Alle inzendingen

Beste Fransje, Cees Jan, Nicky en kleinkinderen. Soms zijn er weinig woorden nodig om een gevoel op te roepen. Ben: vader, opa, echtgenoot, broer, zwager en oom, maar vooral mens. Sunrise 26 september 1946 Sunset 15 juli 2024 Zijn zon is 15 juli 2024 ondergegaan, maar wat hij zei en de...

de paardjes die gisteren nog met wapperende manen samen draafden door het land van tijdeloze dromen zijn al lang weer thuisgekomen zij grazen vredig nu en zonder spijt naast elkaar in de schrikdraadweide van de tijd

Kleine tenen zoeken de aarde verdriet langs de steentjes in sijpelend water

Als de superspelen niet bevredigen of juist wel met vele plakken volgt de ontlading in porno kijken Pornhub ziet de erectie enorm groeien zoek en gij zult uw genot voelen de tinteling bij vrouwen en mannen is ongekend Pornhub, hup Holland hup trek die Leeuw z'n hempie van 't lijf dan w...

ik heb zo zin zin in de zomer elke dag zonnig het leven vieren vroeg in de ochtend al in het groen zingen vogels een wandeling lonkt lopend door de dauw begint elke morgen weer de dag als een droom ik heb zo zin zin in de zomer elke dag zonnig het leven vieren in een tuin vol b...

´k Had eigenlijk geen tijd om dit te schrijven Ik ben niet met vakantie maar zit thuis Gekluisterd aan de bank en aan de buis Maar toch wou ik niet in gebreke blijven Geen tijd!!! Zeeën van tijd had ik ervoor Want ´k schreef dit tussen de medailles door

Zomerse stilte: gordijnen dicht, en het raam -- staat op een klosje.

langzaam brokkelde de Muziek af toen ik Verder liep maar de tijd kleurde hoorbaar die herinnering in met een aparte audio set net als stilte zijn accenten kreeg in het donkeren van avondlicht en de zon schitteringen liet spetteren in ultieme doorzichtigheid zo werkte ...

Een nieuwe digitale camera Wezenlijk verschil met analoge Met blijdschap heb 'k mij hierover gebogen Camera 'op pootjes' verdwenen, ja Iemand in huis, zonder in mijn maag stenen Vervolgens is mijn camera verdwenen

Hier ligt een man, die altoos voorwaarts runde: Zijn leven was bedrijf - regeren al zijn lust! Wat hij zichzelv' en ons niet gunde Zij met zijne asse - Rust. ---------------------------------------- uit: Puntdichten (1821-1827)

Sinds die nacht die ons weer bijeen moest brengen en die ons verder dan ooit van elkaar heeft vervreemd ben je langzaam maar zeker aan mijn gedachten ontglipt. Alleen vraag ik me soms nog af hoe je rode kater het maken zou die 's morgens natgeregend op het bed sprong en ons onder luid gesn...

De roos in de knop Verlangen om te bloeien Het hart gaat open Madeliefjes klein Lieflijk in het groene gras Vrij om te groeien Heilige Lotus Na lange tijd in modder Mooier dan ooit tevoren Gele paardebloem Witte elfjes met wensen Brengen ons geluk Het zomert bloemen ...

Goud Beijerland, Donderdag den eersten van den Oogstmaand twee millennia en vierennegentig seizoenen de nakende herfst en winter nog niet ingecalculeerd (met het oog op aanstaande, verwachte, voorspelde en gevreesde meteorologisch-epidemiologische klimaatveranderingen in het bouwka...

Stel, je kan opnieuw Met alles wat je nu weet Mag hij weer binnen?

Gekoloniseerd door de wetenschap Was ooit maan soortement van oefenlab 't Abstracte concept aarde werd plots'ling Door 'n aardopkomst gevisualiseerd Was goed te zien hoe complex en fragiel Ons leven uiteindelijk blijkt te zijn Door dit OVERVIEW EFFECT met als con- clusie dat de mensheid, wi...

De vlucht van de vlinder uit het oog verloren de grijze lucht wordt steeds grijzer steeds witter Eens was het vier uur in de middag een zomer in een zeer blauwe lucht en vlinders een vlucht vol vleugelkleuren O kinderen der onwetendheid het is langzaam heel langzaam wit geword...

ready, ready go roept de oude prins als hij het stalen ros bestijgt de liefde beweegt hem voort van huis naar haar het verlangen is te groot enkel om het licht het zonlicht met haar te delen de bezwerende reis tot de laatste lichtglans van de schemer

Langzamerhand krijgt de doorsnee-nederlander het in de gaten (jawel, mentaal): het wordt gevaarlijk je direct te uiten. Voor een speldeprik heet je racist. Onze gastvrijheid ligt in duigen... We staan met z'n allen onder censuur. Maar HIER kan ik nog mondig zijn: 'Mensen, moslims du...

De zonsopgang zien onderdompelen in moment vluchtig van aard Hoe zon begint te ontwaken van waaruit pracht en zacht worden onthuld tegelijk luister ik naar een kloppend hart badend in zee vol tederheid Zowaar geprikkeld door dit moois ben ik erg benieuwd voor wat zal komen. Met raam ope...

Het schemeren legt intiemheid in de wereld -- tederheid in mij.

Lanchero noemt hij zich schipper, held met wilde haren capitano op de kon-tiki houten vlot boven afgrond der peilloos zilten diepten een dark horse net als hij zelf in de donkere nacht onder toeziend oog der miljoenen en de helder wakende blik der leidsvrouw in het waagstuk ...

door herinneringen te bewaren kan ik het lijnenspel uit het schilderbestand beter bewaren Iedere streek tekent zijn eigen contrast scheidt de vlakken en schaduwt zelfs wit en zwart In het feeërieke lichtspel van manet bepaalt gloed de sfeer waarin het tedere spel zich ongezien a...

Twee nonnetjes in de Parijse zon, Van wie er één haar neus staat op te halen. Zeer uit het zicht van meurende kanalen, Waarna zich toch dit tweegesprek ontspon: “Ik zie hem niet, maar ik ruik hier de Seine.” “Blij toe, je ruikt gelukkig niet de mijne”.

In 't Zuiden, in Zuid-Beveland, waar over alle dijken, waar dicht over de waterkant de neveldiepten wijken, Waar zich tot aan de horizon de regelrechte lanen, - zover, zover ik volgen kon, - een schemerdoortocht banen, Heb ik in het vergeelde gras, in...

Hier in dit land van water en van wind en wolken die tot aan de hemel reiken, een pannenkoek van klei en zand en grind, vol kleine mensen achter hoge dijken, hier wordt als regel zuinig voortgeplant en heet de favoriete hobby maaien, de favoriete stand de middenstand, wil heel wat onweer tóc...

Een welverdiende zomeronderbreking In Bandoeng, Soerabaja, dan wel Peking Hoeft nooit meer reden zijn voor een belet Voor een beleving in een snelsonnet De wereld aan de Stille Oceaan Draait door, ook als de Krakatau zijn lava Out of the blue doet neerdalen op Java Geen satellie...

we wisten dat ze zouden komen de dromen zonder woorden en vol angst schreeuwen janken zal niet helpen want de ellendebronnen zijn zij en hun fone er waren al lang klachten over kinderen die nooit communiceerden en alle tijd aan hun hartsvriend gaven nooit hebben zij die vaar...

in die ene traan zag ik jouw en mijn heden en verleden vreugde en verdriet vanuit beider perspectief ontdaan van vals sentiment klaar glimmend en doorzichtig weerspiegelend al wat ons is gegeven wat in die traan valt te lezen is zo bijzonder ongekend vergeet vooral de vreugde niet ...

“Wat levert Coenraedt ons nu voor een streek? Waar zijn z’n snelsonnetten toch gebleven? Hij heeft drie weken lang hier niets geschreven, Hij laat ons toch niet zomaar in de steek?” Welnee, het zit heel anders dan u dacht: Ik reisde door de Gordel van Smaragd.

Natuur is voor tevredenen of legen. En dan: wat is natuur nog in dit land? Een stukje bos, ter grootte van een krant. Een heuvel met wat villaatjes ertegen. Geef mij de grauwe, stedelijke wegen, De in kaden vastgeklonken waterkant, De wolken, nooit zo schoon dan als ze, omrand Door z...