1471 resultaten.
Nocturne
poëzie
4.0 met 10 stemmen
3.650 zijn
Van teerst gemis de waterklare pijn
En tegen d' achtergrond der bonte dromen
Lichtschaduw van uw verre schijn,
Uw zon die nimmer boven kimmelijn
Rees uit oneindigheids verstilde stromen, -
Ik zie geen ander doel voor 't eenzaam wachten
Der gouden dagen, der juwelen nachten,
Geen inniger en dieper smaken
Van de eeuwigheid in aardes brood…
Liedje voor Lacrima
hartenkreet
3.8 met 15 stemmen
1.726 een mengsel van
zout en water
zij huilt de hemel omlaag
zij denkt niet aan later
Zij zet zich aan de tafel
voelt de harde zitting van de stoel
het bord is koel onder haar hand
Het meisje Traan
het valt omlaag
een mengsel van
zout en water
zij huilt de hemel omlaag
zij denkt niet aan later
Het mes glinstert in het licht
het brood…
HERINNEREN
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.467 overspoeld door messcherpe prenten
dan weer lege laden in de grijze cellen
met veel moeite plaatjes te voorschijn
persend uiterst langzaam verhelderend:
eerste auto’s in Fordparade door dorp
huisarts op motor toeterende visboer
controle van geplukte bonen in jute
zakken eerste Brintapap ochtendvoer
bezorging aan huis van zuivel en brood…
Kamer debatten
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
960 toch eens leren
Om eens de burgers meer te respecteren
Het laatste nieuws ik duid hier op de zorg
Hiervoor staat Hoogervorst steeds borg
Hij gaat 5 euro per maand incasseren
Om zo de bonus/malus te financieren
Het motto dus van dit verhaal
Dit kabinet plukt alle burgers kaal
Reeds vele mensen staan in't rood
En eten menigmaal droog brood…
VOC ballade
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
671 Ontbering kerft m’n leven
Door misoogst, honger en dood
ben ik naar Amsterdam gedreven
Daar is werk, daar is brood
Los de trossen, licht het anker
Hijs de zeilen, kom we gaan
De wind zit in de noordhoek
Grijpt het roer, houdt stuurboord aan
Het water is groen en slijmig
Maden graven in het vlees
Luizen kleuren m’n hemd rood
Dagelijks…
Vergeten
poëzie
4.1 met 19 stemmen
4.668 - - - - - - - - - - - - - - - - -
Toen ik in 't lamplicht
Mijn brood zat te eten,
Dacht ik aan dat gezicht -
Ik was het vergeten!
------------------------------------
uit: Eenzame liedjes (1906)…
Bericht aan de generaal
gedicht
4.0 met 58 stemmen
19.200 Hij was het lied op mijn erf
het brood op mijn tafel
de vader van mijn kleinen
hij was de was op mijn huid
de warmte in mijn bed
de vogel in mijn borst.
Op een dag trok hij uit naar de bergen
om zijn land te verdedigen tegen de horden
om zijn kinderen te redden van de vernedering.…
een gemoedelijk advies Excellentie,
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.857 Nevenfuncties kwamen jaren samen in André’s personele unie
als kosteloos toegevoegde waarden voor de Christen Unie
mijn advies neem zijn ingangen vooral mee voor na de formatie
draag hem voor als Minister voor Jeugd Gezin én Recommandatie
bij Majesteitelijke twijfel Rouvoet spaart zich het brood uit de mond
verbleef in Washington voor eigen…
VROUWENGODIN
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
1.714 teder de man van wie ik houd,
zijn zachte en heerlijke lijf, zijn ziel en leden,
in zoete doch heftige gebeden,
maar zij weigert te luisteren
ja, met blote voeten betreed ik vuurhete stenen,
roep huilend zijn naam, zijn hart en zijn god aan,
in eerlijke, vurige gebeden,
maar zij weigert te luisteren
ik vast nu al veertig lange dagen, geen brood…
in midwinter
netgedicht
2.2 met 20 stemmen
1.504 bewapend
met een speelgoedmitrailleur
ik grinnikte, uiteraard -
er bleef me geen andere keus
en voer met de volgeladen roltrap naar beneden
voldoende afleiding voor de hand
om de tijd mee te versieren
weduwnaars verdrijven hun twaalfuurtje
door de randen van tochtgaten op te smukken
en in het park wordt een mak stadshert
sneetjes brood…
More flexibility
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
604 uit versteende woorden
kan ik geen brood bakken
dit opent geen zoete deuren
woorden maken pas op de plaats
raken hun keerpunt
ik weet wat ze doen
aan de binnenkant
(nog altijd vraag ik om het deeg
waarmee ik zacht kneden kan
als warm verschijnsel)
maar ik schuil weg
als jij de klemtoon verkeerd legt
op dat ene woord
nou, daar struikel…
Oude glorie
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
908 unieke wijnkelder
voor mensen die leden aan de hik
eens stond hier de Gouden Leeuw
een alcoholisch etablissement
met antieke veranda van allure
erachter de prachtige gevel
van kalk, zeldzame vensters en cement
fundamenten van onschatbare waarde
liggen onzichtbaar bloot;
aan dit gat tussen herenhuizen
verdient enkel vrouwe Justitia haar brood…
Stadsgezichten II
poëzie
2.7 met 3 stemmen
1.338 De straat
is wild van rumoer en van haat,
haat die als liefde groot is,
zij stroomt en snelt
vol donker geweld,
ieder mens wordt een held
die strijdt om 't doel dat brood is!…
ze heeft een nietje door…haar navel
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
657 ze bewaart de beste champagne
in een oude lakenkast
“brood en spelen” roept ze
net als Caesar heel verrast
een ingebouwde stereo
het beste komt van B en O
en als ze je dan vraagt
zeg je echt geen nee
Havana’s en wat kaviaar
een droefgeestig handgebaar
maar uitzonderlijk zo mooi
ze heeft een nietje door…
haar navel en haar mooie lach…
Zwervend Kunstenaar
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
575 De glorietijden zijn voorbij
Waarin hij zich bemind kon wanen
Ver boven staat en straat verheven
Geen bloed, geen zweet, geen tranen
Hij schreeuwt vol wrok en woede
Dat Nederland hem nodig heeft
En in protestmars van beschaving
Wordt zijn Waterloo beleefd
Dus bedelt hij aan ’t Binnenhof
Ach Halbe, geef mij brood
In ruil voor staatportret…
Voedertijding
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
643 Eronder glibberglijden de eenden naar
het door kinderwanten in het wak gegooide
in hapklare blokjes gesneden brood.
Het ijsgat, opengehouden door de bewegingen
van ganzen, koeten en ander waterwild,
transformeert in een pandemonium van
woeste vleugelslagen, gekakel en gesnater.…
Achter de geraniums
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.176 En dan is er een man met een brood.
Daarna ga ik weer achter de vensterbank.
Gapen als een trut.
Ik word oud.
En ik zit nog steeds achter de geraniums.
Ach daar is niets mis mee.
Ze krijgen kleine nieuwe lootjes en babybladeren.
Ik ben er met water en zorg voor hen.
Velen vinden mij saai.
En niet de moeite waard.…
Hoor!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 Zaad voor de zaaier en brood aan de eter schenkt.
Het heeft dus zeker resultaat.
Zullen wij het nog horen en het verstaan?
Of laten wij het voor eeuwig...
Verloren gaan.…
Hans van Z.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 doodde voor klein gewin om den brode.
Verdacht van een lustmoord en de moord
op een roemruchte Engelse homoseksueel;
was er één daad onvoorzichtig, en pleegde
hij één misdaad teveel.…
Liefde in de supermarkt
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
559 Vandaag zag ik jou bij het brood,
je glimlach knapperiger dan een
versgebakken baguette.
Mijn hart sprong uit mijn borst
en rende drie gangpaden verder,
op zoek naar de afdeling "Verstand".…
Zo verbeeld ik mij het graag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
436 Ik blijf dromen van laagjes ijs op de sloot
van op de voederplank bevroren brood.
Van zachte sneeuw en niet ontwaken
van dijken die nu niet doorbraken.
Ik wil genieten van vogelpootjes in de sneeuw
en hoe ik vogels zelfs een meeuw voeren ga.
Van pinda's rijgen naast ook vetbollen maken
genieten van gevederde die kreetjes slaken.…
Bezinnen bij het gloren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
537 Is er niet altijd tijd voor strekken, goeds uit jezelf en anderen,
gedachtekracht om als brood bij 't gloren te verstrekken.
Gewoon die ene dag die je opstaande niet langer meer ducht
laat staan niet voluit vrij wilt beleven niet langer ontvlucht.
Wat geeft voedsel aan je denken en kun jij ons schenken.…
Gezonde honger
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
620 Met aardappelen en met brood.
Met snoep, sappen en met bier.
Verslaafd aan zieke welvaart,
hebben we onszelf gemaakt.
Onze geesten prikkelen we,
met veel, en nog veel meer.
Wat mooi en gezond was,
doet ons nu heel erg zeer.
Mensen hongeren naar liefde,
die erg schaars geworden is.
Gelukkig is liefde.
Niet te koop.…
Hunebed Highway
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
565 Hollands glorie
Destijds begon, in Alkmaar,
de victorie
Naar 't Light Verse festival van Nederland
Wogmeer, Verlaatsweg, Bobeldijkerweg
Linksaf naar Gors, De Burg
en door Westeinde
Een stukje Houtribweg tot
aan Oosteinde
Door Doctor Nuijensstraat Zesstedenweg
Weet iemand heg en steg
in 't Hanzerijk
Van Peperbus, 't museum, Herman Brood…
Zomer van een zevenjarige
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
500 Kind in katoenen badpak met een
Rokje, zonovergoten ben je
Bruinverbrand
Donker je huid, maar weet van hoe je Vader voor De Gordel van Smaragd Vocht
Heb je niet
Zorgeloos stoei je met omslaande Golven, gulzig drink je Limonadegazeuse, eet je wit brood
Met boterhamworst
Zand knerst tussen je tanden, rots in De branding je vader, maae weet…
HELDEN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
601 vastbijt en steeds moet zijn gehoord
en waarheid wordt verstikt en onschuld wordt vermoord
Nee, Uw wil is uit and`re munt geslagen
waar mensen dat doen wat God kan behagen
en daar waar mijn schuld zal oplossen in Uw bloed
doop mij in Uw vuur en maak mij tot een held voorgoed
Is er een kans dat ik ooit bij U kan zijn
in dat huis waar U het brood…
Als een huismus
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
518 Met vrolijke danspasjes huppelt en springt ze in
het gras, op weg naar de dichtstbijzijnde gracht waar zij
stukje brood sopt, net zo lang in het water tot het lekker zacht
is, ongestoord en in een mooie omgeving verorberen wij onze maaltijd.…
Gamma delta
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
525 achterham
het bed is daar met opzet voor gemaakt
opdat ze als een frisse hoen ontwaakt
Zij en haar senior schelen wel
tien jaar
maar niets in frêle bouw noch
in gewicht
in haarkleur noch in jeugdig aangezicht
Iets is hem echter steeds meer
gaan vervelen
het is - hoe zeg ik het diplomatiek
niet altijd koek en ei bij het ontbijt
het brood…
Paris s'éveille
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
476 '
een jonge vrouw met kind
op haar rug
zegt 'het brood is te duur,
't is een gotspe- een schande!…
Schiereiland
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.566 Je verpulvert het brood en de meeuwen lachen.
‘Durvers worden beloond.’
Huiverend klem ik de reling vast.
Nee ik verdraag de afstand, de grijze toon van havens niet meer.
‘Ik vertrek’ zeg ik en blijf en denk: ‘laf!’.
Woede vertekent de mondhoeken.
Nu waan ik me bewaker van een schroothoop.
Kan ik de mist wegblazen? Het moet.…