Alle inzendingen over horizon

2600 resultaten.

Sorteren op:

Wereldkinderen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 718
Langs de grenzen van het stille avondwater gaan schepen over een spiegel naar de horizon. Daar ginds rekent men af met de mensenhater die niet terugkeerde toen het nog volop kon. Het is het jaar van de bloemenkinderen, spelend in de tuin van beloftevol samenzijn.…
Iniduo3 augustus 2011Lees meer >

Ooit

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 971
Ooit stond ik grenzeloos in het leven geen beperking aan de horizon alles was mogelijk om te beleven er was niets wat ik niet kon Ooit lag de wereld aan mijn voeten ik vloog op vleugels van de wind iedere dag kon ik vol blijdschap groeten volwassen, bleef ik dat blije kind Nooit gedacht wie zal bepalen of mijn leven is voltooid is…
Elly Mans11 augustus 2011Lees meer >

Een net zonder mazen

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 534
in mijn strijd, gaandeweg een bedeling heb ik geen spektakel ontmoet in jouw blauwe ogen, het was mat en zelfs de horizon kiemde naar het verticale het was vreemd, jouw naakte silhouet te mogen aanschouwen in het afgebrokkeld maanlicht, ik streelde de wind en dacht mij rijk aan jouw blanke huid we stierven in het kielzog waar de herfst…
elze24 december 2011Lees meer >

Levensreis

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 576
Het onbekende land ligt voor mijn voeten Mijn reis leidt verder voorbij de horizon Alles wat ik op mijn pad mag ontmoeten Vertolkt het avontuur waar ik aan begon Het spoor naar voor mij bekende wegen Draag ik steeds al op mijn weg terug Het is mij nu als waar voedsel tot zegen Vormt voor mij als het ware een goede brug Dat gene wat in mij…
Henk12 juni 2012Lees meer >

De heide

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 591
De heide blakert onder 't zonlicht en kleurt de horizon met paars dat als een ruwgewolde deken een vreugde is voor wie in kou en zuchten ademhaalt. Ze bloeit en schittert en lokt bijen ver van hier om 't zoet van honing te vergaren nog eer de winter komt en alles weer in stilte toedekt, grijs en grauw.…
Adeleyd23 augustus 2012Lees meer >

In de wilde wilgen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 694
somber als hij was wilde hij zijn hoofd in de wilgen hangen maar iets weerhield hem waren het de treurige blikken van de andere wilgen rondom die nog somberder leken dan hij of het afwachtende roodborstje op de picknicktafel vlakbij die met zijn kraaloogjes verlangend hoopte op wat verdwaalde kruimels de horizon verkruimelde in kleine…
geeraardt26 oktober 2012Lees meer >

Oude vriend

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 920
We zijn elkaar met de natuur op het eiland in jouw droom verzonnen we vergeten nooit het avontuur aan zee is de lente begonnen en waar jij vragen had bloeien nu bloemen in de wind in weemoed van het talenbad ben jij het allernieuwste kind kom, lees nog eens voor uit het leesvoer van het niemandsland dan vergeten we de horizon verloren…
mobar5 maart 2013Lees meer >

in de cirkel van stilte

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 653
het begint met een golf en met jou er middenin of ben ik gewoon verliefd en doe jij mij nog meer dromen dan alle duinen waarrond een warme damp hangt je glimlacht nog hoger dan de horizon ik geef je een naam en wijs naar het zandkasteel waarin ik raadsels schrijf over stof en zand, zevenkleurige garnalen en hoe het voelt om vol…

gelijk aan de zee

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 664
ach, lief hoe kan ik je vertellen dat ik ook aan de zee mijn hart geschonken heb hoor dan, ze maakt mijn dromen waar golft een schelpenpad van echo's die ik opraap zie het golvend ritme alsof elke dag mijn leven begint met een glimlach van de meeuw die regenbogen hoog boven de horizon optilt ach lief, luister dan hoe onafscheidelijk…

In het stilstaande uur ..

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 770
Ik tuur in verdieping naar de horizon en vermeng mijn blik met de lijn tussen hemel en aarde... Het zal zachter zijn nu ik kijk naar mijn dromen die ik in het stilstaande uur achterlaat met jou in 't midden van beelden die vagelijk verdampen en weerloos in d'eindbestemming vergaan.…
katty29 juli 2013Lees meer >

Onheilsprofeten

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 493
het lot De ander oreert over de beste stuurlui die geen ijzer kunnen breken met gebonden armen als ze de put moeten dempen waarin het kalf is verdronken terwijl het roer uit handen glijdt Maar niemand zegt dat het moeilijk is je niet te laten misleiden door pest en mist Nog ben ik verleid door het lichtpuntje ginds aan de horizon…
geeraardt10 september 2013Lees meer >

Welterusten.

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 634
En we zullen verder gaan, verder naar de horizon. Dan ga je bloemen plukken, speel je de hele dag en maak je me gelukkig met je schitterende lach.…
HH. Uitdewaard15 september 2013Lees meer >

Op de rails

gedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 6.927
Maar dan verbreedt de horizon en blijkt dat ik mij liet misleiden: De trein is weg ter linkerzijde en ik sta nog op het station. Zo worden wij wel meer bedrogen: Wij zijn op reis, zo menen wij en maken voortgang zienderogen, doch richten wij de blik opzij dan staan wij stil en onbewogen. Het leven gaat aan ons voorbij.…

Leenschilderij

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 628
We dwalen in een vierkant land onze gezamenlijke waarheid kent geen verfstreken meer het leenschilderij is veranderd in een maagdelijk doek droom niet, verzin niets verlang niet meer lijkt het namens de kunstenaar te zeggen we schaduwdansen achter de horizon waar herfstvogels afscheid nemen met nieuwe moed als levensbloed ben jij…

Op weg

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 739
Een horizon gekleurd in het blauwe uur waar jij vurig voortleeft in je rode jurk met jouw pirouettes van de paso doble dat typeerde als de grootste verleiding. Op weg naar jouw onbeweeglijk lichaam het contrast van je dynamische karakter dat in serene rust droomde bij de avondwake reik ik mijn armen voor de laatste omhelzing.…

Romântico

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 481
geliefde krul je in mijn armen dan laat ik je de vertes zien bovendien het lieve leven voorbij de horizon laat mij je dragen over jong groene akkers bloemrijke velden en glooiende heuvels waarover ik je vertelde laten wij oprijzen van de aarde hangen boven turquoise zeeën zwevend met de vogels mee tot wijzelf vleugels krijgen transparant…

spiegel

gedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 14.272
spiegel nimmer zonder vreemden volière die de inbreuk van ontheemden begroet met een beurtzang tussen buiten zonder binnen en het zich buitensluiten droge regen koude zon en een stom naar elkaar staren tot aan de horizon vol woekerende meubels en muren sneeuwend in hun evenbeeld je bent snavel aan snavel roofvogel belust je dood te plukken…
Lucebert13 maart 2014Lees meer >

Verwaaiend in de wind

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 462
ik zeg, Wat ik denk, of wat ik doe Je kijkt er dan steeds Ongemakkelijk bij - Hulpeloos zwijg ik in antwoord Op jouw klagen, op jouw zuchten, En heb maar een verlangen nu, Dat al het klagen en zuchten Zal verwaaien in de wind Zoals het zachte mergelstof Gewichtloos door de wind Weggedragen wordt tot achter De zichtbare horizon…

Aangelijnd

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 638
Als een vlieger laat ik het eiland op ik draaf de grote leegte binnen een zilveren draad verbindt mij met opstijgend strand de dorpen zijn in zee gegleden het vee is door de horizon verzwolgen alleen galopperende paardenhoeven achtervolgen mij het wad toont de sporen van dode golven de wind baart stuifzand en fluisterzang slechts één…

Opnieuw de heide

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 499
De heide blakert onder 't zonlicht en kleurt de horizon met paars dat als een ruwgewolde deken een vreugde is voor wie in kou en zuchten ademhaalt. Ze bloeit en schittert en lokt bijen ver van hier om 't zoet van honing te vergaren nog eer de winter komt en alles weer in stilte toedekt, grijs en grauw.…
Adeleyd22 augustus 2014Lees meer >

Grootste wonder

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 611
Haar laatste knipoog omarm ik als een slaaplied mijn droom balanceert aan de horizon om mijn grootste wonder aan mij te koppelen. De bemiddelaar als bedreven kunstenaar laat in één gloeiende lijn mijn zegen vieren haar opkomst is mijn persoonlijke interpretatie.…

Hemeltergend blauw

netgedicht
2.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 576
hemeltergend blauw warmte vragend voor de kou jij was anders in beweging verbaasde me compleet vroeg me of ik meeging ik was nog niet gekleed pelde laag na laag mijn oordeel en gewoonten helder werd mijn blik steeds meer verschoonde zich mijn eigen ik zocht je deur na deur verruimde zo mijn geest je verkeerde aan een horizon…

De einder van rust

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 474
Nader je niet in afstand omdat je bij me bent hier achter die spiegelwand van de horizon waar we meanderen in straatrivieren omdat we aardappelen lenen van een dronken boer neem ook geen genoegen met jouw toenadering nu je achter me staat voor het verlaten land waar we creëren op het gezonken plein omdat we boeren laten voor beschonken…
mobar16 mei 2015Lees meer >

Schaduwzijde

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 671
De horizon verduisterde jouw gezelschap mijn snik zag de wending van de realiteit het zicht dat je wang leunde op zijn gezicht en niet steunde in mijn tegenwoordige tijd.…

Zonneschijn

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 521
En aan het eind van levens baan zien wij het paradijs in hemels licht zal de zon eeuwig aan de hemel staan dan zien wij de horizon helder verlicht.…

Jouw brieven

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 569
De brieven die jij hebt achtergelaten na inzicht om jouw droom te ambiëren verloor ik mijn rust op mijn standbeen het cynisch uitzwaaien gaf geen evenwicht om de harmonie van ons af te sluiten toen jouw silhouet in de horizon verdween.…

Intieme overwegingen

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 487
verlangen even dringt de mens door in het duister van de herfstnacht, geheimen openbaren zich in diepere dromen dan ooit denkbaar in stilte bomen maken zich klaar voor de herfst in aandacht van zintuigen om het onbekende te verkennen met gedachtetekeningen die alle verbeeldingen van liefde beseffen intieme overwegingen bereiken de horizon…

Nudist

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 519
Alle hoop is nu op jou gevestigd de horizon komt dichterbij toekomst wacht op niemand nader je met iedere voetstap blote voeten op het zand strand ligt aan de zee weids is jouw innerlijk verlangen in de wereld zo naakt mogelijk te zijn puur zoals het bestaan bedoeld is ik zie je zwoegen, spieren kweken ruimtelijk is jouw denken om jezelf…

De hemel is van klei

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 488
het je slachtoffer en betaalt werd met vernietiging terug tot voor wat je schatplichtig was het was die tijd die vrede wilde maar niet kreeg, het huis de luiken sloot, het zonlicht zweeg, je dacht het aardse licht te vinden uit de hitte van een tsunami van zand om een andere oase te stichten op dat stipje door de mens gemaakte horizon…
Pama18 december 2015Lees meer >

Alledaagse blues

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 442
De dagen zijn allen eender; de zon komt op en gaat weer af, verdwijnt achter een horizon. Wij sjokken naar de auto en ons werk. Eten wat en kijken tv, om altijd te laat ons nest weer in te stappen, alwaar wij verzuchten in ons kussen, en die verdraaide wekker zetten.…
Marije Geerts19 december 2015Lees meer >