Alle inzendingen over brons

1569 resultaten.

Sorteren op:

Aan de ziel

poëzie
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 8.285
Gij, kristallijne drop uit de altijd vloeibre bron Gij, onüitspreekbaar Iets, uit 't eeuwig Al gerezen! Ontstoffelijke Ziel, waarín ik klaar kan lezen De waarheid van 't bestaan van hem die nooit begon, Der Oorzaak, zonder welk 't gewrocht niet wezen kon! Gij wordt van mij beschouwd met een eerbiedig vrezen.…
Aagje Deken29 november 2020Lees meer >

Vredeswens

netgedicht
4.4 met 27 stemmen aantal keer bekeken 3.148
'liefde' de bron zo afwezig. Bij ieder een groot verlangen, vertaald in vele lofgezangen. Toch lukt het hun niet, en doen ze liever verdriet. Het niet kunnen laten, om oordelend te praten. Gelijk zijn aan hun plaatje, om een eigen 'ego' draadje. Het leven zo mooi in bestaan, elk heeft er een deel aan.…
Vos Andrea5 december 2010Lees meer >

De eenzame schilder

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 665
De eenzame schilder schildert met magisch realisme de dood van inwendige ziel slooft de hele winter zijn verstand letterlijk uit zijn handen wanhoop staat altijd voor hem klaar als bron van inspiratie vallen de lijken per dozijn uit de kast op canvas kan je alles tot leven krijgen zelfs de vele gezichten van de dood en…
mobar9 januari 2011Lees meer >

Mildheid?

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 551
Het is slechts een uitstel, het raakt, maakt alles en iedereen relatief gelijk, waarin een rusteloze heimwee broedt, een symboliek in de betekenis van de zoektocht naar de bron van het vruchtwater waaruit ik vertrok en later met de ballast van mijn wetenschap in het ransel, wat steeds zwaarder woog, - gemeten naar de geestelijk afstand…
pama4 juli 2011Lees meer >

Mijn kind, ik ben niet rijk

poëzie
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.341
Nu, in de stralen van de zon, In 't water der gemene bron, In 't blanke brood dat 'k werkend won, Herproef ik reiner al de lusten Wier lippen ik als eigen kuste. Vaak, levend maar van hand in tand, Een zwerver door der mensen land, Zag ik in toegestoken hand, Hoe klein en armlijk koperstuk Tot klinkklaar goud werd van geluk.…
P.C. Boutens15 februari 2012Lees meer >

Drift

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.092
Kijk naar de zon Dit moment keert zich nooit meer om Heb respect voor jezelf: je enige bron…
Sharlee12 januari 2013Lees meer >

Intelligentie

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 584
Elke seconde, in ieder uur van de dag, keerde ik terug tot mijn bron die niet langer leegte, bedreiging of desastreuze wanhoop uitademde. Dat deed en doet er toe!…

In liefde & in vriendschap

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.794
de kunsten in het schetsboek van het hart Teken dan met overgave alles wat een mens vermag Leef je uit in verre reizen zet met mij de eerste stap naar dat heimelijk onbekende tot de kern en omgekeerd Ik schenk jou een sterrennevel blauwer dan de diepste zee Overal waar jij jouw voet zet reist de hemel met je mee Neem dit aanbod – bron…

Levensgenieter

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 620
Hij was een echte levensgenieter, straalde in volle glorie van hem af, hij was een pure bron van vermaak iedereen die hem zag, wist, deze man, is blij.…
An Terlouw31 augustus 2014Lees meer >

Praeludium.

poëzie
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.547
De wisselende lichten van de zon met schijn en schaduw over wisseling van aardse vorme' en kleuren, ieder ding altijd weer anders, altijd weer een bron van nieuw verheugen, dat komt ongeweten en weer verdwijnt, verglijdend als het licht: maar van de geest is, niet van 't wisselzicht het heilig wezen, dat wij schoonheid heten.…

DE SEIZOENEN

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.473
Ook Uw beide zusters duldden Bij het afgaan van dit pad, Dat mijn gul gebrachte hulde Om een gunst, een weergroet, bad; Zomer heeft haar doek verschoven, En haar boezem bloot gemaakt, Zacht heb ik die bron der hoven Met de lippen aangeraakt; En dat kind, wier lieflijk Leven Duurt zolang de koekoek lacht, Heeft mij hier een bloem gegeven…

Bloed

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 854
De bron waaruit dit opwelt is een wond. Ze bloedt en men lacht. Zwachtel haar. Maak haar zacht. Dwing haar niet. Lach niet, stelp. Houd de stroom nauw. Tot ze in de monding de zee ontmoet. 4. Forgive them, father, for they know not what they do. De liefde doet u groeien, maar kruisigt u ook.…

spoorloos

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 448
het spoor loos zocht ik de bron de wortels van mijn bestaan die plakkerig als stroop bleken te kleven langs het zwarte git van wegen die mijn vader baande zijn vruchten rijpten negen in getal in het vrouwelijk schoon waarlangs ruiende drift zijn potlood sleep als strepen van krijt op zwarte wegen diep gekerfde pijnen uit tranen van…

Volmaakt?

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 552
en het nieuwe tijdloos te strelen het kwetsbare van eindigheid te ontdoen laat ons nog even los bestaan van alle weelde van het onmogelijke niet alleen te zijn zo arm en weinig zodat het ons aan niets ontbreekt niet bedroefd te zijn in werelds zorgelijke wegen van onvolmaaktheid te mogen leven met de pijn, gereinigde zuiverheid uit de bron…
Pama17 december 2015Lees meer >

Zeven ?

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 466
ontsponnen om zeven dromen te behagen even zovele tranen verwelkt van zeven rozen, één voor elke eenzame nacht gekozen, zoektocht langs de zeven doornen, wadend in zeven druppels bloed, door de Melkweg van de zon zich een weg te wanen in zeven verloren jaren, waar de Odyssee eindigde en begon, komt het antwoord uit de zevende bron…
Pama5 augustus 2020Lees meer >

moedersdag

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 485
zijn als dichtbegroeide heuvels waarin wij een schuilplaats weten alwaar de zakdoek van toewijzing ons de tranen van verdriet droogt moeders zijn van bonte bloemen het boeket dat een schilderpalet toveren kan om kleurrijk het leven te vrolijken met de prachtige lach van vreugde moeders zij zijn als de zee van het leven een eindeloze bron…

Bloemen op het veld.

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 550
Die fraaie Engelbewaarder me door jou geschonken Heeft vet zijn bewijzen geleverd Bankrekening die de pan uitswingt gewoon nonsens Brengt waarlijk geen prachtige sereniteit Het geluk maak je zelf Je wilde tuin begluren best heftig passie ook zo puur natuur In het verleden jou verdedigd met al mijn vermogens of onvermogens Heden mijn bron…

Waar liefde wonen kan

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 568
Liefde gedijt op een bron vanbinnen, twee harten gevuld met drijvende kracht. Je kunt elkaar ook pas echt beminnen als je voelt dat warme respons je wacht. Waar mensen elkaar in wezen omzeilen slechts werken aan schijn van zekerheid, kunnen zij slechts het oppervlak peilen, en opgaan in grijze geregeldheid.…
Ludy Bührs26 november 2017Lees meer >

Kan pijn je leiden?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 399
Het karakter blijft ook behouden in of onder een gerimpelde huid, en in de poriën van ervaring en zelfbehoud ook in tekenen van onheil en naderend verval, blijft water helder in de gedachten van de ziel tot aan de Achilleshiel, tot het terugvloeit naar bron van de moederschoot, alleen angsten brengen je dichter bij de dood.…
Pama12 februari 2020Lees meer >

Moeder van alle moeders

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 801
Zij is het, de moeder van alle moeders, Zij is de bron van liefde in het heelal. Wanneer mijn eigen tijd gekomen is, is het met haar lief gelaat voor ogen, dat ik in haar zachte armen sterven zal.…

thuis

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 666
een eigen thuis is de bron waaruit leven groeit zich vertakkend in relaties kinderen en herinneringen een eigen thuis wordt door muren geschraagd die geen andere decoratie vragen dan vertrouwen, liefde en toewijding een eigen thuis na een drukke dag van werken is iets om naar terug te gaan om er schuilend rust te vinden een eigen…

Geboren in het ochtendlicht

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 421
De stad is ook vandaag weer een bron van eeuwig leven. Jaren, maanden rijgen zich aaneen; zijn met de dag van haar geschiedenis verweven. In haar centrum klopt het hart; bij iedere hartslag worden haar burgers opnieuw voortgedreven. De ochtend geeft aan haar wereld nieuw bloed. Geeft aan iedere geboorte het burgerschap voorgoed.…

Adonai de enige

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 402
addertjes tezaam al die in vleselijke lusten gaan onze God heeft een Naam roept elk kind bij naam in Jezus Christus onze Heer -die zegt- een iegelijk dan: die mij belijden zal bij de mensen dien zal ook ik belijden bij mijn Vader die in de hemelen is de Geest van liefde vrijheid kracht en leven de Trooster ons gegeven de bron…

Irene

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 573
Vanuit Matisse of Mondriaan als bron klotste een woordelijk stroompje. We kregen onze innerlijke beloning: wonderlijk als spaanse margrieten in de winter.…

Cloud nine

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 519
. ___________________________________ Hoe heel is het Al Het Al is nooit heel Een nevel baart sterren Ook sterven er veel Stelsels van licht Van een maan en een zon Die langzaam verdwijnt Als een zalm bij de bron Waren de pictures Van Hubbles niet nep Ze zijn tien keer beter Met dank aan James Webb…
Maxim12 juli 2022Lees meer >

gouden gift - van harte

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 605
krijgt morgen zo nieuwe betekenis meer nog dan een duiding van tijd als het symbool van de veerkracht waarmee jij de uitdaging omarmt als mens vooral verder te groeien in volle verbinding met de wereld vol mensen die jij liefhebben mag dat jij elke dag met en voor hen in de mallemolen van het leven die de voor- en tegenspoed kent een bron…

De mystiek van de wintertuin

netgedicht
1.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 504
Het licht valt als adem op de kale takken, breekt in ijzige lijnen, danst op het stille oppervlak, en ik besef dat ook mijn eigen rust een pure bron is waar alles wat stil leek ontwaakt.…
CB2 januari 2026Lees meer >

Buren van de Nacht

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 240
woon zij vouwde stil met dagen klein liet hen de maat van alles zijn twee honden aan haar zij,geen mens meer dicht geen burenvrij zij hield de wacht droeg de schrik de stilte ademde te dicht,te dik hij boven haar als wakend oog die door de uren mee bewoog hij zag wat zij niet zeggen kon de dreiging zonder naam of bron…

Dementie

hartenkreet
3.2 met 33 stemmen aantal keer bekeken 2.859
Ik wil een klein gedichtje voor je maken, over het licht, de warmte en de zon ik weet dat ik je niet meer kan bereiken, omdat je leeft vanuit een andere bron dan de onze, kinderlijker, misschien stiller je leven is, de koffie, en bezoek een beetje aandacht en een beetje zingen teruggaan in de tijd van spel en koek...…