1875 resultaten.
anti-canto III: 'Hydra’s tractate'
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
595 zelfs de poëzie scheurt
bij benauwd neobloed
negen/tien gloedkoppen
kleuren honderd vragen
gelaagde godenweidsheid
kwakende nachtschapen
verraden om lichtvoeten
bezeten hielen op dreef
zout zand zeeft handen
tot de tanden overladen
staande ontwapening en
vleesvervangersverleden
matige kantelpunttriggers
in zangerig vogelondertal…
Liefdesnacht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
268 Twee handen vinden wat bevrijdt —
en smelten weg in... poëzie.…
licht en later
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
274 poëzie brandt, een zachte wond,
zij maakt van stilte adem, mond,
zij bindt wat was en wat nog komt
tot één geheim dat in ons klopt
en toch, hoe klein haar hand in mij,
hoe groot de schaduw die ik zij.…
Ergernis
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
450 Terecht dringt dan de hamvraag op:
'Wordt hier wel poëzie bedreven?'
Dat het meer Niet dan Wel laat lezen,
moet Menigeen worden aangewreven:
'Neem toch zuinigjes het woord.
Weeg je invallen op waarde.
Waarom altijd rijmen, vriend?
Zet je in voor een zuiver brouwsel.
Staak dus dat prozaïsch gedoe!'…
Wissenwaarachtig!
netgedicht
2.8 met 14 stemmen
2.626 Er is een dichter die niet kwaakt
maar keer op keer opmonter treft
als hij een speedsonnet aanheft
en opgewekt met droevig draakt
Hij blaast het stof van poëzie
en lucht het ledig met begrijpen
zonder door regels af te knijpen
zijn werk leest als een melodie
Wis steekt de brand in triestigheden
verruilt `t nobele polemiek niet
met ongegeneerd…
mist
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
734 Want er zou zomaar een schip
kunnen opdoemen die elke poezie
vernietigt, maar gelukkig
is de stuurman wel wat gewend.
Dus als de pont aanlegt aan de overkant
vervolgt iedereen zijn weg vol energie.
En zoveel fietsen die van een pont afkomen
in de mist zag je waarschijnlijk nooit eerder.…
achter de bocht van vloed
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
656 wij zochten regels
die we ademen konden
een waanzinnige liefde om
afstand te dragen, ons staande
te houden in elkaars lichaam, en uit
zoals de slaap van vogels naar zee
die nooit afscheid nemen van poëzie
van zon en uur, almaar meer
hoe verzonnen wij de echtheid
het ruiken van de duinen, de vele manieren
van gemis en hoe je het litteken…
Ongerepte aarde
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
575 herstellen
De aarde wordt weer mooi
In jou laten aarde en natuur zich voorstellen
Zij stromen samen in elke huidplooi
van jouw eindeloos prikkelende lichaam
Grenzen zijn jou onbekend
Jij bent een alles zuiverend membraam
dat met overweldigend talent
voortdurend geboorte geeft
aan bedwelmende fantasie
In jouw natuur leeft
de mens als in grootse poëzie…
Stop de perzen!
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
800 Ik kijk en tuur en soms, ja soms
heb ik een hekel aan poezie. Ze zit daar maar te zitten
en ik zit maar te staren naar constant dezelfde vodden
tussen geritsel dat al even onveranderlijk in beweging is.
Dat opwindende schaduwspel was`t dan bijna wel.
Eén keer knipoogde ze. Dat was toen ik even niet keek.
Zul je altijd zien.…
Licht autistische routine
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
510 ik ben geen
meester geworden
in edele kunsten
ook het schoonschrift
der poëzie ben ik
nooit machtig geweest
kon wel schrijven
maar de magische vonk
wilde niet brandend blijven
vaak heb ik gebeden
ben uit mezelf getreden
maar miste pen en papier
die bleven hier in hun
grondstoffelijk verschijnen
konden niet zomaar verdwijnen…
geëngageerd
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.331 sterven
oorlogsindustrie
dan hekel ik voorzichtig
de politici
ik zie de mensen moorden
ideologie
dan zoek ik in een versje
naar een compromis
ik zie ze dieren slachten
reality-TV
dan schrijf ik boze woordjes
misschien zelfs ‘potverdrie’
maar zie ik Robben vallen
en grijpt hij naar z’n knie
dan voel ik pijn en schrijf ik
de ware poëzie…
Het verhaal over een held
netgedicht
4.6 met 34 stemmen
918 toen ik omkeek
zag ik een man
en in de leesbaarheid
van zijn rivieren kwam ik
poëzie tegen
niet in schalen of langs de zee
maar in alles wat mijn woorden
overbodig maakten
het werd winter
tijdens zijn reizen en ik liep
met hem doorheen de stilte
passeerde schemeringen, rondgezonden
door oude vloedlijnen
dichterbij en soms weer…
(geen titel)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
736 happy end can be so bitter
of zie ik de vrouw met een schitterende sluik als poëzie.…
zoals zwart op wit
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
956 afwendt
van eigen onvruchtbaarheid
het vals gefluister
kruipt immers over barre grond
om de zwakste wind te vertrappen
beneden, waar ramen uit het licht gezogen worden
en alle manen verdwijnen rond het najaar
kom en laat je ontroeren
door het stilzwijgende of door witte vlindergedichten
die zich in de tuin neerleggen als pure poëzie…
Vogel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
598 Samengevat in schone poëzie.
Nooit genoeg kan ik je danken.
Stimulator der zinnen.
Prozaïsch is je stem.
Akkoorden, zinderend van binnen.
Neem mijn vers, vertolk hem.…
Ketterij?
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
545 wortels van
de romantiek, de borst gewent
naar de verlichters, met het
gezicht in gewoelde letters
van de zinnen, ketters van
regels en van lichtsporen in
het woord, in gestreden voren
wordt nooit onderhandeld,
gewoekerd, welgeschapen,
wat meer is dan enkelvoud,
de dood is koud, as heeft
geen geheugen, bewaart
zich in de ziel van poëzie…
Emily's - poetry in motion
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
552 in de spiegel
nog raamvensters
leeft haar stem
rond de kamer van eenzaamheid
sinds ik Emily Dickinson
haar naam mompel
uit het vergeetboek
binnenshuis
mantel ik haar poëzie, haar verzen
(als lieflijk juweel)
bewonderswaardig
om nooit te vergeten
in de leeskamer van boeken
in het heelal van poetry
waarin jij mij
weet te ontroeren…
Wolkenmantel
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
490 mijn denken vliet
met versnelde stap op natte straten
het water draagt schijn
zwijgt waar de boog hangt
in late lenteschemer
strak gebogen
mijn woord is moe naar het woord
poëzie verblauwd
(en al wat daar nog tussen ligt)
schijngolven vervloeien
spatten uiteen
tot op mijn mond in de straten
voor mijn oog
een wolkenmantel dekt warm…
Joie de vivre
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
597 als ik kon
zou ik je stem uit de vijver vissen
bemint op zachte snaren
vol van klanken in vrouwenoren
aan een stille blauwe hemel
wil ik je toezingen
jouw naam
geeft poëzie aan ‘t leven
dat laat mij geloven
langs de dreven van flora en fauna
van het seizoenbeeld, van adem
in een stille ruimte
en aan het kind in mijn ziel
zal ik zeggen…
Zwevende muze
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
638 die glijden op thermiek
van stuwende en stijgende tonen
scheer als een zwaluw door ’t zwerk
zwenkend zwierend in de compositie
en het ritme van de wind
gehoord in de snaren van de bomen
drijvend op genieten van het geluk
schrijf op heerlijke muziek
van orkest of van solist
voel de trillingen van het wonder
laat je dragen door schone poëzie…
Niet alleen
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
907 fijn om te weten
Dat ik niet altijd alleen hoef te zijn
Het is gewoon een goed gevoel
Want samen zijn we niet zo klein
Met alle problemen
Toen alles verkeerd ging op één dag
Jij sloeg een arm om me heen
En troostte me, met je woorden en een lach
Zonder jou was ik nu een hoopje ellende
Of een gebroken droom in een leeg hoofd
De poëzie…
het stille zand
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
633 verwarring
waarin ik de gevallen bladeren raap en
de geur van verval omhels
de tijd misstaat, ik lees het in de krassen
op mijn gezicht
wat kunnen we nog vieren als
gebroken wolken mij stenigen
eenvoud mijn intellect te boven gaat
en mijn wezen zich als een zonderling gedraagt
het evenwicht draagt niet de kunstenaar
maar raapt zijn poëzie…
Frank en vrij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
611 Vandaag wappert
De vlag
Frank en vrij
En o zo souverein
Glanzende zijde
In stralende zon
Ter viering van
De eerste prijs
Van de Poëziewedstrijd
Van de provincie Groningen
Die ik gisteravond won
Inspiratie: Eerste prijs Provincie Groningen categorie
Poezie 18 jaar en ouder, uitgereikt door
burgemeester…
Het Komrij-wezen
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.248 Hij voelde zich een zwerfhond; bij zijn leven
was hij een zoeker, hij vond reine poezie.
Wanneer ik aan hem denk en in gedachten zie,
rijst dankbaarheid voor wat hij heeft gegeven.…
de nieuwe tijd
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
673 ik sterf onderaan de zon
waar het afschrift mijn laatste
saldo zal prijzen, modernistisch
gadegeslagen door de wedegeborenen
jij hoeft niet ontsteld te wezen
de nieuwe tijd stemt af op vreugde, zie
het aan de lente die haar intrede doet met
laagjes regen en bloeiende urinerende knopjes
het buigen van laagdrempelige poëzie de
nederigheid…
24
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
479 stoppen met zweven
Wanneer ik 24 word
Zal ik alles weten over iets
En iets weten over alles
Wanneer ik 24 word
Draait de wereld niet meer rond mij
Kom ik terecht in een heuse 'maatschappij'
Wanneer ik 24 word
Ben ik een man met een job
Loop ik trots met mijn schouders rechtop
Wanneer ik 25 word
Heb ik geen tijd meer om poëzie…
het dorpje Lissewege
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
558 symboliek
een dorpje nog nederig en mooi
onaangeraakte schoonheid een kapelletje zo klein
op de markt een carrousel van muziek met spelende kinderen
schaduwgevels schuiven langs de lege kasseien straatjes zo mooi als een ansichtkaart
bruggetjes versierd met madeliefjes vergeet-mij-nietjes
kunstenaars schilderen er hun ding, dichters schrijven poëzie…
Het behouden huis (2)
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
456 zij liepen de muziek achterna
die hen bracht naar het strijdtoneel
al werd er niet gestreden
maar er werd poëzie gevierd
het behouden huis de leidraad
welke op velerlei manieren
de passie had aangewakkerd
evenals het opgestookte vuur
één voor één namen ze de vloer
en lazen hun pennenstreken voor
over liefde, intens gemis
zandkastelen…
Fagus sylvatica (beuk)
gedicht
4.5 met 2 stemmen
2.707 .
------------------------------
uit: 'Raster poëzie', 2004.…
Overwinning
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.021 mijn jeugd als verloren voorwerp,
gehavende poëzie door gebalde vuisten.
ik lijm, ik heel de wonden
van een doodgeboren gedicht.…