Alle inzendingen over grijs

1811 resultaten.

Sorteren op:

Le temps perdu

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.596
Mevrouw de Winter bibbert met de koffie: ze heeft haar Parkinson weer op bezoek en kleinzoon Theo wil geen vlekken op zijn kloffie Een bronzen plak verstoort haar grijs gewassen broek. En achteraan, daar vegeteert mijn moeder: ze staart afwezig door een goudgerande bril. Gemurmel over duimend drop en jeukend poeder.…

zo had ik het niet verwacht .....

netgedicht
3.3 met 38 stemmen aantal keer bekeken 4.813
nauw’lijks zichtbaar onheilspellend net begonnen hemeltocht grijs vaal rood en onmiskenbaar langzaam rijzend van de horizon onbestemd nog dwalend droom ik jou al tegemoet zacht oranje avondlicht jij vroege bode van een late nacht warm geel tijdloos stralend voel ik even samengaan strelend wit omarm je als vanouds mij…
piotr linski29 november 2004Lees meer >

Opklaring

poëzie
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.885
Glad is de lucht als zilverhelle plaat, Waarover vlokkig grijs geschilderd werd, Met glans van licht uit eindeloze vert, Dat door de ruimte spelemeien gaat. ’t Vonkt door de droppels aan het rijs, dat staat Als stut op ’t tuinbed, staat bij boon en ert; Vonkt door de druppels aan ’t gewei van ’t hert, Vonkt door de droppels aan het schaap,…

stapper terug in stadshart

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 990
In Ree en Runstraat liep hij uitgelaten nu nog bij gelegenheid alle cafés zwijgend voorbij soms ging blijkbaar voor bekenden gezeten op terras of achter glas beschroomd zijn hand kort omhoog Ook fietsers passanten weinigen die hem nog herkenden vrolijk zwaaiden naar ooit de tijger zonder sluitingstijd Een vrouw gerimpeld grijs haar…

Argeloos

netgedicht
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.079
horizonten van mistralbroeders en siroccozusters het bos, de wind, het mos een kind dat met ogen zonder kleppen spelend met de blaren luisterend naar vertelsels van de takken, de taal praat van de dieren en argeloos de mensen geheimen prijs geeft waar men wat om lacht Dan pakt een storm het spelend kind de bomen schrikken, het mos kleurt grijs…

Zonnebloempjes Rénaissance

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 534
Ze kijkt , ziet het spectrum door luchtig grijs en kruipt voorzichtig haar schulpje uit.…
Rena28 juni 2008Lees meer >

't Is altijd wè...

netgedicht
4.7 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.166
Het leven heeft geduld en maakt ons wijs al moeten we ook honderd keren vallen en zijn nog niet al onze haren grijs - laat ons toch maar barmhartig zijn voor allen.…
Adeleyd28 november 2006Lees meer >

Liverpool aan de Laak

netgedicht
4.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.243
The Rolling Stones, het eind van tere zeden het Kurhaus ging na vijf minuten plat Mick Jagger koos verschrikt het hazenpad een grijs plafond kwam krakend naar beneden is alles dan voorbij in deze stad verteren wij een luisterrijk verleden zijn alle wegen door de dood betreden en is de woeste zee nu stil en glad of is Den Haag een slapende…
Daan de Ligt15 december 2006Lees meer >

De koppen eigenwijs

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 927
lucht met feestelijke geuren luidruchtig bruist het leven door een open raam gordijnen die in felle kleuren zachtjes meebewegen maar op de natte straat verschuifelt zat publiek ogen steeds ontwijkend voortdurend langs gezichten strijkend leeg en zonder lach handen in de zak niet beschikbaar voor een menselijk contact hun jassen grijs…
wil melker5 november 2007Lees meer >

de Boordenwijkstraat

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 532
Ter hoogte van 't haags station Laan van Nieuw Oost-Indië vroeg tegenover mij een heer in grijs groene hoed met veer zangerig in zuidelijk accent u ziet er uit als hier bekend wijst u mij asjeblief ‘ns aan waar loopt de Boordenwijkstraat het is zeker dat die hier bestaat we moeten er nu vlak langs gaan Ik sprak vragen staat vrij maar…

opstijgen om te dalen

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.433
ik dacht in de echo nog kussen te horen maar het was de valse hartslag met hijgende tranen zweefde al in mijn hoofd zonder al te vallen voelde nog wel de aarde was de hoogste riggel van de stenen rots in zwart/wit of minstens grijs flikkerde de dolgedraaide film alles als grabbelton voorbij uitpakken. uitpakken ja nu.....…

Zonder woord.

netgedicht
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 936
Nauwelijks zichtbaar onheilspellend net begonnen hemeltocht Grijs vaal rood en onmiskenbaar langzaam rijzend van de horizon Onbestemd nog dwalend droom ik jou al tegemoet Zacht oranje avondlicht…
vogh1 maart 2006Lees meer >

DE ZALIGEN

poëzie
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.363
De regen, een grijs kraalgordijn, een poos Zacht tikkelend, laat door zijn lauwe kieren Hun ‘t paradijs nog zien met zijn revieren, Achter de vlammen van de gele roos.…

protestman

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 598
hier is de wereld klein er staan muren rond onneembaar zonder moker die geen mens meedraagt voelen wij ons veilig, wij zijn een eiland en jij ergens anders hier worden platen gedraaid grijs en wijs en versleten klinken hier de oude echo's van eigenzinnigheid, wij weten van het weten wat er te weten valt en als wij dan plat gaan voor…

Buurmeisje

netgedicht
4.3 met 31 stemmen aantal keer bekeken 990
De zon verbleef achter donkere wolken het regende hard mijn humeur kleurde grijs plots speelde deurbel zijn bekende wijs mijn kleine meisje zon van verleden zomer weesje uit een warm ver land daar stond ze eigenwijs met haar kroeskopje en donkere oogjes aan mijn hand liep ze door het huis of het van haar was ik vergat de…

Uit elkaar

hartenkreet
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.782
Ik wil niet huilen maar de lucht is grijs waar hij blauw was ooit en de zon is niet op mijn balkon. Liefste, zouden we niet trouwen? Zouden we samen een tv, een auto, een computer en een toekomst kopen? Zouden we niet samen een huis, een wijnkelder en een leven bouwen?…

Winter (Platbodems in Groningen stad)

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 551
De tjalken zijn in winterslaap gegaan, de lucht is grijs en flinterdun gedekt. Doelloos wijst hun vaan de winden aan, terwijl zij wachten tot de zomer hen weer wekt. Dan halen zij met frisse moed het anker op en gaan met mensenvracht en proviand geladen weer vrolijk spelevaren op het ruime sop.…
Geerlof Lode20 november 2008Lees meer >

In de stralend gouden avondgloed

gedicht
2.1 met 26 stemmen aantal keer bekeken 11.039
slechts in tere deining van blauw en grijs en roze, verzoent Piet Mondriaan de geest met de natuur. -------------------------- uit: 'Parmentier', 2003.…
Pieter Boskma8 september 2021Lees meer >

Zijsprong

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 500
Er hing een donkere hemel boven water, als forellen keken ze omhoog, gespiegeld zagen ze zich zwemmen in de diepte van een meer, de school bewoog als trage wolken naar het ginder van oud zeer, de lucht was grijs, passies glansen op de vinnen, als de zon verscheen, te zweven langs het lelieblad, waaronder een aantal onzichtbaar…
pama25 juni 2009Lees meer >

LERING VAN EEUWIGE WIJSHEID

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 671
mens gevormd door zeven stralen Door in het stoffelijke af te dalen Worden plus en min goeden en kwaden Wij zijn de vruchten van kosmische zaden Meetbaar op louter dichterlijke schalen Langs de lat gelegd door het vertalen Van een begrip als helen en als schaden Het midden houdend tussen droom en daad Aarzelend tussen wit en zwart en grijs…

Stilleven

netgedicht
3.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 901
zijn borst deels ontbloot opdat ik zijn hart maar zie door een schaduwrijk getint spectrum heelal wordt getoond door kwetsbare schoonheid te verbeelden in denkbare ledematen en een oppermachtige overgave rode kunstrozen sieren de aanblik en vervolmaken de schepping zo ik die zie door blinde ogen de sneeuw is wit mijn lucht grijs…

gedicht met een knipoog

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 605
uit losse hoeken en een zak vol stof deuren zwijgen tot stilte leeft een snelle blik vergeeft en mijn voorzichtig vragen laat wat ogen bloeien tot een lach het mag totdat de deur weer sluit nog wel wat warmte weten want voor mijn pas is uitgemeten zwijgt er weer die dode blik het trappenhuis verguist de zon tot het bedenkelijke grijs…
switi lobi13 september 2010Lees meer >

even

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 875
toen ik voelde dat mijn leven niet meer stroomde stilstond als een waterplas was er geen acceptatie 's ochtends wakker vroeg kijkend naar de zon liefde delen met ons mensen dat zijn zo wat van mijn wensen ik, als iemand van zeventig maar ben pas op de helft mijn haren al reeds grijs is dit de prijs die ik betaalde toen ik schoksgewijs…
Sil Darius31 januari 2011Lees meer >

Herfst en dan...

hartenkreet
0.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.498
Bomen kalen Wolken jagen late zonnestralen De hemel kleedt zich nu in grijs dan in grauw Een noord wind werpt zich tegen muur en dak rukt verstoord aan ieder blad en tak haast zich voort, vergaart de afgestorven blaren krijst, wervelt, blaast zijn kille adem door alle holten, kieren, gaten heen, een kou die aan mijn botten knaagt.…

Wanneer je oud bent *

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.031
Wanneer je oud en grijs en slaperig bent En knikkebolt bij ’t vuur, pak dit gedicht, En lees het langzaam, droom van ‘t zachte licht De schaduw in je ogen ooit gekend; Hoevelen waren op je zwier gesteld, Beminden je oprecht of maar alsof Slechts één maakte je pelgrimsziel het hof En hield van je mimiek door zorg gekweld.…

Inzicht

gedicht
2.6 met 23 stemmen aantal keer bekeken 5.902
En ergens, tussen al dat grauwe grijs zagen we een kleine ronde buis flonkeren die op ons netvlies bleef branden en niet verdween.…

Najaar.

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.219
Er liggen lange strepen in de lucht Van donker-grijs, de zon verbergt haar schijn; De heuveltop, gehuld in ’t mistgordijn Staat als een reuzenschim, ver weggevlucht. De wind kreunt met een lang-gerekte zucht, Als deed het machtige ademen hem pijn, Gedoken zit het stomme vogelijn, En ’t laatste broze bloempje trilt geducht.…
Edward Koster25 september 2012Lees meer >

De Zaligen

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.109
De regen een grijs kraalgordijn, een poos Zacht tikkelend, laat door zijn lauwe kieren Hun ’t paradijs nog zien met zijn revieren, Achter de vlammen van de gele roos.…

DICHTER OP TERRA

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 560
Elk in hun eigen capsule Verwijderen de poëten zich Van hun planeten van ijs, hitte, Grijs, roze soms Eenmaal aangemeerd bij Hun eenpersoons ruimtestation Tanken ze gewichtloos bij, maar Blijven mens Spieren verslappen, botten ontkalken Eelt op voeten en zielen verdwijnt Terugkeer wacht Eenmaal geland trainen ze, sterken Aan en…

Sshhh

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 666
Wolken, grijs en onstuimig, trokken boven door in de grauwe hemel. Er stond daar, tussen heel dat tumult, regen en wind, krachten en machten... een vrouw te dansen, in héél haar vrijheid: zij heet "Sshhh"... Zij draaide, met armen wijduitgespreid, gelijk een Engel... om haar as en telkens weer om, zonder naam.…