2332 resultaten.
Hemelhoog
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
550 Gods liefde is hemelhoog
Tot aan de wolken reikt Zijn trouw
Het is de vaste rots waarop ik bouw
Op Hem richt ik het oog.
Hij wil mij leiden van dag tot dag
In alle omstandigheden van mijn leven
Zal Hij mij Zijn hulp en bijstand geven
Ik prijs mijn God met groot ontzag.…
de duivels slapen
gedicht
5.0 met 3 stemmen
4.999 Nu is het tijd om als een trage vader
te werken in de trouwe aarde van de rust,
de stilte te veredelen tot stil geworden eenvoud
en God te danken voor de goedheid van de goden.
----------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 1982.…
Gimli 2005-2013
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 Lief Hondje
Trouw Hondje
Kittenhondje
Moederhondje
Blafhondje
Vrolijk Hondje
Gemakkelijk Hondje
Zwiebelstaart Hondje
Onze mooie Gimli/Gimpy
met je sprekende ogen
Te kort mocht je bij ons zijn
Maar de pijn in je ogen
van de laatste weken
gaven aan
dat het jouw tijd was
We geven je nu terug aan Moeder Aarde
zodat je kunt gaan naar…
Niemand is een eiland
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
438 het ‘alleen’ woont
prettig in het huis
gebouwd met
trouwe muren
en knusse hoeken
met ramen
dichtgeplakt voor
ogen die kijken
op de stoelen
zitten gedachten
te wachten
op hun beurt
ruziënde gevoelens
rennen rond de tafel
verschuilen zich voor
ogen die kijken
het ‘alleen’ woont
tussen klachten
krakende protesten
van ouderdom…
Van klein tot harig
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
462 hoe klein is mijn vaas
met bloemen, hoe diep
wortelt mijn aarde in het
bodemloze, het bodemloze
van het hart de liefde en trouw
in kannen en kruiken, dit komt
nu zo maar in me op terwijl er net
andere woorden vloeiden die
meer aan scherven en dalen deden
smeden…
het smeden van het heren akkoord,
pionnen op het verkeerde bord, smakeloos…
Je opent blozend
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
549 woordjes in je oor als een intiem gebaar
ik streel je teder en je opent blozend
ogen dicht genietend minnekozend
wimpers krullen als je ogen zich met tranen vullen
kwetsbaarheid zal ik met kracht verhullen
je bent voor mij de liefste vrouw
we wiegen samen op de hoogste golven
wetend dat de stranding snel zal volgen
beloof ik je mijn diepste trouw…
madonna in Brugge
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
491 ach oude stad, je ademt nog
er ligt een zonnevlek rond waar
de tranen van de dageraad het kwaad
wegwassen
elke straathoek lijkt te passen
in een kleine schrijn vol eer
vergeten soms, maar lief
staat links en rechts een kleine vrouw
het daglicht op te vangen
in haar haren hangen trouw
tienduizend wensen,
uitgedragen leed van mensen en…
Uiterlijke vertoningen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
514 In de avond als de dag mijn valscherm
heeft doorbroken en lijnen staan gespannen
op de kaken van mijn zegel, boogt mijn
woordenschat langs het kruisen van dag naar schemer
Hoe trouw mijn moed me ook terzijde staat, laat
ik ver mijn nagelriemen zinken in de palm van het
vijfzijdig blad dat als een perfectionist aan me hangt, het
leest mijn stil…
Ons bed
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
866 Het leven kan ik ook vandaag weer aan,
wetend dat mijn bed, waar ook ter wereld,
trouw op me blijft wachten.
Dat warme hol waarin ik mij geborgen voel.
Zoals gisteren, vandaag en alle nachten.…
Achter zoveel coulissen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
859 moest virtueel
auditie doen
kwam binnen met een
knuffel en de zoen in een
entree vol zelfvertrouwen
dacht de hoofdrol
te gaan spelen maar
in de choreografie konden
wij voor groot publiek
onze emoties nimmer samen delen
danste de sterren
van de hemel met jou
was je godvergeten trouw
in ons voortdurend samenzijn
achter zoveel coulissen…
Dat wachten is oerouds en uiterst spiritueel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
507 In voor- en tegenspoed is al een feit,
eeuwige trouw spelden we niet op elkaars mouw.
Zoete woordjes hebben we ook genoeg gefluisterd
evenals steeds weer en weer naar elkander geluisterd.
Dat wachten is oerouds en uiterst spiritueel.
Wat gaat nu nog met lichtelijke ongeduld gepaard
heeft leven toch alsnog een climax bewaard.…
Tijdloos
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
689 Tot ik op je kan bouwen en voor altijd met je kan trouwen.
Ik kan niet denken want ik weet niks te bedenken.
Al mijn tijd wil ik met jou doorbrengen.
Mijn besluit staat vast kan ik zeggen.
Geef mij dus tijd om het voor altijd uit te leggen.…
Mijn vriendschap met die merel
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
510 Slechts
vijfentwintig centimeter meet
zij: een schrander kraalogig kop-
je dat zich met een gele snavel
accentueert; heeft zij bij mij door
haar terugkerende verschijning iets
van trouw in mijn ziel geportretteerd.
Mijn vriendschap met die merel zingt
vrolijk door de tuin.…
Zwaar verwond
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
455 Hijgend naar adem dook ik onder
mijn anders zo trouwe automobiel,
maar een krokodil beet in mijn
opgezette wangen, die als drab
ten prooi viel aan een doolziel,
met rode oogjes giftig en klein.…
Liefde zonder plexiglas
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 liefde kent geen muren
geen veiligheid door plexiglas
of gesloten deuren
liefde telt alleen de uren
van samen zijn
zij wil zelf bepalen
hoeveel, hoe vaak, hoe lang
liefde is niet bang
zolang zij leven mag
elke gegeven dag
met haar handen in haar schoot
wacht ze met gebogen hoofd
hij heeft trouw beloofd
liefde kent geen regels…
Autoliefde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
813 Samen met ons trouwe autootje,
rijd ik met mijn eigen vrouw,
nog steeds, en vol van liefde,
door ons dagelijkse leven.…
Dawn chorus
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
503 vogelparadijs
gemereld
Kent een van u het koor der
vogelzang
der rozevingerige dageraad
pastel in ruimte waar geen
maat op staat
het lumineuze feest der
zonsopgang
Dat amazonereuzen groeien
laat
dat rotswoestijnen ongenaakbaar maakt
door regenwouden ons ademen
laat
Dawn choruszang die nooit verloren gaat
als zielsverwant die trouw…
Eenzaamheid
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
505 Zij ondervinden niet die
dagelijkse trouw van de man
of vrouw die regelmatig zeggen
kan 'ik hou van jou'.
Zij zijn alleen in een
wereld door de massa
omsloten. Buiten de massa
voelen zij zich vaak door
het leven verstoten.
De alleengang lijkt hun
lot te zijn op het levenspad.
Zij kiezen hier het één en
daar laten ze wat.…
Ene kleine zonde.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.105 Wij zitten soms - mijn lief en ik -
Hele avondstonden naast elkander,
En praten over een en ander,
Doch schuwen trouw elkanders blik;
Want moeder, die, ondanks mijn flemen,
Volstrekt niet weten wil van mij,
Zou met te veel verdriet vernemen,
Dat ik met hare dochter vrij.…
Ode aan de handen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
614 Handen willen altijd zo graag geven
bijna leiden zij een eigen leven
trouwe dienaren zijn ze
evenaren de snelheid van het brein, de wens
alles voor 't gezin, huis dier, de stal plant mens
ze zijn gevoelig als snaren van een instrument,
nooit lui, hoe ook een bui, moe je bent.…
Wees welkom
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
471 “Wees welkom, ik wacht op jou
Ik zal altijd voor je zorgen
Vandaag en elke morgen
Blijf maar rekenen op mijn trouw”.
“Wees welkom, wacht langer niet
Ik spreid mijn handen om je heen
En ik laat je nooit meer alleen
Zal bij je zijn, in vreugde en verdriet”.…
Glorie aan God
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
617 Glorie aan God, die ons lief heeft
Want Hij is met ons, dag en nacht
En houdt trouw over ons de wacht
Hij die in ons hart Zijn vrede geeft.
Glorie aan God, vertrouw op Hem
En zeker niet op onze eigen kracht
Van Hem mag het worden verwacht
Laten we luisteren naar Zijn stem.…
Wees welkom
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
517 “Wees welkom, ik wacht op jou
Ik zal altijd voor je zorgen
Vandaag en elke morgen
Blijf maar rekenen op mijn trouw”.
“Wees welkom, wacht langer niet
Ik sla mijn armen om je heen
En ik laat je nooit meer alleen
Zal bij je zijn, in vreugde en verdriet”.…
LISBOA
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.208 Was het ooit aan een stad gegeven
Voort te leven als geest,
Vreemd nu en trouw vroeger gebleven
Na een asregen op een feest?…
Vijf bomen voor een raam
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.790 Het zijn mijn broers en zussen
die me trouw blijven, nooit vloeken,
elke dag een bos bloemen bezorgen.
Het zijn mijn diepste gedachten
over liefde, ontucht, glasheldere
doorzichten naar morgen, de dood.
Het zijn vijf namen die ik nooit
zou kunnen vergeten. Vijf vingers
en aan elke vinger een zegel van goud.…
Lichting
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
449 Woorden van zee strekken zich in kalmte
heimwee is ontvankelijk voor zwijgende taal
in het voorafgaande ligt ontwaken
onze ontmoeting tekent zich
aan horizon van stilte
je spreekt over liefde
dat is natuurlijk dwalen
waar het hart spreekt van waarheid
is laatste echo: trouw
we stropen mouwen op
om de ziel te laten spreken
kom mee, dan…
De Heksenketel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 zijn streng
als een lieve mama
en doen het lachend voor
– het is een spel
van vrolijkheid in onze herberg
waar de vogels bont zijn en zingen
– madam zet de toon
en mijn zussen leren me de trucjes
van het temperen en hardop dromen
– het verleidelijke
maar ik ben netjes, ik slaap elke nacht
zonder een ander in mijn bed
– tot ik trouw…
Bij een boeket
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
444 Dingen gaan samen:
Jou, trouw, wou, rouw, hou van jou
Een steeds opnieuw weer beginnen
iets in jezelf overwinnen
Stapje voor stapje,
het leven geen grapje
Maar toch kun je op sommige dagen
lichtheid voelen,
als word je gedragen
Dat gevoel hebben
tussen alle gewoel van de wereld,
tussen de bende ellende
Want altijd komen
bloemen en…
Dikke touwen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
301 Het sterven snoeit weer de dikke touwen,
laat een spoor van de barre winter na;
Ze lamenteert nu, ik bij hem weg ga,
met de gasten gaat ze nog niet trouwen.
Zijn adem gleed langs tafels en banken;
Erbarmde zich om zijn verslagen mond;
In gitzwart katoen liep hij in het rond,
Op weg naar de linde met haar ranken.…
KRACHT OMHULT HET TERE
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
289 lichaam
bewaren in zich bouwsteentjes
voor goede gezondheid
helpen mee met al wat
het runderlijf inwendig doet
tevens beslissen
die gekromde sieraden
van de koeienkop
welke dieren in de kudde
steeds leiding zullen geven
dan wel zich tevreden stellen
met een onderworpen rol
onnaspeurbare arbeid
schuilt in de hoorns
van onze trouwe…