Alle inzendingen over ramen zemen

3511 resultaten.

Sorteren op:

Vaders woorden

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 545
mijn vader is zo juist vertrokken op zijn pak lag een beetje stof in zijn borstzak zat een schrijfblokje waarin hij al veel geschreven had hij leek gelukkig en zeer tevreden was zich nergens meer van bewust zelfs de storm over het strand plooide niet zijn verweerd gezicht ik bevond mij dikwijls in zijn kamer keek door het raam naar de…

Vast in mezelf

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 426
Ik ram er gedachten uit Ik besta! Hee! Waarom loopt er niemand uit de pas? Jullie kleren bollen op ik kijk erdoorheen er ploppen handjes uit de vette bulten Ze zwaaien omhoog naar hun vriendjes uit het plafond, haha ik heb het door Ik ben niet gek Singapore is gek! Alles is in orde netjes en aangeveegd…
Zywa1 januari 2020Lees meer >

Een magisch voelen

netgedicht
4.9 met 28 stemmen aantal keer bekeken 390
ik kijk je aan voordat je danst in de stralen van de ochtendzon door het open raam het zacht opkomend rood schijnt panoramisch in je ogen niet gebroken door glas in een magisch voelen spreekt jouw mystieke kracht waarvan ik de woorden nooit heb onderschat jij regisseert de golflengtes van omgeving en leven omdat jij de transformator…

Ruigrokken

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 381
Ik blijf thuis wegens omstandigheden: sleurende wind en stormende sirenes De camera's breken taboes en gluren in slaapkamers zonder ramen, gevelpuin na de wind van ruigrokken die hun voordeel vieren in stinkende stilte.…
Zywa19 juni 2023Lees meer >

Anna's hand

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 574
Als het raam open staat. En tocht met de deuren slaat. Of als halmen van graan naar onweersbuien snakken. Ik weet dan weer dat je de late trein nam. En dat het spoor twaalf was.…
BKNWRM18 oktober 2023Lees meer >

laatst op een avond

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 587
toen ik laatst op een avond de wind voelde om mijn slaperig hoofd kwelde een jeugdbende eksters me met krassende boodschappen ik wist niets zinnigers te doen dan staren naar het gedoe de metallic-kleuren de drijfveer naar glinsteringen in die hoge boom tot een van hen plots wegvloog naar het raam van een huis om daar roerloos…
J.Bakx26 augustus 2024Lees meer >

Poëzie in Doesburg

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 599
rotsvast staat daar die gelouterde kerk van eeuwen onheil en teistering verlost door de hoge smalle ramen van de basiliek valt zo teder het lentelicht naar binnen ziet de een de ander als mensen zich aan die lange tafel buigen naar elkaar? wat wisselen ze uit is het veelspraak samenspraak een monoloog misschien?…
J.Bakx3 februari 2025Lees meer >

Macht

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 309
De glazen hal was waar de mensen bijeen kwamen Er was geen koning of president De materie sprak tot ons Zij verklaarde hoe het was gekomen Dat ramen nu vertelden hoe het moest zijn Vele millennia hadden zij geluisterd En waren wijs geworden Van volksmenners en redenaars Een greep naar de macht hadden zij gedaan De materie overwon de geest…
Andras Mebius20 november 2025Lees meer >

A tot D is CB

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 582
een ruimte die mij niet aankijkt waar stilte ondersteunend blijft muren adem dragen van anderen de tijd die niets van mij verlangt ik voel hoe ik hier mag rusten als een vorm van aandacht licht door hoge ramen valt stil ligt op steen en hout ik hoef niet meer te worden dan wanneer ik uiteindelijk opsta de ruimte in verstilling verlaat…
Stoker10 januari 2026Lees meer >

een eenzame weerspiegeling

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 181
Als je naar buiten kijkt zie je slechts de duisternis van de lege nacht achter een eenzame weerspiegeling in verspocht dubbelglas Het blauwe licht versterkt het contrast van dat gelaat rimpels in het gezicht de staat van die kamer in het raam gereflecteerd In dat ogenblik ervaar je wat zij plegen te dichten zij die jou niet zien zitten…

Vroeg in de morgen...

hartenkreet
4.0 met 45 stemmen aantal keer bekeken 4.098
In de vroege morgen Laten we ons schaamteloos gaan Strelen likken kussen elkaar Heerlijk in elkaar samensmelten Jij die het vuur in mij blust Zacht streel ik je lichaam En kus je lang en intens In het zachte morgenlicht Staan we samen te genieten Voor het open raam Vrijend totdat de zon op komt...…

VOOR HET VENSTER

poëzie
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.015
Als knaap placht ik in 't schemeruur Aanvang der zomernachten, Voor 't raam te zitten in getuur En onbeschrijflijk wachten. Een voetstap klonk; dat ogenblik Dook mijn bezinning onder, Diep in een vloed van zoete schrik Om 't zich vervullend wonder.…

Haar hoofd woog aan mijn borst

poëzie
3.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.488
Nooit zult gij weten, lief, hoe voor een schuchter groeten Ik óprees in de nacht en waakte voor uw raam. ------------------------------------- uit: Nagelaten verzen (1918)…

Op zoek

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 497
Ik maakte nog een foto van de geel-gouden letters en het open raam daarboven, mijn vader was daar allang uit weggevlogen.…

Met vulpen

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 527
Vanuit haar stoel kijkt ze door het raam heen naar de toekomst Proberen deed ze jaren dus nu kijkt ze toe en terug in stilte Dit is verdriet, van niemand anders Wat ik voel als een nieuwe dag begint Ze kan niemand meer haten Of haar liefde geven Het is net zo eenzaam als de ochtend in de schommelstoel zelf, als de vogels langs het raam gaan…

Bijen en trekvogels

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 463
Geen haan die nota bene stil wil staan bij 't feit dat zelfs geen nimfje aan mijn raam haar zang laat horen...niemand ziet mij staan!!…

Zwaluwen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 532
Bezorgd kijk ik naar het verlaten nest direct naast mijn raam, al jaren bewoond door hetzelfde zwaluwpaar. Hoezeer verlang ik naar de volgende lente, en als die eindelijk haar intrede doet, gooi ik mijn raam open. Een tuimelende zwaluw scheert vlak langs me heen, als of ze me begroet, blij is, weer terug thuis te zijn.…

het geschenk (voor Pauline)

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.814
geslepen ligt het te wachten al weken, op een bedje van plastic bubbels eerst moeten de ruiten schoon dan schroef ik ergens een oog in vis blauw garen uit een kistje en hang het voor het middelste raam stil hangt het daar de wolken te versplinteren de huizen aan de overkant vanochtend: onvoorspeld zonlicht breekt op mijn tapijt in…

achter deuren

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.434
Probeer te vangen, op te vangen wie ik ben, waar ik hoor Handen leiden tot gesloten deuren lange gangen, blinde ramen. Probeer te lopen, te ontlopen die wanhoop, hun gedachten breek door deuren…

Vervulling

gedicht
4.5 met 26 stemmen aantal keer bekeken 27.911
Wind beweegt het raam. Blijf zo maar liggen, zeg ik, en ik noem je naam. Alles wat antwoord is gaat van mij uit. Je wordt vervuld van de oneindigheid. ------------------------------- uit: Existentie (1946)…

Een knipoog naar de maan

hartenkreet
3.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.838
Langs het hemelse raam tref ik de stilte aan, slapend in mijn armen. Ik kijk naar een bloem in de nacht ontvouwd, broos en teder neergedaald. Verzadigd in het licht zijn sterren hees gezongen, spelend met de woorden - ik hou van jou – Een knipoog naar de maan, een dans verwonderd om jouw bestaan.…

Als dauwdruppels

hartenkreet
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.997
In de vroege ochtendschemering zie je dauwdruppels aan de takken je kunt ze daar eenzaam zien hangen tot ze zachtjes naar beneden zakken Zoals dauwdruppels in de morgen glijden mijn tranen naar beneden want het is voor mij niet te verkroppen dat ik geen afscheid heb kunnen nemen Achter het vochtige raam van mijn hart wordt er met liefde…

hora est

netgedicht
3.3 met 27 stemmen aantal keer bekeken 873
bij dag begint het: de dood noemt zichzelf het licht alle andere namen geven nog meer, verleiden als ontelbare vingers ik schrei tegen wind in; rood met het wimperloze van liefde verderop laat onvervulde dromen uit gedichten waaien, ook je stem en alle stilte, zoveel trager tijd verstrijkt in de richting van het raam…

binnenplaats

netgedicht
3.4 met 19 stemmen aantal keer bekeken 658
vanuit de vierhoekige aarde, te midden van galerijen met stenen pilaren aaneengeschakeld door ramen van lucht hoor ik het schuifelend schrijden van ruisende zwarte rokken in colonne binding zoekend het verhevene te ervaren en onrust af te scheiden als de zoete stemmen zich met mij gaan vermengen sterft allengs mijn duwend denken…

blauw

netgedicht
4.0 met 20 stemmen aantal keer bekeken 883
soms zoek ik naar de wereld om los te raken van het raam en de hond die luid blaft wanneer ik de dag vergeet ook het spreken met de maan, verdroogd op mijn knieën, zoals de bomen die in mijn slaap sterven omdat de wind niet durft te dromen en regen begraaft diep onder mijn kamer; halfdonker en dicht soms zoek ik…

Bloedtest

gedicht
2.2 met 27 stemmen aantal keer bekeken 11.608
het raam rol ik een handlengte omlaag en gaandeweg vult mijn gemoed zich weer met lucht, ik snel, versnel, vertraag de liefde is een bloedtest en ik blaas, ik blaas, ik zie dat wat vervliedt, wat niet ik ruik mijn eigen adem anders nog?…

De schilder.

netgedicht
4.0 met 31 stemmen aantal keer bekeken 4.115
Nu was niet alleen de muur voorzien van een andere kleur maar zelfs de ramen en de deur. Had hij misschien toch beter de oude gore kleur gelaten voor wat ’t was?…
Johanna16 november 2006Lees meer >

Vergeten

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 842
Voelbaar is de eenzaamheid die onafgestoft is blijven liggen op het kastje naast haar bed lege ogen door verdwenen hoop staren de koude leegte in terwijl 't zonlicht zich door 'n raam naar binnen wringt vergeelde ansicht uit het verleden staat onaangeroerd evenals de klok waarvan de wijzers allang bevroren zijn is de tijd…
LadyLove31 december 2006Lees meer >

Een nieuwe dag

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.493
een houten bed uit grootmoe´s tijd dat op zijn oude poten kraakt verse jus bij het ontbijt mijn vochtig lichaam naakt de zon die door de ramen straalt een nieuwe dag begint jij die sterke koffie haalt een vogeltje dat zingt kom nog even hier bij mij kruip dicht tegen me aan voel passie als ik met je vrij pas dan laat ik je…
Marianne6 januari 2007Lees meer >

papieren stilte

netgedicht
4.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 751
benadrukt mijn stilte wanneer ik net te laat voor de zomer word weggeblazen ik ben alle woorden vergeten weet niet waarheen de ribben op mijn rug zullen waaien de losgeweekte bloemen het huis vol spiegels of de opgedroogde gevallen bladeren ze hebben mij niet lief de eeuwigheid lijkt te dromen en vlinders blijven kleven tegen ramen…