15172 resultaten.
zilveren stilte
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
619 in een onbewaakt
ogenblik, verdwijnt
de dag, in grijze
stille schemer
lost op in niets
moe van het wuiven
staat stakerig stil,
de kruin gekant,
als een schaduw
de berkenboom
de heimvolle roep van de uil
vervaagd in de vallende avond
donkerte zweemt
over schuivende wolken
van waar, in zilveren baan
koel en blank, de maan
haar licht…
Zoals licht leegte vult
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
747 Zo vertoeven ze op mijn erf
solitair in droog gevallen dalen
als geschonden schuiten op de werf
altijd zwijgend met duizenden verhalen
Ze leven in zanderig lichten
in eindeloos oplichtend zand
dwars door alle godsgerichten
nemen ze passanten aan de hand
Als het uitbundige en jubelend licht
loom en lui de schemer schept
wacht…
Alpen - Stenden
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
530 Het knarsetandend wit
Dat in mijn adem fluistert
Mijn trouwe metgezel
Als hartslag in de schemer
Tegen een oranje aura
Prik ik in het laken
Groots en nietig tegelijk
Weet ik mij verbonden
Het zuivere koude water
Valt hard naar beneden
Ik lest mijn dorst
Proef het zout van mijn huid
Hier op dit hoogste punt
Stroomt de aarde door mijn…
Polderbos
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
450 Arm land in verval
woud op vreemde bodem
een surrogaat wildernis
op getemde baren
Wanhopig trachten stammen bos te zijn
een steriele rechtlijnigheid
verraadt de schijngestalte
gereed voor het wegkappen
Door de wonden toucheert
heilzaam licht de romp
wegkwijnend in eeuwige schemer
Pas na het vallen de warmte
over hun liggend lichaam…
afrodisiacum
netgedicht
3.1 met 24 stemmen
598 kom, laat ons dansen
wees niet bang
dansen
dicht bij de rivier, de hemel
in ons hoofd
laat mij toe
de avondzon en daar waar
onze schouders de schemer raken
ik wil blijven
jou beschrijven
en ieder het weten mag
om een mens
om wat het leven doet en ik gaan mag
in
en uit
laat ons
want vannacht, van boom tot boom
zingt de maan…
Lente blues
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
578 Zich met mij heeft verstaan
Dagen met enkel regen
Of bezwaarde wolken
De aanwezigheid ervaren
Van uitzichtloze wegen
Waar ongerijmde gevoelens kolken
Die mijn geest niet verklaren
Het zou moeten zijn
Als dat ik word gedragen
In de door mij gevoelde
Onderscheidende lagen
Doch het ademen verengt
achter sterven
Of schemerige…
In het zicht van kasteelridders
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
813 Daar in de verte
nog wat schemerend stil
gevormd door water en wind
spoelt de zee haar uitzicht schoon..…
Het lange lage licht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
479 mijn schaduw
wilde intenser leven
heb hem wat meer licht gegeven
trad in het donker
nauwelijks naar voren
wilde mij daar privé niet storen
nog loopt hij gebogen
danst en springt van lieve lust
maar kijkt mij nooit in de ogen
de schemering is favoriet
in het lange lage licht
krult hij melancholiek
voor het duister ons versmelt
helpt…
Een eigen wereld
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
602 waar vroeger
schemer licht was
in de duisternis
stilte het altijd
voor het zeggen had
als laatste woord
heerst nu kilte
in transparante drukte
zonder schaduw
sprookjes sagen
mythen en legenden zijn
bronnen vol gelukkige ellende
de levensrode draad
spint juist garen bij
dimensies vol met fantasie
laat woorden uit
hun werkelijkheid…
Lichtval
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
503 traag schrijden
luwte en schemer
betreden zienderogen
vroeger dan laat
dieper dan donker
een verte verdwijnt
de avond ontvouwt
vormt nachtwolken
op gedempte toon
in het laatste schijnsel
gloeit een bergtop na
het glas leeggedronken
dagelijks brood gegeten
een omsingelde maaltijd
borden onder de kraan
geheimen en beloften
betranen…
over de liefde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
707 We liepen door bossen maar draaiden verkeerd
verloren elkaar uit het oog,
doch,het waarlijke minnen raakt niemand verleerd
en al doolden we ooit rond als kattegespuis
we kwamen voor 't schemeren thuis…
's Ochtends als de dageraad
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
516 's ochtends als de dageraad
de wereld langzaam lichter maakt
de schemer van de grond losraakt
als dan het licht zo aangenaam
de bomen en het gras beroert
een houtduif in de verte koert
de morning glory slaperig
haar paarse kelken openvouwt
luchtvochtigheid het land bedauwt
dan voel ik mij zo zegenrijk
helaas duurt zo'n moment maar…
Herfstpaar
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
560 Als jij mijn herfsthuis binnenwandelt
Oktober en de schemering
In je kielzog.
En de nacht brengt ons
over vier seizoenen
Tot de dag ovalen strooit
over muren
Wij nog slechts een duren zijn
Tot jij weer gaat
Mij achterlaat
In een kathedraal van herinnering.…
Poète maudit
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
746 weer zo'n dag
waarop de uren
zich van schemering
naar avond slepen
en in het duister
een vaag silhouet
hij
misantroop van de nacht
bandeloze tijden
perverse fantasieën
vinden soelaas
op het nog blanke blad
het glas
hoogbenig in handbereik
Tot aan de dageraad
waarin ze weer ontluiken
als les fleurs du mal
schoonheid
vanuit het…
geluk overvalt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
545 geluk overvalt
als een havik
boven de canyon
cirkelt aftakelende
moederbomen
andere bomen
beschermen zolang
ze kunnen
twaalf ransuilen
samen wachten
op de schemer
het dichtgevroren
ijs kreunend kraakt
koperwieken en
ganzen overvliegen
de geur van een
regenbui na een
droge zomerdag
we gebutst en lachend
in een weiland…
't Ogenblik wacht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
404 's Avonds het bed opzoeken
omringd door
het drievuldig beschermende
lakens muren en zoldering
is een weergaloze zegen
om te rusten na de dag
zich overgeven aan
aangename schemer
die overgaat in
alles vergetend zwart
om de volgende morgen
op te staan aan Gods hand
waar kracht en levensmoed uit komt
de nabije uren
met de Hemelse Vader…
Brakke grond
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
117 niemand hoeft van mij te weten
als het niet voor bomen was
dat ik in 't naken van de schemer
een indiaanse waanzin dans…
Stoutste dromen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
285 Zelfs in zijn stoutste dromen
Had hij niet aan zien komen,
Wat hem toch is overkomen.
Zij had ook niet kunnen dromen,
Dat dromen uit kunnen komen,
Gebeurt toch alleen in dromen.
Toch, en toch is ’t ervan gekomen,
Zijn hun stoutste dromen,
Bij beiden toch echt uitgekomen.…
En het einde is de dood...
hartenkreet
3.1 met 16 stemmen
2.174 De zon staat laag
in een zwakke schemering
in de lucht overheersen
oranje en zwart
Straks zal de duisternis
als een deken op je vallen
je zucht nog even
je laatste leven
Ik vecht tegen het bonzen
van mijn hart
de prikkende tranen
achter mijn ogen
Blijf!
Blijf alsjeblieft bij me!…
God de griffier
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
428 Ik schaamde me
terwijl het gras rondom groende
en de tekenen van de schemer
mij in gedachten verdoemde
God mijn vader
de molensteen en de wiek
de griffier van de vrije val
de zoon de vader en de heilige geest
De gebeden gesmoord
terwijl het omen
zich aan mijn zij flankeerde
had ik Gods woord gehoord
Nu blij ik mee met de vogels
het…
Verlaten weg
poëzie
2.9 met 10 stemmen
2.183 De eenzaamheid op zonbeschenen wegen
is erger dan die in de schemer sluipt,
kom haar niet op de volle middag tegen
als zij met huiverkilte uw hart bekruipt.
Zij is en is er niet, zij is doorschenen
gelijk een spooksel van het levend licht,
maar alle leven is uit haar verdwenen
en dood staart uit haar wezenloos gezicht.…
de liefde wint
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.511 nu is de tijd
dat vrucht van ringen
in jouw hand weer rijpt;
een hemel kijkt
licht brandend
wijd
en schemer is je al genoeg
waar toch een bad in overvloed
je anders in vervoering brengt;
wees sterk
ook in je kwetsbaarheid
want ooit erf je de maan
laat hem onrustig om je draaien
zoals ‘t vermoeden, kort voor dat zij spreekt:
het…
Een schets van haar
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
1.030 De schaduw tekent haar als vrouw
pastelgrijs in de schemering van
een uit de zon gelegen doorgang
jong en toch onzeker
valt in 't volle licht
de schaduw op haar huid
ze legt haar lichaam naast haar kleedje
bidt de zonnegod om brons
dat haar beloofd is
zonder vlekken zegt ze
rekt zich zo
dat licht haar overal kan raken
ze tekent…
Schaduwzijden
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
941 Schoonheid op een paard
en duizend zielen in een machtige adem
voortgestuwd en gedreven
aan de rand van schemerige tijd.
Duistere geheimen bliksemen
in een flits voorbij, gebroken wit
verdwijnt door kieren van bestaan.
Ik proef een eeuwige gouden schijn,
streel wat rest in relikwieën
en verdwaal als licht in de verte.…
Waar?
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
2.056 Leeg is het strand
de laatste golven opgerold
ingepakt door vroege schemer
stil is het land
waar het morgenlicht samensmolt
met jouw kleuren en ik neem er
iets van mee
waar is de zee?…
Sawasdee
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
726 Ik zweef dan opeens, gesluierd, door de
schemerige wereld van hier noch daar
en alles draagt het zegel van het Oosten.
Hoe kan de wind van zó ver,
de geur van wierook
naar mij dragen?
Waarom hangt de maan
als een koperen bel
aan de nachtelijke tempel?…
Verdraaide muze
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
976 souffleer me liever niet
de letterlijke compositie
maar laat het schemeren
tussen de regels
dan raad ik zelf wel
wat je wellicht bedoelt
schilder slechts wat kleur
in mijn nachtblinde hoofd
zodat ik de zinnebeelden
kan nuanceren
fluister enkel wolkjes
cryptisch in mijn oor
in raadselen zal ik
aan je lippen hangen
en houd me wakker…
Zwart op wit
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
665 had ik maar één taal op sporen
dat wasemt over de zilveren zee
die geen vragen stelt in vergaarde schemer
op tranen van lang gelee
dat ik jou kan ademen
met het vinden van waarheid
om de dingen zwart op wit te hebben
wat troost schenkt bij "het oor van mijn hart"
zo diep, kalm en helder zicht
en ik zacht wordt gewiegd op eindeloze golven…
gloort de zon
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.257 En in de schemer op de bosgrond waar het eens begon
vleit hij zich neer en spint want morgen gloort de zon.…
Haar warme gulheid
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
520 zie je sporen
op het herfsttapijt
een zacht geritsel als
blad zich weer ter aarde vlijt
hoor je in het
merelfluiten dat
in eigen melodie een
territorium gaat sluiten
voel je in de wind
die kil doordringend
de roze wolk verjaagt
zodat de schemering vervaagt
en dan je lach
haar warme gulheid
danst in het ochtendrood
eindelijk geef…