1614 resultaten.
De boom voor haar raam
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
606 , een druk gezin
hij is vaak gewoon te moe
aan de tafel met het kleed
ziet ze de tijd verstrijken
elke dag zit ze in haar stoel
door witte vitrages te kijken
de hoge boom voor haar raam
stond eerst op het grote plein
jaren geleden is hij daar geplant
haar kinderen waren toen nog klein
door het kijken naar de boom
weet ze welk seizoen…
Regenboog
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
474 Rood, oranje, geel en groen
Een wonder van de natuur
Meestal van korte duur
Tijdens het zomer seizoen.
Blauw, indigo en violet
Alle kleuren van de regenboog
Het is een lust voor ’t oog
Als men er goed op let.…
Daar in de verre
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
583 Het was al een week vol schokkende
dagen, de seizoenen zijn in de war
onbegrijpelijk overweldigt het getij me
dus mag het echt wel lang sneeuwen.
Al zie ik ook de groei, veel bloeien
hoeft niemand echt perfect te zijn,
alles mogen ze gebruiken uit leven,
geniet jij daar maar de geneugten.…
Voetlicht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
415 geschoren riet, wat voor alle
buitenlieden als concertzaal dient,
op het gedimde voetlicht en met z’n
zwaarste bas recipieert het sluipend donker
wat wegsluipt tot op het diepste van de plas,
Maar na vandaag worden de octaven
in een hand samengebald, soufflages
uit het zicht door die te sluiten, hoorbaar
door de ouverture van een nieuw seizoen…
Aan mijn wandelvriendin 2
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
558 Leve de stille dijk op de uiterwaard
met zicht op de IJssel die kringelt
de rust en overvliegende vogels,
een apje dat af en toe rinkelt
jouw stem met verhaal,
mijn stem en jouw luisterend oor
zonder jou zou ik het niet doen
maar met jou geniet ik in ieder seizoen…
Carrousel?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
429 in je ogen lees ik wijzers van
glittergoud om mijn gemoed
in de gevoeligste periode te
bestuiven, nog één stap te gaan,
ik raak je aarzelend aan, een
trilling raast door het berkenhout,
de wolken wijken, het tovert
zilveren voetstappen in het naakte mos,
het laat ons los om vrij te gaan,
in weerwil de wortels te planten
in elk seizoen…
winterpracht
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
452 De winter, een seizoen van samenzijn,
met vreugde, liefde en warmte, in het kristalhelder schijn.…
Levensboom - de stilte die mijn gevoelige ziel omarmt
netgedicht
3.4 met 26 stemmen
100 Ik voel de adem van de seizoenen
en luister naar wat de stilte mij vertelt.
Van de eerste ochtend tot de stille nacht
ben je een toevluchtsoord voor mijn gevoelige ziel.
Onder je brede kruin verstilt de wereld,
en vind ik rust in alles wat je uitstraalt.…
ZEELAND
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.489 De zon, de zee, ‘t seizoen,
de mensenhand om op ‘t land gestaag het werk te doen,
de prijs voor het bestaan betaald in kerk en watersnood.…
HERFST (duogedicht met Gonny)
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.420 Met de kleuren rood, geel, bruin of groen
weten we; we zitten in een ander seizoen
dat gekleurde sprei van bladeren op de grond
maken het plaatje lekker rommelig en bont.…
Edel zwijn
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.293 hij langs de bast schuurt
Een straf die zij stil ondergaan
Met een taaie wintervacht
Een speklaag onderhuids
Daagt hij de vrieskou uit
Door de lente uitgedund
In een lichtere tint gehuld
Speurt hij naar alles wat de tand verdraagt
Van knol tot kadaver
Van slak tot regenworm
Beer zoekt zeug
Ze vinden elkaar in het najaar
Een seizoen…
Levensboom - geworteld in kracht, groeiend door de tijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 De dikke schors getuigt van vele seizoenen,
getekend door de stormen van het verleden,
een levend pantser dat herinneringen bewaart
aan elke winter en elke zachte lente.
Omhoog reiken de jonge, buigzame takken
als open armen naar het oneindige blauw,
ze vangen het gouden licht van de ochtend
en dragen de belofte van frisgroen blad.…
Pink ladies
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
671 Elfriede Sonja Emilie
en drie seizoenen Ann
Felice te kort net als Elize
Lyubov en Suzan
Ik weet van de geliefdste
en de zoetste wat zij kan
Met Uultay werd het niks
en Asel deed ik in de ban
Alona was veel closer dan
Zamira Ahamian
Kochana werd Elimia
kopie van Amean
Ze kwam en zag en overwon
mijn eer als machoman
Wie…
Image
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
685 In waar jij de seizoenen zag vervagen
in visioenen overgeleverd aan willekeur
gescheiden door ras en andere kleur
die last was zwaar te dragen.
Ik neem geen foto van een schaduw
waarin geen gevoel wordt ondersteund
je boog je hoofd en sprak tot eigen goden
die je zelf hebt bedacht,maar waar
jij tevergeefs op hebt gewacht.…
Aalscholvers in Guilin
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
861 Vissers zingen op de Li Rivier
ze heten hetzelfde allemaal
seizoenen spreken eenzelfde taal
voor Chinezen met aangelijnd schollevaar
om te laten schieten alzeker duizend jaar
Vogels met om hun keel een ring
zoals men ook met slaven omging
in werktijd wordt niet gegeten
vast ligt dat waarin bij de jacht
in eendracht tot overgave is gebeten…
Contrast
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
577 De lente werd een purperen gang,
er bewoog licht in het prille groen,
stappen knarsten een winter lang,
in echo’s gekrast in een nieuw
seizoen, ik versnel een meter om
in het gezicht te komen, en jou
in het natte gras te paaien, graai
het botergeel uit de paardebloemen,
in de lome spiegel van de morgen
paren bijen om de geuren, zoemen…
Kerst 2009
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.723 nooit meer honger
geen verlaten kinderen
meer door de straten
een wereld
waar elk geweld
zinloos is
geen kindsoldaten
een wereld
waar een ieder
het zijne of hare
mag of kan behouden
waar gedeeld wordt
waar “geleefd”
mee en met
zonder onderscheid
van kleur geloof of afkomst
een schone wereld
zonder broeikasgassen
waar de seizoenen…
Monogram
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
703 Seizoenen razen in jaren als stof door het universum heen
Dat is ook mijn tempel waar het vandaag de dag stormt
Elke andere ziel een nieuwe zonsopgang alleen
langzaam waar een laatste ondergang zich vormt
Explosies erupties geboren in oorden woorden vol vuur
Nooit te laat te vroeg tevergeefs
Vreemde geuren zoet komen tevoorschijn vanachter…
Nog niet geschoren…,
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
512 De aarde was nog niet geploegd,
er was nog niet gezaaid, toen er
nog dauw lag op de schaduw van
de heuvels, ging in lichaamstaal
onwetend op, de morgen was de
lente van vorige seizoenen, haar
zomer strijdbaar als hooi op volle
wagens, mijn vinger strijkt langs
de sporen van het voorhoofd,het
zweet van al het koren dat in
de wondere wereld…
Pastorale
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
687 De tijd en de maan staan bol
als vier seizoenen slijpen, ik
verzin een onvoltooide symfonie,
een onneembare universele ouverture,
meesterwerk in driekwartsmaat
in Natura, die niet wil rijpen.…
Schuilplaats ?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
511 Te dolen door eeuwen van dakloze bladeren,
een plek waar niemand komt en de seizoenen
als schimmen elkaar omhelzen, schuilplaats
waarin we verdronken als minnaars vermomd.…
Blijf ik toch dat wezen…?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
494 De larve sluipt door het schemerlicht,
de vingers van de vloeibare maan
kruipen tergend langzaam langs het
kantelpunt van dagen, die lijken
te ontsnappen uit de cocon van
gesponnen winterslaap waarin de tijd
zich liet verpoppen maar van
zijn vliezen werd bevrijd
door de trommels van het seizoen
schenkt de zon als zijn eerste boreling…
Sprekende ogen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 in jouw ogen
zie ik de zon de sterren en de maan
alle seizoenen van het jaar
ik zie jouw mededogen
jouw lach verdriet
berusting en hoop
ik zie een heel genoten leven
in die ogen voorbijgaan
weerspiegelend dat wat je
als je intenser kijkt pas ziet
ik hoop dat het mij is gegeven
het ontwarren van die gordiaanse knoop
zie ik een einde daarin…
jij was mijn griet in poncho
netgedicht
3.1 met 65 stemmen
18.752 griet in poncho
je donkere lach vereeuwigd
in de kinderen die je bracht
jij was de tijd als zand in
eeuwig golvende woestijnen
de piramides lagen zuiver
op de lijnen die ik in de verre
ruimte zag daar vond ons
nageslacht een dood die leven gaf
jij was zon die opkwam
langs de stenen die in Stonehenge
werden opgericht om het seizoen…
Klompen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 Het land bleef wachten
Seizoenen deden hun ding
Die er woonden
Wisten van geen haast
Van de wereld alle tijd
De akker, met leegte gevuld
Liet water glimmen naar groen
Drie boerderijen waren een dorp
In een tijd die langzaam gleed
Waar eens huisjes gehurkt
Tegen wilgen leunden
Waar de stilte wolken kleurde
Het land met wind mee boog
Werd…
Rollercoaster
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
578 In de tuin van mijn Jasmijnallee
kent de lente een tweede gang
na de vroege golf van zwoelte
in een benauwde atmosfeer,
ons voorjaar nam dit alles in alle vroegte mee,
met weinig gevoel voor de nood aan koelte
Er volgde een tijd, het duurde te lang
met veel water, wind en hagelstenen
de seizoenen leken de kaarten te hebben geschud,
vroeg…
De ziel van een boom
netgedicht
2.5 met 27 stemmen
391 De seizoenen schrijven
hun letters in zijn bast; elk litteken draagt
het gewicht van voorbijgaande winden. In zijn schaduw
rust het onuitgesproken — de wereld die even ophoudt met haasten.…
Waar de kou haar vindt
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
559 En wanneer het seizoen haar weer
terugroept naar de grond, laat ze los zonder
strijd. Niet als iets dat verdwijnt, maar als iets dat zijn
plaats heeft gekend. Een bloem die wist dat verschijnen al genoeg was.…
Zomeravond
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
186 En in de verstilde laatste
adem van het seizoen, waar stilte en
geur elkaar raken, begrijp ik hoe de zomer in mij
achterblijft als een lichte trilling die niet verdwijnt wanneer de nacht begint.…
Wanneer de herfst kleurt
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
16 Dit veranderlijke seizoen vraagt alleen om aandacht en verstilling.
Wat vandaag nog aan de takken
hangt, ligt morgen als een kleurrijk tapijt op
de grond terwijl natuur zich langzaam op de komende
winter voorbereidt. Zo maakt elk einde ruimte voor een nieuw begin.…