21146 resultaten.
Het Einde.
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
2.133 zijn gezicht als zijnde: Een laatste dank,
Uit ouder harten stijgt een
stil gebed omhoog als: Een laatste beê,
Kind, rust in vree.…
je lentent al
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
728 zijn mijn zon
laat lange nachten wachten
tot de nieuwe herfst weder komt…
Ik heb de stilte lief
netgedicht
3.9 met 25 stemmen
1.672 als ik mijn adem
ingetogen verdeel
heb ik de stilte lief,
zo lief
doch ben aan tijd gebonden
waar voortschrijdende wijzers,
onophoudelijk,
verleden verwachtingen
verwonden
en zie in jonge maagden
dat ik steeds vaker
oudere vruchten teel
in afwachting van de nacht
die onherroepelijk op mij wacht
toch rust ik in mijn avond,…
Symfonie van de tijd
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
1.161 Er zweeft een rust door stervend groen
een onzichtbare wind voelbaar en zacht
een okeren licht dat tussen twijgjes reikt
tot het hart weer overgaat in een nieuwe nacht.
Uitgeklede zomerwoorden
tussen leven en dood
dwarrelen als droomkristallen
en de aarde kleurt rood.…
dino-wiegelied
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
636 met een donker gebaar
plooit de nacht alweer
een vouw in het bestaan
van onafgewerkte plannen
tot rust gekomen handen
hunkeren onder hun juk
van overjaarse lagen eelt
naar hun verleden satijn
dit heden en haar duisternis
kunnen niet bekoren noch
het ochtendgloren wekken
de tijd groeft een nieuwe stempel
en draalt verder op 78 toeren…
welkom herfst
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
663 de avonden vullen zich
met herfstige vaalheid
waar de zon slechts vlucht
voor de immer groeiende nacht
het is niet kil noch koud
maar warm al evenmin
het is de tijd van sterven
even uit de weg te gaan
om tot rust te komen
na maanden vol van leven
de dood dan toch aanvaarden
en ergens ook wel weten
dat niet volstaat dus
alles overnieuw…
zomernacht
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
686 De zon heeft ons weer licht
blijheid en warmte gebracht
nog even en zij gaat onder
haar taak is volbracht
dan wachten we op een fluweelzachte nacht
waar het ritme van de branding ruist
en de maan de golven verlicht
met speelse schittering
onder een betoverende sterrenpracht
in deze ultieme sfeer van rust
ga ik slapen
en wacht op een nieuwe…
flaw
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
583 voorbij stille dagen
leg ik mijn liefde te rusten
wijl de dood zit te wachten
vretend aan mijn enkels
als de zon akkers wakker schudt
ontwaak jij tussen het beddegoed
en oma's porseleinen potten
vol tot aan de rand gevlekt
mijn schaduw, nog warm woelt na
in 't matras van heftige nachten
zweef ik ergens tussen hemel en aarde…
vluchten
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
840 onder de majesteitelijke rust
van stille sterrenconstellaties
snelt men naar de nacht’lijke haven
begerig naar nog verdere oorden
felwit neonlicht verdrijft daar
elke flonkering lichtjaren ver
dreunend verdwijnen zilveren vogels
naar de blauwe nacht achter de kim
boordevol verlangen naar ’t onbestemde
nooit ver genoeg in de rusteloze geest…
In een oceaan van voldoening
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.203 O liefje, de nacht is nog maar net voorbij en
de nieuwe dag kust ons
met zijn zonnestraaltjes
op de wangen.
Zeg me, heb je zalig geslapen
want dan pas heb ik rust in mijn hart.
O liefje, ik ben een ontdekkingsreiziger
naar mijn hart en
jij bent mijn reisleidster.…
De zon ...voor Anna Rutgers.
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
901 De zon zal nu ook voor mij
gaan schijnen mijn onrust
voorgoed laten verdwijnen
zodat ik rust in mezelf vind…
Gerecycled?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
580 Ik bekeek mijzelf
als een stapel oude
kranten, waarop de
smid met zijn hamer
en de zegen rust en
de tijd verslaat op het
hete aanbeeld van de
waan, daar gloeit in de
nachten de blaasbalg
van het nieuws weer aan.…
Onbereikbaar
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
900 De nacht is vaak zo stil,
zo donker om mij heen.
Het duister brengt me vrees,
ben angstig en alleen.
Pas als de ochtend gloort
vind ik een beetje rust.
Het licht verdrijft het duister,
de spinsels in mijn hoofd worden gesust.
Ik weet wel wat je mij zou zeggen:
“Ik ben er nu niet meer.
Je moet nu verder zonder mij.”…
De wereld leeft
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
522 De wind van zee
De zoute lucht
De zon schijnt
Water verdampt
Een wolk verschijnt
De wolk raakt vol
Regen valt
de natuur bloeit
Door water val
De zon gaat schijnen
De wolk verdwijnt
De wolk verdampt
De maan komt op
De zon verdwijnt
Het is nacht
De wereld rust
De wereld slaapt
Tot de zon weer schijnt
En hij ontwaakt
De wereld…
halftwee
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
543 Hoe teder is de nacht die ook mij gauw lokken zal
en balsemt wat alleen de dag zo striemen kon.…
Ouder worden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
530 Van de rust van een schaakspel.
Van de stilte in de nacht.
Van liggen in ons bed.
Vannacht werd ik vanzelf wakker.
Ouder zijn wordt jonger, denk ik.
Vandaag wordt morgen gewoon weer gisteren.
Voor later is het veel te laat geworden.
Mat staan we bij lange na nog niet.
Zie! We zijn nog steeds aan zet!…
gisteren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
581 Nacht, zorg dat ik rusten mag
in fluwelen dromen
geurende bloesem van rozenbomen,
dat ik niet ongeduldig wacht
op volgende ochtend, dan is de dag
zonder afscheid, niet afgemaakt:
verloren tussen zovelen, ontwricht en gekraakt.
Uitgebloeide rozen, verdwenen glimlach.…
kleur en karaat
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
464 jij weet de stenen
kent hun kracht
in de lijnen van
tijd en macht
waar kleur en karaat
de waarde bepalen
kwaliteit door een mooie
setting wordt begeleid
pas als het juweel
gekloofd en geslepen is
na een volle nacht rust
kust het eerste licht kleur
gepolijst met de
ervaring van heden
beziet zij de wereld uit
haar eigen verleden…
Appelblauw
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
502 wanneer de hemel en de wolken
als beddenlaken lonken
en ook het stille wiegen van de wind
je in verleiding laten komen
kunnen appelblauw en ook zeegroen
de kleuren in je dromen zijn
je ogen loom en zo vermoeid
jouw wereld draait op volle toeren
de nacht komt zalig, is mysterieus
met rust en tijd als heerlijkheid
de appel terug groen,…
Beangstigend
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
523 vaag lichten zij
nog op in
matte schittering
draden vol onzekerheid
zijn gegroeid in
lange nachten zonder
stem omdat wij naar
antwoorden smachten
maar formuleren
geeft geen rust
roept alleen maar
andere vragen terug
de snelheid
is beangstigend
zonder oplossing breekt
morgen weer als dag
ik kijk naar
mijn gordijnen die
harder…
Winterse ritmiek
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
439 tegen
nog is er haar lach
in de lage zon
alleen ruist riet al
hypnotiserend nacht…
Stil heilige nacht
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
748 na
vele eeuwen
dromen van een
verlosser op
deze schitterend
vol besterde
stil heilige nacht…
Glimlach van een nieuwe jeugd
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
545 Even dat vriendelijke handtastelijke contact
die korte ontmoeting onder zomers maanlicht
in boeken die ze ’s nachts mag lezen
een droom van taal is meegenomen
glimlach van een nieuwe jeugd
een oogopslag in stille uren
na ieder hoofdstuk rust en vreugd
na al die zinnen, nieuwe dromen
even dat kortstondige emotionele voelen
wat de slimsten…
jij, mijn leven
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.309 geboren
En in mij een diep verlangen bloeit
Dan weet ik dat ik bij jou kan rusten…
Goede nachtrust
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
274 Ik liet mij in de gespreide armen
Vallen, met een diepe zucht,
Vol blijde verwachting,
Naar mijn welverdiende rust.
Ik droomde van verre reizen,
Naar onbekende oorden,
Meegevoerd
Op zachte, koele briesjes.
Ik ontwaak geheel uitgerust,
Verheugend op de komende nacht,
Gans opgefrist
Om te beginnen aan de nieuwe dag.…
Midden in de nacht
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.024 -midden in de nacht-…
In het stof zult Gij bijten (2)
netgedicht
4.7 met 17 stemmen
1.136 met mijn rijkdom
mijn dit en dat,
en grenzeloos aanbeden word
neen, het leven heeft mij
overdadig bezat
groen is de schepping van het licht
zwart van de nacht
ook u leed even aan een depressie
met het rusten heeft u niet tot de zesde
maar tot de zevende dag gewacht
een haast menselijke omissie…
Vierentwintig uur
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
572 ontfermt zich over het stervend licht
leven zwijgt buiten hoort men slechts fluistering
een bries door de kruin van bomen als gedicht
deze avond heeft de nieuwe nacht gekust
en nu wenst ze haar liefste een goede rust.…
Het mannenrecht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
364 zij hebben
alles al gehad
kale rotsen
uit het rif langs
wiens uitlopers
duinen wandelen
gedragen door een
verschroeiende wind
onder een heldere
maan uit de duizend
en een nachten
in het emotie volle
verwachten van
de fata morganes
in de groene rust van
de koele binnenplaats
waar het
geroezemoes van
de bazaar niet meer
te horen…
Het Afscheid
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
202 De avond valt, het laatste woord verstomt
en in de schemer wenkt een stil begeren
Ik zie de dag zijn felle glans verliezen
terwijl de nacht met donkere sluiers komt
Mijn hand zacht door jouw herinnering
wil nog één streling in de tijd bevriezen
voordat de uren streng een grens gaan kiezen
en de verstilling het gemoed bekommert
de nacht…