1819 resultaten.
Groenteparadijs
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
179 Bloemen lezen geen poëzie
zeker niet in de wildernis
van de achtertuin
waar mijn grijze oudoom woont
ver weg in het buitenland
hij verzorgt zijn groenten
alsof het verwende kinderen zijn
zijn hart bleef achter
in een naakt verleden
een verloren land
vol oude rabarber en koolrabi
diepe schorseneren in het zand
bittere warmoes en snijbiet…
DE BARRE ROTS
poëzie
3.8 met 20 stemmen
4.137 Met het hoofd in de wolken,
de voet in de kolken,
staat bij golvengeklots
naakt en eenzaam de rots
Tevergeefs op zijn toppen
zijgen morgendaauwdroppen!
Tevergeefs ziet de maan
lieflijk starend hem aan!…
zinloze strijd (proza)
netgedicht
3.7 met 31 stemmen
1.008 niet vaak of zelden, zeg maar dagelijks
doet het mij aan, alsof de dag er één is
die de mens moet door zien te komen,
en op het moment men maar even stil
staat, barst het gevecht met de leegte
los, met verwilderde ogen vol wanhoop
beschouwt men de wereld als vijandig,
-de naakte kwetsbaarheid-, het gevoel
alsof de aarde onder onze voeten verdwijnt…
Distichon 32 Vlees en bloed (poëtica 17)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
740 Een lichaam, niet het naakt.
Een tijdje geleden hield ik mij bezig met een boek van de Franse filosoof en sinoloog François Jullien. (Cette étrange idée du beau: Dat vreemde idee van het schone). Het distichon is bedoeld als een subjectieve samenvatting van het hoofdstuk Du Nu ou de la beauté (Over het Naakt of over de schoonheid).…
Honderd Liefdesbrieven
netgedicht
4.9 met 11 stemmen
2.812 Als mijn hart gaat, als mijn hart slaat, blauwe golven, oceanen
Slaap ik uit in koningszalen, laat ik hemelbedden staan
Verzin ik sterren bij de vleet die wij in dromenlanden zagen
En vertelde ik van sprookjes en van vollemaanse dagen
Trok de hemel voor je open om je vleugels uit te slaan
Om jou in honderd liefdesbrieven naakt te zien in zonnestralen…
jij
hartenkreet
4.0 met 59 stemmen
5.357 Hier sta ik dan en weet niet wat er zal gebeuren,
Voel me de grootste idioot,
En val niet meer op te beuren,
Maar een ding weet ik zeker;
Ik voel me naakt en bloot.
Want alles heb ik gegeven,
Heel mijn hart en ziel,
Ik zal moeten genezen,
En vergeten waarom ik voor je viel..…
HOLLAND
poëzie
3.9 met 36 stemmen
5.787 Grauw is uw hemel en stormig uw strand,
Naakt zijn uw duinen en effen uw velden,
U schiep natuur met een stiefmoeders hand, –
Toch heb ik innig u lief, o mijn Land!…
Weiliedje (1916)
poëzie
3.8 met 46 stemmen
4.021 Des uchtends zweeft naakt in een damp
Een kind over halmen en sloten,
Die blozen van 't licht zijner lamp,
Als rozen door regen begoten.
Ten middag ligt lui op zijn zij
Een knaap naast zijn rundren en schapen,
Hij blaast op een scheile schalmeî,
Waar 't vee en de wolken bij slapen.…
respect
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.163 De kinderen, zij hebben het gemaakt
Soms voelt hij zich een beetje... naakt.
Plots.. telefoon " Bompie, met Roos.
Ik ben zo bij je, nog een poos.
Tof, ik heb koffie en sigaartjes mee
Dikke kus, wacht je me op aan de tree?"…
Zou ze met haar
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
965 verkopen
zou ze het kwaad weghouden
van paden die naar binnen gaan
zou ze weten dat ze alles weet
van wat hem daar kan vernietigen
Zon trekt de dag naar beneden
waarachter perspectief verschijnt
duisternis wacht in de hemel
even heeft de wereld vrij spel
het antwoord is aangekomen
met een enkel beeld verteld
Ze ligt tegen hem aan, zo naakt…
Cento
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.025 Met ogen, die verstrakken in een staren
Als alles raast en kolkt en kookt en spat
‘t Weerbarstig kuifje slecht gekleurde haren
Gaat elke week de idioot naar ‘t bad
-Vrees niets, kindlief, al heeft hij naakte benen:
Voor zoveel botten, spieren, zweet, ruim baan!…
Richting horizon
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
642 de bergen, diep zijn de dalen
langzaam gaan mijn passen, ik kijk niet op of om
geopende handen reiken maar raken niet
ik wil vluchten in verloren klanken
Jouw sprankelende stem, ooit zo onbereikbaar
opent een nieuwe dag en neemt me mee
vanuit een gerafeld verlangen gevangen
laat jij mij leven door jouw warme lach
Donker is jouw huid, naakt…
Verlangen
hartenkreet
3.9 met 35 stemmen
5.377 ~~**~~
Ik lig op bed
dromend over jou
Naakt lig je naast mij
ik zie een geweldige vrouw
Je kijkt me aan
met ogen van verlangen
Ik kijk naar je ogen
en zie deze gedachtengangen
Lippen raken elkaar
je smaakt naar zoet fruit
Ik ruik de heerlijke geur
van je zachte huid
Ik kus je nek
zachtjes, stevig en heel langzaam…
Soms
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.632 breekt
Soms komt de dorst
Met schilferende lippen van haar pupil nippen
Waarin kalm en frivool mijn blik weerkaatst
Dan droom ik hoe wij met een ijle snik
Naar een zwevend eiland verhuizen
Soms word ik blind bij dageraad
Een smeulende roetvlek op de lens
Dan volgt een tinteling in de ader
Tot ik pruilend met mijn baas vergader
Over naakte…
Verboden Begeerte
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
958 De antieke pastoor kroop op de kansel
Wees naar zijn borst
Zei
Het hart is een verraderlijke spons
Die gif slorpt
Toen klom hij op de arduinen sokkel
Waar Eros troont
Gemarmerd naakt onder een kruisgewelf
Hij schoof er hem puffend af
Tot hij aan brokken, splinters viel
Noemde hem kobold
Vaagde hem door het kerkportaal
Toen haalde hij…
Buiten vriest de liefde
netgedicht
3.3 met 320 stemmen
64.754 kamer binnen
zuchtend tussen bed en spiegel
Dromen slapen in haar haren
achteloos ontvangend kraakt
het bed vol bloeiende jasmijn
Gesuikerd smaakt zijn tong
wellustig trillen geheimen
loswekend uit haar stof
Kietelende steelse toppen
bedwelmen teder buik
heupen dijen borsten
Dwarrelende sneeuwvlokken
vallen uit hun vochtig zijn
naakt…
Restjes
netgedicht
2.5 met 18 stemmen
1.835 Pluk een bloem van langs de straat
ze kijkt me aan en lacht me toe
geknakt toch kleurig levensmoe
een kind dat door de branding waadt
wordt naakte vrouw die lustig baadt
Jaren later aan de kust
zie ik haar liggen in het zand
een beetje eenzaam aan de rand
de blik een weinig uitgeblust
gegrepen door serene rust
Voegt zij de woorden tot…
Gezocht: Meester voor slavin
hartenkreet
4.1 met 22 stemmen
4.233 , ik slavin
draag het liefst stilettohakken
op aanvraag kleed ik me in leer
kickte eerst op rubberpakken
maar dat doe ik nu niet meer
ik ben echt stapelgek op stoeien
maar wacht braafjes in de hoek
met polsen vastgeklemd in boeien
in afwachting van billenkoek
ik knik bij alles ja en amen
en volg je absoluut gedwee
was in opdracht naakt…
HONDERD JAREN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 De beeldsnijder maakt een kleine treinreis,
draagt een wortelstronk, door bliksem geraakt
Hij zeult te voet verder; een kleine stad naakt.
Wacht daar vrije opdracht of strakke eis?
Eindelijk zingen hout en beitel hun wijs:
een gaper voor de drogist wordt gemaakt.
Het werk komt gereed: zware ruzie blaakt!…
PAARS
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.800 Haar buik, strak, een naakt membraan,
Wordt alleen openlijk betast.
Haar hals ontstijgt de warme gloed
Van haar borsten, vormt de koele trekken
Van haar gezicht; zwarte lijntjes accentueren
Het zwoele bruin van haar ogen,
Met scherp in haar vel gegrift.…
Nachtvracht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
506 Jij was de beste vriend
van de man van de nachtvracht
en dat vrat aan je
bijna buiten je macht
hield je de deur niet open
maar vroeg mij naakt
model te staan voor je
schildersvrucht, die je in een kist had
voor de boekenkast der klassieke dichters
vroeg je mij, in een innig standje te poseren
ik wat verlegen over mijn kleine geslacht…
vermeende inspiratieloosheid
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
748 weidsheid groeit
in een zee van oeverloosheid
het vervult zich
in een rij atomen
afgesneden
van de baan terug
elk op weg
naar een vruchtbaar land
geen leegte geen lijden
van een handvol
gegijzelde cellen in het zog
van een doelloos zwalpen
het was slechts een spiegel
voor ons verborgen
voorbij de einder
waar wij als mens
nooit naakt…
opgedrongen ziekte
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
711 Ik lees in jouw zinnen
het verscheiden
van de duistere mens
er is geen gelaat meer
kant noch wal
vel tegen vel
puist en steencyste
alle individualisme
bloot gelegd
in een poel van
naakte aanschijn
het gaat oeverloos
ophemelen
van ziektebeelden
ingebeeld
opgedrongen
sociaal rond draaien
theatrale empathie
van een generatie
want…
Plekje op Olsany
gedicht
3.0 met 32 stemmen
11.437 Winter-
licht valt op het plekje naakte aarde, niet
ver van de kerkhofmuur.
Ik ken zijn foto, de zachte jongenstrekken,
eenentwintig jaar, zijn toekomst legde hij
in de as (ofschoon geen zelfmoordenaar).
Ik weet de plek op de Wenceslasplein,
het vuur rende met hem mee, drong steeds
dieper in zijn huid.…
Versteende Bomen
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.219 Verontwaardiging sliep daar
waar eens verzadiging zich schaarde
in een veld versteende bomen
zat gevoerd - meer dan voldaan
Zonder te weten hoe de geur
het huis van kastelozen scheurde
en de nasmaak van de honger
naakt de machtelozen kleurde
hoe vernederd de vernederden
hun droom zagen vergaan
tezamen met de rechtelozen
die hun lege handen…
- Op termijn -
netgedicht
4.1 met 55 stemmen
599 Heb ik heel de wereld bereisd,
gevoelige zinnen op de tocht
nacht die opstond voor weeën in de kou
naakt en vogelvrij
de witte noorderzon
heeft de maan vervolgd
gejaagd
ontevreden als een bruine beer
het hart verscheurd met grommen
de poolster fonkelt intens vol geluk
met spijt
een scheidingslijn trekkend
verdient moe
de…
Dans van de verloren zielen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
649 Altijd onwennig sta ik naakt
als je woorden mijn wil
masseren, langzaam inwerken
op mijn lichaam, ik laat het toe
De integriteit van je begeerte
kapselt mijn geweten in, deze
warmte laat geen ruimte voor
het verderf, dat je in mij zaait
Ik geef mij, samen betreden wij
onze besloten werkelijkheid
van liefde, zo denk ik, terwijl
je mijn…
Stenen Kus
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
1.908 die zij kroonden
voor een koning die zij waren
van een land waar niemand woonde
voor de zonde die zij waren
uit hun duizenden verhalen
maar in biecht voor het gemak
steeds met een lach konden verschonen
Nee - zij waren allen één
zij waren heiligen van steen
zij zagen niet hoe verderop de zon
een lente had ontloken
en voor iedereen die naakt…
Escar go
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
812 Escar go, draai en keer het om
De reactie is soms krom
Als een spiraal
Op elke slak zout leggend verhaal
Gaat hij chambreren
Schuimbekkend paraderen
Een spoor laat hij zeker achter
Zijn huis wis en waarachter
Draai en keer het om
De slak zonder huis,
Stom
Is de spiraal met naakte waarheid
Kokend gezouten ingepeperd
Met boter kruidig op…
Rembrandt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
573 toedracht
opent de hemel zich breekbaar blauw
in linnen gesponnen gedachten
die nooit echt ervaring opdoen
als een kleur die niet huilt daar
de traan van je penseel gedropen
geruisloos en nat in
druppel verf tot stand kwam
wie ziet een rimpel op het water
als jij er op loopt
geen vezels van bedekking
op een wankel doek
de naakte…