14989 resultaten.
Museum
gedicht
3.0 met 15 stemmen
8.943 Vervormend was de hitte van voltooid verleden niet,
hoewel suppoosten altijd achterbleven,
hun grijze kant versmolten
in de uitgestalde tijdvakken.
------------------------------
uit: 'Honingtuin', 1991.…
hij staat in het huis waar
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.205 plotseling zijn verleden zich opdringt uit steviger grond
om allerhande achterstallige inzichten op te eisen
vreemd gewichtloos weten voor vergeten takken
die gehaast teruggereikt worden aan een stam
geen heeft naar buiten toe een belang
een slinks verwijt leeft even
of het valt terug naar het ongeloof
waarvan het nuchter licht boven de bomen…
Woorden van troost
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.098 Stil rollen mijn tranen geruisloos
Wetend dat mijn verleden een puinhoop is
En laat mij troosten door de muziek
"Lief, ga dan mee en omarm me, omarm me.."
Stilzwijgend laat ik me meeslepen
In de heerlijke woorden van de muziek
Die zuiverheid laat mij in liefde omarmen
Verzadigd in troost vind ik mijzelf weer terug
Wetend dat ik mijn verleden…
Nieuw ochtendgloren
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
857 Hoopvol kijk ik nu uit
Sinds jij er bent
Kijk ik opnieuw vooruit
Vol verwachting klopt mijn hart
Sinds jij er bent
Vergeet ik eindelijk die oude smart
Ik leefde niet voor een toekomst
Voor jij er was
Had ik van alles mijn bekomst
Ik liep gebukt onder ’t verleden
Sinds jij er bent
Bestaat het opnieuw , het heden
Ik ging…
Zomer 2006
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
621 “Het verleden bestaat niet.
Het verleden is een categorie van de geest”
zegt Brodsky.
Deze waarheid lacht om erkenning
omdat de waarheid weet
dat wijsheid zelden het gemoed bereikt.
Alles wat gevoeld is, wordt vroeg of laat
tot waarheid verheven, ook al verzet ons verstand,
ons intellect, ons inzicht, zich hevig.…
El Repilado (Alpajaras)
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
912 Het dak z'n magere vinger wijst
naar de uiteinden van het heelal
waarmee het slaperige dorp
het verleden herschrijft
gedoopt in de roerige inkt
waaruit de echo doorklinkt
en oude teksten boven
deuren langzaam vervagen.…
Wedertijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
408 Of vergeten, wat het verleden heeft aangericht,
in het licht der eeuwigheid, misschien.
De honger naar heimwee is nooit gestild.
Het leven is voor mijmeringen veel te kort.
Gedachten dwalen af naar nergens, ongewild.
Een toekomst die nooit geschiedenis wordt.…
De vergeten steeg...
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
937 Verscholen tussen gesteenten uit een middeleeuws verleden
ligt een nauwe doorgang, een kloof van schimmigheid
Het zonlicht probeert haar zonnestralen te doorklieven
op het stenen plavei van vergeten eenzaamheid
Langzaam verteren de stralen in het duister
De kloof verdwijnt in een mist van onzichtbaar verdriet
Een gedaante schuifelt zich een…
De droomtuin
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
435 ik liep in mijn droom
op een maanverlicht pad
zilverkleurige bladeren
fluisterden zacht mijn naam
ik kwam bij een tuin
omheind door een hoge muur
de ingang was moeilijk te vinden
de houten deur klemde
ik zag mijn toekomst staan
aan de overkant van de vijver
bij de zonnewijzer
stond mijn verleden
langs de paden
bloeiden mooie gedachten…
Ik heb overal schijt aan
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
304 Ik heb overal schijt aan
Want dat hebben ze ook aan mij
Ik heb Geleefd voor vele jaren
En Leef al jaren vrij
Het verleden is van de baan
Maar de schade blijft over en bestaan
Door wat ze me allemaal hebben aangedaan
Ik heb overal schijt aan
Ik doe dingen waar ik zelf zin in heb
De jaren die zijn afgenomen gaan ze goed maken
Onrecht…
Echo
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
3.023 In de verste echo's van mijn verleden
kom ik steeds mezelf tegen.
Een naam, zonder meer,
letters geschreven,
het houden van vergeten.
Spiegels glinsteren van verdriet,
herinneringen lijken steeds te breken,
scherven worden moeizaam gelijmd
en weerspiegelen een vermorzelende pijn.…
beleven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 blauwe koepel
van oneindigheid
waarin de grutto roept
en de wulp haar snavel krult
in hun –nu- is eeuwigheid
over de grenzen
van de tijd
kronkelt mijn levenspad
tastend vinden mijn voeten
hun gang
door holle holen,
langs steile oevers
kort rustend
bij stille poelen van geluk
en altijd
onder het azuur van de hoop
ik draag het verleden…
Bezit
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
7.685 Waar ik mijn hart aan heb verpand
in mijn verspild verleden,
het ging voorbij, het hield geen stand,
het is als zand vergleden.
Ik heb mij steeds het meest gehecht
aan sterfelijke zaken,
aan dingen die ik nimmer echt
tot mijn bezit kon maken.…
zij
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
2.024 zij heeft een lichaam
dat warm en zorgzaam
misschien soms wat moeizaam
mijn aarde doet beven
zij heeft een geest
die stil en beheerst
er steeds is geweest
sinds ik begon te leven
zij heeft de tijd
die vast zonder spijt
in verleden verglijdt
maar mij jong laat blijven
zij is de vlinder
die zonder gehinder
niet meer en niet minder…
ogen die teveel weten
hartenkreet
3.8 met 25 stemmen
1.925 ogen die teveel weten
gedrag dat niet "past"
ze kan het verleden niet vergeten
het is voor eeuwig in haar ziel gekrast
pas 6 jaar oud
en al een leven geleefd
geen man meer die ze nog vertrouwt
ze heeft teveel beleefd
haar lichaampje niet meer ongerept
nooit meer "heel"
door een man die ook haar moeder mept
het grijpt me naar de keel…
Gedragen door Atlas
hartenkreet
4.4 met 20 stemmen
1.209 Als al mijn dromen
gelijkwaardig waren
aan de realiteit
zoals die gisteren was
Als alle verleden jaren
nog beter waren
ongebonden van tijd
gedragen door Atlas
Als alle verloren uren
verzameld waren
in zeeën van spijt
en tijdloosheid er was
Als het eeuwig zou duren
en meer is te verklaren
dan is voorbereid
Dan weet…
In het kloppen van mijn hart
hartenkreet
3.5 met 17 stemmen
3.236 Ik voel je om me heen
je bent weg, maar niet verdwenen
in het kloppen van mijn hart
ben je dichtbij gebleven
ik ben nooit meer alleen
eeuwig zit je vastgeplakt
als een schaduw aan mijn zij
en volg je al mijn stappen
soms als ik zachtjes ween
voel ik me bedonderd
geen troostend lichaam
alleen een dood verleden
maar toch…
ik voel je…
Renaissance
netgedicht
3.8 met 45 stemmen
12.465 Toch komt onze tijd
voor altijd terug
en nog mooier
dan in ons verleden.…
sluit jouw ogen
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
2.103 als jij moet gaan
waar dromen vervagen
verlaat dit bestaan
naar eeuwigheid toe
laat jouw ziel
onze harten bewaren
het beeld van jouwzelf
raakt ons verdriet
tot waar de nacht
het verleden huilt
de toekomst heel zacht
jouw ogen sluit…
lied der nachtegalen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
791 als het lied der nachtegalen
een kinderhart belooft
dat de engel in zijn dromen
naar een toekomst oogt
waar tijden niet bestaan
lachen overheerst
zijn ene wens vervult
die laatste traan laat gaan
in de armen van geluk
schenkt wat is ontnomen
waar het lied in zijn dromen
lang verleden is…
Sterrenzang
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
1.035 Sneeuwkristallen
streken
langs haar slaap
naar beneden
in een droom
die droomde
tussen hoofd en kussen
Een nacht vol sterren
dwaalden
tussen handen
vingers stilden
de donkere trilling
het naarstig weerzien
De ochtendzon
ontwaakte
raakte betovering
tussen nu
en de lakens
van verleden…
Lentesprongen
gedicht
3.0 met 36 stemmen
9.576 Ook mei
wordt snel verleden.…
vergeven tijden....
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
2.404 in rakende handen
breekt eenzaamheid
zoeken haar ogen
naar levenslust
omhelst zij verlangen
dat tranen vermag
beheert een toekomst
die onmogelijk blijkt
drukt haar verleden
het dromen naar morgen
wentelt zij angst
in herinnering
huilt zij verborgen
vergeven tijden
haar lot ondergaan
in verbetenheid…
Alchemie
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.045 Gekoesterd verleden
bedwelmt mijn heden
in een roes
van gelukkig zijn.…
Toekomst
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
1.543 Tranen, die heftig uit haar ogen
Welden, op de wangen stillagen
Dat, wat niet had gemogen
Gebeurd en hevig teneergeslagen
Amper te verdragen
Tranen stroomden langs haar wangen
Baanden zich een weg naar beneden
En terwijl ze in stilte weggleden
Naar nieuw onvervuld verlangen
Zette ze ferm een slot op het verleden…
zuiver
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
808 ze schrobt zorgvuldig schilfers
balsemt ritueel nieuwe krachten
met het oog op de maan
als bondgenoot van het leven
ze wenkt naar de zon
nodigt haar warmte uit
zonder schaduwspel
van heden of verleden
schrijdt verder door de tijd
drukt elke voetstap in het zand
en vormt een spoor
ze noemt het hoop…
het zadel van heden
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
839 soms bekruipt mij het gevoel
geen woorden meer te vinden
en dat ik alles reeds heb verkend
ja, dat is wat ik daarmee bedoel
het leven heeft mij al
zoveel voorgelegd
of door sprakeloze
momenten gedreven
er is zoveel gezegd
en mateloos gezwegen
ik verlang naar het verleden
die stuwende krachten
heb ze allen bereden
ik rust nu in…
Naast jouw mond
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
1.662 jij pakt mijn hand
loopt langs de vrouw
en op het dorpsplein
luister ik naar iedere stap
van mij naar jou
je draait je om
laat ogen kleden
en onder oude bomen
staar je naar het meisje
met een kortgerokt verleden
niets beweegt
geen droom, geen beelden
en als ik omkijk
van mij tot jou
verzamel ik de vrouw
in het heden…
De eerste steen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
522 De sluipende eenzaamheid
Zonder alleen
Verlamt verlangens
Drijft drift uiteen
De bomvolle leegte
Onbeschreven
Ontbeert ruimte
Vulling te geven
Wat zijn zal vergt
De moed van het heden
Hier, vandaag
Toekomend verleden
De leegte leegvegen, de eenzaamheid alleen
Dromen doen, daar ligt de eerste steen…
archief
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.012 het lichaam is een archief
dat sporen uit een verleden draagt
las hij en hij
hield de hand op zijn hart
waar verloren liefdes
gaten in geslagen hadden
zijn schouders hingen
van de last die
de nooit uitgepakte
rugzak meezeulde ach
hoe licht zou het leven
kunnen zijn
dacht zij
het hoofd hield hij recht…