1853 resultaten.
Paul Gauguin aan Vincent van Gogh
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
557 Jouw poëtisch geschilderde
lege stoelen ogen vol hout
met riet gebonden zittingen
dus zo leeg zijn ze niet
als ik opsta vanuit die fameuze
boerenstoelen in welke vorm
dan ook en wegloop naar een plek
die jij wel of niet kunt zien
bekruipt jou dan de angst dat ik
niet zal terugkeren en voorgoed
vertrokken ben of misschien wel
dood zodat…
Bomen, Oostvaardersplassen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
478 Ze braken in de storm tot stompen met relief, waar,
uitvergroot,
de splinters, flinters hout ruig berglandschap verwerden
met steile diepten en geheimen.
Alleen een spin wist hier van seilen.
De mieren en de parasieten
liepen naar de hoge toppen los.…
Speel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
619 dat jou zocht
zo'n zomerspiegel van kristal
het kleurt de dag om bovenal
zijn diepte door te geven
in schaterende rimpels
klatert water rond je hoofd
druppelt hemels blauw gevangen
onbevangen
in het rond
de wereld is een stukje
een intens klein gelukje
speel maar
lach maar
voel de speelsheid van je geest
ooit heeft hout…
Eilandspolder.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
612 Ik denk aan de gevels
van houten huizen, de stenen,
de dorpsstraat van Schermerhorn.
Ik denk aan de sloten,
de vaarten, het kanaal,
het water waarin de polder drijft.
Ik denk aan de schapen,
de koeien, de paarden,
het land dat altijd groen blijft.
Ik denk aan de vogels,
de bloemen, het wuivende riet,
rechte rijen van populieren.…
DE TOEKOMST.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.107 en wellicht is het hout al gezaagd,
Waaruit men uw doodkist zal maken!...…
GEPLANT EN BEREISD
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
504 De vruchten voeren het levende hout,
trots zware beproeving, heel de wereld rond,
takken houden bloeikracht, worden nooit oud.…
Dirk Huizingastraat
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
530 beetje ken,
Als eerstejaars worden wij
Verbannen naar dat eenzame gebouw
Aan het eind van deze straat
In de volksbuurt die Oosterpark heet
Om daar tentamen idioom te doen,
De laatste zware toets die ons
Toe moet laten tot het tweede jaar,
Het vervolg van een pril academisch avontuur -
Ik duw mijn voeten tegen de steunbalk
Van het houten…
Onverlichte oevers
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
696 De schaduw die ik werp
als eieren over kiezels die
voor een deel de avond stuurt
en niet mijn bereik vergroot,
vervreemding van licht en donker
verwekt een karikatuur van een
pad naar een vers gedolven graf
passend naar mijn schaduwlengte
voor mij alleen een wereld waaruit de
bodem is geslagen, houten kruizen
gezaagd uit de herinneringen…
Stille Zaterdag
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
644 Zittend naast 't houten kruis
met gesloten handen
verwerk ik beelden met stil geruis
en voel mijn ogen branden.
Met mijn hoofd gebogen
sluit ik mijn betraande ogen
begin ik in mezelf te praten
waarom hebt U mij verlaten?
Toen werd het licht na drie uur nacht
U riep toen uit "Het is volbracht!…
Wintersport
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 In Oostenrijks witte winterpracht
staat prins Alexander verwonderd
op zijn houten glijlatten
vergezeld door stuivende poedersneeuw
vol mild blinkende vrieszon
schuift hij steeds sneller en bewuster voort
naar de verte der lage bergen
waar aangename rust wacht
samen met nieuwe uitdaging
de hoge reine toppen om hem heen
vertellen over de…
Zwarte bloemen op je graf
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
752 Donkere regenwolken en kille duisternis
na alle tegenslagen die't bestaan je gaf
Verdwaalde jij in louter aardse wildernis
daarom zet ik zwarte bloemen op je graf
Moegestreden en ook compleet versleten
rust jij onder het kil monument van steen
Wie jij was, het werd gisteren al vergeten
het hindert je niet, al dat hout om je heen
Donderslagen…
Zomer
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
572 Gevlochten van takjes tegen het hout.
Ik weet dat dit zo is, want
strakjes als de winter komt,
het blad verdwijnt door sneeuw en ijs...
dan hangt het daar, als een bewijs
van een voorbije zomer.
Vol met zang en nieuw leven,
en met een zekere belofte...
Want die winter duurt maar even.…
Herfst
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.057 En ik denk aan Jezus-Christus, mijn God,
die stierf op een dood hout uit 't bos,
o, Jezus-Christus!...…
DE WILDE WIND
poëzie
4.5 met 8 stemmen
2.954 Nu maalt hij hout
en stof en steen
dooreen,
en roert daaronder,
met gramme, en al
te hol, te dol
gegrol,
zijn stemmendonder.…
Aantrekkelijke charme
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
636 Je glimlacht als een toverfee achter jouw
houten ezel, waarbij ik vol verbazing naar
jouw slanke taille loer en de lichtblauwe
bloes, die zoveel lekkers verbergt.
Ik probeer de bewegingen van jouw opgestoken
haar te ontrafelen en als een idolate zot
ontdoe ik jouw elegante rok van pluizen,
terwijl ik ondeugende plannen onderdruk.…
buiten diensttijd
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
702 ik ben ruim dertig jaar agent
heb vele dingen meegemaakt
altijd het gezag erkend
en tevens nooit mijn plicht verzaakt
maar in het weekend ga ik los
dan wil ik van geen regels weten
dronken in mijn stalen ros
de wereld om mij heen vergeten
toch ging het gisteren fout
ik reed aan de verkeerde kant
en dacht: dit snijdt geen hout
ik ben toch…
handreiking
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
655 en zie - in de verte de oude vrouw
haar kinderogen nemen waar
een houten kruis - gekleurd papier
behanglijm en een klos met touw
een rode vlieger met een staart
en dan haar vader
meisjeshandje in grote mannenhand
samenlopen van verwachting
tegen de wind in die
rode vlieger naar de hemel blaast
zie haar handjes voorzichtig
papieren…
hier sta ik
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
604 onze schaduw traden
zo is vol het leven
in het kleine woud
dat wij samen waren
tot rot op zekere dag
ziek en dodelijk
mij mijn liefde velt
in alle seizoenen
zo leerde mij het leven
kan het bladerdak
zacht en lieflijk ruisen
maar ook stormend
het zwiepend slaan
hier sta ik dan
die oude eik
tanden knarsend
om het jonger hout…
In lijn
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
590 als je toch een richting
op moet, blijf dan
evenwijdig aan mij
op armlengte afstand
of een iets te dichtbij
ik zal wel lineair voortgaan
onafgebroken regelmatig
dagen vullen met bestaan
binnen de lijnen kleuren
grijs of zilver, zilvergrijs
standaard HB zal voor
kleurpotlood doorgaan
het krast en vlekt
morst koffie en tranen
als de houten…
Hoe lief mij Holland is
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
730 Er groeit gewas langs elke oeverrand
De mix van groen is hier een lust voor ’t oog
Wat vroeger zompig land was is nu droog
Bij ’t schippersdorpje Broek in Waterland
De houten huizen lijken van fondant
Hun zachte kleuren als pastel seringen
Een fraai bewerkte deurkalf doet mij zingen
Van ’t schippersdorpje Broek in Waterland
Ooit schreed…
Het vuur
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
499 gedachten staan stil
opgaan
in de sferen
het vuur
stemt je tot mediteren
Laat je voelen
dat eindigheid
er is
het vuur
dat blijft branden
voor altijd
geeft warmte
daar waar je in kou lijdt
een geborgen gevoel
bij eenzaamheid
het vuur
is heilig zonder zijn verwoestende natuur
wanneer je
een kampvuur bouwt
met een lucifer
en wat hout…
De weg naar Pasen
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
610 Na een lange winter
zoeken naar de eerste narcis
tussen het dode hout.
Klank en kleur weervinden
van een nieuwe lente en een nieuw begin.
Zo is ook de Mensenzoon
ons voorgegaan
op die zware weg naar het kruis
door een woestijn van eenzaamheid
van boete, vasten en gebed
om eeuwig in het land van
Licht en liefde te ontwaken.…
terug bij het huis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
424 de witte veranda van hout
het kanten vlasdun gordijn
en het ontruimde plankier
met rieten stoelen
over alles is gepraat
de drempel brengt een
hoorbaar stille kamer
in het midden staat een tafel
bij het raam de zilveren schaal
met rozen bloeiend tegen
het breken van de tint
de klok met lange tikken
soms vergeten dan weer
indringend…
Ontheemde kinderen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
385 langs de mors bedekte korzelige muren
bomen en houten huizen om de azuren
drijft mij in de gloed van zon en sterren vuren
doorkruist de rode bloemen ‘t landlicht van buren
wat komt als trouwsel naar mij toe
dorens uit voeten het satijn aan doe
het dwalen langs distelhellingen moe
naar ‘t vredige landschap room van de koe
haar…
Ode aan de vergrijzing
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
635 Ik kijk even naar mijn handen
En ik schrik
Wat zijn ze oud
Craquelé gebroken marmer
Met vijf smalle staafjes hout
Het verval is reeds begonnen
In de herfst
De winter wacht
Als ik die ooit mag bereiken
’t Is een koude lange nacht
Maar dan denk ik aan mijn moeder
Die ’s de winter bijna door
Nog zo stralend levenslustig
Nou…
Samhain
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
572 Winter nadert het land, donker en koud,
ondanks hout dat warm brandt
vreest men Cailleach haar hand.
Ze zal rondzwerven, met storm, sneeuw en ijs
bereisd ze de erven
waar wat oud is zal sterven.…
Ouderling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 Jouw bank blijft leeg,
een hart gegrift in 't hout.
Er staat:
"Vergeet mij niet."…
woensdag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
560 twaalde ure
maar wie is die man met die
grote zaag die ingeluid wordt
door het gehamer op die immense
grote bel die hoog boven het
kerkgestoelte hangt
vluchtende roeken en mussen
die hun heenkomen zoeken
in de nissen van de pannen, ja
hoor; de koekoek hamert gewoon door
het beest is lawaaidoof door het
jarenlang gehamer op levend hout…
Ademen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
398 tuinen inlopen
alsof wij hier wonen
in een openluchtmuseum
en hun onnozele brutaliteiten
horen te prijzen
als fatsoenlijke interesse
Maar we kunnen ermee leven
De bezoekers lopen rond
in een parallelle werkelijkheid
en wij hebben echte buren
een wijde hemel, het wijde water
en het groene eiland
We kunnen hier ademen
zoals het hout…
WENTELWOORDEN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
513 Spraak van wind rondom levend hout daalt neer
in Het Witte Huis, omhelst keukengeuren,
geeft samen met kookkunst eigen taal weer.
Goede spijs siert na veelvuldig keuren
de tafels. Toon van warme zaal én guur weer
meldt zich om Kerstbijeenkomst op te beuren.…