1715 resultaten.
Overal zag ik je
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.979 nu is de maan zeker zestig mager en vaal
de haren wit bij haar nachtelijke wandeling
kijkt zij steeds naar de grond
zie je mij niet meer staan
jawel jawel ik ben in gedachten ik denk
steeds aan jou hoe het toen was ik weet
het nog precies ik zie het nog voor mij
hoe wij elkaar voor het eerst zagen
allebei wit en jong en nog helemaal
zonder…
Bewust leven
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
250 Zo wandel je verder, niet
jong in de zin van ongerept, maar jong
in de zin van ontvankelijk en helder, met een hart dat
ruimte blijft houden voor zachtheid, voor stilte, voor het lied dat volgt.…
Uren van geluk
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
671 onze dromen zijn van glas
in vormen teer en breekbaar
ze schijnen door voor altijd vast
ik wil kijken in je ogen
zien hoe licht daar breekt
hoe langzaam je emoties doven
samen gaan we wandelen
naar de grens van ons gebied
leven tussen vreugde en verdriet
wil met jou de bloemen zien
de vergezichten in de wolken
het gras dat buigt in…
Uren van geluk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
582 onze dromen zijn van glas
in vormen teer en breekbaar
ze schijnen door voor altijd vast
ik wil kijken in je ogen
zien hoe licht daar breekt
hoe langzaam je emoties doven
samen gaan we wandelen
naar de grens van ons gebied
leven tussen vreugde en verdriet
wil met jou de bloemen zien
de vergezichten in de wolken
het gras dat buigt in…
Duizend jaar.
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
571 Er is nog tijd
om te wandelen op de dammen, nog duizend jaar.
Wees niet bang als het krijst in je hoofd : het zijn meeuwen.
Achter de hoek wacht niemand.…
Kustmarathon Zeeland
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
475 De eerste kilometers door het Schouwse bos
Hier loop je nog in colonne, kun je nog niet los
Eerst nog een beetje heiig, maar de zon breekt al snel door
Genieten van de ruisende zee, meeuwen schreeuwen in koor
Honden genieten van de zee op dierendag
Wat een voorrecht dat je hier wandelen mag
Het mulle zand is zwaar
Bordje 15 km, nog lang…
Weerzien
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
541 En eindelijk herenigd
zullen we als vanouds
als Gods kinderen
weer wandelen en spelen,
omstraald door hemels Licht.…
De tuin van Liefde
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
570 En wandelend langs een pad van rozen
voelde ik ’t ritselen van een vleugelslag
een engel die naar mij was toe gekomen
toonde mij waar ’De tuin van liefde’ lag
onder ‘n gouden prieel liet hij mij binnengaan
waar ik verblind door een schitterend licht
-mij opeens voelde met witte veren staan-
keek ik in de liefelijkheid van Zijn gezicht…
gouden gids
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
381 veiligheid van anderen roven
het vertrouwen grof misbruikend
dat niet het recht van de sterkste
op de zwakkeren voorrang heeft
is beslist de betere gouden gids
de koninklijke kalmte en overgave
als leidraad voor het doen en laten
in het tijdperk dat afstand vraagt
zijn deuren als rotsen van lood
die van wijken niet weten willen
voelt even wandelen…
Zondagnamiddag aan zee
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
562 een zomerse zondagnamiddag
op een open terrasje aan de zee
genieten van een ijsje of een thee
of wandelen langs het goudgele strand
kijken naar het neerslaan van de baren
met de zwiepende wind door je haren
tot je huid bijna rood verbrandt
je ziet die fleurige mensen op de promenade
je slaat hun doen en laten gade
oudjes lopen met hun hondje…
Geestelijke voorbereiding.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
568 De stilte heeft bezit genomen
een bron van nieuwe krachten
deed woorden binnenstromen
in tijd en mijn gedachten
Woorden werden zinnen
‘t spreekt tot mijn geweten
‘t drong mijn hart toen binnen
de Geest heeft het bezeten
Door Liefde toen verlicht
‘k werd erdoor gevoed
‘t wezen wordt zo onderricht
hoe het daarin wandelen moet
‘k Mag…
Buitenwerfs
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
422 Geschoren schapen warmen zich in de zon
schaduw onder de schuine bomen
een badkuip gekanteld tot trog
de dijksloot een lint roodalg
afgebladderde borden op de grens
water en land
het kabbelen knabbelt aan het talud
langs het kruinpad kraagt gras
ik wandel langs het wijde water
hier gieren geen banden
soms op zuidwester dagen
de…
Zicht loos
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
512 Mijn nieuwsgierigheid neemt toe
mijn zicht neemt steeds af
mijn hart loopt er naartoe
en zo wandel ik in mijn eigen graf…
DE TUIN VAN LIEFDE
hartenkreet
4.4 met 29 stemmen
1.192 En wandelend langs een pad van rozen
voelde ik ’t ritselen van een vleugelslag
een engel die naar mij was toe gekomen
toonde mij waar ’De tuin van liefde’ lag
onder ‘n gouden prieel liet hij mij binnengaan
waar ik verblind door een schitterend licht
-mij opeens voelde met witte veren staan-
keek ik in de liefelijkheid van Zijn gezicht…
Genève
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
532 We hadden het over het-in-leven-zijn
Dat ik dat ieder jaar moest melden
Hij mailde me terug
Dat 'k me gelukkig niet ter plekke tonen hoefde
Onmiddellijk kreeg ik zin hem te vragen er samen heen te gaan
Te wandelen aan de kades,
waar ik woonde tonen,
de Salève die we beklommen in de middagpauze,
de Mont Blanc aan de horizon
in de late zon,…
Het oude huis
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
416 Het oude herenhuis
Staat deftig aan de gracht
Hij ziet mensen wandelen
En een kind dat vrolijk lacht
Dromerig kijkt het huis
Naar de bomen aan de waterkant
Hij beschouwt ze als zijn vrienden
Ze zijn lang geleden hier geplant
Het huis staat er al eeuwen
Iets verzakt en iets versleten
Heel vaak gerestaureerd
De laatste keer is hij vergeten…
Het einde der cirkel?
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
424 mag ik U
een oneindige
wandeling aanbieden
langs de ontelbare
kleuren waarmee wit
licht is samengesteld
op een pad waarvoor
wij alle tijd van de
wereld nemen om
ons doel het begin en
einde van de cirkel van
dood en leven te bereiken
gelukkig kunnen wij
nooit verdwalen
want wij zijn deel van
deze wereld en willen
onze verbinding…
fluweel en nikkelstaal (3)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
669 vervolgens vouw ik vlijtig
duizend geduldige kraanvogels
groet de groene ende rode
beuk en de boerenlandvogels
zoek ik zwartje de poes die
zo graag zingt op haar tokkel
blaas een zachte houten
bastoon in de sluierwolken
rondom de afgelegen
kleine koperen sokkel
leg ik waterlelies in
de wielen en de kolken
maak een lange avond-
wandeling…
Het oude huis
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
399 Het oude herenhuis
Staat deftig aan de gracht
Het ziet mensen wandelen
En een kind dat vrolijk lacht
Dromerig kijkt het huis
Naar de bomen aan de waterkant
Het beschouwt ze als zijn vrienden
Ze zijn lang geleden hier geplant
Het huis staat er al eeuwen
Iets verzakt en iets versleten
Heel vaak gerestaureerd
De laatste keer is hij vergeten…
WISPELTURIGE ZEE
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
350 Bij eb wandelen langs de branding.
Een fijn gevoel van verbinding, berusting...
Aangespoelde schelpjes, lachende snoetjes.
Afdrukken van hondenpootjes, paardenhoeven en kindervoetjes.
De zee geeft in de avond haar geheimen prijs.
De volgende ochtend vijftig tinten grijs.
Amanzimtoti
Amanzimtoti…
wij: nog komt de lente
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
170 in het lauwe water drijven lelie’s
zonder angst, wij - jij en ik -
bespiegelen onze liefde op dit zo
strakke prent alsof het is uitgesneden
op het perkament van een oud verlangen
zou nu nergens anders willen zijn
dan hier bij jou, wandelen door het
fiere gras, jij een halve stap voor mij
omdat ik zelfs nog de warmte vind
in de schaduw die…
VANDAG... ( Taal: AFRIKAANS)
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
2.620 wil ek net, my doodgewoon, ek wees
weg van skewebeelde van hoe mense
met dieper geheime, na my kyk
wil ek in myself wandel sonder vrees
weg van die gejaag na roem, rykdom
skulpies optel, na wulpse branders gryp
wil ek in myself, van myself lees
weg van mense wat veg oor grond
liefde, mekaar om elk eerste plek, fnuik
wil ek wees op plekke…
Rakker .....
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.278 Lieve Rakker
Wandelen doe ik nu zonder hond, alleen
geen doel, zo maar lopen, nergens heen
Zoveel jaren met Rakker, onze hond
door weer en wind, lekker en gezond
De dagen duren nu wel heel erg lang
het hondloos zijn maakt me soms bang
Niet meer even een straatje om
eigenlijk is dat toch wel stom
Elke dag weer dat verdriet
niemand die…
Een kind zonder vader
hartenkreet
4.7 met 13 stemmen
2.653 Ik wandel met hem aan mijn hand,
we hebben een innige band.
“Papa slaapt overdag” zegt hij plots,
“en in de nacht praat hij tegen mij”
verteld hij trots.
Ik kijk hem verbijsterd aan,
me afvragend, heb ik dit goed verstaan.
“Dan kan ik hem ook zien” vervolgt hij blij
“moet wel goed kijken hoor”
dat zeggend kruipt hij dichterbij.…
Het zwijgen van de golven
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
1.868 Ik wandel langs
het blauwe water.
Hoog boven de golven
torent een begroeide rots.
Lucht, warmte en wind
fluisteren met
het laatste licht,
aarzelend verdwijnt
het vergezicht.
Verbonden met
het dromende land
herinneren mijn blote voeten
het parelwitte zand.
Ik staar naar de sterren,
in uren en dagen.…
VONDST
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
543 Gezeten in zacht gras
tussen twee schaduwstruiken
mijmert de verlamde man
over lang vervlogen jaren
waarin lang wandelingen
zijn ware lust waren
de verte steeds wenkte
veel nieuws en verrassingen
liet ontdekken
onderdrukt gezoem
een plotselinge prik
de boze hommel wekt hem
uit die gedachtenwaas
uren kijkt hij om zich heen
slaat…
Nee, wij projecteren niet
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
483 Alle geluiden klinken vaag
in dit ontheemde niemandsland,
waar ik je probeer te ontwijken,
wandelend langs de rand.
Op de begraafplaats van de illusie,
waar elke hoop vervliegt,
weten we nuchter als voorheen:
dat elke droom vroeg of laat bedriegt.…
Fotosynthese
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
2.447 dan kon je kiezen waar je wilde wandelen
en elk verkeerde pad, dat ging tenonder
jij lag dan aan mijn voeten te ritselen
en mijn verlies was nooit zo vol met leven
of nee, jij zou dan koolzuur worden
en in mijn bladerarmen weer kind
dan was je Glucose, kind en liefde
tegelijk, geboren uit het licht
het licht van de zon…
de band die blijft
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.187 hij oogt diep uit kassen steeds star en verweesd
terwijl hij toch ooit pienter en helder van geest
geen zin meer voortbrengt die gewoon echt loopt
stad en land afgereisd om hem te laten behandelen
rest berusting - al is hij ergens nog bij de tijd
om de slurf heen kan niemand - mijn oom die lijdt
als het even kan gaan we samen in duin wandelen…
Witte winternacht in 1979
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
740 Loop via de
Warmoestraat over de Zeedijk naar de
Oudezijds; maagdelijk wit liggen de
Wallen onder sneeuw die zonden bedekt
van de tolerante stad
Wandel in 'n schets van Pieck, plas m'n
naam in de sneeuw op het Oudekerksplein
een raamdame gaapt en veegt 'n traan van
haar gezicht.…