177276 resultaten.
Klokken
netgedicht
4.1 met 28 stemmen
724 's avonds
het dorp valt stil
hoor ik de tijd
het klokje dat
waakt.
Prediker die zei
alles heeft zijn tijd.
Stil slaat het klokje
monotoon
bij afscheid.
Zondagsklokken
die blij wezen.
Bruiloftsklokken
opspringende vreugde.
De Westminsterklok
in ons huis
geeft niet altijd
ti...
Eurekamomenten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
561 ik heb
poorten
van wegen
naar de stenen
der wijzen geopend
levenselixer ontdekt
en de wachteres bij
het orakel van delphi
met woorden van
charon bij de stix
het zijn mijn
eureka momenten
waarin het
gesproken woord
algoritmisch
wordt omgezet
en ingedeeld
in grammaticale
fre...
De bus missen
snelsonnet
4.4 met 5 stemmen
752 Het postbedrijf dreigt verder te verschralen
Op maandag al geen brief meer op de mat
En doodleuk is er nu besloten dat
Ze flink wat brievenbussen weg gaan halen
Maar hoe kan PostNL zoiets beslissen
Ik haat het om de bus te moeten missen
Ik wacht bij haar
gedicht
3.2 met 18 stemmen
9.675 Ik wacht bij haar
en maak haar laken glad.
De grind die in haar adem brak
is van het nachtpad weggejaagd.
Ik ontzeg mij elke scharnier,
ik leg vertraagd mijn wanten af
en schik gevallen beelden
tot de droogte van haar slaap
mij weer in hoeken zet
en zij van ver haar lenden draait
...
Haar laatste wandeling
poëzie
3.1 met 13 stemmen
3.874 Zij wandelde in de zonne -
Het loof ruiste over 't pad.
Ik ben het afgevallen,
Het vroeg verwelkte blad.
De zwaal'wen trekken henen,
Ik staar hen na en peis:
Ik ben een arme zwaluw,
Ik moet alleen op reis.
Zij trekken naar het zuiden,
Zij weten waar zij gaan,
Zij zullen wederkeren
M...
Zijn zon is ondergegaan
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
826 Beste Fransje, Cees Jan, Nicky en kleinkinderen.
Soms zijn er weinig woorden nodig om een gevoel op te roepen.
Ben: vader, opa, echtgenoot, broer, zwager en oom, maar vooral mens.
Sunrise 26 september 1946
Sunset 15 juli 2024
Zijn zon is 15 juli 2024 ondergegaan,
maar wat hij zei en de...
gisteren nog
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
691 de paardjes
die gisteren nog
met wapperende manen
samen draafden
door het land van tijdeloze dromen
zijn al lang weer thuisgekomen
zij grazen vredig nu
en zonder spijt
naast elkaar
in de schrikdraadweide
van de tijd
Kleine tenen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 Kleine tenen
zoeken de aarde
verdriet langs de steentjes
in sijpelend water
PORNO IN PARIJS...GOUD
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
484 Als de superspelen niet bevredigen
of juist wel met vele plakken
volgt de ontlading in porno kijken
Pornhub ziet de erectie enorm groeien
zoek en gij zult uw genot voelen
de tinteling bij vrouwen en mannen is ongekend
Pornhub, hup Holland hup
trek die Leeuw z'n hempie van 't lijf
dan w...
zo zin in zomer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
648 ik heb zo zin
zin in de zomer
elke dag zonnig
het leven vieren
vroeg in de ochtend al
in het groen zingen vogels
een wandeling lonkt
lopend door de dauw
begint elke morgen weer
de dag als een droom
ik heb zo zin
zin in de zomer
elke dag zonnig
het leven vieren
in een tuin vol b...
Geen tijd
snelsonnet
3.8 met 4 stemmen
585 ´k Had eigenlijk geen tijd om dit te schrijven
Ik ben niet met vakantie maar zit thuis
Gekluisterd aan de bank en aan de buis
Maar toch wou ik niet in gebreke blijven
Geen tijd!!! Zeeën van tijd had ik ervoor
Want ´k schreef dit tussen de medailles door
[ Zomerse stilte ]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
485 Zomerse stilte:
gordijnen dicht, en het raam --
staat op een klosje.
Ultieme doorzichtigheid
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
402 langzaam
brokkelde
de Muziek af
toen ik
Verder liep
maar de tijd
kleurde hoorbaar
die herinnering in
met een aparte
audio set
net als stilte
zijn accenten
kreeg in het
donkeren van
avondlicht
en de zon
schitteringen
liet spetteren
in ultieme
doorzichtigheid
zo werkte
...
Snelsonnet; Titel: Digitale camera
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
682 Een nieuwe digitale camera
Wezenlijk verschil met analoge
Met blijdschap heb 'k mij hierover gebogen
Camera 'op pootjes' verdwenen, ja
Iemand in huis, zonder in mijn maag stenen
Vervolgens is mijn camera verdwenen
GRAFSCHRIFT VOOR SANDER ONRUST
poëzie
3.8 met 26 stemmen
4.001 Hier ligt een man, die altoos voorwaarts runde:
Zijn leven was bedrijf - regeren al zijn lust!
Wat hij zichzelv' en ons niet gunde
Zij met zijne asse - Rust.
----------------------------------------
uit: Puntdichten (1821-1827)
Sinds die nacht
gedicht
3.3 met 117 stemmen
36.143 Sinds die nacht die ons
weer bijeen moest brengen
en die ons verder dan ooit
van elkaar heeft vervreemd
ben je langzaam maar zeker
aan mijn gedachten ontglipt.
Alleen vraag ik me soms nog af
hoe je rode kater het maken zou
die 's morgens natgeregend op het bed
sprong en ons onder luid gesn...
Bloemen Haiku 2024
netgedicht
5.0 met 463 stemmen
713 De roos in de knop
Verlangen om te bloeien
Het hart gaat open
Madeliefjes klein
Lieflijk in het groene gras
Vrij om te groeien
Heilige Lotus
Na lange tijd in modder
Mooier dan ooit tevoren
Gele paardebloem
Witte elfjes met wensen
Brengen ons geluk
Het zomert bloemen
...
Windhausse
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
497 Goud Beijerland,
Donderdag den eersten
van den Oogstmaand
twee millennia en
vierennegentig seizoenen
de nakende herfst en winter
nog niet ingecalculeerd
(met het oog op aanstaande, verwachte, voorspelde en gevreesde meteorologisch-epidemiologische klimaatveranderingen
in het bouwka...
Eicel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
514 Stel, je kan opnieuw
Met alles wat je nu weet
Mag hij weer binnen?
Ruimtegedicht
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
577 Gekoloniseerd door de wetenschap
Was ooit maan soortement van oefenlab
't Abstracte concept aarde werd plots'ling
Door 'n aardopkomst gevisualiseerd
Was goed te zien hoe complex en fragiel
Ons leven uiteindelijk blijkt te zijn
Door dit OVERVIEW EFFECT met als con-
clusie dat de mensheid, wi...
Vlinders
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
547 De vlucht van de vlinder
uit het oog
verloren
de grijze lucht wordt steeds grijzer
steeds witter
Eens was het vier uur in de middag
een zomer
in een zeer blauwe lucht
en vlinders
een vlucht vol vleugelkleuren
O kinderen der onwetendheid
het is langzaam heel langzaam wit geword...
niet de afstand voor Peter en Caja
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
527 ready, ready go
roept de oude prins als hij
het stalen ros bestijgt
de liefde beweegt hem voort
van huis naar haar
het verlangen is te groot
enkel om het licht
het zonlicht met
haar te delen
de bezwerende reis
tot de laatste lichtglans
van de schemer
Verbale verlamming
netgedicht
2.0 met 9 stemmen
702 Langzamerhand krijgt de doorsnee-nederlander
het in de gaten (jawel, mentaal):
het wordt gevaarlijk je direct te uiten.
Voor een speldeprik heet je racist.
Onze gastvrijheid ligt in duigen...
We staan met z'n allen onder censuur.
Maar HIER kan ik nog mondig zijn:
'Mensen, moslims du...
Als de ochtend gloort
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
425 De zonsopgang zien
onderdompelen in moment
vluchtig van aard
Hoe zon begint te ontwaken van
waaruit pracht en zacht worden onthuld tegelijk
luister ik naar een kloppend hart badend in zee vol tederheid
Zowaar geprikkeld door dit moois ben ik erg benieuwd voor wat zal komen.
Met raam ope...
[ Het schemeren legt ]
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
462 Het schemeren legt
intiemheid in de wereld --
tederheid in mij.
Ekathe
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
472 Lanchero noemt hij zich
schipper, held met wilde haren
capitano op de kon-tiki
houten vlot boven afgrond
der peilloos zilten diepten
een dark horse
net als hij zelf
in de donkere nacht
onder toeziend oog
der miljoenen
en de helder wakende
blik der leidsvrouw
in het waagstuk ...
Een feeeriek lichtspel
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
432 door herinneringen
te bewaren kan ik
het lijnenspel uit
het schilderbestand
beter bewaren
Iedere streek
tekent zijn eigen
contrast scheidt de
vlakken en schaduwt
zelfs wit en zwart
In het feeërieke
lichtspel van manet
bepaalt gloed de sfeer
waarin het tedere spel
zich ongezien a...
de Seine
snelsonnet
3.3 met 7 stemmen
752 Twee nonnetjes in de Parijse zon,
Van wie er één haar neus staat op te halen.
Zeer uit het zicht van meurende kanalen,
Waarna zich toch dit tweegesprek ontspon:
“Ik zie hem niet, maar ik ruik hier de Seine.”
“Blij toe, je ruikt gelukkig niet de mijne”.
De Paarden
poëzie
3.2 met 10 stemmen
2.685 In 't Zuiden, in Zuid-Beveland,
waar over alle dijken,
waar dicht over de waterkant
de neveldiepten wijken,
Waar zich tot aan de horizon
de regelrechte lanen, -
zover, zover ik volgen kon, -
een schemerdoortocht banen,
Heb ik in het vergeelde gras,
in...
Hier in dit land
gedicht
3.9 met 101 stemmen
29.556 Hier in dit land van water en van wind
en wolken die tot aan de hemel reiken,
een pannenkoek van klei en zand en grind,
vol kleine mensen achter hoge dijken,
hier wordt als regel zuinig voortgeplant
en heet de favoriete hobby maaien,
de favoriete stand de middenstand,
wil heel wat onweer tóc...