1549 resultaten.
95 jaar
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
4.755 Je bent nu 95 jaar geworden
wat een leeftijd
wat is er allemaal gepasseerd
je bent vast de helft al weer kwijt
Er waren al die jaren
moeilijke en emotionele tijden
hoogte- en diepte punten
je kan er zo heerlijk over uitweiden
Liefde geven en nemen
aan jou wel besteed
een goed karakter en mooie persoonlijkheid
is wat een ieder dichtbij jou wel weet…
Als de zomer juicht
netgedicht
2.1 met 10 stemmen
465 Ik ben een wezen van licht en
diepte, geworteld in momenten die anderen
soms niet opmerken — en toch draag ik het leven in volle kleuren.
Elke stap die ik zet spreekt zachtjes: hier mag ik zijn, hier mag ik bloeien; hier ben ik.…
Duister van de ratten
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
378 Er ligt een mooiere
zuivere beschaving
dan die van de prille vormgeving
in mijn beperkte denkwereld
op een elitaire schrijverssite
van dit groene kikkerland
waar mens en mening
waarheid mennen
de zilvervis de meeuw
in de bek leert kennen
als blauwe avond stil
de zwarte nacht ontmoet
een diepte ver van hier
in het duister van…
Zonder titel
netgedicht
1.4 met 12 stemmen
397 Ik voel de wereld altijd iets te luid binnenkomen
maar bij jou wordt zelfs het zachte weer hoorbaar
alsof elke rimpeling in mij eindelijk mag bestaan
zonder dat ik me hoef te verbergen voor mijn eigen diepte
Jouw nabijheid raakt me als licht dat niet brandt
maar rustig neerkomt op plekken die lang onaangeraakt bleven
waar ik mijn adem terugvind…
Jij houdt ervan om van mij te houden
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
273 Ik wil de diepte
van jouw diepste wensen verkennen
samen gelukkig worden
van elkaar genieten
onze liefdesbehoeftes beleven
door alle levensseizoenen heen.
Wij geven elkaar liefde
en zullen zeker
onze plekjes vinden
want wij houden van
we willen bij elkaar zijn
om elkaar te beminnen en te houden van.…
Stilte in bloei
netgedicht
2.3 met 32 stemmen
434 In je verschijning
herken ik nog de waarde die mij ooit bewoog
je mee te nemen toen je diepte gaf aan een lege plaats.
Weer ontvouwt zich je stille
weelde, terwijl de zomer langs je takken
naar binnen stroomt en elke aarzelende bloemknop
zich opent voor het licht dat geduldig op dit moment heeft gewacht.…
Eeuwig getij
netgedicht
2.8 met 28 stemmen
260 Miljoenen schelpen bewaren het geheim
van een diepte die niemand ooit volledig kent.
Hier lost de onrust van de mens geruisloos op,
meegezogen door de verre, diepe stroming.
Er blijft niets over dan de grote leegte,
een spiegel die de eeuwigheid weerspiegelt.…
Suughend slib
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
151 waor wij eers nog kolkten van genot
en noar elkander wierden toegezoghen,
zinkend in de diepte van
onwaorschijnlek geluk
.
zóó hemelsch ghezinne
en niets en kon nog breken,
hoe verzot waoren wij op malkaor,
ick heb oe zoo bemind
.…
De Aanraking
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
21 verweer
maar waarin
het dwingende
niet langer reageert
de nacht houdt zich vast
aan wat overdag
niet wijkt
tot deze verstarring langzaam
bezwijkt
geen antwoord wist uit
wat zich heeft vastgezet
maar zwijgend
wordt er een grens verlegd
de hond springt en springt
raakt enkel mijn scheen
daar waar de oorsprong
van onze diepte…
Het nieuwe continent
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
610 vondst en het tart ons verstand
ons schip is kapot en inmiddels verlaten
wij staan met ons team op een nieuw ontdekt land
bijgaand de foto's en eerste rapporten
wij voeren ons werk uit vanuit deze tent
een dikke laag plastic en zwarte bitumen
vormen de bodem van dit continent
Boringen in deze kleurige kunststof
heeft water op zeven mijl diepte…
Vragen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.057 Twijfels snijden…
Met een schijnwerper speur ik de zeebodem af
Koralen met gevaarlijke nappen
nodigen mij uit naar de diepte.
Zij op het dek verbijt de zenuwen.
Vissen zwermen uiteen, een zachte ontploffing
Elders is het veilig.
Ik speur naar wat glimt voorbij ons streven,
dit koortsig leven, gevangen tussen willen en weten.…
de dood nabij (1)
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
527 ondanks dat ik gevoelig
ben voor stromen en
krachten waarmee aarde
zich in stand houdt heb
ik niet vaak dit soort
eilanden van bestaan
mogen betreden in nog
functionerende toestand
of er meerdere of velen
zijn weet ik niet maar in
mystieke en magische
dossiers zijn weinig
verwijzingen bekend ook
niet over menselijke
gevoeligheden in diepte…
MR. TAMBOURINE MAN
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
2.162 had het met haar vriend geheel gehad
de volgende dagen gingen als een droom
voorbij zij gehuld in mijn groot formaat
gebreide shawl ik in de warmte van haar
hart verdrinkend in de peilloze diepte
van haar ogen toen zij met tegenzin en
schoolvriendin de reis fietsend vervolgde
holde ik hectometers mee wiste tranen
die erg opdringerig waren…
De kortste dag - Deel 1
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
1.870 bent aan de late kant
Maar het geeft niet
De vonk slaat impulsief over
En ik heb abrupt alle tijd
En dan staan we langs de dijkreling
Uitzicht op de Bodensee
Perspectief op een lange nacht
En met elke blik in je ogen
wordt meer besef bevestigd
Gezocht en gevonden
De vonk slaat impulsief over
Keer op keer, bij elke blik
Ik zoek in de diepte…
Reïncarnatie
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
1.017 breekt weer een prille morgen aan
spant het hemels laken strak zonder één vouw
klimt zonlicht langzaam hoger uit het oosten
lijkt de natuur op levenskracht te proosten
met helder sprankelende druppels dauw
de vogels kwetteren luidkeels een samenzang
als vederzachte stralen warmte spreiden
bloembladeren zich aarzelend ontplooien
blozend de diepte…
Tijdsbeeld?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
444 maar jij, en ik
buiten onze gedachten en verwachting
bestaat geen tijd, toch zal het ons
overleven, vanaf de geboorte lijkt hij
onbegrensd, met momenten en op
in het levensspiraal verwenst, het
krimpt, het fluctueert in echo’s zoals
de tijd ons biedt, nooit voor zichzelf,
maar uit de chaos waar de mens
voor staat uit de onbekende diepten…
Voorjaarskoningin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 Voorjaarskoningin
Op een steen in de diepte van de aarde
Zit Zij op en wacht in het duister
Een gevoel van onrust bekruipt Haar
dat het tijd is om naar boven te gaan
Langzaam en moeilijk herleeft ze
En vind de weg naar boven
Ze droomt van de opkomende zon
In een andere tijd
Wisten velen van haar bestaan
Doch zal ze nu naar Hem…
De Preikestolen
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
710 dan ontvouwt zich een wonderlijk schouwspel,
waterspetters vliegen als zilveren snippers
hoog uit een kloof, dansend in de ijle lucht
adembenemend mooi, de zon schijn hel
bergen bekleed met mossengroen en boom
vergezichten van watersblauw in diepe diepte
hemelhoog is de lucht als een spiegelwand
het is mooier dan de mooiste droom
en met een…
Vrij
gedicht
2.4 met 31 stemmen
13.496 Ik word korzelig van al die vragen –
terugzinken in de diepte tussen de makaziplanten of eruit kruipen?…
gescheiden
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
839 Bij deze: De laatste formaliteiten
Die ons nog scheiden
Van de feiten
Wat verbond was
Wordt verdrag
Ons gezin
‘Gedeeld ouderlijk gezag’
Nu alles is verdeeld
En in de breedte en diepte uitgemeten
Wil ik nog maar een ding van je weten:
'Je hebt de rechter
Zeker niets vertelt
Over 3 augustus 2002
Die Predictor en twee streepjes
En…
Verhoring
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
609 Mezelf vervloekend en toch de zwarte
diepte induikend, hopend op duikersziekte, als
de grootste gek op aarde, wenend, de tranen
vermengend met het koude zeewater, dodelijk
gewonde wolf, als een karaktervolle koning
opgezogen door de woeste, goddelijke zee.
Toch kom jij terug om mij daarvoor weg te sleuren.…
inspiratiebron
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
521 hennetje zo lief en zacht
begroet me blij na kille nacht
De heldre lucht zo schoon en klaar
die maakt me blijde ja heus waar
De droefenis die andren treft
maakt dat mijn geest zich in mij heft
tot steun en troost en andre gaven
waaraan de droeve zich mag laven
O inspiratiebron ga door
en droog niet op
maar leg uw oor
te luistren daar waar diepte…
vuurvogel
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.008 zo kwam zij op aarde
passie en compassie
haar geboortegeschenken
weerstond zij storm en stomend leven
baarde zij en had ze lief
her - innerde en vloog
verkende hoogten en diepten
om te landen in aarde waar zij wortel schoot
en vleugels vond
niet om ver weg te vliegen
maar om afstand te creëren
overzicht om precies te zijn
in zoektocht…
Alleen God weet hoe
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
585 Ik, geoefend jongleur, liep langs vele touwen en diepte;
altijd trachtte ik te volharden, fier, in houden van.
Dat wat ik kon. Wat ik kan.
Alleen God weet hoe.…
Aan zee
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.571 O te luistren naar de zee,
Tot de ziel ga fluistren mee:
Tot haar zwijgen
‘t Wonderwoord
Uit zijn diepten stijgen
Hoort!
Alle malen, hartezwaar,
Kere ons zoekend dwalen naar
‘t Bruisend breken
Van de vloed
Waar de ziele spreken
Moet.…
de gedachte
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.138 Geen die goud in uwe diept bevroedt,
noch weet op uw gelaat het uur der vreugd te wijzen...
Geen dageraad zal blijde uw blinde ruit berijzen;
geen zonne die, van vrede-wijdende' avond-gloed,
de moede wingerd om uw drempel blij door-bloedt;
en zelfs geen vriend staakt aan uw open deur zijn reize...…
Een zee vol gevaren
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
494 Op zoek naar
het klavertje vier klonk
een stem van een tovervisje,
dat zich zodanig aan mij hoop-
vol manifesteerde uit de diepte
van de zee.
Dood bij de zee;
een zee vol gevaren.
Iedere eindtijd heeft een nieuw
begin.…
Monster
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
437 Ik ben en ik was
het monster van de Beetserplas
in een roestend autowrak
heb ik mijn onderdak
op de bodem in het slijk
kronkel ik en kijk
naar die waterpartij
groenblauw doorschijnend
boven mij
Het recreatiestrand -ala
zwemmers kom ik niet te na
vrees niet dat ik met mijn bek
je vastgrijp en de diepte in trek
mijn kop boven water verschijnt…
In het oog (3)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 In het oog (3)
In het oog lopend nu,
dit duister achter mijn ogen –
zwarte maan
boven wind;
water, golvend
langs niet zichtbare lijnen,
voelbaar buiten dit lichaam –
het kleine duister wacht altijd
totdat ik weg kijk
van het meer,
en doet me geloven
dat in de diepte een kelpie waart,
levend geworden vrees.…
Navel staren?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
388 De queste naar de echtheid
van het leven waarvan de uitkomst
zwaar wordt overdreven, wordt
bepaald hoe we in hunkering
de sterren observeren alsof
we naar onze navel blijven staren,
in een allesomvattende vraag of
die in ons gemeten tijd bereikbaar
zullen zijn, het geeft minder inzicht
naar de diepte van de ziel der aarde
gemeten in…