1787 resultaten.
Weerzien
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
888 samen op de roltrap
kwart over zeven
wijde broek verhult
je manke been
arm in een mitella
zwarte haren kleuren
vele tinten grijs
breekbaar, gebroken
staren blikken in de verte
waar zij eenzame leegte
vullen met hoop
al mijn vragen kennen
slechts één antwoord
‘oorlog’, zeg je
nauwelijks verstaanbaar
snijdt ijzige wind woorden af…
Dode woorden
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
753 Met langzame ogen staar ik
in het schemerdonker en hoor
enkel verre, vergeten geluiden.
Herinneringen overspoelen
de meedogenloze stilte,
oneindig traag draai ik me om.
Ik neem mijn tranen mee,
loop over blauwe scherven,
de trap kraakt slordig bij elk sterven.…
Dode woorden
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.222 Met langzame ogen staar ik
in het schemerdonker en hoor
enkel verre, vergeten geluiden.
Herinneringen overspoelen
de meedogenloze stilte,
oneindig traag draai ik me om.
Ik neem mijn tranen mee,
loop over blauwe scherven,
de trap kraakt slordig bij elk sterven.…
Cento
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.025 Met ogen, die verstrakken in een staren
Als alles raast en kolkt en kookt en spat
‘t Weerbarstig kuifje slecht gekleurde haren
Gaat elke week de idioot naar ‘t bad
-Vrees niets, kindlief, al heeft hij naakte benen:
Voor zoveel botten, spieren, zweet, ruim baan!…
Dorpsvesper
poëzie
4.0 met 8 stemmen
2.208 De zwerver daalt, in zielsgepeins verloren,
In 't dal en naar 't gehucht van wit en grauw;
Daar klinken vrome tonen uit de toren -
De star der liefde flonkert zilver-blauw.
Het kerkje bracht, wie danken wilden, samen
En wierook en gezang golft uit de poort
En op het dank-gebed zegt alles: "amen".…
verdommezomer
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.297 Je bent hier, zag mijn blik
maar met mijn duister oog
van pijn en nog meer staar
tuurde ik langs een eindeloos
lang zandstrand van speuren om
alleen een branding waar te nemen:
ok, ik had hoop, voor niets.…
Mijn zoon
hartenkreet
2.7 met 9 stemmen
1.621 Zwijgend lig je voor je uit te staren,
in de stilte van een pasbegonnen jaar.
Net 20 jaar jong is je toekomst begonnen,
nog niet wetend waarheen de weg leidt.
En achter je liggen alle voorbije jaren,
dat we altijd klaarstonden voor elkaar.
Niet veel verloren, des te meer gewonnen,
en al wat ons rest, is een zee van tijd.…
VADERTJE
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
2.115 Gebeeldhouwd tussen het laken,
Met verroeste appelkop
en op elkaar geklemde kaken
lig je te staren naar de klok.
Je dorre vel,
een stuk tekort,
vol bulten en neten
wordt grauw en strak:
een droge pel
rond botten en spleten.
Je ogen tranen,
en zeveren doet je mond;
je vals gebit
valt steevast op de grond.…
zelfportret
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
1.246 met ogen groen en geel van het staren
pent hij zijn streken op het papier
getekend met zijn grijze haren
neemt hij nog snel een slokje bier
een boer ontspant zijn middenrif
doorbreekt voor even de sleur
uit zijn hoofd ontsnapt het dichtersgif
en het papier krijgt langzaam kleur
blauw schetst hij zichzelf neer
zoals hij dat al tal van…
Samen met jou.
hartenkreet
4.3 met 16 stemmen
2.482 Ik zou in jouw ogen staren,
en zonder een woord te zeggen,
zou je weten hoeveel ik van jou hou.
Als ik één nacht bij jou kon zijn,
zouden we in elkaars armen liggen.
En vrijen tot de zon opkwam.
Als ik heel mijn leven bij jou kon zijn,
zou ik proberen je heel gelukkig te maken.…
Houten kerk Bickerseiland 1968
netgedicht
3.0 met 15 stemmen
1.390 Ik droom dat ik ‘n eeuw geleden
over oude gladde stenen loop
een meisje huppelt voor mij uit
schijnbaar uit het niets komen
paard en wagen plotseling opdagen
Een stem schreeuwt in m’n hoofd
Grietje is dood, ze is overreden
mannen en vrouwen in het zwart
die in de donkere aarde staren
beelden vervagen bij m’n ontwaken
Een eeuw later…
In de nacht
poëzie
3.2 met 5 stemmen
2.709 En geen van wie daar staren
Met dode blik, o ziel, weet wie gij zijt,
En dat rond uw geheimen wonderbare
Elk mijner woorden strekt een eenzaamheid.
'k Ben liefdeleeg...…
Ongelukkig zijn
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
2.266 Ongelukkig zijn
Energie uit je lichaam voelen lopen
Warmte liefde uit het hart gedropen
De hele dag in pijn
Hoelang het kunnen verdragen
Het nog kunnen uithouden met haar
Terwijl ik peinzend naar buiten staar
Steeds jezelf dit af blijven vragen
Echte gevoelens niet kunnen delen
Blijven proberen óf het nu opgeven
Hoelang kun je zo leven…
Over Manusje
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.362 vaak geluld
De aandacht voor Manusje wordt goed verdeeld
Soms wordt Manusje zachtjes geslagen
Dan weer wordt Manusje liefkozend gestreeld
Manusje moet soms met de billen bloot
Manusje vindt er soms geen hol aan
Manusje geeft soms extra gas
Maar soms bungelt Manusje maar een beetje onderaan
Ik zie mensen naar Manusje kijken
Ze staren…
Afscheid
poëzie
3.8 met 19 stemmen
6.110 Een oogwenk voor het vlottend watervlak te staan
En naar 't verwarde spiegelbeeld te staren,
Dat nog de trekken draagt, die de onze waren,
En stil en eenzaam heen te gaan.…
Escar go
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
812 hij chambreren
Schuimbekkend paraderen
Een spoor laat hij zeker achter
Zijn huis wis en waarachter
Draai en keer het om
De slak zonder huis,
Stom
Is de spiraal met naakte waarheid
Kokend gezouten ingepeperd
Met boter kruidig op het hoofd
Smaakmakend
Escar go, in snelheid
Natuurlijk eet ik de maaltijd met escargots zoals beloofd
Ik staar…
Infernale impressies
poëzie
3.5 met 16 stemmen
3.997 De gekken zitten in hun kerkgebouw
Als stomme mummiën: met stenen ogen
Staren ze onwendbaar langs de lage bogen
En horen van Geloof en Liefde en Trouw
Uit 's herders mond, die kalmpjes staat en nauw
Iets hoorbaars voor een oirbaar mens kan pogen
Te geven aan de onzaal'gen, die bedrogen
Om 's werelds eêlste goed, zien lauw en flauw.…
poelen in het weiland
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
684 in het oprukkend slaglicht
van de waan
mitrailleurs veroveren het succes van de dood
in laatste woorden en aangezichten
onbekend
tot voorbij de dageraad
wanneer een brandgeur het zwarte veld verraadt
zonder geweten
zonder genade
niets mislukt met nieuwe zonden
in rechtopstaande kisten, kronkelend in het landschap
aanwezig
ik staar…
- Ik ben je niets in "Zijn" -
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
625 Zie mijn nederigheid,
door het raam naar mij staren,
de klank van je groet in mijn oor.
Wortel van volmaaktheid, heiligheid,
de ondeugd van verwaandheid
bereikte de sprong van een kind,
dat telkens bloost, in vreugde puur
nederige deemoed in eigen fout erkend,
ziet mij vechten, smeken,
ziet de zelfverachting op haar knieën ..…
Traan op het medaillon
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.571 Vanuit een diep dal staar ik omhoog
naar alle grauwe wolken voor de zon
Een traan ontsnapt dan aan mijn oog
bij ‘t openen van je kleine medaillon
Tussen ‘t grijs glijdt een zonnestraal
net of ze ontsnapt is aan ’t grote licht
Het straaltje licht lijkt schier illegaal
en is waarachtig exact op mij gericht
Dan zie ik jouw lach in ’t medaillon…
Opgespoten land
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
524 Wisselend licht scheerde
langs de stadsrand, over
een horizon van waterplezier
van een gastvrij merenland
opgespoten tot een zanderij,
het fijne zand stuift over het
speelkwartier, de lege ramen
op de kade staren blind over
een woestenij, het vrije zicht
voelt zich verraden, afgegleden
naar een andere tijd, achteloos
gaat de wind er…
Een vlaag van verbeelding
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
762 een sproeier met nat licht
wuift langs de statige gevel
de wind verdraait het zicht
heen en weer
snel of even
in de doorgaans proestige nevel
achter sombere ramen
bewegen figuren in zwart
zijn het weduwen
of één persoon op iedere wand apart
ik schuil aan de overkant
en staar naar binnen
zou men daar
alvast de spoken wekken
kruipen…
CIRCUS-RIJDEN
poëzie
2.5 met 2 stemmen
1.425 Op melkwit paard, met telkens wuifgewiek
Van d' open kelk der rose rokjes, rijdt
Een tenger meisje, als vleugelen gespreid
De ranke lelie-armen, bij muziek
Brutaal van koper-schetter-jool, bereid
Tot vogelzweven, voor verwend publiek,
Door linte'-omwoelden ring die, star-comiek,
Een clown hoog óphoudt, dat zij 't blank doorrijt'.…
DOOD
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.474 Niet lang
In vervlogen dagen
jong nog
Dartel
On-ervaren
bleef ik naar je mooie ikje en er-onder staren
Zenuwachtig
zoals alle vogels in de lente
opgewonden plachten
hun nestjes op te maken.…
Vonken
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
644 Ik staar naar mijn open wonden, die langzaam
door de zon en jouw muziek worden dichtgebrand.
Ze zien er heel gelukkig uit, zij weten welke muziek er nodig is.
En jij, jij wist dat al lang al was het niet bewust.…
klok
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
637 het zijn de zielige zielenpoten die
altijd zeiken en alsmaar door blijven
gaan met zielig huilen en zuigen deze
wereld leeg van het lieve liefste woord
alleen geschreven woorden niks
waard staar richting de muur van
gestorven poëzie gelikt gif en
sterf zachtjes langzaam aan
vergeten doet men nooit
haat is altijd voltooit verleden
zinsontleding…
Rode jurk
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.413 Staren en erg zwaar ademhalen, verder niets
Je heldere gelach, zomaar lol om een prettig iets.
Rijk schepsel, ik kan er even niet bij
Waarom nou jij?
Vaal, kleurloos en totaal onder de morfine
Verpleging en arts, je hokje even uit.…
LIDWINA EN LEO X111
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
723 Op het verzoek haar heilig te verklaren
Behoefde ik mij niet lang blind te staren…
De bedelaar onder de boom
poëzie
2.5 met 2 stemmen
1.595 Zie de oude leugnaar, die bretels verkoopt,
om niet te zeggen dat hij bedelt, staren.
Hij zit daar om zich weer bijeen te garen
en niet omdat hij op 't nirwana hoopt.…
Wezenlijk.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
477 Op een stille avond staar ik naar
de tuinen waar nog mensen bezig zijn
met het snoeien van een heg of het
maaien van gras.
Rust omkleedt mij en vurig verlangen
dooft, terwijl langzaam achter bomen
de zon verdwijnt.
Grijs de hemel, maar vredig tegelijk.…