3138 resultaten.
As woensdag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
457 Al zijn er deze nacht wederom dromen neergestreken,
is even iets in het echt niet door het schemer gebroken
schieten er zinnebeelden door ons heen onafgebroken,
ik mijmer kijk naar buiten, denk zijn 't oude paarse preken.
Wat deed ons wederom ontwaken, liet naar stilte neigen,
zal ook de adventtijd ons doorlopend weer doen zwijgen.…
Voorafspiegeling 5
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
635 En de schilder boetseert
oneindig en gebroken
de zonnebloemen die zich
wenden naar het licht
Koortsdromen spoken
door aaneengeregen dagen
niemand hoort de klop van zijn hart
hij weet het komt nooit meer goed
Het is voorbij
boven hem gakken de ganzen
zij weten waar ze gaan
een cirkelende buizerd
de voorafspiegeling van de dood…
beenruimte
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
116 het is hier weids
maar niet wijdvallend
binnen grenzen kleurt deze
achtergrond anders dan voorheen
een toebehoren, onvervreemdbaar
maar niet ondeelbaar
kijk, daar loopt een wandelaar
nog net binnen zichtruimte
zolang gebroken adem binnen
alle perken blijft
is het hier goed toeven
zelfs met gestrekt been, warempel…
Iedere dag nieuwe belofte
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
411 Met stralen doorzeeft
glanzend en weerkaatsend
fonkelende morgendauw
kleinood als een parel
in water tot kristal gereinigd
puurheid van sprankelend
ochtendlicht en gouden stralen.
Als liefde en teer geluk
in prille zonnegloed
die fluisterend zegt
en glimlachend belooft
dat verwachting deze dag
’t nieuwe licht ontsteekt
na duister weer…
Zomerfruit
hartenkreet
2.9 met 16 stemmen
1.672 Enkelhoog
Was het gras
De zomervruchten zoet
En onbespoten
De wolken
Wit en zacht
Als katoen
Zojuist ontsproten
De bijen
Vlogen bedrijvig
Van bloem,
Naar bloem,
Naar bloem
En te midden van dit schouwspel
Lagen wij
Zonder
Iets te doen
Onze eerste keer samen
Als man,
Als vrouw
Geen ring die wij droegen
Of belofte van…
Zoete pijn
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.814 Het is te laat, het is voorbij
maar wat geweest is tussen ons
is niet voorgoed verloren ;
de ervaring dat nabijheid tussen twee
kan uitgroeien tot onuitgesproken liefde
draag ik als kostbare belofte
voor altijd met me mee.…
Epitaaf
poëzie
3.5 met 10 stemmen
2.407 Zij die hem lieven, moeten niet verwijlen
bij de beloften die zijn jeugd hem gaf;
hij was, al waren giftig vaak zijn pijlen,
niet altijd ijdel, en niet altijd laf.
Hij hield veel van zichzelf, maar menig ander
vereerde hij met veel te grote haat.
En haat is liefde: min of haat elkander!…
Liefdeslied
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.568 Ze is veel meer dan alleen de manier
Niet slechts de belofte van pen en papier
Maar vooral wat daar voorbij ligt
Een meeslepend verhaal, een ontroerend gedicht
Ze is veel meer dan een brochure voor een vakantie
Niet slechts een een-dimensionale garantie
Ze is vooral de beleving van de reis
Een zonsondergang in Kenia, noorderlicht boven het…
In beelden
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
2.537 't Is veel te veel om uit te leggen,
maar hij begrijpt die 't zelfde ziet:
de klanken van de zomerweelde,
de zon die alles kust en kleurt,
de wind die door je haren speelde,
de morgen die naar kinderen geurt,
't zijn al beloften en symbolen
van waar ons hart eens toeven zal,
maar ach, de woorden zijn verscholen
in drukte en zorgen zonder…
Haar armen omhelzen
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
1.621 Morgendauw streelt
haar ogen wakker
als een zachte kus
de dageraad ontrolt zich
vol gouden belofte
aan haar voeten
ze laat zich bekoren
een warme glimlach
krult haar lippen
terwijl de wind
speelt met
koningwinter en de lente melodie
die beiden een duet fluisteren
alle twee aanlokkelijk
sneeuwvlokken
en roodblozende wangen
witte…
Het tuinhuis uit mijn jeugd
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.296 Ik ruik nog
de muffe rotlucht
van een winter
seizoen leegstand
de vochtigheid
die alles aanvrat
het jonge groen
amper ontsproten
modderige kanten
uitgebaggerde sloten
Maar het had
iets van belofte
een zomerlang
tussen de bomen
vlinders gingen
van bloem tot bloem
weg van harde
stadsgeluiden
luisteren naar
hun gezoem
Planten zaaien…
Kampioenen altijd gevraagd
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
783 versloeg
Hilbert die op een poepje zomaar uitgleed
Atje die ze er op de korte baan al af reed
Jan Bols die een wissel over sloeg
Kampioenen gehaald en gebracht
boeren nog goed met hun verleden
geen Kees Broekman en Jaap Eden
Zij worden in stilte herdacht
Op karakter wordt alweer gemist
Rudie Liebrechts de gaafste stilist
Eigen schuld belofte…
Versus
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
523 blikken omfloersen de daad
Weigeren, weifelen, wachten terstond
Geduld als schone zaak of ironische smaad
Versmeltend gedacht wat je niet zei of vond
"Beheerst beleid versus wettische macht"
Gedane gedachten nemen geen wederkeer
Verleidende zon, wat je wist, deed of dacht
Gesloopte gebouwen lokken opbouw meer en meer
Vervlochte beloften…
Vriendschap
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
1.869 Het is niet meer als toen de lente groen
met bloemen en beloften kwam getreden;
er is slechts afstand, feiten en fatsoen
maar weet: je hebt niet tevergeefs geleden
en duurt het nu nog wel een tijd als toen -
probeer getrouw te wachten in het heden.…
magere joodjes
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
952 vreemdsoortige bouwsel waaruit
zijn botten tevoorschijn kwamen bij elke zucht
soms vonden wij op straat een broodkorst
daar wierpen wij ons op, als waren wij hondjes
onder de smalende gezichten hoog uit holle vensters
donker waren de uren, zwart
luizen waren wij, verbergers
van een uitgemergeld lichaam de bedreiging
voor de helden van een nieuwe belofte…
ook morgen
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
854 monoloog
waar heftige windvlagen
zich ontdoen van zwarte gewaden en
een stoet van haast rituele wendingen omver
wordt geblazen
aarzel niet, breng me
tot waar ik zijn moet, leg jouw kinderen
in mijn armen, tussen de bloemen
en dat plekje,, aan de liefde gelijk
geef me, geef me lichter
de speelsheid van jouw woorden, voltooi mij
in belofte…
Stil
netgedicht
4.6 met 28 stemmen
1.154 Vanmorgen klonk
het zingen van een vroege vogel
zo zorgeloos,
het verlangen dat
daarin verborgen lag,
die wens om te vliegen,
haast onzichtbaar te landen
in de belofte van
een nieuwe dag
ik probeer dat gevoel
in tijd te vangen, raak
een verloren vrijheid aan
voor een enkel moment
valt het licht uiteen
in schaduwen die ik
nooit…
Klein doordeweeks
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
478 Ingeslapen belofte is verdwenen in een gapend gat.
De ochtend is nu vacant, stilte van weer een bezwete
nacht is verzwolgen door het lawaai van de stad.
Kunnen de dagen zich verdomme niet eens verzetten
tegen voortslepende sluiers van hun voorspelbaarheid?…
Misleiding
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
740 Vleiende woorden
indrukwekkend verhaal
in vol van beloften omfloerste taal
Een gouden troon
rozen en gedichten
vereerd, geliefd, gedoemd te zwichten
Ik hou van jou
zo makkelijk en los
gezegd, gefluisterd, als door een vos
Vol verleiding
nemende handen
de vrije wil, voorgoed aan banden
Geworden tot
iemands eigendom
de gesel van…
De zaag jankt het profiel
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
713 heb mijn tuinen ingericht
in de kleuren van mijn leven
ik streel de wind met mijn muziek
in rotsen gaat mijn stemming leven
heb mijn handen leeg
een helling vol beloften
mijn ravijnen zijn te geef
daar stort ik de gedrochten
mijn hamers zingen vormen
de zaag jankt het profiel
uit de ogen spreken normen
maar hun geest is nog dociel…
Ons hart
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
505 wezen mag
Slechts afgunst ons innerlijk kan bevolken
Laat elk hart warmer zijn dan een zomerdag
In stralende zonneschijn geboren
In glans die men aan de horizon ooit zag
Met vogelzang die elk mens kan bekoren
Laat elk hart zijn als het groen der bomen
Beschermend tegen regen en felle zon
Waar mensen in schaduw kunnen dromen
Over de belofte…
Zomerbloemen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
539 De belofte op het zakje was een diversiteit
aan zomerbloemen, dus ik gieter maar door.
Een door zonlicht opgeladen kleurlamp weet
die toverpracht extra te verlichten en straks
wanneer die bloemen echt tot wasdom komen,
ga ik ze lekker op Facebook zetten en eet
ik kogelbiefstuk bij hen en drink ik de
duurste witte wijnen bij hen.…
burn-out
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
552 de wijze waarop
het brein het duister
van de dag zoekt in de
schaduw van de nacht
die zich staat te bedrinken
aan de trog van de macht
dewelke mijn schedelpan
genadeloos heeft gelicht
en het heeft gevuld
met afgrijzen en waardevolle
prutsige beloften
niets kan waar zijn, wat ik
zie zijn schepselen die
mijn geest bevolken
wat ik hoor…
Verdwaald geluk
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
593 Ogen vonken
harten bonken
onbezonnen
hazensprongen
Geen berg te hoog
geen zee te diep
valse beloften
violet verdriet
De zon draait rond
schaduwen vallen
regen, regen, regen
de dijken breken
Platgetrapt gras
onvaste grond
zonder houvast
geen halm, geen mast
Bed van stilte
de nacht tast blind
eenzame vlucht
geen weg terug…
Boven de koorts van de wolken
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
371 Licht scheurt open
als een oude belofte,
en ik val omhoog,
gewichtloos,
maar zwaar van vuur.
Er is geen richting,
alleen hoogte
die zichzelf blijft opeten.
Ik ben
geen lichaam meer —
alleen echo,
alleen hitte,
alleen de vlam
die achterblijft
wanneer de vlammer al is verdwenen.…
HUBERTUS HUILT
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
424 Bram was een hele goede vriend van mij
De mens werd aangespoord hem snel te ruimen
Een woord om wat verzacht rond te bazuinen
Waar men op doelt; een moord, een jachtpartij
Ik ben Hubertus en de mens bespreekt
Of hij ook mij zal pogen neer te schieten
Het zou mijn medestanders zeer verdrieten
Indien men zijn belofte weer verbreekt
De dood…
HUBERTUS HUILT
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
415 Bram was een hele goede vriend van mij
De mens werd aangespoord hem snel te ruimen
Een woord om wat verzacht rond te bazuinen
Waar men op doelt; een moord, een jachtpartij
Ik ben Hubertus en de mens bespreekt
Of hij ook mij zal pogen neer te schieten
Het zou mijn medestanders zeer verdrieten
Indien men zijn belofte weer verbreekt
De dood…
Moederhart
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
4.459 Mijn moederhart is gebroken.
Vanaf de dag dat jij mij bent ontnomen.
Mijn moederhart is gebroken.
Nu ik besef dat jij niet meer bij mij zal komen.
Mijn moeder hart zal nooit meer helen.
Als ik denk aan jou humor, je lach en je leuke praatjes.
Mijn moederhart zal nooit meer helen.
Want wij waren vriendinnen / elkanders zielemaatjes.…
In de tuin der overwoekering
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
952 beweging
sluit ik de deur naar het gemis
en werp mijn blik nogmaals naar buiten
De gebroken tak wordt door een merel
zorgvuldig in zijn nest gelegd
zoals ik destijds je woorden heb gezocht
Nu worden ze begraven,
in onbegaanbare spelonken
ondergebracht
en niemand die erom maalt...…
Thuisreis
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.067 Het zijn niet alleen dromen
die het gebrokene helen
in je gedachten gestrand:
vlucht weg uit die nevels
en reik me je hand
Er is een binnenkomen
in dit teder strelen
een fluisterende wind:
je bent weer thuis
herinner een spelend kind
Er is nog aarde
in dit zwijgend dal
dus luister nog even
binnen is het warm
hier huist nog leven…