2379 resultaten.
nagelaten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
590 van jouw binnenruimte
een onverwachte diepte
in wie je eigenlijk was
lees ik je waanzin het diepe
litteken verzonken in je huid
jij schreef de brieven
wie ben jij dan
het onmiskenbare handschrift
zet aarzelingen in draf
voor lange tijd maak ik
jouw brieven zoek
soms rust mijn hand
op die grondeloze stapel
zal ik je kunnen lezen…
Nachtboekfragment
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
579 De zon die schijnt op een ijselijke dag,
een gestolen kus op een Toscaans plein,
stiekem doen wat eigenlijk niet mag
heerlijk lezen op een trage trein.
De krullen van het heideschaap…
Het is volbracht, ik slaap.…
LAIS CCXCVI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
425 Ik wou je lezen en ik zag het niets.
Schamel rest mij 't vuurvaste woord, mijn land.…
in kerend tij
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
934 je gaf me ogen
om je blik te lezen
ik mocht je zien
in ongebruikte kleur
en zonder tegenlicht
in stil bewegen
liet je me handen
gaan over je huid
we stemden af op
ongehoord geluid
we dronken water
dat ons samenvloeide
werden één in smaak
hoopten dat nieuw leven
ons deed openbloeien
het was te laat
in kerend tij
verdronken wij…
Wanneer het hart gaat bloeden.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
645 jouw wrede mond blaast wolkjes
over de vaart, ik kan ze lezen
SOS, averij, schip in nood.
Het leven in mijn schoot gaat dood.
Het is als dobberen in een onbarmhartige oceaan,
wanneer het hart begint te bloeden
komen vroeg of laat de haaien aan.…
WOORDEN, MIJN WERELD
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
627 Tijd zocht ik,
ruimte in tijd om te lezen, te schrijven.
Ik stuitte op begrenzing, onmogelijk nagalmen.
Iets van mondholte, ik verlangde naar
waar taal aan vertering mag beginnen,
rijk literair speeksel kan inwerken, ofschoon
biologische realiteiten soms afbreuk doen.
Hoe woorden mijn wereld bouwden, omzetten.…
Hobby schrijver
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 Wat kan toch ooit de drijfveer zijn geweest
Om plaats te nemen aan mijn schrijftafel
Er is niemand die mijn geschrift ooit leest
Ook mijn naam als dichter komt nooit ter tafel
Ach, het zal mij om het even wezen
Of iemand mijn verzen interesseert
Men moet zelf weten of men ze wil lezen
Ofwel dat men mijn inspanningen weert
Ik ben geen Vondel…
De eyecatcher
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
435 ik heb jouw
beelden gezien
ze aangeraakt
in diverse posities
ze pas veel later
samengevoegd tot
constitutie
toen de affectie
van vingers en
handen zich in
tast door jou te lezen
had vastgezet
tot in het
laatste hoofdstuk
de apotheose
naar liefde heel
onverwachts
naar boven kwam
waar eerst
een dimensionale
oppervlakkigheid…
Het openhaardvuur
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
434 onder een
warme zon
kabbelen
herinneringen
als golven tegen
het wit gele zand
dat vele jaren
verblijf is geweest
voor vakanties
zonder eind
in het zeldzaam
winterse van
vandaag de dag
is de warmte
nog voelbaar
als wij de dromen
van het verre
strand lezen die
opvlammen in
het openhaardvuur
guur tocht nog
de koude wind
en we…
Een waarheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
408 we draaien
bladzijden om
als de dagen
verstreken zijn
in de stilte van
kleine uren
turen we nog naar
de laatste letters
het blanco wit
zal weer een
volle dag gaan duren
ondanks het samen
heeft ieder een
eigen inhoud aan
het boek gegeven
niet dat we niet
nieuwsgierig zijn
maar waarschijnlijk
wel bang om een
waarheid te lezen…
Spoedbericht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
512 Dank voor het lezen van dit spoedbericht
dit was het nieuws,
't kwam pas voor midnight aan…
Het verhaal vertelt
netgedicht
4.1 met 28 stemmen
382 het verhaal vertelt
wij hebben met
woorden gespeeld
eerst de letters
verzameld toen
tot zinnen
uit gezeefd
wij hebben de
titels gewogen
iets spannends
met wat angst
in de ogen dat
langer blijft hangen
maar niet te lang
omdat angst de
vrijheid van het
lezen beperkt zo
heeft ieder zijn deel
aan de ademloze
groep voorgedragen…
Etiket
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
256 De mijne mag er best wezen,
Daar kan ik mee schrijven en lezen,
Typeert mij als emancipatoir,
En dat is ook nog eens echt waar.
Dus ik ben zeer tevreê,
Draag nu ’n batch met deze titel,
Gaat zo overal met me mee.
Voor degenen het niet wisten,
Zorgt die batch ervoor, dat
Niemand zich ooit in mij vergiste.…
Ergernis
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
450 Dat het meer Niet dan Wel laat lezen,
moet Menigeen worden aangewreven:
'Neem toch zuinigjes het woord.
Weeg je invallen op waarde.
Waarom altijd rijmen, vriend?
Zet je in voor een zuiver brouwsel.
Staak dus dat prozaïsch gedoe!'…
Gisteren in een boek
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
416 kamperfoeliebloesem
een goede vriend loopt over de kade
hij hoort jouw stem nogmaals twijfelen
tijdens het nagelbijten van tijd
neemt hij afscheid nu het nog kan
hij mag je niet laten lijden
of langzaam van ellende
dood laten gaan in liefdeloosheid
heeft hij gisteren in een boek gelezen
het is niet meer
en het zal ook niet meer komen
staat er te lezen…
Vijfenhalf uur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
212 later dan waar ik woon
Het is maar een kwart dag verschil
maar op bezoek bij mijn familie daar
met vrienden op het strand of
wandelend over de promenade
likkend aan een kulfi-ijsje
ben ik jaren moderner en vlotter
dan hier in Engeland, waar
de studenten leven op een manier
die in India geen toekomst heeft
Ik kan de tijd op zijn kop lezen…
Het onverwoestbaar Rotterdam
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
4.609 vindt Amsterdam wel aardig maar doet een dubbele moord
Voor zijn Mast, zijn skyline en voor Feyenoord
En zelfs na tegenslagen die geen ander kan verdragen
Steekt weer vol vertrouwen, de handen uit de mouwen
En dan gaat hij trouw weer aan het bouwen
Omdat hij weet dat, wat zijn stad ook overkwam,
Het eens zo ver zal wezen, dat het nageslacht zal lezen…
De kleur van beweging
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
540 in jouw
nabijheid
klonk muziek
in alles wat
de kleur van
beweging maakte
smaakte een
kleine melodie
die symfonisch
harmonieerde
met andere klanken
van diverse kanten
lichte tonen
komen uit
het mimisch
gedeelte de wat
gedragen stukken
uit lichaamstaal
niet ieder kan
meteen de partituur
lezen om preludes
een goed aandeel…
Requiem voor Victor
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
2.263 Onverwachts werd hij geroepen
hiertegen had hij geen verweer
Nog kort daarvoor zag men hem lopen
op een verse warme hoop
Terwijl hij even later vrolijk
op tafel door de boter kroop
Altijd had hij moeten zwoegen
voor een sobere kruimel brood
Nu had hij eindelijk eens boter
maar ineens die klap en hij was dood
De dag daarna kon men toen lezen…
Bezoekuur
gedicht
3.5 met 39 stemmen
35.244 Intussen roken zij een sigaret en roemen
de dokters, die vandaag de dag heel kundig zijn,
of lezen bordjes, die in ziekenhuislatijn
de kwalen paviljoensgewijs bij name noemen.…
Ook dit ben ik
hartenkreet
4.1 met 24 stemmen
1.786 Dan komt er niks uit m'n vingers
en kan alleen het werk van anderen lezen.…
Vlammende pracht
netgedicht
4.8 met 23 stemmen
404 ooit zal jij
in de compositie
van ieder schilderij
de dagen van
je leven lezen
kleuren bekijken
die de zon aan
jouw doeken in
vorm en combinatie
heeft meegegeven
weer in de
stemming raken die
het mogelijk maakte
om in hoog tempo zoveel
moois neer te zetten
ook toen
heeft jouw
innerlijke kracht in je
gulle lach alles al
gegeven…
De deurwaarder komt!
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
810 Op het allerhoogste heilig altaar
liggen daarom de exploiten reeds klaar,
gericht als een onbarmhartig geschut
op het weerloze wezen in de put
dat in zijn donkere onderkomen
allengs is opgehouden te dromen
na de ontvangst van het ambtelijk stuk,
boodschapper van eindeloos ongeluk,
(direkt lezen!)…
Rustiek bladeren
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
803 sloten
die ze net hadden besprongen
pauzeerden in mijn zicht
zodat ik de overige stilte
in alle rust kon proeven
mijn blik gleed over het water
waar een paar witte waterlelies hun
lichtrode zusjes tegemoet dreven
om samen verder te bladeren
een glimlach beklom mijn gezicht
en ik sloot mijn tijdelijke schrift
om met hen mee te kunnen lezen…
De stralende ogen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
593 lach
als jij haar onverwacht
aan een ander mocht geven
jij hebt gezocht
voorzichtig geplukt
gekozen uit groot en klein
iets dat bijpassend moest zijn
het is niet allemaal
over rozen gegaan
omdat zomeren voortijdig
in vroege herfst is overgegaan
maar de warmte
die jij met liefde aan
anderen hebt gegeven
staat in hun ogen te lezen…
Enveloppe
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
614 ik zit met het heerlijk warme
weer buiten te genieten
en de gezellige mussen tsjilpen
zo genoeglijk ondertussen
ik ontvang de grijs
omrande enveloppe
ik moet de inhoud lezen
ik kan me nu niet verstoppen
en de nachtegalen vertellen
elkaar zo ondertussen
de meest wonderlijke verhalen
en ik lees
…… heden is ons na een
kortstondige…
zielig
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
630 alles stroomt
asfalt lucht en blik
auto’s rijden in een kooi
van felwit licht achter
een beperkte wereld
ze hebben ook rode lampen
en knipperen seinen
groeten zonder inhoud
lezen blauwe borden
stoppen bij gele praatpalen
bij mechanisch ongemak
dan zie je opeens mensen
die daar toch niet horen maar
luisteren naar een verre stem…
Het dagboek
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.757 In de hoop dat iemand het zou lezen
Totdat ik het boek verbrandde.
Nu lig ik eenzaam onder de grond
Alleen gelaten en vergeten
Gekend door een heleboel mensen
Vergeten door iedereen.
De dood gaf mij alle antwoorden
Ik zag mijn hele leven.
En ik zag het boek, met alle vragen.
Het boek dat mijn dood betekende.…
Spiegelboek in Middelsprake
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
2.131 Halverwege waar de zon scheen
las jij mee in Middelsprake
uit het boek dat je als kind kreeg
spiegelbladeren voorbij
soms als die jongen die heel even
in een sprookje was gebleven
met die kinderlijke ogen
die verbleven over zee
Je schreef verhalen ver vooruit nu
om verspeeld ze voor te lezen
aan twee spiegels die je meenam
diepgenegen aan…
singulariteit
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
655 Wie zal mijn vel nog lezen
krakend uit zijn voegen
alles besloten
op het perkament
van eeuwig groeien
zal mijn huid
zich sluiten
voor een zee van leven
zal ik niet
uit de nerven barsten
als vochtige ogen
de matrijs van het verleden
nog eens openen
zal ik dan
van papier worden
op de kantlijn
krioelt het
van ongeboren poëten…