3249 resultaten.
tegelzand
netgedicht
3.8 met 27 stemmen
957 ik herinner me het tellen
en de tegels, de kamers die wij nodig
hadden
genoeg om tot de tijd te fluisteren
- nog later dan nu –
dat zij niet bestond
niet hier
niet op de houten vloer
in het zonlicht
cirkelrond
dat ook aan de bomen hing
en aan de kinderen omdat we minnaars
waren
op onze gezichten en in de helderheid…
Vertrouw op jezelf
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
2.174 ze lieten je vallen
de schellen vielen me van de ogen
opeens is er het verdriet
die als donderslag bij heldere hemel kwam
het is pijnlijk, maar goed
je moet weer verder
zoekend naar antwoorden
het spoor wordt steeds smaller
vol verwarrende emoties
trek jij je terug
om het een plaats te geven
vol met vraagtekens
beklim je de berg,…
Een zucht zomernachtlucht
hartenkreet
4.0 met 46 stemmen
1.423 De klok mikt
zijn kleine wijzer
op middernacht
Ze kleurt de hemel in
in mijn hart als ze
naar me lacht
Helder wit blikt
het maanlicht gericht
door het open raam
zodat een zucht
zomernachtlucht
haar ziet staan
Het morst haar haren
over mijn schouders
Laat haar mond
aan mijn lippen hangen
Mengt haar parfum
met de kracht van…
Knekelman
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
757 Het is vroeg in de ochtend
als zij aan de dood vraagt
nog heel even te wachten
bijna ademloos spreekt zij zijn taal
vermoeid ritst hij de laatste dag
ruimschoots open en bijna gekuild
verschijnt helder een open gezicht
als was in handen van moeder aarde
sneeuw noch ijs deert deze vorst
al jaagt hij in zijn nadagen
menigeen de stuipen…
zon door de ramen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
424 zoals het stof danst in haar banen licht
sterren legt, langs waar ik kijk en dwaalt
in ogenblikken rust
zo laat ik mijmerdagen zweven, door de zomers
van mijn geest
vrij geweven tussen alles dat de dag beheerst
in liefde,
nu hoogtij warme uren telt
en alles even helder lijkt, fris als dauw
begonnen bij het krieken als de morgen zwelt…
Veillsonnaz
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
873 we zijn er weer en hoewel
ze zich eerst in nevels verstoppen
vertonen ze zich na enkele uren
bergen van ongepolijste helderheid
de stappers aangetrokken ondervinden we
geloften van wolken, zon en wind
murmelende beekjes, fladderende vlinders
onopgesmukte beelden omringen ons
de onophoudelijke stil fluisterende schoonheid
schenkt ons zuivere…
Soms denk je
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
937 De donkere tunnel opent zich,
Het heldere licht schijnt je toe.
De takken en bomen zijn weg,
Je mag leven!…
Ik wandel met voeten
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
725 wolken witberen helder
als ik de horizon aanschouw
aan het verlaten strand
alleen diverse vogels
vergezellen mij op de wandeling
er is een zoutzilte zeelucht
dat zweeft in de lucht als een trotse veer
ik wandel met voeten
in maanwitte duinen met open grenzen
dat maakt iets los in mij
en ik herdenk: nu blijde
de wonderlijke magie van…
Nachtelijk Licht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
528 Juist in de nacht
weerkaatst Uw Licht
zo helder
wanneer het stil is
om me heen
dan ben ik met Uw
Hemellichaam één,
klinkt Uw “Ik ben”
het meest welluidend.
Samen met U
bekijk ik dan mijn leven
waar bloeide
U het meest in mij,
bij elke vreugde
knipoogde U even,
in groot verdriet
voel ik U heel dichtbij.…
In winteravondkou
poëzie
3.9 met 13 stemmen
2.782 Rondom vochtig staan
de zwarte sparren, lorken gril verwezen,
verzameld onderhout, somber en nors,
maar onder de donkerte der schors
is helder al het jonge sap gerezen.
Onder de nevels in de vert'
het bronzen roepen van een hert.…
gele lentebode
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
559 in de frisse ochtendlucht
zweven lichte klanken
lieflijk, helder hoog
als blauwe regen ranken
kringelen zij omhoog
over het stille water
suizelt een lentewind
bespeelt de lange stengels
van het riet, en zingt
zacht deinend, een wiegelied
hoe zoet vlijt de zon zich
rond de ranke berkenboom
speels zijn de jonge katjes
hangend in de groene…
het heeft de nacht gezien
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
677 onze liefde was
als een kostbare steen
in een ruwe rivierbedding
we werden ondergedompeld
in de heldere stroom
die ons kabbelend kuste
het leven verliep
als een rivierstroom
die zich haast naar zee
en zoals waterdruppels
de stenen uitholt, zo
versleet de tijd ons hart
de steen is geslepen, gekerfd
vol littekens het hart
het heeft de…
Niet waar ik
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
690 Niet waar ik ben geweest was jij, niet daar
en niet waar ik me verstopte in het hoge gras,
je liep langs rechte paden, links noch rechts
kijkend, je had geen benul van slingeren,
jouw weg is ijselijk helder voorwaarts, jij
en ik daar was geen sprake van, ik verwilderd
en het kreupelhout en jij met de snoeischaar
in de hand de rozen temmend, wie…
Levend water,
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
513 Voorzichtig als het levende
water stroomt waarmee je
mij hebt gemodelleerd,
nu aarzelen je lippen nog,
waarmee je eens van mij
zult nippen, mij te zien en
begrijpen als je dat gedurfd
had, anders mag ik alleen
maar hopen dat de heldere
stille bron blijft lopen.…
Gevleugelde stilte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.109 afsluit
van een ondoordringbare mist
ik mis het doordringen
tot de einder
waar haar schaduw slaapt
in een gemis aan korenbloemen
en madeliefjes
pluizende paardenbloemen
en sporen van een trein
brengen mij bij haar
zonder lawaai en loopschoenen
die rust vertreden
ik heb gebeden denk ik
de wind steekt op
ik word gedragen
over helder…
Cosmica Sidera
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
686 deze cycloop onder de ontdekkers
schittert ook nu nog
als ik in een heldere nacht
het firmament bewonder
turend door mijn kijker
nieuwsgierig ontdekkend
komen ze weer in beeld…
Liefdedroom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
814 Jij
verbetenheid breekt open
je levensvocht spat uit je
gapende wond
rode vlek
Dank
scherpe randen van de wereld
samen met
Liefde
diep weg opborrelend
velt je
je stroomt weer
Jij oude bekende
grimmigheid
glimlachend
Liefde
zo krachtig breekijzer
samen met wereldse scherpte
schept helderheid
verbreekt knellende liefdesband…
Aardevaartsdag?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
611 Onder die doorbroken lucht
kleurt bruinig rood
een waterstrook
langs okergeel
rondom oranjebruin
dat zich weerspiegelt
in het heldere water
boven rode daken
van wie uitzien over strand
zie je in die spiegeling
dat wit opmerkelijk licht
het lijkt alsof de aardevaart
op handen is.…
Je wispelturigheid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
508 de zon schijnt
toch regen je
in dikke druppels tranen
zwaar hangen ze
aan zomerbloemen
vol kleurige verhalen
vullen snel
de kleine breuken
in de droge herfstgrond
ik kus de
donkere wolken
van je natte mond
laat jouw lach
niet meer verstikken
door je wispelturigheid
zie de lage zon
weer lichten
in je ogen
zij helderen…
Geduld, geduld......
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
629 Over liefde, genot in de natuur
klanken van menig vogelkoor
de heldere lucht als azuur,
maar eerst moeten we de winter door.…
Het
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
515 waarachtig waargenomen heb ik U
wezenlijk was ik niet zo voorbereid
ik deed gewoon mijn ding
ging daar helemaal in op
en juist
op dat montere moment
waarop ik even
helemaal niets meer wist
de vele gedachten voorbij
stopte het denken abrupt
vastgenageld werd mijn geest
de blinddoek afgetrokken
en heel even mocht ik zien
de hevige helderheid…
wijnglas
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
685 in een helder patroon
liggen barrels glas
uitgebreid verspreid
het veger en blik onaangeraakt
in de hoek gelaten
een klein kind
loopt gewiekst in
een vrolijke dans
langs de brokken,
naast het gruis
een rammelkast passeert
een schelle brom dendert door
bedeesd kijkt het meisje achterom
en lacht haar moeder toe
later pakt ze een…
Persoonlijke dingen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
538 Als medicus opgeleid
Wist je hoe een lever
Werkt, hoe een nier
Het goede van het kwade
Scheidt, lichaam dat zich
Hoe wonderlijk ook laat
Meten, helder en duidelijk
In kaart gebracht - meetbare
Eenheden die duidelijk
Afleesbaar zijn -
Maar je werd pas echt
Geïnteresseerd door de
Persoonlijke dingen de
De zieken jou vertelden…
Diep van binnen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
569 de wereld glijdt voorbij
in mistig stille schimmen
zij raken met hun nat en kil
mij diep van binnen
kan ze niet ontwijken
er zijn geen heldere plaatsen
waar ik kom en wil verblijven
houdt iedereen mij in de gaten
heb mezelf al opgegeven
wil er niet meer zijn
weg gaan uit een wereld waar
geen plaats is voor mijn leven
ik glijd af
ga…
er is niets anders (voor J.W.)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
426 toen de zon
op zijn gezicht viel
keek hij omhoog
en zong een lied
dat zacht door het stof
zweefde en wegstierf
in de hitte van de dag
in het donker leek hij
in de aarde op te gaan
lichtflitsen zigzagden door de
duisternis van zijn gesloten ogen
zijn hoofd duizelde van de
sterren aan de heldere hemel
het verstrijken van de tijd
liet…
Máxima's tiara
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
650 Uit glas-
helder ijs gehouwen
zijn eveneens de
drie prinsesjes op
het groot bordes
Beeldhouwkunst van de
allerbovenste plank
Zeer terecht uit ijs
gehouwen, koning
W.A. van Buren
Gehakt in en uit
ijs; geslepen* finish
-----------------
*gepolijste…
Mijn beeld van jou
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
724 Jij bent de vrouw
die ik het langste ken
vroeger altijd voor mij in touw
er was nooit een rem
Nu op dit moment
wat was je gisteren helder
uitbundig goed gemutst
vandaag weer meer geklutst
De slaap die je overmant
na deze enerverende week
het is alsof ik van mijn kant
in de rem fase van jouw leven keek
dank je wel lieve…
In vlammend samenzijn
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
486 nog laait poëtisch vuur
en tatoeëert succes
in helder rood je ziel
jij geeft jezelf
kwetsbaar bloot
in vlammend samenzijn
maar wie voelt dadelijk
weer de pijn als stilte smeekt
om rust en even eenzaam zijn
omdat jij je sporen weer
moet vinden in het wad weg van
hectiek en bulderend gelach
niets is vergaan
want onder grijze as…
Een visioen maar dan anders
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
421 het is geen vraag meer
maar verdrongen stilstand
nu de wind de takken weer buigt
een tint er tussenin
noch het zwart in gesloten ogen
noch de nevel als gedempt wolkenlicht
een vorm van helder, die van geleende tijd
voorbij het lichaam dat ooit schaduw wierp
tussen brongras dat eertijds ons voedde
een voeg tussen nu, heden, wij, ons
hoe…
In winteravondkou
poëzie
4.9 met 10 stemmen
1.575 Rondom vochtig staan
de zwarte sparren, lorken gril verwezen,
verzameld onderhout, somber en nors,
maar onder de donkerte der schors
is helder al het jonge sap gerezen.
Onder de nevels in de vert'
het bronzen roepen van een hert.…