1614 resultaten.
Lente
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
927 De lucht is zwanger van een nieuw seizoen
een geur waar alles mee lijkt aangeraakt
Kwetterende rust - langs elke gracht
Wat grauw was krijgt weer kleur, wat dor was groen
Wat schier gestorven leek, gezond weer blaakt
En geven lust in dat wat op mij wacht.…
eeuwige glimlach
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
578 zuiver en jong
is nog de wijnrank
als zich de liefde meldt
met prachtig de loten
die zij spruiten laat
rijk en vol is het leven
in het volle besef
geniet elk moment
als druiven in trossen
het terroir van de wijngaard
als seizoenen verstrijken
rijpt zich de liefde
tot donkerrood fruit
witte chocolade
dan wel kruidige rosé
van druif…
voor de zomer
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.015 hij zich laten misbruiken
Het park met zijn versgemaaide gras
en ontegenzeggelijk veel madelieven
Doet dienst als warme deken
bij romantische picknickdieven
De zon, stoer, maar ozo pril
vecht voor een straaltje warmtekracht
Schijnt sterker en sterker door wolkenvelden
en komt zo langzaam aan de macht
Dat is de lente, mijn favoriet seizoen…
Onvoorwaardelijk
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
792 Jij bent mijn zonsopkomst
het brein van mijn intieme gewoonte
boven diepe wateren met vrije vogels
op de golven van het meer
waar ons zomerkamp, zonder droomverlies
daar bij het bospad, droomvrijheid
achter een horizon plaatst
ons liefhebben is nu samen geworteld
jouw seizoenen zijn eilanden rond dromen
de oeverlanden zijn het blikveld
het…
Grote Beuk
gedicht
3.8 met 25 stemmen
10.820 Alle seizoenen
krijgen kwartier, hij is het opgetaste
korte en lange jaar, in de zomer fluistert
nog de witte sneeuwjacht in zijn blad en bronzen
herfst omarmt stormend zijn schors in de meimaand.…
Winkelstraat
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
570 In de natte koude winkelstraat
Geplaveid met gebroken dromen
Bloeit een winkeldame even op
Als ik voor de deur blijf staan
Van de winkels is per branche
Altijd één te veel in de straat
Ze komen en gaan elk seizoen
Een vermeend gat in de markt
Blijkt een deuk in ‘n plas water
Ze komen met mooie dromen
Vertrekken met ‘n flinke kater…
Verwarring
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
512 passie en liefde
zal ik voorbij de bevroren stand
waar de maan haar licht extra vergroot belicht
over de stoffige en pluizige momenten
het droomdenken anders gaan zien
of schreeuwt het verlangen in mij als huilkind
dat in gebakend moet worden om de stilte te beleven
opdat de kou tussen handen smelt
en zichtbaar wordt hoe Mei doorheen elk seizoen…
tot leven, meer
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
616 middernacht
de wereld zou donker moeten zijn
onder een lantaarnpaal staat een man
alleen
hij rookt een sigaret
laat zich vollopen met duisternis
zonder angst
glimlacht en wandelt tot de stenen
op hetzelfde pad
waar ook seizoenen veranderen
ik draal nog even, keer dan
terug naar vertwijfeling
verdwijn…
Vuurkorf
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
672 De winter telt de roest
door de ruit en in de nerven
van de transparante jaren,
waarmee het seizoen vervelt
tot in de huid, strekt zich op
duizend vleugels uit, warmt
zich bij het reinigend vuur
van de winterbruid om de
herfstmuze uit te luiden,
klinkt als vrolijk lied wat op
z'n toverfluit de glazen telt,
kristalen tonen over bladeren…
Waar de horizon op rust...
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
671 Dat elk seizoen zijn diepte plant, het gezicht
naar de zon gericht om die in te lijven op
een punt waar de horizon op het water rust.…
Als dagen breken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
666 mooiste tinten van het jaar
de samenhang, van wat hoog boven maaiveld
en watergang eensgezind openvouwde, verbreekt
het solide bladerdak sterft gestaag
naar loszittende pannen
met het zicht op dit speelgerei
warmt een koude storm zich ver weg glimlachend op
vogels en vlinders vragen asiel
onder dikke rieten daken die als mantels voor elk seizoen…
Ik blijf dat wezen…
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
425 De larve sluipt door het schemerlicht,
de tred van een vloeibare maan kruipt
tergend langzaam langs het snijpunt
van de dagen, hel verlicht wordt de
cocon van de winterslaap
waarin de tijd zich even
liet verpoppen maar uit de
zijn vliezen werd bevrijdt
ik schuur en stamp tegen
mijn rupsenhuid van ijzer, door
schors van de seizoenen…
Kind van de zon
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
524 Dat jij een kind van de zon was
de vroege seizoenen van je bestaan
daar hadden gebloeid waar vandaan
jij noodgedwongen moest gaan
met niets in je koffers
daarover wilde je liever niet praten
toch heb je me eens verteld
hoe je op het executieterrein
van de gele soldaten de laatste
minuten van je leven aftelde
maar waarvan je zus je bevrijdde…
Verjaardag (2)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
769 Maar ze gooit de wintermantel van zich af
zij treedt uit de donkere dagen
haar jurk breekt de ban der seizoenen
haar meischater vult de ruimte
warm als vuur straalt de oogstgloed in haar ogen
een midzomernachtdans is haar lenig lijf.…
kleur bekennen!
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
577 op te beuren
zonder hen was alles zwart
eentonig of ietwat apart
de grijze muur die wil ik wit
een zilveren stoel die ik aanbid
de gouden schijn van het maanlicht
geeft blij gevoel, een fraai gezicht
de hemel verf ik altijd blauw
de zon is geel en zingt:" ik hou van jou"
het gras dat kleur ik in 't fel groen
voor een prachtig nieuw seizoen…
mijn kleur bekennen
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
663 dingen op te beuren
zonder hen was alles zwart
eentonig of ietwat apart
de grijze muur die wil ik wit
de zilveren stoel die ik aanbid
de gouden schijn van het maanlicht
geeft blij gevoel, een fraai gezicht
de hemel verf ik altijd blauw
de zon zingt geel, ik hou van jou
het gras dat kleur ik in 't fel groen
voor een prachtig nieuw seizoen…
Vader
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
726 Ik kom je tegen
in vormsnoei van planten
vogelformaties
in zon en middernachtsblauw
in de seizoenen
in vreugde en verdriet
in stilte en welluidenheid
in vertellingen
in realisme en stilering
in grijswaarden en in kleurrijke mozaïeken
in architectuur en heemkunde
in reuzen
in monumentale glasramen
tekeningen en reliëfs
in boeken, typografie…
Zondagnamiddag aan zee
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
562 slaat hun doen en laten gade
oudjes lopen met hun hondje aan de hand
kinderen zoeken schelpjes in het zand
en genieten van de kleurige ballonnen
die zweven doorheen het hemelblauw
of binden hun vlieger aan een touw
sommigen gaan duiken of zwemmen
de zee op hun eigen manier verkennen
de zee brengt mensen dicht bij elkaar
doorheen alle seizoenen…
herfst
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
650 traag glijdt de dood over
de dorre daken die met pannen
zijn geëerd, de glans is verstreken
wat rest zijn de nagels van dit seizoen
gisteren sprak de wind nog zacht, breekbaar
teder, tot de nacht brutaal zijn kussens
ging verleggen, nu snurkt de wind met vlagen
storm tegen de reinheid van deze dag
grijze nissen die zich verschuilen tegen…
hier sta ik
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
604 wiens takken ooit
jong en groen nog
zich verstrengelden
met een appelboom
uit de wortels
van die omhelzing
entten zich de loten
die schuilend eerst
groter groeiend later
uit onze schaduw traden
zo is vol het leven
in het kleine woud
dat wij samen waren
tot rot op zekere dag
ziek en dodelijk
mij mijn liefde velt
in alle seizoenen…
Delen met het natuur
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
458 Heeft mooi bijzonder vier seizoenen.
Lente heeft het maken met mooie bloemen.
Zomer heeft het maken met warme weer.
Herfst is prachtig met het mooi gekleurde bladeren.
Winter is de tijd voor witte dagen met het sneeuw.
Dieren geven liefde met de mensen zoals wij.
Bomen geven zuurstof zodat we kunnen ademen.…
Het kiert….
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
438 wij zijn de regen
wij zijn de storm
het seizoen geeft
ons haar zegen,
zoek het maar op,
herken de druppels
tranen op je gezicht.…
Alles stroomt,
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
460 Schaduwen, begraven onder
het natte mos, woelen als
tentakels tussen wortels,
hongerig naar voedsel wat
de laatste zomer bracht
roerloos drapeert de mist
zijn vitrage over de velden
ganzen strekken hun poten
in de vloeibare lucht, de ziel
van het seizoen blijft achter,
ingebed in veren van de
overwinteraars, waarvan al
velen zijn…
roze kleurt van paars naar zwart
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.455 ik schilder
maar dit jaar want
woorden zeggen weinig
mijn paletten staan al klaar
de tubes leeggedrukt
in kleuren van het leven
penseel in grove schets wat
door seizoenen is gegeven
ik mes emoties in een
woest begin waarin het roze
kleurt van paars naar zwart
omdat de werkelijkheid verwart
dan sprankelt lente in het groen
bloeien…
herfstten in het rijke rood
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
1.422 keek verwonderd
naar al het nieuwe
bloosde diep
om het te doen
mijn handen
streelden in een
zacht gebaar je haren
je ogen zomerden
volgroeiden lente
en in de warmte
van onze armen
verstrengelden we
heel teder tot een paar
we herfstten
in het rijke rood
dat volle oogst
tot leven brengt
en kleurden in
elkaar het mooie
van seizoenen…
Veelvuldig herfst
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
469 Hubert
En wakkert mijmering aan vol herfstdromen
Toch bekruipt mij ondanks al dit schoon
Een vlaag van melancholie en droefheid
Elk seizoen, ’t lijkt allemaal zo gewoon
Maar de herfsttijd beaamt ‘t eind der strijd…
Weekje september
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
496 Een compilatie van 30 titels van netgedichten van de afgelopen week
___________________________________
Zal iemand je troosten, gedachten vannacht
Met hart en ziel in a space fantasy
Geen neologica eerder magie
Zie ommezijde in schemerpracht
Zon van de schepping, bron van inspiratie
Jachtgodin Artemis pracht der seizoenen
Bloem op de…
zwieren - van harte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
820 als op een kermis de carrousel
draaien onze jaren in het leven
langs de seizoenen van de tijd
met zon regen wind en storm
in de mallemolen van ons leven
in de winkel de markt het terras
vinden wij het geluk en verdriet
in het doodgewone alledaagse
jaarlijks haltert die molen even
herinneren wij wat nu voorbij is
in verwachting van de…
Ademen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
398 alsof wij hier wonen
in een openluchtmuseum
en hun onnozele brutaliteiten
horen te prijzen
als fatsoenlijke interesse
Maar we kunnen ermee leven
De bezoekers lopen rond
in een parallelle werkelijkheid
en wij hebben echte buren
een wijde hemel, het wijde water
en het groene eiland
We kunnen hier ademen
zoals het hout ademt
in de seizoenen…
herfst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
376 volle oogst genieten
korten zich dagen sneller naar lange nachten
de grijze ochtenddauw glinstert als diamanten
gevangen in het zijdezachte rag van de spinnen
tot zij in druppels zich traag dan vallen laat
niet omdat zij mij de zomer voorbij verklaart
wel omdat zij ons het verval zo kleurrijk kroont
geniet ik vreugdevol het najaar van seizoenen…