspruiten als een nieuw leven om zo op te groeien in en met natuur waar broze bloemblaadjes wapperen in de wind op hetzelfde moment worden ze gevoed door de zon. Vanuit het oogpun...

ooit zullen de echoputten van normen en waarden geleegd worden in het corona testament door eigen evangelisten ooit zullen de generaties veel samen praten in het kiezen van de papa die het nieuwe leven organiseert ooit zal de verloren muziek uit de coronatijd zijn plaats weer re...

Dikkertjes Daps niet op de trap 's avonds laat op wisselende stoelen om het tv-publiek te boeien "Dag Alex" zei dikke Sven "En wat heb jij zo te vertellen ik zie je hand vol met vellen" "Ja dat is waar", zei Alex Dik "oh wat ben ik grappig, dikke, hikke, hikke, hikke mik" I...

De NPO heeft weer wat uitgevonden: Voor laaggeletterden wordt het journaal In simpele, begrijpelijke taal Nu dagelijks om vijf uur uitgezonden. Dit keer bleef de Van Dale in mijn kast, Ook ik heb me - eenvoudig - aangepast.

Plan A; een gat in je gezicht geslagen, met een voorhamer misschien of desnoods een tennisracket, je moet begrijpen, het gaat hier om een straf, wij spreken van rechtvaardigheden. Zinloosheid is een parelmoeren doosje, een bijouterieënkistje vol dierbare obsceniteiten, maar niettemin. Mijn ...

Zoals gij, zijn wij blinden en onwetend, Al zien wij in uw duizendvoud’ gelaat, O Liefde, die te vroeg komt, of te laat, En gaat van waar gij kwaamt, uzelf niet wetend. Gedachteloos, strooit gij een heerlijk zaad De winden over, eigen gaav’ niet wetend, En tijd, en plaats, en doel, en wi...

hoe je met een pen of een simpel potlood het papier kan beroeren en hoe de woorden tederheid durven verwoorden hoe de dichter vooralsnog in woord en gebaar en hoe de dichter soms hoe de dichter soms zomaar een gedicht kant en klaar...

de graskant krijgt iets waar een rij renners vol van zijn

Ik zag ze op foto in het AD van vandaag 11 september 2024 First Lady Mevrouw Loes Meurs, de vriendin van Zijne Excellentie de Minister President der Nederlanden, de heer Dick Schoof Loes Meurs wat een verschijning wat een verademing wat een verleiding wat een schoonheid Ben je verliefd...

Nee de zomer was niet groots zoals in het gedicht van Rilke nu schaduwen langer worden en dagen kort ik moet geen huis meer bouwen ben alleen wanneer ik het wil zal lezen en - waarom niet- misschien oldschool Briefe schreiben en wandelen in lanen en parken zien hoe daar die Blatter treibe...

Jullie weten het, zeg mij, zijn kou en hitte -- wat de Liefde is?

zacht en liefdevol wordt mij de wereld ontnomen natuurlijk telt mijn mening wel maar wordt pro forma meegenomen waar het echt omgaat is al lang klaar de tijd van overleg en ongelijk is voorbij meesmuilen voelt niet vrij dus gaan zij door zetten de tijd voor even stil ...

Als zondagavond treurnis samenbalt, Staar ik droefgeestig uit de natte ramen, En krijg bezoek van rijen dode namen, Wee, waar niet tegenop te drinken valt. ’t Is duidelijk: dit huidige seizoen Heet herfst; daar moet ik het dan maar mee doen.

bij de een is het minder en een ander ondervindt juist meer hinder om niet te vergeten moet men graven in steeds dieper gelegen lagen een heel gedoe laat het een troost zijn het is nu eenmaal zo: in het hoofd van ieder mens graast een koe

Waar in de bibliotheek zij zat te lezen hoe woorden zich laten voegen en niet begreep hoe een ander moest lachen om de woorden van een dichteres en vroeg wat en hoe, waarom poëzie? Hij, verbaasd dat niet iedere lezer begreep waarom die woorden aandacht trekken door hun muziek en betekenis...

Nimphje, als ik 'er uw oogjens zo zoet, Zo lief, zo lodder, vol heldere gloed, Bekijke, zo vliegt 'er mijn zieltje gebuid Op wiekjens van zuchjes ten aderen uit. Dan blijft het hangen als 't bijelijn doet, Aan kaakjes of lipjes, vol gloeiend bloed,...

Als strijklicht in het verre morgenblauw in stiltes van de kleuren van de aarde sta ik ietwat beschonken op de uitkijck en zie in 't uur der wolf de martelaren hoor wildzang op dood spoor in hemelhuizen waar bruusk het vrije woord ontsnapt aan 't hart is wu wei de vergever of de dood... ...

in het middaglicht fonkelen regendruppels op het groot hoefblad als zuivere bergkristal

Voortdurend reiken mijn woorden hoger. Gister stond ik nog daar, en dacht: verbaas je - Zeggingskracht lijkt wel de toren van Babel. Zal ik morgen nog mijn woorden verstaan? Dus waan ik mij telkens op de Olympus, blijkt er iets in hemelsnaam gedaan...! Je schrijft het op en staat verstel...

's Ochtends in de bus een groet, we kennen elkaar -- en toch ook weer niet.