3511 resultaten.
Vaders woorden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
545 mijn vader is zo juist vertrokken
op zijn pak lag een beetje stof
in zijn borstzak zat een schrijfblokje
waarin hij al veel geschreven had
hij leek gelukkig en zeer tevreden
was zich nergens meer van bewust
zelfs de storm over het strand
plooide niet zijn verweerd gezicht
ik bevond mij dikwijls in zijn kamer
keek door het raam naar de…
Vast in mezelf
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
426 Ik ram er gedachten uit
Ik besta! Hee! Waarom
loopt er niemand
uit de pas?
Jullie kleren bollen op
ik kijk erdoorheen
er ploppen handjes uit
de vette bulten
Ze zwaaien omhoog
naar hun vriendjes
uit het plafond, haha
ik heb het door
Ik ben niet gek
Singapore is gek!
Alles is in orde
netjes en aangeveegd…
Een magisch voelen
netgedicht
4.9 met 28 stemmen
390 ik kijk je aan
voordat je danst
in de stralen
van de ochtendzon
door het open raam
het zacht
opkomend rood
schijnt panoramisch
in je ogen niet
gebroken door glas
in een magisch
voelen spreekt
jouw mystieke kracht
waarvan ik de woorden
nooit heb onderschat
jij regisseert de
golflengtes van
omgeving en leven omdat
jij de transformator…
Ruigrokken
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
381 Ik blijf thuis
wegens omstandigheden:
sleurende wind
en stormende sirenes
De camera's breken
taboes en gluren
in slaapkamers
zonder ramen, gevelpuin
na de wind van ruigrokken
die hun voordeel vieren
in stinkende stilte.…
Anna's hand
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
574 Als het raam
open staat. En tocht met de deuren
slaat. Of als halmen van graan
naar onweersbuien snakken. Ik weet
dan weer dat je de late trein nam.
En dat het spoor twaalf was.…
laatst op een avond
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
587 toen ik laatst op een avond
de wind voelde om mijn slaperig hoofd
kwelde een jeugdbende eksters me
met krassende boodschappen
ik wist niets zinnigers te doen
dan staren naar het gedoe
de metallic-kleuren
de drijfveer naar glinsteringen
in die hoge boom tot
een van hen plots wegvloog
naar het raam van een huis
om daar roerloos…
Poëzie in Doesburg
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
599 rotsvast staat daar die
gelouterde kerk van eeuwen
onheil en teistering verlost
door de hoge smalle ramen
van de basiliek valt zo teder
het lentelicht naar binnen
ziet de een de ander als
mensen zich aan die lange
tafel buigen naar elkaar?
wat wisselen ze uit
is het veelspraak samenspraak
een monoloog misschien?…
Macht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
309 De glazen hal was waar de mensen bijeen kwamen
Er was geen koning of president
De materie sprak tot ons
Zij verklaarde hoe het was gekomen
Dat ramen nu vertelden hoe het moest zijn
Vele millennia hadden zij geluisterd
En waren wijs geworden
Van volksmenners en redenaars
Een greep naar de macht hadden zij gedaan
De materie overwon de geest…
A tot D is CB
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
582 een ruimte die mij niet aankijkt
waar stilte ondersteunend blijft
muren adem dragen van anderen
de tijd die niets van mij verlangt
ik voel hoe ik hier mag rusten
als een vorm van aandacht
licht door hoge ramen valt
stil ligt op steen en hout
ik hoef niet meer te worden dan
wanneer ik uiteindelijk opsta
de ruimte in verstilling verlaat…
een eenzame weerspiegeling
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
181 Als je naar buiten kijkt
zie je slechts de duisternis
van de lege nacht achter
een eenzame weerspiegeling
in verspocht dubbelglas
Het blauwe licht versterkt
het contrast van dat gelaat
rimpels in het gezicht
de staat van die kamer
in het raam gereflecteerd
In dat ogenblik ervaar je
wat zij plegen te dichten
zij die jou niet zien zitten…
Vroeg in de morgen...
hartenkreet
4.0 met 45 stemmen
4.098 In de vroege morgen
Laten we ons schaamteloos gaan
Strelen likken kussen elkaar
Heerlijk in elkaar samensmelten
Jij die het vuur in mij blust
Zacht streel ik je lichaam
En kus je lang en intens
In het zachte morgenlicht
Staan we samen te genieten
Voor het open raam
Vrijend totdat de zon op komt...…
VOOR HET VENSTER
poëzie
3.4 met 9 stemmen
2.015 Als knaap placht ik in 't schemeruur
Aanvang der zomernachten,
Voor 't raam te zitten in getuur
En onbeschrijflijk wachten.
Een voetstap klonk; dat ogenblik
Dook mijn bezinning onder,
Diep in een vloed van zoete schrik
Om 't zich vervullend wonder.…
Haar hoofd woog aan mijn borst
poëzie
3.3 met 15 stemmen
1.488 Nooit zult gij weten, lief, hoe voor een schuchter groeten
Ik óprees in de nacht en waakte voor uw raam.
-------------------------------------
uit: Nagelaten verzen (1918)…
Op zoek
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
497 Ik maakte nog een foto van de geel-gouden
letters en het open raam daarboven, mijn
vader was daar allang uit weggevlogen.…
Met vulpen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
527 Vanuit haar stoel kijkt ze door het raam heen naar de toekomst
Proberen deed ze jaren dus nu
kijkt ze toe en terug in stilte
Dit is verdriet, van niemand anders
Wat ik voel als een nieuwe dag begint
Ze kan niemand meer haten
Of haar liefde geven
Het is net zo eenzaam als de ochtend
in de schommelstoel zelf, als de vogels langs het raam gaan…
Bijen en trekvogels
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
463 Geen haan die nota bene stil wil staan
bij 't feit dat zelfs geen nimfje
aan mijn raam
haar zang laat horen...niemand ziet mij staan!!…
Zwaluwen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
532 Bezorgd kijk ik naar het verlaten nest direct naast mijn raam,
al jaren bewoond door hetzelfde zwaluwpaar.
Hoezeer verlang ik naar de volgende lente,
en als die eindelijk haar intrede doet, gooi ik mijn raam open.
Een tuimelende zwaluw scheert vlak langs me heen,
als of ze me begroet, blij is, weer terug thuis te zijn.…
het geschenk (voor Pauline)
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
3.814 geslepen ligt het te wachten
al weken, op een bedje
van plastic bubbels
eerst moeten de ruiten schoon
dan schroef ik ergens een oog in
vis blauw garen uit een kistje
en hang het voor het middelste raam
stil hangt het daar
de wolken te versplinteren
de huizen aan de overkant
vanochtend: onvoorspeld zonlicht
breekt op mijn tapijt
in…
achter deuren
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.434 Probeer te vangen, op te vangen
wie ik ben, waar ik hoor
Handen leiden tot gesloten deuren
lange gangen, blinde ramen.
Probeer te lopen, te ontlopen
die wanhoop, hun gedachten
breek door deuren…
Vervulling
gedicht
4.5 met 26 stemmen
27.911 Wind beweegt het raam.
Blijf zo maar liggen, zeg ik, en ik noem je naam.
Alles wat antwoord is gaat van mij uit.
Je wordt vervuld van de oneindigheid.
-------------------------------
uit: Existentie (1946)…
Een knipoog naar de maan
hartenkreet
3.6 met 18 stemmen
1.838 Langs het hemelse raam
tref ik de stilte aan,
slapend in mijn armen.
Ik kijk naar een bloem
in de nacht ontvouwd,
broos en teder neergedaald.
Verzadigd in het licht
zijn sterren hees gezongen,
spelend met de woorden
- ik hou van jou –
Een knipoog naar de maan,
een dans verwonderd
om jouw bestaan.…
Als dauwdruppels
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.997 In de vroege ochtendschemering
zie je dauwdruppels aan de takken
je kunt ze daar eenzaam zien hangen
tot ze zachtjes naar beneden zakken
Zoals dauwdruppels in de morgen
glijden mijn tranen naar beneden
want het is voor mij niet te verkroppen
dat ik geen afscheid heb kunnen nemen
Achter het vochtige raam van mijn hart
wordt er met liefde…
hora est
netgedicht
3.3 met 27 stemmen
873 bij dag begint het:
de dood noemt zichzelf
het licht
alle andere namen
geven nog meer, verleiden
als ontelbare vingers
ik schrei tegen wind in; rood
met het wimperloze van liefde
verderop
laat onvervulde dromen
uit gedichten waaien, ook je stem
en alle stilte, zoveel trager
tijd verstrijkt
in de richting van het raam…
binnenplaats
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
658 vanuit de vierhoekige aarde,
te midden van galerijen
met stenen pilaren
aaneengeschakeld door
ramen van lucht
hoor ik het
schuifelend schrijden
van ruisende zwarte rokken
in colonne binding zoekend
het verhevene te ervaren
en onrust af te scheiden
als de zoete stemmen
zich met mij gaan vermengen
sterft allengs mijn duwend denken…
blauw
netgedicht
4.0 met 20 stemmen
883 soms zoek ik
naar de wereld om los
te raken
van het raam
en de hond die luid blaft
wanneer ik de dag vergeet
ook het spreken
met de maan, verdroogd
op mijn knieën, zoals de bomen
die in mijn slaap
sterven
omdat de wind niet durft
te dromen en regen
begraaft
diep onder mijn kamer;
halfdonker en dicht
soms zoek ik…
Bloedtest
gedicht
2.2 met 27 stemmen
11.608 het raam rol ik een handlengte omlaag
en gaandeweg vult mijn gemoed zich weer
met lucht, ik snel, versnel, vertraag
de liefde is een bloedtest
en ik blaas, ik blaas, ik zie
dat wat vervliedt, wat niet
ik ruik mijn eigen adem
anders nog?…
De schilder.
netgedicht
4.0 met 31 stemmen
4.115 Nu was niet alleen de muur
voorzien van een andere kleur
maar zelfs de ramen en de
deur.
Had hij misschien toch beter
de oude gore kleur gelaten
voor wat ’t was?…
Vergeten
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
842 Voelbaar
is de eenzaamheid
die onafgestoft is
blijven liggen
op het kastje
naast haar bed
lege ogen door
verdwenen hoop
staren de koude
leegte in terwijl
't zonlicht zich door
'n raam naar binnen wringt
vergeelde ansicht
uit het verleden
staat onaangeroerd
evenals de klok
waarvan de wijzers
allang bevroren zijn
is de tijd…
Een nieuwe dag
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
2.493 een houten bed uit grootmoe´s tijd
dat op zijn oude poten kraakt
verse jus bij het ontbijt
mijn vochtig lichaam naakt
de zon die door de ramen straalt
een nieuwe dag begint
jij die sterke koffie haalt
een vogeltje dat zingt
kom nog even hier bij mij
kruip dicht tegen me aan
voel passie als ik met je vrij
pas dan laat ik je…
papieren stilte
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
751 benadrukt
mijn stilte
wanneer ik
net te laat voor de zomer
word weggeblazen
ik ben alle woorden vergeten
weet niet waarheen de ribben op mijn rug
zullen waaien
de losgeweekte bloemen
het huis vol spiegels of de opgedroogde
gevallen bladeren
ze hebben mij niet lief
de eeuwigheid lijkt te dromen
en vlinders blijven kleven
tegen ramen…