1569 resultaten.
Aan de ziel
poëzie
3.8 met 11 stemmen
8.285 Gij, kristallijne drop uit de altijd vloeibre bron
Gij, onüitspreekbaar Iets, uit 't eeuwig Al gerezen!
Ontstoffelijke Ziel, waarín ik klaar kan lezen
De waarheid van 't bestaan van hem die nooit begon,
Der Oorzaak, zonder welk 't gewrocht niet wezen kon!
Gij wordt van mij beschouwd met een eerbiedig vrezen.…
Vredeswens
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
3.148 'liefde' de bron zo afwezig.
Bij ieder een groot verlangen,
vertaald in vele lofgezangen.
Toch lukt het hun niet,
en doen ze liever verdriet.
Het niet kunnen laten,
om oordelend te praten.
Gelijk zijn aan hun plaatje,
om een eigen 'ego' draadje.
Het leven zo mooi in bestaan,
elk heeft er een deel aan.…
De eenzame schilder
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
665 De eenzame schilder
schildert met magisch realisme
de dood van inwendige ziel
slooft de hele winter
zijn verstand letterlijk
uit zijn handen
wanhoop staat altijd
voor hem klaar
als bron van inspiratie
vallen de lijken
per dozijn uit de kast
op canvas kan je alles
tot leven krijgen
zelfs de vele gezichten van de dood
en…
Mildheid?
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
551 Het is slechts een uitstel, het raakt,
maakt alles en iedereen relatief
gelijk, waarin een rusteloze
heimwee broedt, een symboliek
in de betekenis van de zoektocht
naar de bron van het vruchtwater
waaruit ik vertrok en later met de
ballast van mijn wetenschap in het
ransel, wat steeds zwaarder woog,
- gemeten naar de geestelijk afstand…
Mijn kind, ik ben niet rijk
poëzie
4.1 met 8 stemmen
2.341 Nu, in de stralen van de zon,
In 't water der gemene bron,
In 't blanke brood dat 'k werkend won,
Herproef ik reiner al de lusten
Wier lippen ik als eigen kuste.
Vaak, levend maar van hand in tand,
Een zwerver door der mensen land,
Zag ik in toegestoken hand,
Hoe klein en armlijk koperstuk
Tot klinkklaar goud werd van geluk.…
Drift
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.092 Kijk naar de zon
Dit moment keert zich nooit meer om
Heb respect voor jezelf: je enige bron…
Intelligentie
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
584 Elke seconde, in ieder uur van de dag,
keerde ik terug tot mijn bron die niet langer
leegte, bedreiging of desastreuze wanhoop uitademde.
Dat deed en doet er toe!…
In liefde & in vriendschap
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.794 de kunsten
in het schetsboek van het hart
Teken dan met overgave
alles wat een mens vermag
Leef je uit in verre reizen
zet met mij de eerste stap
naar dat heimelijk onbekende
tot de kern en omgekeerd
Ik schenk jou een sterrennevel
blauwer dan de diepste zee
Overal waar jij jouw voet zet
reist de hemel met je mee
Neem dit aanbod – bron…
Levensgenieter
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
620 Hij was een echte levensgenieter,
straalde in volle glorie van hem af,
hij was een pure bron van vermaak
iedereen die hem zag, wist,
deze man, is blij.…
Praeludium.
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.547 De wisselende lichten van de zon
met schijn en schaduw over wisseling
van aardse vorme' en kleuren, ieder ding
altijd weer anders, altijd weer een bron
van nieuw verheugen, dat komt ongeweten
en weer verdwijnt, verglijdend als het licht:
maar van de geest is, niet van 't wisselzicht
het heilig wezen, dat wij schoonheid heten.…
DE SEIZOENEN
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.473 Ook Uw beide zusters duldden
Bij het afgaan van dit pad,
Dat mijn gul gebrachte hulde
Om een gunst, een weergroet, bad;
Zomer heeft haar doek verschoven,
En haar boezem bloot gemaakt,
Zacht heb ik die bron der hoven
Met de lippen aangeraakt;
En dat kind, wier lieflijk Leven
Duurt zolang de koekoek lacht,
Heeft mij hier een bloem gegeven…
Bloed
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
854 De bron waaruit dit opwelt is een wond.
Ze bloedt en men lacht. Zwachtel haar.
Maak haar zacht. Dwing haar niet.
Lach niet, stelp. Houd de stroom nauw.
Tot ze in de monding de zee ontmoet.
4.
Forgive them, father, for they know not what they do.
De liefde doet u groeien, maar kruisigt u ook.…
spoorloos
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
448 het spoor loos
zocht ik de bron
de wortels van mijn bestaan
die plakkerig als stroop
bleken te kleven
langs het zwarte git
van wegen die mijn vader baande
zijn vruchten rijpten
negen in getal
in het vrouwelijk schoon
waarlangs ruiende drift
zijn potlood sleep
als strepen van krijt
op zwarte wegen
diep gekerfde pijnen
uit tranen van…
Volmaakt?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
552 en het nieuwe tijdloos te strelen
het kwetsbare van eindigheid te ontdoen
laat ons nog even los bestaan van alle
weelde van het onmogelijke niet alleen te zijn
zo arm en weinig zodat het ons aan niets ontbreekt
niet bedroefd te zijn in werelds zorgelijke wegen
van onvolmaaktheid te mogen leven met de pijn,
gereinigde zuiverheid uit de bron…
Zeven ?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
466 ontsponnen
om zeven dromen te behagen
even zovele tranen verwelkt
van zeven rozen, één voor
elke eenzame nacht gekozen,
zoektocht langs de zeven
doornen, wadend in zeven
druppels bloed, door de
Melkweg van de zon
zich een weg te wanen
in zeven verloren jaren,
waar de Odyssee eindigde en
begon, komt het antwoord uit
de zevende bron…
moedersdag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
485 zijn als dichtbegroeide heuvels
waarin wij een schuilplaats weten
alwaar de zakdoek van toewijzing
ons de tranen van verdriet droogt
moeders
zijn van bonte bloemen het boeket
dat een schilderpalet toveren kan
om kleurrijk het leven te vrolijken
met de prachtige lach van vreugde
moeders
zij zijn als de zee van het leven
een eindeloze bron…
Bloemen op het veld.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
550 Die fraaie Engelbewaarder me door jou geschonken
Heeft vet zijn bewijzen geleverd
Bankrekening die de pan uitswingt gewoon nonsens
Brengt waarlijk geen prachtige sereniteit
Het geluk maak je zelf
Je wilde tuin begluren best heftig passie ook zo puur natuur
In het verleden jou verdedigd met al mijn vermogens of onvermogens
Heden mijn bron…
Waar liefde wonen kan
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
568 Liefde gedijt op een bron vanbinnen,
twee harten gevuld met drijvende kracht.
Je kunt elkaar ook pas echt beminnen
als je voelt dat warme respons je wacht.
Waar mensen elkaar in wezen omzeilen
slechts werken aan schijn van zekerheid,
kunnen zij slechts het oppervlak peilen,
en opgaan in grijze geregeldheid.…
Kan pijn je leiden?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
399 Het karakter blijft ook behouden in
of onder een gerimpelde huid, en in
de poriën van ervaring en zelfbehoud
ook in tekenen van onheil en naderend
verval, blijft water helder in de gedachten
van de ziel tot aan de Achilleshiel, tot het
terugvloeit naar bron van de moederschoot,
alleen angsten brengen je dichter bij de dood.…
Moeder van alle moeders
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
801 Zij is het, de moeder van alle moeders,
Zij is de bron van liefde in het heelal.
Wanneer mijn eigen tijd gekomen is,
is het met haar lief gelaat voor ogen,
dat ik in haar zachte armen sterven zal.…
thuis
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
666 een eigen thuis
is de bron waaruit leven groeit
zich vertakkend in relaties
kinderen en herinneringen
een eigen thuis
wordt door muren geschraagd
die geen andere decoratie vragen
dan vertrouwen, liefde en toewijding
een eigen thuis
na een drukke dag van werken
is iets om naar terug te gaan
om er schuilend rust te vinden
een eigen…
Geboren in het ochtendlicht
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
421 De stad is ook vandaag weer een bron
van eeuwig leven. Jaren, maanden
rijgen zich aaneen; zijn met de dag
van haar geschiedenis verweven.
In haar centrum klopt het hart;
bij iedere hartslag worden haar
burgers opnieuw voortgedreven.
De ochtend geeft aan haar wereld nieuw bloed.
Geeft aan iedere geboorte het burgerschap voorgoed.…
Adonai de enige
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
402 addertjes tezaam
al die in vleselijke lusten gaan
onze God heeft een Naam
roept elk kind bij naam
in Jezus Christus onze Heer
-die zegt-
een iegelijk dan: die
mij belijden zal bij de mensen
dien zal ook ik belijden bij
mijn Vader die in de hemelen is
de Geest van liefde vrijheid kracht en leven
de Trooster ons gegeven
de bron…
Irene
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
573 Vanuit Matisse of Mondriaan als bron
klotste een woordelijk stroompje.
We kregen onze innerlijke beloning:
wonderlijk als spaanse margrieten in de winter.…
Cloud nine
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
519 .
___________________________________
Hoe heel is het Al
Het Al is nooit heel
Een nevel baart sterren
Ook sterven er veel
Stelsels van licht
Van een maan en een zon
Die langzaam verdwijnt
Als een zalm bij de bron
Waren de pictures
Van Hubbles niet nep
Ze zijn tien keer beter
Met dank aan James Webb…
gouden gift - van harte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
605 krijgt morgen zo nieuwe betekenis
meer nog dan een duiding van tijd
als het symbool van de veerkracht
waarmee jij de uitdaging omarmt
als mens vooral verder te groeien
in volle verbinding met de wereld
vol mensen die jij liefhebben mag
dat jij elke dag met en voor hen
in de mallemolen van het leven
die de voor- en tegenspoed kent
een bron…
De mystiek van de wintertuin
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
504 Het licht valt als adem op
de kale takken, breekt in ijzige lijnen,
danst op het stille oppervlak, en ik besef dat ook
mijn eigen rust een pure bron is waar alles wat stil leek ontwaakt.…
Buren van de Nacht
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
240 woon
zij vouwde stil
met dagen klein
liet hen de maat
van alles zijn
twee honden aan
haar zij,geen
mens meer dicht
geen burenvrij
zij hield de wacht
droeg de schrik
de stilte ademde
te dicht,te dik
hij boven haar
als wakend oog
die door de uren
mee bewoog
hij zag wat zij
niet zeggen kon
de dreiging zonder
naam of bron…
Gouden stroom
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
961 Want liefde … is de bron van het leven.…
Dementie
hartenkreet
3.2 met 33 stemmen
2.859 Ik wil een klein gedichtje voor je maken,
over het licht, de warmte en de zon
ik weet dat ik je niet meer kan bereiken,
omdat je leeft vanuit een andere bron
dan de onze, kinderlijker, misschien stiller
je leven is, de koffie, en bezoek
een beetje aandacht en een beetje zingen
teruggaan in de tijd van spel en koek...…