2600 resultaten.
Vergeten
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
693 Een horizon is voor haar weg gezonken.
Wij waren aan haar scherpe geest gewend.
Het went maar niet daar afstand van te doen.
Steeds verder weg, maar wel aaneengeklonken.…
De smaak van nu
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
677 zout
en bitter, veel bitter
Vandaag wil je troosten
maar ontbreekt je de kracht
je hebt slechts een schouder
die langzaam verrimpelt
Vandaag smaakt naar zout en bitter
vragen als waarom en waarom weer
waarvan je eigenlijk al weet
dat er geen antwoorden zijn
Gisteren nog scheen de zon
in relatieve wolkenluchten
vandaag valt weer de horizon…
Het Nieuwe Land
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 De open horizon
ademt een blauwe bries.
De wijde omtrek
zegt los te laten zonder verlies.
Hier geen gepijnigde steden
langs de strakke waterkant.
Een onbelast verleden
is de schoonheid van een vlak land.…
Gedachten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
590 verwarde
Mooie denkbeelden en slechte dwalen in mijn brein
Wat een drukte wat een warboel
Zou dat moeten zijn
Smeltkroes van ideeën
Borrelen de hele dag
S'nachts is het rustig als ik slapen mag
Beelden in mijn droom, bizarre fantasieën
Geesten spoken in het rond
Als zijn het relikwieën
Mijn gedachten gaan vrijuit
Voorbij de horizon…
Winterzon
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
791 De winterzon breekt de kou
in kwetsbaarheid en ademt warm
een zachte blauwe horizon
tot ver in de kindertijd.
Vreemd hoe alles wankelt
door de seizoenen van de tijd
maar er nog nooit een vuur is geweest
dat deze warmte heeft gedoofd.…
Groene anatomie ?
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
501 De horizon raakt
de haartjes in je hals,
daarachter leggen
kleine schaduwen een
groene loper voor mij uit
als ik je aanhoudend strelen
en zoenen mag, verse vrucht
zo van het land getild.…
terug naar de navel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
588 de zachtheid van het verre water
aangelengd met koppige, rode wijn
geplengd op harde, droge grond
geur van hars uit houten vaten
van Delphi naar beneden kijken
ertsschepen liggen roestig voor anker
aan de horizon springt een dolfijn
vangt het laatste licht van de dag
hier kan ik jong blijven met jou
zelfs vandaag met grotere pijn
dan verlangen…
Zomerhitte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
530 Het rommelt in de horizon vlakbij,
het zorgt dat de tijd stilstaat,
gemuilkorfd door het spiedende
stof die geen beweging toestaat,
een vertragende hitte waarmee het
zwervend landschap werd overgoten.…
Als het stormt
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
569 als het stormt
doet de vloed haar werk
raken bakens in mij los
zo menselijk sterk,
teer als mos
als eb aan mij zuigt
en ik de boeien pak
ben ik niet meer overtuigd,
is mijn zelfvertrouwen zwak
vanaf de drassige oever
zie ik in de verte de horizon,
eens het beloofde land,
verward zie ik een schim
steeds minder aan mij verwant
als…
De reiziger
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
550 ik onteigen mijn verleden waar alles begon
verdwaal in de wildernis van mijn bloed
ontsterf eigenlijk, in een ontkooide horizon
in iets dat mijn rivier rusteloos stromen doet
eenmaal ten ruste gelegd in overpeinzing
klinken naden van de rails als het hart
met vluchtige tikken, een gedempte siddering
kloppend in vleesgeworden, zachte smart…
Legitiem
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
568 dromend autonoom
stuur ik jou een brief in stilte
getuigenis van dat ik droom
achter deuren die gedachten sluiten
in het diepste binnen zonder buiten
schrijf ik woorden die niet dralen
door jouw afwezigheid in verhalen
waar de nachtvracht ligt begraven
groet ik woord voor woord de raven
uit jouw stilte in nachtelijke luwte
voorbij de horizon…
Schuim van succes
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
448 ik danste
met ritmische kracht
op de passievolle
ademgolven
waarin jij je
dromen ruimte gaf
in lange rollers
huisde een
verborgen melodie
waarvan de brekers
het schuim van
succes kopten
waar ooit
het zilte nat van
zee voor vrijheid
stond openden
jouw beelden de
oneindigheid van horizon
zo vleugelden
wij door de heldere…
Ontspanning
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
538 Die horizon raakt nooit van mijn netvlies
hoe ontspannen of rauw.
Het is leven voor en na het eerste licht
van oost naar west.
Het zijn ongeschreven geluiden van een compositie
uit een symfonieorkest.…
Envoi
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.382 Rijst er een horizon als ik u
mijzelf reik, versmachtend?
Fata morgana, dorst naar ons.
--------------------------
uit: 'Landgoed', 1989.…
De droom in het avondlicht
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
829 Tijdens de passage galmt de herinnering over de golven
de frequentie deint uit jouw keel en verbreedt mijn inzicht
met lichtpunten aan de horizon die vloeiend verschijnen
reikt mij jouw mimiek om te stralen in het avondlicht.…
Levensrecht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
436 Kunnen mensen samen groeien,
in een schitterend levenslicht,
dat aan onze horizon gloort.
Levensrecht is het geboorterecht,
van al wat leven leven geeft.
Mogen leven is een voorrecht.
Het is het levensrecht van recht,
dat in iedere grondwet hoort.…
Ode aan Barbara Hepworth
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
542 Yves
met zekere hand bewerkt zij steen
rank het lijf, sterk, de spieren gespannen
haar beitel baant een weg naar
geen terug meer mogelijk
hout donker, hard, gesneden tot
oervrouw gevormde rondingen
transparant en zacht na dagen
schuren, schaven en polijsten
beeld met uitzicht op oneindig water
ogen starend naar de horizon
waar lucht…
Eindelijk geluk gesmeed
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
877 eerste stappen
zijn gezet
het veel gelopen pad
is weer verlaten
stilaan nu af en toe
de nieuwe stenen
rapen die je route
gaan markeren
je zal nog vaak op
eigen schreden keren
als het uitzicht
even niet bevalt
in een steeds opnieuw
proberen tot ook jouw
kwartje valt want voor geen
dubbeltje ben jij geboren
jij hebt je horizon…
Ochtendgloren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 Kijkend naar de horizon ontwaakt het leven
door paarden die in silhouet grazen
met een groet van een hardloper als passant.
Het geluid van klankschalen vanuit het dorp
doet de stilte van de ochtend verbloemen
om de dag te duiden voor de eerste gebeden.…
Geschikt ogenblik
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
522 Stevig in het zadel van het heden
Gaat het oude ik hoop tegemoet
Denkbeelden waar Kairos nog op broedt
Zorg om de planeet, met recht en reden
Zelfinzicht, de horizon verbreden
Plannen die de mens nog niet bevroedt
Stevig in het zadel van het heden
Wordt het gouden kalf verwoed aanbeden
Nieuwe geestdrift wordt nog niet begroet
Neem het voortouw…
een streep licht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
412 de horizon kleurt vaal
oranje in het licht van
de ondergaande zon
aan de hemel
verschijnt een donkere
dreigende wolk
we wachten op het
langverwachte kind
het vervlogen
weemoedige lied
de laatste adem in
het schaarse licht
kan eenzaamheid
zonder kloppen
binnenkomen
kan verdriet uitbotten
tot schoonheid in
de schaduw…
zo intiem dichtbij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
629 ik verbijt mijn pijn
de zure smaak van bloed
vergoedt niet jouw afwezig zijn
het rot gevoel dat slijten moet
ik pak de wind en veeg
je paden weer begaanbaar
trek wolken uit elkaar
en openbaar je aan de lucht
ik verkort mijn horizon
met vergezichten
die jouw blikken laten blozen
zo intiem dichtbij
kom weer bij me
in de opgetrokken…
In één verbondenheid
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
742 de enige
manier van
bij elkaar
zijn
in stilte
op het
hart gericht
zing ik
je toe
in mistige
dagen
grijs verzilvert
tot licht
wanneer zon
je haar
komt strelen
in stilte
op het
hart gericht
zing ik
je toe
als vreugde
door
verdriet
in avondrood
verdrinkt
begrensd
in onze
horizon
iedere morgen
kijken naar
de…
ik toon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
477 ik toon mijn verslagen ziel
dewelke mij telkens schoffeert
wanneer mijn innerlijk zwijgen
zich opoffert aan de beweging
van de dag, die weer ontredderd
langs de oneindige horizon
telkens tracht om balans vinden
- ergens tussen hemel en aarde -
er hangen graven tussen de grauwe nevels
waar de dood zichtbaar in een snijdende taal
wordt onthaald…
een wereld zonder ogen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
747 vreemde was
geen vriendinnen had
dat je je schaduw haastte
ze hebben je alleen gelaten
omdat je niet voor slijmen koos
ze waren niet echt boos
er was gewoon niets te bepraten
stemmen irriteerden je
omdat ze nooit iets zeiden
hun lachen deed je pijn
ze lieten je zo eenzaam zijn
je ging je eigen weg
in een wereld zonder ogen
jouw horizon…
Levensschip
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
501 Hoe verder ik de horizon nader
bereik ik rustig water, kom ik aan land
en in de verte wenkt mijn Vader
noodt mij te rusten in Zijn hand.…
lacht je zacht gezicht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
771 je kijkt naar mij
maar bent mijn
horizon al lang voorbij
doolt in onbekende verten
ik voorgrond niet
in een wereld waar
de waan het spook verscheurt
en vreemde geesten krijsen
toch wil ik
bij jou blijven
als een laatste draad
voor je ons voorgoed verlaat
ik pak je hand
je kijkt verschrikt en
voelt ineens je eigen ik en
lacht…
je blotevoetenman uit zee
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
817 ik zag je
in het niets
woorden dansten geesten
als spoken die fataal
mijn lot beleefden
nu ben ik hier
de zon is vreemd
wolken niet geéigend
rotsen zijn de horizon
die nu mijn heden schrijven
ik dwaal daar in
de hoop een glimp
van je te zien maar weet
de afstand tussen beiden
meet weer veel te kort misschien
ik wil je kussen…
Haiku 5#1
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
565 Afstand in stilte
Geluid van water
verder dan de horizon
gebroken golven.
Hondenweer
Na hevig onweer
verdwenen zelfs de katten
maar de liefde bleef.
Versmolten dagen
Het jaar snelt voorbij
weemoedige uitlopers
waaien de uren om.
De achtste dag
Na zeven dagen
zei god de achtste dag
ik ben onzichtbaar.…
Openen en sluiten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
696 Grenzen worden horizon.
Vol stroomt leeg.
Onmogelijkheden worden mogelijk.
Wat stierf kan weer gaan leven.
Wat leeg werd stroomt vol.
Wanneer een nieuwe dag begint.
Met een nooit eerder verteld verhaal.
Met een nog nooit gehoord geluid.
Wanneer de hemel zich weer sluit.…