Alle inzendingen over houten

1853 resultaten.

Sorteren op:

Paul Gauguin aan Vincent van Gogh

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 557
Jouw poëtisch geschilderde lege stoelen ogen vol hout met riet gebonden zittingen dus zo leeg zijn ze niet als ik opsta vanuit die fameuze boerenstoelen in welke vorm dan ook en wegloop naar een plek die jij wel of niet kunt zien bekruipt jou dan de angst dat ik niet zal terugkeren en voorgoed vertrokken ben of misschien wel dood zodat…

Bomen, Oostvaardersplassen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 478
Ze braken in de storm tot stompen met relief, waar, uitvergroot, de splinters, flinters hout ruig berglandschap verwerden met steile diepten en geheimen. Alleen een spin wist hier van seilen. De mieren en de parasieten liepen naar de hoge toppen los.…

Speel

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 619
dat jou zocht zo'n zomerspiegel van kristal het kleurt de dag om bovenal zijn diepte door te geven in schaterende rimpels klatert water rond je hoofd druppelt hemels blauw gevangen onbevangen in het rond de wereld is een stukje een intens klein gelukje speel maar lach maar voel de speelsheid van je geest ooit heeft hout…
John Kroos30 september 2013Lees meer >

Eilandspolder.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 612
Ik denk aan de gevels van houten huizen, de stenen, de dorpsstraat van Schermerhorn. Ik denk aan de sloten, de vaarten, het kanaal, het water waarin de polder drijft. Ik denk aan de schapen, de koeien, de paarden, het land dat altijd groen blijft. Ik denk aan de vogels, de bloemen, het wuivende riet, rechte rijen van populieren.…

DE TOEKOMST.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.107
en wellicht is het hout al gezaagd, Waaruit men uw doodkist zal maken!...…

GEPLANT EN BEREISD

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 504
De vruchten voeren het levende hout, trots zware beproeving, heel de wereld rond, takken houden bloeikracht, worden nooit oud.…

Dirk Huizingastraat

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 530
beetje ken, Als eerstejaars worden wij Verbannen naar dat eenzame gebouw Aan het eind van deze straat In de volksbuurt die Oosterpark heet Om daar tentamen idioom te doen, De laatste zware toets die ons Toe moet laten tot het tweede jaar, Het vervolg van een pril academisch avontuur - Ik duw mijn voeten tegen de steunbalk Van het houten…

Onverlichte oevers

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 696
De schaduw die ik werp als eieren over kiezels die voor een deel de avond stuurt en niet mijn bereik vergroot, vervreemding van licht en donker verwekt een karikatuur van een pad naar een vers gedolven graf passend naar mijn schaduwlengte voor mij alleen een wereld waaruit de bodem is geslagen, houten kruizen gezaagd uit de herinneringen…
Pama28 juli 2014Lees meer >

Stille Zaterdag

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 644
Zittend naast 't houten kruis met gesloten handen verwerk ik beelden met stil geruis en voel mijn ogen branden. Met mijn hoofd gebogen sluit ik mijn betraande ogen begin ik in mezelf te praten waarom hebt U mij verlaten? Toen werd het licht na drie uur nacht U riep toen uit "Het is volbracht!…

Wintersport

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 574
In Oostenrijks witte winterpracht staat prins Alexander verwonderd op zijn houten glijlatten vergezeld door stuivende poedersneeuw vol mild blinkende vrieszon schuift hij steeds sneller en bewuster voort naar de verte der lage bergen waar aangename rust wacht samen met nieuwe uitdaging de hoge reine toppen om hem heen vertellen over de…
Han Messie2 december 2015Lees meer >

Zwarte bloemen op je graf

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 752
Donkere regenwolken en kille duisternis na alle tegenslagen die't bestaan je gaf Verdwaalde jij in louter aardse wildernis daarom zet ik zwarte bloemen op je graf Moegestreden en ook compleet versleten rust jij onder het kil monument van steen Wie jij was, het werd gisteren al vergeten het hindert je niet, al dat hout om je heen Donderslagen…
Ton Rijkers8 februari 2016Lees meer >

Zomer

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 572
Gevlochten van takjes tegen het hout. Ik weet dat dit zo is, want strakjes als de winter komt, het blad verdwijnt door sneeuw en ijs... dan hangt het daar, als een bewijs van een voorbije zomer. Vol met zang en nieuw leven, en met een zekere belofte... Want die winter duurt maar even.…
Antje20 mei 2016Lees meer >

Herfst

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.057
En ik denk aan Jezus-Christus, mijn God, die stierf op een dood hout uit 't bos, o, Jezus-Christus!...…

DE WILDE WIND

poëzie
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.954
Nu maalt hij hout en stof en steen dooreen, en roert daaronder, met gramme, en al te hol, te dol gegrol, zijn stemmendonder.…

Aantrekkelijke charme

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 636
Je glimlacht als een toverfee achter jouw houten ezel, waarbij ik vol verbazing naar jouw slanke taille loer en de lichtblauwe bloes, die zoveel lekkers verbergt. Ik probeer de bewegingen van jouw opgestoken haar te ontrafelen en als een idolate zot ontdoe ik jouw elegante rok van pluizen, terwijl ik ondeugende plannen onderdruk.…

buiten diensttijd

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 702
ik ben ruim dertig jaar agent heb vele dingen meegemaakt altijd het gezag erkend en tevens nooit mijn plicht verzaakt maar in het weekend ga ik los dan wil ik van geen regels weten dronken in mijn stalen ros de wereld om mij heen vergeten toch ging het gisteren fout ik reed aan de verkeerde kant en dacht: dit snijdt geen hout ik ben toch…

handreiking

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 655
en zie - in de verte de oude vrouw haar kinderogen nemen waar een houten kruis - gekleurd papier behanglijm en een klos met touw een rode vlieger met een staart en dan haar vader meisjeshandje in grote mannenhand samenlopen van verwachting tegen de wind in die rode vlieger naar de hemel blaast zie haar handjes voorzichtig papieren…

hier sta ik

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 604
onze schaduw traden zo is vol het leven in het kleine woud dat wij samen waren tot rot op zekere dag ziek en dodelijk mij mijn liefde velt in alle seizoenen zo leerde mij het leven kan het bladerdak zacht en lieflijk ruisen maar ook stormend het zwiepend slaan hier sta ik dan die oude eik tanden knarsend om het jonger hout…

In lijn

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 590
als je toch een richting op moet, blijf dan evenwijdig aan mij op armlengte afstand of een iets te dichtbij ik zal wel lineair voortgaan onafgebroken regelmatig dagen vullen met bestaan binnen de lijnen kleuren grijs of zilver, zilvergrijs standaard HB zal voor kleurpotlood doorgaan het krast en vlekt morst koffie en tranen als de houten…
Sbrina4 februari 2018Lees meer >

Hoe lief mij Holland is

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 730
Er groeit gewas langs elke oeverrand De mix van groen is hier een lust voor ’t oog Wat vroeger zompig land was is nu droog Bij ’t schippersdorpje Broek in Waterland De houten huizen lijken van fondant Hun zachte kleuren als pastel seringen Een fraai bewerkte deurkalf doet mij zingen Van ’t schippersdorpje Broek in Waterland Ooit schreed…

Het vuur

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 499
gedachten staan stil opgaan in de sferen het vuur stemt je tot mediteren Laat je voelen dat eindigheid er is het vuur dat blijft branden voor altijd geeft warmte daar waar je in kou lijdt een geborgen gevoel bij eenzaamheid het vuur is heilig zonder zijn verwoestende natuur wanneer je een kampvuur bouwt met een lucifer en wat hout…
ebba29 april 2018Lees meer >

De weg naar Pasen

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 610
Na een lange winter zoeken naar de eerste narcis tussen het dode hout. Klank en kleur weervinden van een nieuwe lente en een nieuw begin. Zo is ook de Mensenzoon ons voorgegaan op die zware weg naar het kruis door een woestijn van eenzaamheid van boete, vasten en gebed om eeuwig in het land van Licht en liefde te ontwaken.…

terug bij het huis

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 424
de witte veranda van hout het kanten vlasdun gordijn en het ontruimde plankier met rieten stoelen over alles is gepraat de drempel brengt een hoorbaar stille kamer in het midden staat een tafel bij het raam de zilveren schaal met rozen bloeiend tegen het breken van de tint de klok met lange tikken soms vergeten dan weer indringend…

Ontheemde kinderen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 385
langs de mors bedekte korzelige muren bomen en houten huizen om de azuren drijft mij in de gloed van zon en sterren vuren doorkruist de rode bloemen ‘t landlicht van buren wat komt als trouwsel naar mij toe dorens uit voeten het satijn aan doe het dwalen langs distelhellingen moe naar ‘t vredige landschap room van de koe haar…

Ode aan de vergrijzing

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 635
Ik kijk even naar mijn handen En ik schrik Wat zijn ze oud Craquelé gebroken marmer Met vijf smalle staafjes hout Het verval is reeds begonnen In de herfst De winter wacht Als ik die ooit mag bereiken ’t Is een koude lange nacht Maar dan denk ik aan mijn moeder Die ’s de winter bijna door Nog zo stralend levenslustig Nou…

Samhain

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 572
Winter nadert het land, donker en koud, ondanks hout dat warm brandt vreest men Cailleach haar hand. Ze zal rondzwerven, met storm, sneeuw en ijs bereisd ze de erven waar wat oud is zal sterven.…
Jack Stoop22 oktober 2020Lees meer >

Ouderling

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 622
Jouw bank blijft leeg, een hart gegrift in 't hout. Er staat: "Vergeet mij niet."…

woensdag

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 560
twaalde ure maar wie is die man met die grote zaag die ingeluid wordt door het gehamer op die immense grote bel die hoog boven het kerkgestoelte hangt vluchtende roeken en mussen die hun heenkomen zoeken in de nissen van de pannen, ja hoor; de koekoek hamert gewoon door het beest is lawaaidoof door het jarenlang gehamer op levend hout…
elze1 juni 2022Lees meer >

Ademen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 398
tuinen inlopen alsof wij hier wonen in een openluchtmuseum en hun onnozele brutaliteiten horen te prijzen als fatsoenlijke interesse Maar we kunnen ermee leven De bezoekers lopen rond in een parallelle werkelijkheid en wij hebben echte buren een wijde hemel, het wijde water en het groene eiland We kunnen hier ademen zoals het hout…
Zywa27 september 2023Lees meer >

WENTELWOORDEN

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 513
Spraak van wind rondom levend hout daalt neer in Het Witte Huis, omhelst keukengeuren, geeft samen met kookkunst eigen taal weer. Goede spijs siert na veelvuldig keuren de tafels. Toon van warme zaal én guur weer meldt zich om Kerstbijeenkomst op te beuren.…
Han Messie13 december 2023Lees meer >