1994 resultaten.
Natuurlijk
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
720 Ik wroette diep in moeder aarde
vond verse vruchten in m’n hand
de blanke kernen van het leven
die gekiemde groeikracht geven
en zich ontworstelen aan ’t zand
Het liet mijn werken even rusten
diep verzinken in mijn eigen zijn
vragend of ik wel weet wie ik ben
het diepste van mezelf echt ken
de draad volg van m’n levenslijn
Ik hoor het…
Extatische Verslaving
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
991 Gedurende ontelbare heldere momenten
Bekruipt mij het vreemde gevoel
Dat ik je al jaren ken
Voel de adrenaline die ons weerzien
Duizend keer zo mooi maakt
Als het transparante schijnsel van de volle maan
Mijn hart klopt sneller dan het licht
Terwijl jouw handen rode plekken achterlaten
Op mijn bezwete huid
Zonder het te beseffen betover…
schaamrood
hartenkreet
3.4 met 47 stemmen
11.090 nimmer naar buiten draag
eigenlijk ben ik verlegen
maar niet naar jou vandaag
ik wil je smakkerig kussen
gewoon pats-boem recht toe recht aan
wat heerlijk zo te mailen
en dicht bij jou te staan
jij smult van mijn woorden
heimelijk ben je vast verliefd
waar je normaal van kan dromen
wordt je nu met passie gebrieft
eerlijk gezegd, ik ken…
Wat zou ik graag
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.097 Wat zou ik graag wat mooie woorden vinden
om jou te groeten die ik niet echt ken;
wat zou ik graag je hart aan 't mijne binden
maar zonder je te maken wie ik ben;
maar ach, de woorden moeten telkens wijken
en andere talen spreek ik niet;
hoe kan ik wat zo stil leeft laten blijken
als ik toch weet dat enkel liefde ziet.…
Heimwee
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
817 hond die uitgelaten
kwispelt op het ritme
van mijn verblijde hart
de buren wil ik lachend groeten
in straten waar men buiten leeft
bij open huizen zonder ruiten
waaruit de geur van koriander
appetijt opwekkend zweeft
maar vooral wil ik weer weten
dat ik zijn mag wie ik ben
graag gezien word als de open mens
die ik in mij van oudsher ken…
Volle maan
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
971 Welkom volle maan,
ik herken je donkere vlekken,
ze vervolmaken het licht,
op zoek naar plaatsen,
die ik wil ontdekken,
je lijkt nu wel héél dichtbij,
alsof ik je al jaren ken,
net als de liefde van mijn leven,
maar toch héél ver weg;
ik durf het nu wel te zeggen,
je bent prachtig en je straalt,
zou het niet leuk zijn,
wij twee samen…
Aan de avond........
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
697 Eens aan de avond van mijn leven
Als ik misschien niet veel meer weet
De mensen om mij heen niet meer ken
O Heer, wilt U mij dan niet begeven?
Aan de avond van mijn aardse leven
Als ik oud geworden ben, zwak en moe
Mij niet meer goed kan voortbewegen
Wilt U mij Heer, dan bijstand geven?…
Dus voorgoed nee
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
788 Dus voorgoed nee is je antwoord op
mijn nederige oproep om nog iets van
de geleden schade in te halen, het zal
allemaal wel, ik ken je niet meer, ik
ben je al veel eerder kwijtgeraakt, je
bent andere werelden ingedoken en mij
allang vergeten, tot fossiel verklaard.…
Zolang...
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
515 Zolang jij van mij blijft houden
zal het altijd zomer zijn
in jouw liefdevolle armen
lijkt zelfs regen zonneschijn
zolang jij van mij blijft houden
kan ik alle dingen aan
jouw nabijheid en jouw warmte
geven kleur aan mijn bestaan
zolang jij van mij blijft houden
ken ik weinig angst of pijn
jouw geruststellende woorden
maken grote zorgen…
De droom van een dorpsjongen
gedicht
3.1 met 26 stemmen
24.987 Nu ken ik alle kaden, alle stegen,
En de Palazzo's. En ik voel me warm.
Ik liet mijn hart hier achter, allerwegen.
(En op de Academie-brug mijn arm,
Mijn nier op de Rialto. En mijn lever,
Die liet ik achter op het Arsenaal.)
O, deze stad is boven spot verheven...
Maar zelf een rarekiek en toverzaal.…
"Herken Jij Mij ?"
hartenkreet
4.1 met 12 stemmen
871 Ik ken niets anders
dan die taal
van mijn stem,
soms veel te zacht.
En die woorden
zijn soms nodig
ookal komen ze
"onverwacht".
Ik loop óver
van gevoelens
zichtbaar voor wie
mij werk'lijk kent!…
de strijd verloren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.072 jaren meegedragen
en ja mijn lief
ik hield van jou
op mijn manier
van de dood ben ik
niet weggelopen
al die jaren hand in hand
en hoop na hoop
in wanhoop omgebogen
geen laffer vijand dan de onze
en ja mijn lief
ik hield nog meer van jou
en nu na al dit vechten
moegestreden
kijk je me aan
en je vraag waarom
waarop ik geen antwoord ken…
Boven klif op pad
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
623 Samen vlieg ik nu met jou
de kustlijn als scheids
tussen gevangen en vrij
De kamers onzer harten
samengesmolten
tot de absoluut grootste
Het litteken op mijn ziel
fluctueert grootte
in verweesde omschakeling
van hebben, naar houden van
Goed genoeg nu, ken ik jou
beslist de mooiste blootste
Hoog en karakteristiek
boven klif op pad…
regen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
853 duizenden spikkels
zacht en koud
net tranen van goud
ze vallen zachtjes op mijn gezicht
ze smelten
en vermengen zich met tranen
aan de hemel is geen plekje meer licht
precies zoals ik vanbinnen ben
ik voel me een slappe plas siroop
en niemand houdt van me, die ik ken
ik ga het liefst nu dood
kon ik de uren maar terugdraaien
want voor regen…
Aan de avond......
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 Eens aan de avond van mijn leven
Als ik misschien niet veel meer weet
De mensen om mij heen niet meer ken
O Heer, wilt U mij dan niet begeven?
En als eens mijn laatste avond is gekomen
En er een einde komt aan mijn bestaan
Wanneer en hoe dit zal zijn, weet U alleen
Heer, geef dan dat ik bij U thuis mag komen.…
DE ZONDARES
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.163 O Heer, ik ken die zaalge zondares;
Het was mijn ziel, die wenend voor U bukte,
Die met haar liefde Uw minnend hart verrukte,
De nardus gietend uit albasten fles.
Ze ontwond in drift de slingerende tres
Der haren die haar teedre schouders smukte.
Slavin, die kussen op Uw voeten drukte,
Was ze aller zondaars zoete meesteres.…
VOOR JOU
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
665 zingt jouw naam
vandaag
en ik vertraag
om het lied
en de akkoorden
te verwoorden
ondanks misverstanden
en scherpe randen
wil toch enkel maar
de zon zien in je ogen
de wind door je haar
bevlogen
dat gevoel van enkel maar
nu zijn
zonder schaduw
de ster die je bent
verwarmen
en omarmen
voor elk moment
blij dat ik je ken…
passie
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
810 maar werkelijke liefde ken ik niet
waar iedereen zo quasi-vanzelfsprekend
haar schoonheid roemt, extatisch, hartenbrekend
daar twijfel ik en merk een licht verdriet
jaar in jaar uit doorkruis ik haar gebied
klaar wakker om met uitgestrekte armen
naar haar juweel te reiken, haar erbarmen
zwaar is de terugtocht, grijs is het verschiet
spaar…
wensdroom
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
552 bestaat die plek
waar ik vaak ben
waar wolken kleven
waar ik op kan zweven
waar ik niemand zie
en niemand ken
waar de zon
haar warmte deelt
mij laat broeien
en gloeien
en onverwacht
mijn glimlach steelt
waar ik vlieg en vrij ben
als´n gelukkig kind
mee reis over zee
en kalme wind
ik ben er vaak
al klinkt dat gek
maar mijn dromen…
God help ons
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
528 Ik ken de filosoof
die zijn profeet liet afdalen
uit de bergen naar beneden
en hij riep 'God is dood'
Nietzsche, Zarathustra
zoiets heeft nu iets grappigs
maar het trof me als de bliksem
toen ik het las
ik was zestien
als de waarheid
waar je lang over nadacht
alles wat ik geloofde
was opeens vernietigd
omgekomen in de gedachtenstorm…
Van slag
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
762 En dan te weten dat normaal IK
degene ben,
die maar niet aan dat extra uur wennen
" ken"!…
Aan de avond....
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
520 Eens aan de avond van mijn leven
Als ik misschien niet veel meer weet
De mensen om mij heen niet meer ken
O Heer, wilt U mij dan niet begeven?
En als eens mijn laatste avond is gekomen
En er een einde komt aan mijn bestaan
Wanneer en hoe dit zal zijn, weet U alleen
Heer, geef dan dat ik bij U thuis mag komen.…
Aan de avond
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 Eens aan de avond van mijn leven
Als ik misschien niet veel meer weet
De mensen om mij heen niet meer ken
O Heer, wilt U mij dan niet begeven?
En als eens mijn laatste avond is gekomen
En er een einde komt aan mijn bestaan
Wanneer en hoe dit zal zijn, weet U alleen
Heer, geef dan dat ik bij U thuis mag komen.…
afscheid in termen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
550 het offer gebaart naar lege woorden
die zich uiten met verzen die ik niet ken
toch beweegt mijn mond in de klamme
wind waarvan ik weet dat die me bevrijdt
beloften zijn de knopen die de storm
schuwen voor grijpgrage schuldenaren
welken mij de drempel over laten treden
met bewegingen die ik eens terzijde had gelegd
de ruimte gebaart naar…
Gebroken stilte
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
532 Zeer beslist een weerslag zon-
der weerga
aangezien die
keen immer slechts groter werd
zonder begrip
van gevaar
dat zeer dreigend
echter veelal in gebroken stilte
in nevelen gehuld nadert
dat zeer dreigend
zonder ook maar teken of waarschuwing vooraf
zich opeens openbaart
Een risico
dat wij zeker
noch willen, noch moeten lopen…
Aan de avond
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
487 Eens aan de avond van mijn leven
Als ik misschien niet veel meer weet
De mensen om mij heen niet meer ken
O Heer, wilt U mij dan niet begeven?
Aan de avond van mijn aardse leven
Als ik oud geworden ben, zwak en moe
Mij niet meer goed kan voortbewegen
Wilt U mij Heer, dan bijstand geven?…
De taal.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.358 Zoek in u-zelf de Taal, en ken u-zelf in haar:
Haar spiegel is ons Al, haar uitdruk 't menslijk waar.
1822.…
Vrij
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
695 Ik vang de zon om te kunnen schijnen
val op sterren om alles te mogen wensen
en op klavertjes maar wel die van vier
Leer van de maan hoe op tijd te verdwijnen
van de regen in een malle bui het wellustig plenzen
in het moment zijn van ieder willekeurig dier
De druif proeft me al haar wijnen
van mensen leren kennen ken ik mensen
het leven…
goed persoon
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
767 Iedereen die ik ken vindt haar een geweldig persoon.
Een geweldig persoon dat is ze zeker.
Voor al haar goede daden verdient ze een beker.
Als ze iemand kon helpen dan deed ze dat meteen.
Lachen en praten dat deed ze met iedereen.
En ook met haar hobby's had ze veel plezier.
Na het werken met wol gebruikte ze papier.…
In het oog (2)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
411 Ik ken dit lijf niet,
denk te moeten overgeven,
maar is dat,
omdat de maag het voedsel niet verteert
of doordat het al opgenomen is?
Ik neem mijn handen
en leg ze neer op mijn buik.
Mijn ogen vallen dicht.
In het donker vormt zich een vraag,
welt als kwelwater op,
stroomt door mijn aderen naar
de plek waar mijn handen rusten.…