1847 resultaten.
Een luwtje
poëzie
4.0 met 2 stemmen
974 Nu voelt men warme geuren om zich walmen,
En warmte door de koele bomen wuiven, -
De snelle vliet schijnt moede voort te schuiven,
En in het matte schuiven nog te talmen;
Op de' akker buigen zich de blonde halmen
Ontzenuwd, en beschutten met haar kuiven
't Viooltje, dat geen vlinder komt bestuiven,
En dat de hette tussen 't graan voelt dwalmen…
Katknuppelen.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
873 Flinke boertjes, jonge maats!
Als ik tóveren kon leren,
Zou ik 't bordje gauw verkeren;
'k Stak jou voor de kat in plaats! -
Vraag je, wat ik wéten wou...
Hoe je 't dàn wel vinden zou?
Fij! het is een boos plezier. -
't Beest is ons tot nut geschapen,
Niet tot spel voor ruwe knapen...
Kom, verlos het arme dier!…
Melden
gedicht
5.0 met 2 stemmen
3.465 Wat gemeld moet
want geweten: onder meer waarom niet
op de plaats gebleven, bewijs van nog
bestaan en mate van verstoren.
Is er een krijgen ook? Jazeker. Te noemen:
kansen. Maar hangt er wel van af. En wel.
Van af. Natuurlijk is er ook een wachten.
Er zijn rijen dus. Een rij is onvermijdelijk.
Een rij. Wordt genoeg afgehandeld?…
Alle Zeven
poëzie
4.3 met 6 stemmen
2.054 Hártstochten gaan en komen op de maat
Van mijner diepre Ziel geheimvol deinen,
En heel mijn liefde was een morgendroom.
Maar, boven al de Schijn des Tijds uit, staat
Gij in uw koelte, al-enig-vaste-en-reine,
O, Cijfer, waar 'k op tuur, in vreemde schroom.…
Rust.
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.068 Gevoelens domen mat, uit tijden die eens waren.
Vertoef nog, vreemde weelde van die kalme nacht;
naar dees vergetende uur heb ik reeds lang getracht;
laat om mijn moede ziel uw eeuwge schaduw hangen.
Maart 1893…
Een lege postbode verdrinkt op de landweg
poëzie
3.7 met 7 stemmen
3.640 Morriën
het is verdomd al weer haast herfst
en mijn vermoeid lichaam dat geen honing kent
lichaam zwak boven mate en gespleten
het is een oud huis als in Greenwich Village
de bomen staan haastig in te pakken
hun bladeren gaan in de koffers van de grond
de wind is een gezwinde sleutel
en over het deksel legt zij een kleed van wolken…
herfst
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
650 vlagen
storm tegen de reinheid van deze dag
grijze nissen die zich verschuilen tegen zichzelf
blijken te geloven dat de dood voorhanden is
wanneer ik het tuinieren staak en mijn gekooide ren
levenloos verlaat - ik huiver niet maar wens
dat zachte handen me zullen dragen -
achter het venster Oktobert de regen zich
in een harnas van mat…
Het Inner-oog?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
410 Het biezen hart heeft
ongetelde kamers, de
verlichting kiert door de
ontboezeming, het inner-oog
ligt in het laatje van verwachtingen,
de waarheidssleutels liggen onder
de mat van de kaal gelopen
verkenningen, de scharnieren van
het glimmende harnas van het
heden moet nog worden gesmeerd, als
- tot de laatste draad - versleten
jas,…
een schandalig vers
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.790 En na dat uur ging zij naar huis, de matten bleven vuil
Maar dat kon me niet schelen want wat ik kreeg in ruil ?
Een zinderende middag vervuld van erotiek,
dat meisje lust er pap van ook al is ze katholiek.
Mijn moeder komt nu stof afdoen,
dat mens is haast bejaard.
ze kan daarna de vaat nog doen,
zo blijft mijn lijf gespaard.…
mijn fototoestel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
814 Kinderen hun kattenkwaad,
ook mijn gezin en mijn beste maat.
Laat ik hem houden en dat hij nog lang mag leven,
zodat ik er veel genoegen aan hem kan beleven.…
Instelling
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
446 regels
Uiteen of opgeteld
De vragensteller verheven
Boven al te saam
Is een illusie gebleven
Een verwisseling van naam
Soms is wijsheid spoorloos
Al straalt zij in kwatrijnen
Dan weer ondoorgrondelijk oeverloos
Maar wil zij niet verschijnen
Schertsend met voor en tegenstelling
Anders doen of wensen
Zo is elke klinkende vertelling
Gehouden aan de maat…
Dans der dansen
hartenkreet
4.8 met 12 stemmen
708 Ik volg de maat van mijn bonzend hart.
Zo dwingend en nabij, haar welwillende genegenheid,
’n stilzwijgend wederzijds genieten, vol lieflijke tederheid.
Verre bloedeilanden nu verbonden.
Het snelle einde met een dankbare tedere omhelzing,
nog een vlugge boodschap:”Ik hou van je mijn prinses”.
“Ik ook, ik hou ook van je pappie”.…
Kind met het bleek gelaat
poëzie
4.0 met 1 stemmen
818 Kind met het bleek gelaat, dat van uw wijde blikken
geen liefde in mat gebaar noch in lede ogen ziet,
maar in uw zedig kleed uw knieën weet te schikken
zó, dat me te elken male een laaie drift doorschiet:
gij zult het nimmer aan mijn vrome woorden weten
hoe mijn begeren om uw kleren dolen dorst;
maar ìk draag in me-zelf de wonde, zelf gereten…
Het geschrevene blijft?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
434 Woorden wonen niet in boeken,
ze leven in mensenhoofden, onder
stenen, tussen rottend blad
witte sporen van paddenstoelen
wel gesponnen, net niet klaar om te
gebruiken, vervloekt door herkomst en
afkomst doorzichtig glas, onbreekbaar
als druppels regen in een schemerplas
hun gelijkenis met de maat der dingen,
ongenaakbaar als onvoltooide…
Private Geoff Young
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
449 En toen het met het schoolgaan was gedaan
Nam mijn vader me onder zijn hoede
En leefde ik in zijn schaduw een bestaan
Als hulpje bij het varkensvoeden
Tot op het dorpsplein wat soldaten
Eens hun wapens kwamen demonstreren
En met mij en m'n maten begonnen te praten
Over wat je in het leger al niet kon leren
Waardoor we opgewonden vonden…
Een biezen hart?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
383 Het biezen hart heeft
ongepelde kamers, de
verlichting kiert door de
ontboezeming
van verwachting,
de waarheidszin heeft
voldoende mazen om
emoties op te vangen,
rusten op de mat van alle
kaal gelopen herinneringen
het glimmende harnas
van de toekomst blijft bereikbaar
tot aan de motten van een
te lang gedragen jas
waarin ik mij thuis…
Onze pubers zijn strontverwend
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
898 Ze slapen in een lekker bed, eten wat ze willen
Doen stiekem een blowtje en gaan met maten chillen
Liggen languit voor de buis in een goed verwarmd huis…
Liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Onder de maat is God onwaardig.…
Wim van der Horst
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
483 de eerste helft voor beide onbevrucht,
maar na de rust wordt Wimpie oppermachtig
Een pass op maat wordt duikend ingekopt,
de bal treft doel, het tempo wordt verhoogd,
Den Bosch blijft vanaf nu steeds in control
Na nog twee treffers is hij maar gestopt,
met 3-0 is de vijand afgedroogd,
men weet heel goed: the winner takes it all…
zijn
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
462 verborgen
is geenszins een gemis, het sluit soms een wonde
ik leg de velden vast op een plaat
en breng mijn bestaan naar u toe
wellicht ervaart u iets van waarin ik baad
en zie ook niet wat ik achterlaat
zelfs dat maakt de geest vaak helder
alsof je even niet afdaalt in een schaduwrijke kelder
ik schrijd voort in mijn vertrouwde vertraagde maat…
De zachte apocalyps (2)
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
441 overleg structuur zonder
wapens en machtuitoefening
als gangbaar model te
ontwikkelen met rust en
vrede in gelijkwaardigheid
de resultaten waren
bijzonder diverse naties
kwamen tot grote bloei en
vervielen weer zonder de
direct desastreuze
gevolgen uit vroeger tijden
nieuw modern verandering
waren de triggers terwijl
menselijkheid de maat…
ChatGTP
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
417 een altijd parate steun en toeverlaat
een bron van kennis en digitale maat
helpt als gids bij elke eindeloze vragen
met door mensen bedachte antwoorden
een computer met eindeloos geheugen
verbindt de geschiedenis met het nu
door ideeën sneller dan snel te delen
stimuleert zij de creatieve mens
in haar schaduw schuilt ook het gevaar
van…
NK in Thialf
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
578 Hidde Dai Dai en Prins Friso
Kjeld Tijmen Matthew Wesly Dijs
Kai Bryant Joep Nathan en Beau
Yves de Hair Homme Jan Luc en Stein
Colin Geophrey ging Snel als Crispijn
Rinze Bart vloog nog niet als een Pijl
Casper Kayo en Nuis razend vlug
Als vanouds, net als Dalrymphe Plug
Eind december volgt nog -
zonder Kolder
het OKT, dan rijden Mats…
We noemen hem Kees VI
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
328 verwachtingsvolle gedachtes
die hij vaak heeft gehad
zelfbedachte antwoorden
waar hij het mee deed
avonden vol verlangens
bleekjes verdicht in rookwolken
met nevel gevulde glazen
zoals jazzblazers dat razend konden
van maat wisselen
rondgebreide dwaze bedenksels
stekelige heksenafrekeningen
beledigingen aan adressen
en nog…
De eenvoud
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
396 Men zoekt het nieuwe, 't onbekende pad,
In vrije versen, zonder rijm of maat;
Maar 't hart, dat stille hoop en liefde had,
Verlangt terug naar wat weleer bestond en baadt.…
ze noemen hem Sjors; de gitaarman
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
425 blij wuivende wijven
doch voor zuinige bierzuipers
gebruikte servettenschrijvers
benarde-situatie-verblijvers
bezorg ik mijn liederen
bekorend in diepere lagen
van overspoelende klanken
als golven van de hoorbare
zee der onverzoenlijkheden
ik vervang licht verteerbare noten
door hard krakende uitbraken
met droogkokende moten
als maten…
Monsters van nu
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
357 Een handdruk, een deal, een belofte op maat,
en ergens verliest weer een ander zijn staat.
Sommige leven van cijfers en macht,
ze schrappen een naam na een echt kort gedacht.
Geen kreet en geen bloed, geen zichtbaar gevecht,
maar dromen verdwijnen heel stil en heel echt.…
De prijs van welvaart
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
389 papieren
Denkt met u mee, wil u plezieren
Is bereid tot verzoenen
door op uw kosten te vergroenen
Chemours vergiftigt water en land
met een pak vergunningen in de hand
Eet geen groente uit uw tuintje
Laat de kippeneitjes onberoerd
De zorgzame overheid laat u huilen
Chemours kan verder met vervuilen
Omwonenden Schiphol raken moe en mat…
het hangijzer
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
233 Het vooruitzicht is nu juist het hangijzer
dat te lang in deze veel te hete zon is blijven liggen
waar je alleen maar je vingers aan kunt branden
Een zekere mate van zelfkastijding is mij echter
als geboren antitheïst
niet vreemd
wel vreemd zijn de grote hoeveelheden
zoete trivialiteiten
die hier almaar geslikt worden
of genegeerd
zonder…
Shinrin-yoku
netgedicht
1.9 met 12 stemmen
147 Ruimte tussen licht
een adem die mij draagt
zonder mij te noemen
Tussen stammen die
geen haast kennen, opent het bos
een ruimte waarin mijn adem langzaam de maat
hervindt en elke stap minder van mij verlangt dan aanwezigheid.…