21822 resultaten.
[ Het is maar karton ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 Het is maar karton,
geen mens, toch kan ik het niet --
Ik wil geen schietles.…
DE VADER, DE ZOON, DE ORGANIST EN CHRISTUS!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 moeder en ons kind
mijn ouderpartner en mijn dochter Giulia
De zomeravond viel in, zwoel en vredig
mijn lichaam en geest hadden rust nodig
ik zocht en herkende mijn eigen vader
na noestere arbeid voor moeder en 8 kinderen
mijn vader Gerrit Jan Krediet 1908-1984
Wij vonden elkaar in die gedachten
hij wilde graag met me mee naar Bach bij Nacht…
d’oude verzen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
501 ach
de bomen vroeger wiegden
zoals het geschreven is
in d’oude verzen
waarin gelezen werd
of het gedrukt staat
dat
de nachten vol met zwartheid
als dagen zonder randen waren
van vreemde angsten
waarvoor verdronken werd
door onderdrukking
van
de stormen over meren
desnoods in koele vormen
in ogen gelegd
waardoor de leugen bleef…
Leren van Natascha
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
332 Jaren geleden,
tussen muren
waar de nachten koud zijn
en mensen verloren
zoek ik houvast
in werk dat ik nauwelijks begrijp
onbegrepen, net als ik.
Mijn lichaam nog vol van verlies,
pijn die niet werd gezien,
artsen die wegwuiven,
echo’s waarin ik mezelf
niet terugvind.…
IK HEB VAN-NACHT MIJN KUSSEN NAT GEWEEND
poëzie
3.3 met 298 stemmen
60.190 Ik heb van-nacht mijn kussen nat geweend.
Van u droom ik zoveel en zoveel uren
Heb ik geschreid met op uw beeld te turen.
Ik heb zo vaak, in stilte alleen, gemeend,
Dat gij van elke kant, door alle muren,
Verschijnen zoudt en wij tesaam vereend
Verbleven tot ge uw hart mij had geleend
Om 't nimmer, nimmer, nimmer terug te sturen.…
Oudejaarsavond
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.244 Lohengrins zilveren zwaard dringt de nacht binnen
En plotseling – stilte – geen gehuil, geen lach…
Een eeuwige branding brengt al het oude weg,
Wat schenkt Het Nieuwe Jaar ons? Een nieuwe piek? Een nieuwe val?…
Waar de sneeuw de morgen legt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
831 de nacht valt in de stilte
oude vormen tonen vreemd
in zichzelf onherkenbaar
als de tijd
het donker weent
snelle stappen dragen haastheid
dragen ver van mij vandaan
en ik kijk in het verleden
waar de tijd zich
laat vergaan
oorlog, honger
onmacht in gevoelsgeweld
het is de zwaarte van niet kunnen
wat mijn hart
het willen meldt
klokken…
- Weerschijn -
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.124 En als het nacht is,
om rustend doorheen te trekken,
een gevoel van diepe verbondenheid
en je bent niet bij mij
dan weet ik vol dankbaarheid..
matheid van de middernacht,
toen de nacht in doodsangst opstond
dat ik betekenisvol droomde,
jij was aan de andere zijde.…
Tranen in stilte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
730 Daglichtschuw, verscheuren
tranen in stilte de rust van deze nacht ?
ik kan het niet verdragen dat ik
de vrede van onze kat zou verstoren,
zij slaapt in mijn schoot,
en deze tranen zijn niet gemaakt
van woede,
van angst,
van verdriet,
maar, opbloeiend, in vreugde.…
Jouw zwijgende stem
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
492 of onverstaanbaar
nu de stilte ongenaakbaar is
alleen herinneringen blijven
de dood heeft onze liefde
samengevat in broze woorden
nu de avond langzaam afbrokkelt
in kalme gebaren van mijn hartslag
herinneren is liefhebben
liefhebben is herinneren
ik hoor jouw zwijgende stem in de nacht…
dromen
netgedicht
1.0 met 6 stemmen
494 In de stilte van de nacht
Droom ik mijn mooiste verhalen
Het geluk straalt van mijn gezicht
En ik droom in alle talen
Ik droom over vroeger
Toen ik nog een klein meisje was
Ik speelde op straat
Met vriendjes en we stapten vrolijk in elke plas
Mijn leven was maar net begonnen
Eén en al vrolijkheid
De tijd had nog geen grenzen
En genoten…
Jouw zwijgende stem
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
356 of onverstaanbaar
nu de stilte ongenaakbaar is
alleen herinneringen blijven
de dood heeft onze liefde
samengevat in broze woorden
nu de avond langzaam afbrokkelt
in kalme gebaren van mijn hartslag
herinneren is liefhebben
liefhebben is herinneren
ik hoor jouw zwijgende stem in de nacht…
Nachtwoud aan het oeverland
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
172 een foto bij de boom bracht weer
de stilte die ons samenbond
Nu treed jij in de duisternis
naar 't nachtwoud op het oeverland
waar slechts het woord van eenzaamheid
nog na klinkt in de stille nacht.…
Diep in onze stilte zit liefde
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
659 Diep in onze stilte zit liefde.
Liefde die wil spreken
maar niet kan uitkomen.
In onze liefde zit stilte.
Stilte die verlegen is.
Stilte dat vrede is.
Stilte en liefde met maar een gedachte
over jou, over mij, over ons.
Stilte en liefde dat zijn wij.…
Jouw liefde ( J. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
728 Als ik verlang naar jouw liefde
en jouw leven,
dan is het een gegeven
dat ik lijd
en dat de dood me pas bevrijdt.…
STIL GEBED!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
571 Een stil gebed
is vooral
een gebed
voor jezelf
en God..
God voor ons allen!…
STRAND TORREMOLINOS 1-1-2025
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
718 Er klinkt geen muziek alhoewel op de achtergrond
de golven een stevig orgel-fundament vormen
de levendige mussen draaien rondjes in het zand
kinderen rennen energierijk rondjes
de meeste ligstoelen zijn bezet
met dromerige blootterige mensen
op ronde zilveren dienbladen
worden dranken en spijzen geserveerd
opvallend veel leesboeken worden…
Anne Frank
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
1.086 Kinderstemmen galmen
de stilte voorbij
vullen gapende gaten
van pijn en gemis
niet langer
nacht in de stad
kijkend naar de zonsondergang
wacht ik op mijn droom
een dans van vrijheid
die engelen naar de aarde zond
Mijn dochter zingt in een kinderkoor.…
zout water
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.008 stilte
ze kunnen helen tot de ogen
en de mond het krijsen laten…
Nergens heen ...
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
907 Ondergaande zon
kleurt de lucht
zachtrood
omhoogkijkend
gaan mijn gedachten
nergens heen
Het gezang
van 'n merel
bereikt
mijn oren
het geluid gaat
nergens heen
De nacht valt
't is donker
lantaarns
gaan aan
het licht gaat
nergens heen
De stilte
om me heen
geeft mij een
innerlijke rust
ik hoef
nergens heen ...…
een handjevol zee kreeg ik mee
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.169 de zon heb ik
voor je gekocht met
een goudgele maan
en het zilver van sterren
een handjevol zee
kreeg ik mee om
het begin van de dag
in stilte te dopen
langzaam gaan
alle ogen weer open
klinkt het gezoem
van machines die lopen
is dit nou de wereld
die steeds maar blijft hopen
dat de nacht ooit voorbij gaat
en niemand zon…
zilte tranen
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.189 striemende woorden
vlijmscherp
snijdend,
grove leugens
immens verdriet
in stilte lijdend
zilte tranen
stil vergoten,
eigen gevoelens
buiten gesloten
troostende woorden
gefluisterd
diep in de nacht,
opnieuw vertrouwen
opbouwend
langzaam en zacht
schuchtere glimlach
betraande ogen,
er bovenop komen
jouw eigen vermogen…
Een glimlach
hartenkreet
3.5 met 12 stemmen
1.258 de rust zal je gelaat verzachten,
ook in belogen, troosteloze nachten.…
Kersthonger
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
3.641 In het donker van de winter
en de honger van de nacht
plots het feest van duizend lichtjes
etensgeur waar ik naar smacht
Hunkerend naar licht en warmte
zoek ik naar een kerstgevoel
volg de lichtjes, geur van eten,
sporen naar een hoger doel
Geur alleen stilt niet mijn honger
lichtjes houden mij niet warm
eten wil ik, voelen, praten
me…
uit stilte ontstaan
netgedicht
3.8 met 33 stemmen
1.219 stilte
menig maal
* foto : Robin ©…
Sterren zeggen ...
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.025 wellicht niet anders zijn
licht zal de nacht doorbreken
en zet alles om in helder zijn…
zijn lange, zwarte jas
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
594 opnieuw wacht hij onder mijn raam
herhaalt het wegvallen van tijd
wanneer uren nog nauwelijks spreken
en mij tot vreemde maken
zonder het zelf te weten en met
mijn stem op zijn rug, knik ik hem toe
het gezwel van stilte in mijn handen
hij mompelt nog steeds, voorover gebogen
draagt zijn jas op wijzers van de nacht
heen en weer, af en…
winterstemmen
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
705 ik vlucht
met het gelaat onder najaarsbladeren;
de ongenade in jaren diep
wanneer de jaskraag van een nog trage lente
de scheefgezakte stilte bedekt
op mijn mond
en onbetoverd luistert
hoe ik adem en sterf achter alle bomen;
geketend in wind
door de schaamte die maar nachten
blijft slaan, geschreid, in het huiverend
schaduwhout…
lichtglans
netgedicht
4.2 met 24 stemmen
1.035 het sneeuwwitte binnenhof
van stilte
staart naar de eenvoud
en de belofte van de wind…
Avondvlucht
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
690 door mijn haren zingt
morgen waait dit
op met de nacht…