3063 resultaten.
Credo
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.089 Ik denk, ik weet te voelen wat van me verwacht wordt
mezelf gespreid, verkracht door wat ik wil , niet ben
het duister werken aan een wazig plan
frunnikend, standvastig duim voor duim
geloof, een vaag verlangen
opgezweept door grimmige voorouders
uitgehouwen, vastberaden absorberend
van godendeemstering tot kunstlicht
steeds meer heb…
Zwart gat
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
833 Tracht te dichten wat ik kan
praat de woorden een complex aan,
ruk de zin uit zijn verband
en geef de teksten op hun kop
Dacht te zwichten dat ik dan
in het donkerste duister verdwaal
de letters knip uit vale krant
gelijk ’n sidderaal
als uit de vingers van m’n toppen
de inkt vloeit over maagd’lijk wit
doorslaand niet te stoppen
want…
Ik sterf niet meer
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
1.071 Door de waanzin van verzet
strompelt mijn pijn krom en gebogen,
stemloos zinkt mijn hart in het duister,
de waarheid heeft nog nooit gelogen.…
Adelaar
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
2.224 hellend vlak verlaten
stijgen, stijgen, zwaartevrees
heel even gewichtloos zweven
dan is het hoogtepunt geweest
Sneller, sneller naar beneden
miertjes worden lompe karren
scherend langs `t korte groen;
aanstootgevende oude knarren
Buitelen, duikelen over de lijn
van dagen gapen vol verbazing
trager, trager bijna stil en dan
donker, duister…
De Wolken
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
789 Als witte duiven
Verschoven en weerspiegeld
Vrijend met elkaar
Tastent naar de ander
Niet loslatend
Vasthouden en weer laten gaan
Een heftige ontknoping
Niet los durven laten
Tastend in het duister
Aan elkaar klevend
En weer loslaten
Scheiden
Uit elkaar gehaald
Nog een laatste groet
Een hartstochtelijke zoen
Behoudend gevoel
En weer…
Curieuze Connectie
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
3.642 Vriendschap voor het leven
Pratende met jou
Kwam ik mijzelf tegen
Woorden schieten tekort
Als ik je wil bedanken
Voor jouw aanwezigheid
Hoe vreemd
Is de manier
Waarop wij eeuwig
Op elkanders pad verschijnen
Onbewust de dagen tellende
Tot ons wederzien
Tastend in het duister
En onze eigen persoon hervinden
In ons samenzijn
Hoe…
Niet of nooit geweest
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.074 Schuw dwaal ik
steeds meer in mezelf
wanneer een sprong
in het duister
mijn leven moe doorboort.
Schrijvend raken mijn woorden
steeds meer in de war
wanneer mijn geschrei
dit doelloos schrijven
op wit papier verstoort.
Onhoorbaar zal ik
jou in mijn armen verliezen
wanneer mijn verdriet niet
langer meer wordt verwoord.…
nachttrein
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.231 beperken mijn zicht
ik deel de wereld
nog meer in parten
aanschouw het buiten
nog minder:
als gekooid
stuurloze gedachten
slenteren ongedurig
als roofdier, hongerig
door mijn brein
ik ben als van de
reden beroofd
een niet te stoppen
sinistere nachttrein
zo wil ik niet ervaren
dat denk ik
niet meer voelen
zo hoop ik
deze duistere…
Vangen !
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.159 Ik vang de druppels
met mijn handen
laat ze los in
ledige lucht
wil de woorden
toch behouden
tijdens deze
nachtelijke vlucht
veeg de rimpels
langs het kussen
laat de sombere
lijnen met rust
vang de lach weer
in mijn ogen
wanneer de zon
mij wakker kust
ook al zullen
dagen duister,
lang en misschien
eenzaam…
Vliegen
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.069 Ik vlieg in mijn gedachten
Door het duister en het licht
Vrijheid in oneindig zicht
Waar de sterren mij verwachten
In mijn fantasie
Vlieg ik over verre landen
Over bossen, over stranden
Tot ik heel de wereld zie
Ik droom, ik vlieg, ik zweef
Door de wolken en de lucht
Een oneindig mooie vlucht
Waarin ik voel dat ik leef…
Geloof
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.527 het luchtledig zoeken
tastend in het duister
ontembaar verlangen
paden onbegaanbaar
je struikelt
je valt
terug in de waanzin van toen
je nog ergens goed voor was
naar ’t scheen
gebroken en getekend werd
eenzaam niet alleen
druk de waanzin uit
dan blaas ik de rook
en gooi de asbak leeg
omdat ik geloof
in eind en nieuw begin
in jou…
voor altijd mijn hand
hartenkreet
3.6 met 13 stemmen
2.249 wanneer je lach verdwijnt
de avond naar de nacht gaat lonken
de maan zich schuilt achter onmacht
dat stilletjes in het duister staat te pronken
en wijl mijn hand je schouder raakt
mijn ogen de jouwe vinden
weet dan dat ik vannacht
weer over jou heb gewaakt
een simpel rijmpje op de vroege morgen
vertelt mij meer dan de ochtendkrant
ontneemt…
Rozenkrans
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
1.855 Zonder je licht
blijf ik duister
bid ik de dood
voorbij aan mij
voel ik me geknot
in uitbundig lijden
steken de doornen
sterk in mijn vlees.
In je weerschijn
veer ik echter op
keer ik terug
in volle bloei
vlechten onze lijven
een rozenkrans
slaan we het kruis
dat ons bestuift.…
Zee van Liefde
hartenkreet
3.9 met 18 stemmen
3.500 Vereend met deinende golven
Overvalt de liefde ongemoeid
Onder fluisteringen bedolven
Wordt het hart verschroeid
Opkomende passionele driften
Profileren zich in duistere nacht
Satijn glijdt golvend rond de enkels
Maagdelijke rondingen pril en zacht
Drijvend op eeuwig deinende golven
Gewillig verdrinken in erotische vloed
Ongekende hoogten…
overgeleverd
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
745 overgeleverd
mijn nagels schraapten je huid
even, maar wel overdacht
totdat ik met schrik
in onwetendheid werd gedreven
het was onverwacht
toen met een krijsend geluid
woede aan mijn woorden
ging kleven
door een duistere macht bezeten
braakte ik zurig gal
in horten en stoten
mijn hart leek gereten
het lijf gehakt
in wezensvreemde…
il pleut - het pleurt
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
1.997 aan de wandel
droop de hemel
alles duister
verwaaide luister
zong stil verdriet
een droevig lied
onophoudlijk in coupletten
soms hield ik stil
dan hield het even op
het was te kil
om te blijven staan
pas na een sanitaire stop
een poep een scheet te Petten
met in de hand een bakkie pleur
kreeg het bestaan weer kleur
in het voorbijgaan…
GIJ DRAAGT EEN SCHONE VLECHTE HAAR...
poëzie
4.2 met 10 stemmen
2.617 Het is een lengende avond van
mis-troosten en mis-prijzen.
’t Is of de dag niet sterven kan
en of geen nacht kan grijzen…
- Gij gaat mijn duister huis voorbij,
verlangenloos en rechte;
ik rade uw naakte, magre dij;
ik zie uw donkre vlechte.
---------------------------------------
uit: De gulden schaduw (1910)…
la vie comme un train sans destination
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
548 er gingen heel wat treinen voorbij
in mijn hoofd en voor m'n ogen
zoveel dat ik de tel ben kwijtgeraakt
af en toe op windstille dagen
hoor ik ze nog in de verte
het ingetogen bonken
de cadans van wielen die op weg
zijn naar bestemmingen in het duister
en altijd maar met de onrust
van reizigers die niet weten
wat hen te wachten staat…
Gevangen in gemoed
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
636 Opgesloten in het huis
van mijn geest
knellen van vragen
hoe en waarom
zie ik zelf niet meer
ziende blind
hoor niet of
slecht luisteren
alleen de wind
rondom draaiend
laat nog enkel
woorden toe
licht verdwijnt
zacht naar beneden neer
donker wordt het duister
geluid heel stil gesloten
wie was ik
waarom niet blij
contact verstild…
Heelal
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
982 Wanneer de zon
niet meer schijnen zou
de ondergang
verleden tijd
de maan me niet
meer bijlichten wou
de sterren
veel te zijd
als de ochtend
donker blijven moest
de dag steeds
eender verliep
het duister alleen
nog maar telde
de aarde zichzelf
als vernietiging telde
wanneer de zon
niet meer schijnen kan
er gebrek aan zuurstof…
Haar gekooide leven
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
480 ik heb voor even
de boeken weggelegd
die verhalen over de
zonnige kant van leven
werd gegrepen
door wat zinnen
over andere dingen
uit ons dagelijks gaan
ben een zoektocht
begonnen naar
de essenties van
ons aards bestaan
afdalend naar holen
en spelonken waar
herinneringen nog aan
duister zijn geklonken
in verbijstering
moest…
ROZENBOOMPJE
poëzie
3.4 met 7 stemmen
4.046 't Boompje bloost en bloeit en blinkt
In het midden van mijn gaarde,
Waar rondom de duisterende aarde
Reeds in schemering verzinkt.
's Avonds in mijn rozenhof
Blijft het avondlicht gevangen
In de duizend roosjes hangen,
Rodend roos en rozelof.
-----------------------------------
uit: Laatste Verzen (1923)…
Met streelzachte kleuren
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
545 ik heb mij omgeven
met streelzachte kleuren
maar als zij soms breken
valt duister door scheuren
speelt chaos zijn eigen muziek
raak in paniek door dissonanten
die in een macaber decor over
mijn uitgebalanceerd leven dansen
vecht voor mijn adem en zing
in verstilling mijn autistisch lied
prevel mantra’s en sluit mij af
van een wereld die…
contra ana
netgedicht
2.5 met 16 stemmen
1.200 dat ik soms wankel
ondersteuning nodig heb
en haren dons soms
slechts een beproeving
die ik rauw wel lust
deze overwinning is er
opgedragen aan het hoekje
dat ik diep in mij nog weet
zo ongeschonden
en bovenal nog vrij
ik haat de wereld
die mij een ander mij dicteert
er is slechts één vraag
waar was iedereen
toen ik in het duister…
nachtvers
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
725 het uur van de wolf
straten gehuld in het gehuil
van blitse wagens
dit duister dient niet
om te slapen
er moet overdacht
in de nacht beslecht
dat bij zon alles goed
of toch genoeg verlopen
volgens wat verwacht
hij neemt zijn pen
getuige tot verstillen
van wat geweest
voorbijgeraasd alweer
en af te leggen kleed
voor de naakte rust…
Licht in de duisternis...
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.375 Alles duister als de nacht,
alles op de tast...
Fietsen en dan niks zien,
lekker in bad...nu even niet!
'n lekker bakkie koffie,
vergeet 't maar!
Dan naar de winkel,
want dat moest gisteren al..gesloten!
Kaarsen en een plaid over je benen,
Een ontredderde dochter met baby,
zoekt warmte bij familie,
in het oosten des lands!…
Bloemenslaap
poëzie
3.1 met 7 stemmen
2.470 Ze slapen nu zacht in de duistere grond,
Een deken van sneeuw heeft ze toegedekt;
Wees stil nu, dat niemand de bloemkens wekt.
Straks komt met de lente de warmte weer,
Dan gaat door de velden de Lieveheer,
Neemt zachtjes het dekentje weg en zeit:
Kom, kinderkens, op! het is bloeienstijd.…
Zaagselsporen… (2)
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
809 “ Wie een kind door het duister stuurt
staat in eigen schaduw “
G.B.Shaw
Http:/www.Pamapoems.nl…
ik woon in je huid
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.386 ik woon in je huid
in je dromen
en buiten ons
het oude verlangen
naar verre horizonten
in het vermoeden van licht
zien we dagen verbranden
het duister, de afstand
zien de stoet van aan-
en afwezig de angst
die enkel nog
door ’t venster kijkt
ik woon in je huid
in je dromen
en in dat huis
hebben wij ons
tot een vlot
(samen)gevoegd…
het zal allemaal gewoon doorgaan
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
889 het zal allemaal gewoon doorgaan ook na ons
leven blijven er nog meer dan genoeg
gedichten te schrijven met een goede afloop
ik ben niet van plan zorgelijk te doen
over poëzie,want er komt geen einde aan deze verslaving
woorden zullen als aas door de ruimte zweven
op zoek naar hun dichters in lichte en duistere vormen
wetende om er iets fatsoenlijks…