1747 resultaten.
buiten diensttijd
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
702 dat inzicht kwam te laat
de botsing werd een feit
bepaald geen goede daad
wat heb ik nu een spijt
de agente in haar strakke rok
vroeg: wilt u even blazen?
waarna zij haar conclusie trok
dat zijn wel zeven glazen
krijg ik hier nu de zwarte piet?
ik wil mijn baan niet kwijt
want zo erg was het toch niet?
en ook nog buiten diensttijd…
Atelier du Midi
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
549 En wij in Arles constant over kleur
Bakkeleiend en elkaar wederzijds tot last
Zijn ziel prangend met chroomgeelste kwast
Naar van zonnebloemen de teneur
Op een pimpelpaarse muur
Konterfeitte hij zijn vignet
"Je suis sain d'esprit,
Je suis saint esprit"
En verguldden de tinten
In het avondrood van de midi
Waardoor alles lekker rook…
Jeugdherinnering
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
639 Mamma blaast rook in 't prille ochtendlicht.
Achter de krant is zij haar gezicht blijkbaar kwijt.
Terwijl Pappa Caballero rookt op de WC,
eten wij witbrood met hagelslag.
Daarna snel naar buiten met z'n twee,
kattekwaad en spelen op deze mooie zomerdag.…
van meisjes en blauwe bessen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
618 Ze gingen wel eens roken, dat deden ze per zeven
want wil je erbij roddelen, dat doe je dat oneven..
Ze hadden ook een leider, al was die informeel
maar van verbindend leiderschap zag ik niet al teveel.…
Samen ter ziele
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
515 van
het er niet meer zijn
na wanhopige gebeden
samen waren we daar
zonder gezichten omdat
we niets van elkaar wisten
tot het moorden in woorden
die we niet wilden horen
de explosie het geren
paniek zonder perspectief
de inkeer en het weten
dit niet te zullen overleven
in de schreeuw wie ik ben
nog was er het spel
van licht en rook…
Het vuur
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
499 Het vuur
knettert
laait
het rook
dwarrelt door de lucht
Een indringende geur
het vuur dempt je humeur
gedachten staan stil
opgaan
in de sferen
het vuur
stemt je tot mediteren
Laat je voelen
dat eindigheid
er is
het vuur
dat blijft branden
voor altijd
geeft warmte
daar waar je in kou lijdt
een geborgen gevoel
bij eenzaamheid…
Panevin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
422 In de lente betoveren de populieren
met pluizen de stad, onze kleren
worden versierd, we zijn op de helft
van de vastentijd, het is feest
De winterheks trekt door de straten
naar haar hoge stoel
op de brandstapel, iedereen lacht
de harmonie zet in, en wij
dansen in de stinkende rook
die alle kanten op waait
het wordt een jaar als altijd…
Muziek en Tijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
512 Voortgaand, melodisch
harmonisch, soms met schurende akkoorden
impliciet of expliciet
ook dikwijls met ritmiek
is muziek,
sinds de dageraad der mensheid,
per definitie tijdelijk en vluchtig
gelijk een wolkje op de omnipresente rok der universumpartituur
tenzij het reikt naar
onmetelijke hoogten…
EEN ROOS WOU NIET ONTLUIKEN
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
709 ik treur om onze roos die niet is ontloken
en om haar knop die niet wou opengaan
ik treur om onze harten die pijn werden gedaan
en die door ongeloof en pijn zijn gebroken
het was een waan dat dit stormtij ooit zou keren
dat op een dag alles weer in bloei zou staan
maar onze illusie is als zwarte rook opgegaan
omdat wat voorbij is , moeilijk…
WATERSPEL IN HUIS
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
402 weids vertoon
te zegevieren
waarbij verwonnen vijanden
als slaven worden rondgeleid
de wereldveroveraars
maken ontdekkingsreizen
onderwerpen volken
vreedzaam of bloedig
aan hun wil en wetten
terwijl eeuwen voortrazen
heeft de woning van
Romes welgestelde burger
een ruime zitkamer
onder een dak met opening
waar welkome regendruppels
rook…
Eigen Erf
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
437 de buitenwereld klopte
aan met moddervingers—
schoolrapporten, kalverliefde,
zo eerst en diep
een vader die rook
naar zweet en zware balen
ik tekende mezelf
in twee helften:
één die lachte,
één die ik gumde
met bijtend licht.
een gloeiende kachel:
tussen adem en herinnering
zat hoop.…
Op weg naar Asciano Italië.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
273 OP WEG NAAR ASCIANO
Hoor je de oude vrouwen staan
bij de fontein en zie je de zon
hun gezichten beschilderen met
voorbij vliegende tortelduiven
Het plein is als een schelp gelegd
en waaiert uit tegen de huizen
waarvan de luiken daags sluiten
ik kijk op hen neer vanaf het palazzo
Hoor de oude vrouwen lachen
ze draaien hun rokken in elkaar…
Thermodynamica
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
308 Metaal ligt gescheurd,
rook valt als zwarte sneeuw,
verbrande olie in mijn neus
Ik zit in het wrak,
handen op het stuur,
ogen op een horizon
waar de hulpdiensten nooit zullen komen.
Zij zoeken overlevers;
ik ben alleen de abstractie van wat verging.
Het bloed, de modder,
het geschreeuw – laat ze het hebben.…
HOU JE HOOFD KOEL EN JE HERSENEN HELDER!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
208 Hou je hoofd koel
kopt het AD van vandaag
hou je hersenen helder
topt JJ (Jan Jacob) vandaag
alcohol, roken, drugs:
'n pilletje, poedertje, 'n paddootje
doe het gerust en naar hartelust
maar het levert hevige hersenonrust op
daar reageert je unieke lichaam op, soms zelfs
van een heerlijke hemel naar een vreselijke hel
dus hou…
de messen van de ochtend
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
23 snijden het licht tot scherven
een vogel hangt ondersteboven
in de keel van de wind
de straat is een open wonde
waarin stoelen drijven als botten
ik tel de tanden van de regen
zij bijten zacht in het asfalt
de stad draagt een jas van roest
en onder die jas loopt een kind
met een mond vol glas en appel
het kind lacht en de lach wordt rook…
Moeder
poëzie
3.9 met 22 stemmen
2.754 Ik weet een avond, 't is al menig jaar
geleden, zoete rook van meidoornheggen,
die bloeiend bogen langs de smalle weggen,
maakte mijn moede leden loom en zwaar.
Gij zat voor 't open raam en uwe handen
gleden mijn ogen over, o zo zacht.
Mijn hoofd lag rustig in uw milde schoot.
Uw mond sprak mij van Jezus' lichte landen.…
vergane glorie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.598 verbrand doofstommer het koren
dagelijks
voor het gloren
hoor ik het ploegen
van andere akkers
zo triest zo triest
geen kleine tjilpje
van een gevederde vriend
de ochtend staat niet meer
fluitend op
met leeuwerikken
het gloren rekt zich zwijgend uit
over zwartgeblakerde regels
leeg is leeg gevuld met
kringelende opstijgende rook…
Café
poëzie
4.1 met 8 stemmen
2.848 Hóór, door de rooie rook joelt onze lach ...
De zaal 'n burcht is ... de klare glazen klinken.…
Vroeger doet een beetje pijn
hartenkreet
3.8 met 23 stemmen
4.753 Ik zat eens in mijn vaders stoel
pakte stiekem toen zijn pijp
kreeg van hem een vermanend standje
want ik was voor roken nog niet rijp.
'k Zie ook weer mijn moeder zitten
sokken stoppen, of een breiwerk in haar hand
'k heb haar nooit eens "niks" zien doen
had met haar een speciale band.…
jarig 15 augustus 1957
netgedicht
2.8 met 53 stemmen
11.313 wierook kaarsen aangestoken
lelies die lekker roken
zalige Maria Hemelvaart
stond op de kaart
van missiezuster Tante Godelivia
uit de Republic of Indonesia
‘veel devotie in de ecclesia:
de felicitaties voor joannes maria’
wel, wat hij verder kreeg
’n tik om z’n oren
vanwege de pastorale orde
tijdens het verstoren
voorts twee guldens
een…
Hij droeg onze smerten
poëzie
4.3 met 50 stemmen
7.579 zijn de Joden niet, Heer Jesu, die u kruisten,
Noch die verradelijk u togen voor 't gericht,
Noch die versmadelijk u spogen in 't gezicht,
Noch die u knevelden, en stieten u vol puisten,
T'en zijn de krijgs-lui niet die met hun felle vuisten
De rietstok hebben of de hamer opgelicht,
Of het vervloekte hout op Golgotha gesticht,
Of over uwe rok…
Wie ziet daar op die vieze bank
poëzie
3.1 met 15 stemmen
6.488 Zijn hoed ziet rood - maar roder nog ziet
De punt van zijn neus, de kraag van zijn rok
Glimt smerig, - doch smeriger glans nog glimt
Zijn ogen uit bij iedere slok.
Niet altijd zag die hoed zo rood
Niet altijd was die kraag zo glad.
Ook die neus heeft eenmaal een andere kleur
Ook dat oog eens een andere gloed gehad.…
Vergane weelde
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
1.292 Krampachtig speel ik nog onder haar rok
In het begin was zij een sidderend standbeeld,
de laatste storm die mij omhelsde
met tentakels van tropenwind.…
signaal
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.962 De schoorsteen van het ziekenhuis, in 't late licht
begon toen dood'lijk donkergrijs en wit te roken,
alsof het crematorium vlak onder ons was ingericht.…
Elementen voor een gedicht
gedicht
3.0 met 13 stemmen
13.852 De wind, kaal als een geschoren rat,
rent langs de huizen,
knabbelt aan de kranten,
de vuilnisbakken, de rokken
van kleine meisjes.
De stad is gelukkig tezamen,
sneeuwbal in een jongenshand.
Niets hoort bij alles hoort bij niets.
Zeven kraaien vliegen
in de rijpe winterlucht.…
Fabrieksrook
poëzie
3.6 met 8 stemmen
4.463 Zoals een zuil van rook haar klim in 't steile
Zo groots waant, wijl de lucht haar roerloos draagt,
En van benee haar hitte en arbeid schraagt,
Tot zij het wanklend hoofd verbergt in 't ijle, -
Zo steeg ik statig uit de nauwe laagt'
En stuwde een stoet van donkre drome' uit veile
En zieke ziel, - toen boog 'k het hoofd een wijle,
Waar…
Lof aan God
poëzie
3.2 met 6 stemmen
2.862 De steden, de dorpen, de kastelen,
- als nesten aan de aard-bal -
de rook der stoomboten op de bolle zee,
en de storm-kapen met hun ruisend schuim,
het warm tropenwoud,
de krakende, witte waterval,
zij zijn van U, mijn God, de brede getuigen,
de heldere roep-hoornen van uw Naam,
de hoge gestalten, ver en ruim,
zodat wij, mensen, diep en dieper…
achter een lach
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
5.212 when I open my mind for you
vertel me dan van dagen, van het leven
de pijnen in je verdriet, laat me zijn
die jij nu bent, alleen redt jij het niet
de sfeer ademt het moment van het zijn
en je proeft de zoete geur van het kamille
van december en rook, zo als zilvergrijs
benevelt zit ik stilletjes naast je
we hebben elkander gedronken…
deze aardse reis
hartenkreet
2.9 met 14 stemmen
8.287 mijn pracht die schittert
als de avond die op ons wacht
en wijl wij in de schemer de zachtheid
van het leven vlinderen ruist het bos
onze muziek toen wij voor het eerst
in het gele stro in naaktheid elkander hebben gekust
hoe zou vergeten voelen als jij voor altijd
aan mijn zij zou zijn – gewandeld op de avenue
waar jij nog preuts je rokken…
verjaardag
netgedicht
4.1 met 77 stemmen
6.269 foutief ingeschatte leeftijd
ziet als een ongeïnteresseerd gebaar
had je nog visite deze keer
of koos je zoals gewoon
de drukte buiten de deur
je gaat het liefst aan die dag voorbij
en na zoveel jaren
wordt het toch een sleur
met mij gaat het goed
zo zijn eigen gangetje
soms nog bij de kinderen
wat stoeien met een behangetje
en het roken…