1372 resultaten.
Op de stoep
hartenkreet
4.2 met 24 stemmen
1.446 Op de stoep
staart het meisje naar de scherven
verzonken in gedachten
Bij haar voeten ligt een stukje glas
het glinstert in het zonlicht
van de ondergaande zon
gewoonweg onweerstaanbaar.…
Bijzonder
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.273 De laatste straal zonlicht gevangen in een ogenblik
Het eerste druppeltje verkoelende regen na een hittegolf
De plons in zee na een lange periode aan tobben
De tijdens het in de ogen teruggekeken worden ontstane klik
Het huilen naar de maan van een eenzame wolf
De hersenen voorzien van velen lobben
Gedachten aan iemand van vroeger en je loopt…
un winterdach (een winterdag)
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
649 een hongerige maag
winterwortels met uien
wil ik eten met kruimige aardappels
mij vingers tintelen een beetje
eerst maar even slobberen
van die heerlijke chocolademelk
met een vers stuk suikerkoek
roodborstjes vliegen heen en weer
en eten de overgebleven kruimels
wieken van molens
staan veelkleurig aan de hemel
waar het laatste zonlicht…
Ik vergeet je niet... (aan mijn moeder)
netgedicht
4.6 met 20 stemmen
997 Ik schrijf je niet zomaar neer in het opkomend zonlicht
want bij avondschemer zul je onzichtbaar verder dwalen
en geen enkel teken achterlaten
waardoor ik zou gaan terugblikken naar de tijd
toen we samen in momenten verdwaalden.…
Ik tegen mezelf
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.069 Op de melodie van Coldplay Us against the world
Oh ochtend kom binnen met wolkenlaag
Los deze mist op maar doe het traag
Breng terug het zonlicht laat de stralen vaag
In mijn hart spiegelt verdriet
Het pad dat ik afloop slingert heen en weer
De duivel praat in mij en zet een engel neer
Geraakt word ik door bliksem terwijl ik deserteer
Uit…
Toverdrankje voor jou
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
918 Maan
Ik brouw 'n toverdrankje dat uitkomst zal brengen
Dat geluk met rust in je leven zal mengen
De eerste ingrediënten zijn Liefde en Licht
En 'n lok van 't haar van de Godin van dit dicht
Vijf glaasjes water vol aarde en vuur
Een kommetje humor met kunst en cultuur
Eén kilo lucht met de zang van sirenen
Twee kilo appeltjes door zonlicht…
De laatste rit
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
900 Angst snoert mijn keel bijkans dicht
terwijl we naar jouw plekje lopen
maar ineens: is daar die straal zonlicht
en ik besef: bestaan kun je niet kopen!
Je lijf mag dan niet meer mij me zijn
maar JIJ zult NOOIT zonder mij zijn.…
Passie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
624 Zoettie, van het zonlicht leven, meloenen eten en elkaar opvreten
Bij zon en dauw, hete zoen zo waauw, warme minnenspel.
't Zou me wat wezen
Zie ik je ooit weer Mi Amor
Komt beslist oké por favor
..... deze keer bijt ik er je tong echt af ......
Ti amo!…
Voorwinterdagen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
575 Een straal zonlicht en haar iriserend spel bevriest nog voor ze grond kan raken.
Geen enkele bloem, bloesem of vrucht laat zich eeuwig dragen.
Elk seizoen gaat telkens dood
en voelt zich keer op keer verraden.…
De late asters kleuren
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
912 Weer gaan te korte dagen weemoed brengen
van ochtendnevel die donkerend in de ziel
van miezerige regen tot striemende vlagen
waar tussen schuchter nog wat zonlicht viel.…
EEN NIEUW LIED
poëzie
3.7 met 14 stemmen
3.210 Blijf varen, Jong Paar, blijf varen;
Gewiegd op de hupplende baren,
In 't Zonlicht van Voorspoed en Vree!…
Ik ben mij en mij ben ik!
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
627 Ik ben hun zonlicht bij donkere dagen,
de golfbreker, die alles stut.
Ik ben een mooie dag die stilletjes ontwaakt
terwijl de nacht zijn weg verder zet.
Mijn levensboek hou ik in ere.
Zolang er bloed door mijn aderen stroomt
Zolang mijn hart ritmisch klopt
Zal er nooit iets zijn…. die bij mij stopt.…
Guru Purnima 2022
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
532 Wij tussen helm en halve tent
Waarom de spiegel van je bus
er afgeramd
Leve mobiele hulp,
marktplaats op het strand
Zee en zon en kinderstem
veel vlieggeronk
Zonlicht blonk op zweven
van meeuwen
Bescherming van droge huid met olie waarin weken rozeblad gedrenkt daarna innig scrub
van hand met zand op delen
En jij die hielp 't mobiel…
Méditerrane hartstocht 2
hartenkreet
4.0 met 17 stemmen
1.982 dromend over hoe ze zo voor me staat
Mijn zonnetje dat met haar warme stem tegen me praat
Even denk ik terug aan vroeger, toen ik haar nog niet kende
De dag dat haar hart me voor het eerst verwende
Hoe ze me aankeek, haar blik die me doorkliefde
Nu zijn we jaren verder, onveranderd vol van elkaars liefde
Twee handen ontnemen me plots het zonlicht…
EEN NIEUW LIED, VAN EEN MEISJE EN EEN SCHIPPER.
poëzie
2.9 met 7 stemmen
3.084 Blijf varen, jong paar, blijf varen;
Gewiegd op de hupplende baren,
In 't zonlicht van voorspoed en vree!…
Indië
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
589 Bovenin de kamers, die ruitjes
altijd weer in glas in lood,
waar het zonlicht doorheen speelde
in geel, groen, blauw en rood.
Die bloeiende hibiscus struiken,
de vlinderbloemen in het perk
en tegenover ons aan het pleintje
stond dan die kleine witte kerk.…
Wintersneeuw
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
706 Paaslelies, ijspegels, narciss(t)en,
sneeuw dat begint te smelten
bevroren ondergrond komt tot leven
latent verleden wordt weer heden
't strand met schelpjes en zand
springtij van nieuw vernieuwd leven
ontstaan uit winters wezen
zonlicht de nacht doet vergeten
licht dat door de duisternis sprak,
hagelstenen gezwegen
sneeuwman zicht…
Luchtkasteel
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
436 Ik wandel door heuvels van zonlicht en schaduw
een schoonheid te vinden in bomen en stenen
die samen verrijzen tot een machtig kasteel -
dat daarboven stil zweeft in het luchtlandschap
Als ik ademloos staar tillen handenvol wind
mij op uit de laagte en geruisloos glijdend
op vederlicht vleugels van goudstralen draden
komen torens steeds…
DE BARRE ROTS
poëzie
3.8 met 20 stemmen
4.137 Daar verheft gij het hoofd;
statig ziet men het prijken
met paarlen van ’t zeenat, met edelgesteent’
als van ziltige tranen bij ’t zonlicht geweend.
Dus ook menig in God vastgeworteld gemoed!…
Vandaag hoort bij jou
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
9 In een gebaar, een lach, een kopje koffie,
een stoel waarop het zonlicht even rust.
In iets gewoons dat plotseling bijzonder
de afstand tussen toen en nu overbrugt.
Je was voor ons geen vrouw van grote woorden,
maar iemand bij wie ieder binnen mocht.
Je hoefde niet te zeggen wat je voelde:
je gaf de warmte waar een ander naar zocht.…
Morgen breekt aan
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
463 breekt aan als
de eerste morgen
Van alle vogels
zong merel 't eerst
Zang zij geprezen
lof aan de morgen
Beide gerezen
in 'n nieuwe wereld
In regenstralen
licht uit de Hemel
Als d'eerste dauw vlijt
op 't eerste gras
Lof aan het zoete
vocht van de gaarde
Dat aan Zijn voet strijkt
bij elke pas
Mij is het zonlicht…
maart
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
1.220 Maart nadert
Geluiden wekken de driftige geest
jagen zuurstof door mijn aders
Ritselend lover
Reikhalzende hemel
Kriebelend zonlicht
Voel maart naderen.
Ik juich van een bevende begeerte
die nog zwellen moet
Een lichtbundel spoelt mijn huid
een prille belofte kondigt zich aan.
Maart nodigt ons uit.
Wij worden popelende gasten.…
Stenen vingers
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
553 Na thee en breinaalden
neem je me mee
naar de schemer
van dalende stofbundels zonlicht
binnenvallend over ’t rommelige binnen
van je goedverwarmde slaapkamer.
Je nodigt me uit jou te raken
aan jouw warme lichaam,
maandagmorgen is nog ver.…
Theatertrilogie
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
717 op het podium een paar
figureren we wel
in het toneelstuk van morgen
of is de rol
die we spelen vandaag
steeds een vraag
decor
een ruimte met gaten
welkom met drempel en slot
ruiten mijn breekbare kijk
op de wereld naar buiten
vertrouwen verankerd in muren
vrijheden binnen buiten de buren
rekwisieten genoeg voor toneel
zonlicht…
Stilte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
700 Terwijl zonnestralen in gouden banen schuin door takkende boomstammen vallen,
als zonlicht door open raamvensters,
volgt ze haar gedachten
die dansen tussen bomen in verwrongen vormen,
waarvan de twijgen onder de vorm van ledematen in elkaar geweven zijn tot een dak van gebladerte,
een koepel van welkome verkoeling
waaronder wolken dansende…
Boswandeling
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
2.182 Wandelstof kruipt achter me aan… wolkend
Het bos, zwoele warmte, flikkerend zonlicht
Zoemend geluid, muggen die struiken bevolken
Ver geblaat van Drentse heideschapen met graasplicht
Het pad zandgeel, onregelmatig door stronken
Hoefafdrukken van paarden s’morgens vroeg
Ik struikel, wankel verder… bosgeurdronken
Laat in de middag, zon zakkend…
Een mooie droom,
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.142 Voor m’n ogen zie ik vliegen
Twee vlinders, een droom
Ze zijn door de liefde gekleurd
En als een wonder zo schoon
Fladderend gaan ze voort
Over het lentegroene gras
Ik staar ernaar vrolijk
Ik zit op m’n jas
Het zonlicht werpt haar gouden druppels
Neer op een ontluikende rozentak
Een heer gaat voorbij
Hij draagt een net pak
Dan wordt…
Ballade
poëzie
3.6 met 31 stemmen
12.225 . - Zij oogde ’t na…
Het zonlicht ging met hem!
Nog hoorde zij het laatste woord
Dier jonge, diepe stem:
‘Tot weerziens, Moeder!’ - En zijn kus,
Die op haar lippen brandt,
Zijn blik, die lang de hare zocht,
En ’t wuiven van zijn hand.
Zij bergt het alles in heur hart.…
Soerabaja
poëzie
4.2 met 8 stemmen
2.265 Achter hen, met haar geblakerde pleinen,
met haar gesluierde woningen, hijgt
onder het zonlicht de stad, in de hitte,
die van 't plaveisel de hemel in stijgt.
Moeitevol trappelen schonkige paarden
over het asfalt. Een zwoelzoete geur
hangt om de koelte der pakhuisgebouwen.…
Kunstenaar of ambachtsman
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
919 Zonlicht speelde in het dorp op de kasseien.
De toren hield het zware weer op afstand
dat zich vanaf de Rijn tegen de oever vlijde.
Jan Janszoon schoof de dekens aan de kant.
Op de ezel stond een spieraam klaar
om met linnen te bespannen.
De hoeken perfect haaks,
was het werk van timmermannen.…