1811 resultaten.
Le temps perdu
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
2.596 Mevrouw de Winter bibbert met de koffie:
ze heeft haar Parkinson weer op bezoek
en kleinzoon Theo wil geen vlekken op zijn kloffie
Een bronzen plak verstoort haar grijs gewassen broek.
En achteraan, daar vegeteert mijn moeder:
ze staart afwezig door een goudgerande bril.
Gemurmel over duimend drop en jeukend poeder.…
zo had ik het niet verwacht .....
netgedicht
3.3 met 38 stemmen
4.813 nauw’lijks zichtbaar
onheilspellend
net begonnen
hemeltocht
grijs vaal rood
en onmiskenbaar
langzaam rijzend
van de horizon
onbestemd
nog dwalend
droom ik jou
al tegemoet
zacht oranje
avondlicht
jij vroege bode
van een late nacht
warm geel
tijdloos stralend
voel ik even
samengaan
strelend wit
omarm je
als vanouds
mij…
Opklaring
poëzie
3.0 met 10 stemmen
2.885 Glad is de lucht als zilverhelle plaat,
Waarover vlokkig grijs geschilderd werd,
Met glans van licht uit eindeloze vert,
Dat door de ruimte spelemeien gaat.
’t Vonkt door de droppels aan het rijs, dat staat
Als stut op ’t tuinbed, staat bij boon en ert;
Vonkt door de druppels aan ’t gewei van ’t hert,
Vonkt door de droppels aan het schaap,…
stapper terug in stadshart
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
990 In Ree en Runstraat liep hij
uitgelaten nu nog bij gelegenheid
alle cafés zwijgend voorbij
soms ging blijkbaar voor bekenden
gezeten op terras of achter glas
beschroomd zijn hand kort omhoog
Ook fietsers passanten
weinigen die hem nog herkenden
vrolijk zwaaiden naar ooit
de tijger zonder sluitingstijd
Een vrouw gerimpeld grijs haar…
Argeloos
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
1.079 horizonten
van mistralbroeders en siroccozusters
het bos, de wind, het mos
een kind dat
met ogen zonder kleppen
spelend met de blaren
luisterend naar vertelsels van de takken,
de taal praat van de dieren
en argeloos de mensen
geheimen prijs geeft waar men wat om lacht
Dan pakt een storm het spelend kind
de bomen schrikken, het mos kleurt grijs…
Zonnebloempjes Rénaissance
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
534 Ze kijkt , ziet het spectrum door luchtig grijs
en kruipt voorzichtig haar schulpje uit.…
't Is altijd wè...
netgedicht
4.7 met 21 stemmen
1.166 Het leven heeft geduld en maakt ons wijs
al moeten we ook honderd keren vallen
en zijn nog niet al onze haren grijs -
laat ons toch maar barmhartig zijn voor allen.…
Liverpool aan de Laak
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
1.243 The Rolling Stones, het eind van tere zeden
het Kurhaus ging na vijf minuten plat
Mick Jagger koos verschrikt het hazenpad
een grijs plafond kwam krakend naar beneden
is alles dan voorbij in deze stad
verteren wij een luisterrijk verleden
zijn alle wegen door de dood betreden
en is de woeste zee nu stil en glad
of is Den Haag een slapende…
De koppen eigenwijs
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
927 lucht
met feestelijke geuren
luidruchtig bruist het leven
door een open raam
gordijnen die in felle kleuren
zachtjes meebewegen
maar op de natte straat
verschuifelt zat publiek
ogen steeds ontwijkend
voortdurend langs
gezichten strijkend
leeg en zonder lach
handen in de zak
niet beschikbaar voor
een menselijk contact
hun jassen grijs…
de Boordenwijkstraat
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
532 Ter hoogte van 't haags station
Laan van Nieuw Oost-Indië
vroeg tegenover mij een heer
in grijs groene hoed met veer
zangerig in zuidelijk accent
u ziet er uit als hier bekend
wijst u mij asjeblief ‘ns aan
waar loopt de Boordenwijkstraat
het is zeker dat die hier bestaat
we moeten er nu vlak langs gaan
Ik sprak vragen staat vrij
maar…
opstijgen om te dalen
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.433 ik dacht in de echo
nog kussen te horen
maar het was de valse hartslag
met hijgende tranen
zweefde al in mijn hoofd
zonder al te vallen
voelde nog wel de aarde
was de hoogste riggel
van de stenen rots
in zwart/wit of minstens grijs
flikkerde de dolgedraaide film
alles als grabbelton voorbij
uitpakken. uitpakken
ja nu.....…
Zonder woord.
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
936 Nauwelijks zichtbaar onheilspellend
net begonnen hemeltocht
Grijs vaal rood en onmiskenbaar
langzaam rijzend van de horizon
Onbestemd nog dwalend
droom ik jou al tegemoet
Zacht oranje avondlicht…
DE ZALIGEN
poëzie
4.1 met 15 stemmen
3.363 De regen, een grijs kraalgordijn, een poos
Zacht tikkelend, laat door zijn lauwe kieren
Hun ‘t paradijs nog zien met zijn revieren,
Achter de vlammen van de gele roos.…
protestman
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
598 hier is de wereld klein
er staan muren rond
onneembaar zonder moker
die geen mens meedraagt
voelen wij ons veilig, wij
zijn een eiland en jij
ergens anders
hier worden platen gedraaid
grijs en wijs en versleten
klinken hier de oude echo's
van eigenzinnigheid, wij
weten van het weten wat
er te weten valt
en als wij dan plat gaan
voor…
Buurmeisje
netgedicht
4.3 met 31 stemmen
990 De zon verbleef
achter donkere wolken
het regende hard
mijn humeur kleurde grijs
plots speelde deurbel
zijn bekende wijs
mijn kleine meisje zon
van verleden zomer
weesje uit een warm ver land
daar stond ze eigenwijs
met haar kroeskopje en
donkere oogjes
aan mijn hand liep
ze door het huis
of het van haar was
ik vergat de…
Uit elkaar
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
2.782 Ik wil niet huilen
maar de lucht is grijs
waar hij blauw was ooit
en de zon is niet op mijn balkon.
Liefste, zouden we niet trouwen?
Zouden we samen een tv, een auto,
een computer en een toekomst kopen?
Zouden we niet samen een huis,
een wijnkelder en een leven bouwen?…
Winter (Platbodems in Groningen stad)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 De tjalken zijn in winterslaap gegaan,
de lucht is grijs en flinterdun gedekt.
Doelloos wijst hun vaan de winden aan,
terwijl zij wachten tot de zomer hen weer wekt.
Dan halen zij met frisse moed het anker op
en gaan met mensenvracht en proviand geladen
weer vrolijk spelevaren op het ruime sop.…
In de stralend gouden avondgloed
gedicht
2.1 met 26 stemmen
11.039 slechts in tere deining van blauw en grijs en roze,
verzoent Piet Mondriaan de geest met de natuur.
--------------------------
uit: 'Parmentier', 2003.…
Zijsprong
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
500 Er hing een donkere hemel
boven water, als forellen keken
ze omhoog, gespiegeld zagen ze
zich zwemmen in de diepte van
een meer, de school bewoog als
trage wolken naar het ginder van
oud zeer, de lucht was grijs,
passies glansen op de vinnen, als
de zon verscheen, te zweven
langs het lelieblad, waaronder
een aantal onzichtbaar…
LERING VAN EEUWIGE WIJSHEID
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
671 mens gevormd door zeven stralen
Door in het stoffelijke af te dalen
Worden plus en min goeden en kwaden
Wij zijn de vruchten van kosmische zaden
Meetbaar op louter dichterlijke schalen
Langs de lat gelegd door het vertalen
Van een begrip als helen en als schaden
Het midden houdend tussen droom en daad
Aarzelend tussen wit en zwart en grijs…
Stilleven
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
901 zijn borst deels ontbloot
opdat ik zijn hart maar zie
door een schaduwrijk
getint spectrum
heelal wordt getoond
door kwetsbare schoonheid
te verbeelden
in denkbare ledematen
en een oppermachtige overgave
rode kunstrozen
sieren de aanblik
en vervolmaken
de schepping
zo ik die zie
door blinde ogen
de sneeuw is wit
mijn lucht grijs…
gedicht met een knipoog
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
605 uit losse hoeken
en een zak vol stof
deuren zwijgen tot stilte leeft
een snelle blik vergeeft en mijn voorzichtig vragen
laat
wat ogen bloeien tot een lach
het mag
totdat de deur weer sluit nog wel wat warmte weten
want voor mijn pas is uitgemeten zwijgt
er weer die dode blik
het trappenhuis verguist de zon
tot het bedenkelijke grijs…
even
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
875 toen ik voelde dat mijn leven
niet meer stroomde
stilstond als een waterplas
was er geen acceptatie
's ochtends wakker vroeg
kijkend naar de zon
liefde delen met ons mensen
dat zijn zo wat van mijn wensen
ik, als iemand van zeventig
maar ben pas op de helft
mijn haren al reeds grijs
is dit de prijs
die ik betaalde toen ik
schoksgewijs…
Herfst en dan...
hartenkreet
0.7 met 3 stemmen
1.498 Bomen kalen
Wolken jagen late zonnestralen
De hemel kleedt zich nu in grijs dan in grauw
Een noord wind werpt zich tegen muur en dak
rukt verstoord aan ieder blad en tak
haast zich voort, vergaart de afgestorven blaren
krijst, wervelt, blaast zijn kille adem
door alle holten, kieren, gaten heen, een kou
die aan mijn botten knaagt.…
Wanneer je oud bent *
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.031 Wanneer je oud en grijs en slaperig bent
En knikkebolt bij ’t vuur, pak dit gedicht,
En lees het langzaam, droom van ‘t zachte licht
De schaduw in je ogen ooit gekend;
Hoevelen waren op je zwier gesteld,
Beminden je oprecht of maar alsof
Slechts één maakte je pelgrimsziel het hof
En hield van je mimiek door zorg gekweld.…
Inzicht
gedicht
2.6 met 23 stemmen
5.902 En ergens, tussen al dat grauwe
grijs zagen we een kleine ronde buis
flonkeren die op ons netvlies bleef
branden en niet verdween.…
Najaar.
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.219 Er liggen lange strepen in de lucht
Van donker-grijs, de zon verbergt haar schijn;
De heuveltop, gehuld in ’t mistgordijn
Staat als een reuzenschim, ver weggevlucht.
De wind kreunt met een lang-gerekte zucht,
Als deed het machtige ademen hem pijn,
Gedoken zit het stomme vogelijn,
En ’t laatste broze bloempje trilt geducht.…
De Zaligen
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.109 De regen een grijs kraalgordijn, een poos
Zacht tikkelend, laat door zijn lauwe kieren
Hun ’t paradijs nog zien met zijn revieren,
Achter de vlammen van de gele roos.…
DICHTER OP TERRA
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
560 Elk in hun eigen capsule
Verwijderen de poëten zich
Van hun planeten van ijs, hitte,
Grijs, roze soms
Eenmaal aangemeerd bij
Hun eenpersoons ruimtestation
Tanken ze gewichtloos bij, maar
Blijven mens
Spieren verslappen, botten ontkalken
Eelt op voeten en zielen verdwijnt
Terugkeer wacht
Eenmaal geland trainen ze, sterken
Aan en…
Sshhh
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
666 Wolken, grijs en onstuimig,
trokken boven door in de grauwe hemel.
Er stond daar, tussen heel dat tumult,
regen en wind,
krachten en machten...
een vrouw te dansen, in héél haar vrijheid:
zij heet "Sshhh"...
Zij draaide, met armen wijduitgespreid,
gelijk een Engel... om haar as en telkens
weer om, zonder naam.…